by 
Μαθαίνω ότι έρχεται η αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων και από ό,τι καταλαβαίνω συμπεριλαμβάνει και τους εκπαιδευτικούς. Γεννούνται όμως στο μυαλό μου μερικές σκέψεις.
Σε τι άραγε μπορεί να αξιολογηθεί ένας εκπαιδευτικός;
Αν τηρεί σωστά το ωράριο του σχολείου;
Αν βάζει τα από τις εγκυκλίους οριζόμενα διαγωνίσματα και τεστ;
Αν κάνει σωστά την εφημερία του;
Μα αυτά όλα είναι αυτονόητα και δε θυμάμαι στα τριάντα έξη χρόνια υπηρεσίας μου να είδα συνάδελφο, που να μη τα τηρεί. Σε ακραίες δε, περιπτώσεις, μια το πολύ δύο παρατηρήσεις από τον Διευθυντή και το πρόβλημα έληγε.
Μήπως μπορεί να γίνει αξιολόγηση για τις εξωδιδακτικές εργασίες του σχολείου; Μα εδώ ο νόμος δεν υποχρεώνει τον εκπαιδευτικό να τις κάνει, προβλέπει γραμματέα σε κάθε σχολείο. Άλλο βέβαια που το κράτος δεν τηρεί το νόμο και στα περισσότερα σχολεία δεν υπάρχει γραμματέας.
Παρόλα αυτά όμως οι εκπαιδευτικοί διεκπεραιώνουν άριστα τις πρόσθετες για αυτούς εργασίες.
Φυσικά όλα τα παραπάνω δε μπορεί να ισχυρισθεί κανένας, πως μπορεί να αξιολογηθούν, γιατί δεν υπάρχει βαθμίδα επάρκειας ή μη επάρκειας «ή το κάνεις ή δεν το κάνεις»
Ας δούμε όμως και το κύριο αντικείμενο ενός εκπαιδευτικού, που είναι το μάθημα, δηλαδή, αν μπορεί να δώσει στα παιδιά να το καταλάβουν καλά, αν βαθμολογεί δίκαια, αν συμπεριφέρεται σωστά μέσα στην τάξη, αν χρησιμοποιεί εποπτικά όργανα κ.α. Εδώ λοιπόν είμαι περίεργος ποιος και πως θα αξιολογήσει..
Αλλά και αν βρεθεί ο ιδανικός αξιολογητής διερωτώμαι πως θα αξιολογήσει ένα σύστημα, που δεν παρέχει καν τα βασικά εποπτικά μέσα όπως π.χ διαδραστικούς πίνακες, προτζέκτορες κ.α
Ας δούμε τώρα και το γιατί. Δηλαδή τι σκοπό έχει μια αξιολόγηση σε εκπαιδευτικό. Μια πρώτη απάντηση είναι: να πάρει βαθμό και να ανέβει μισθολογικά, Θα πρέπει λοιπόν να θεσμοθετηθεί μισθολογική κλίμακα ικανή να δελεάσει. Είναι εφικτό να γίνει αυτό με τις σημερινές συνθήκες; Σίγουρα όχι
Μια δεύτερη απάντηση είναι για να πάρει ο εκπαιδευτικός μόρια, ώστε να γίνει κάποτε διευθυντής. Μα και η θέση αυτή με τις σημερινές συνθήκες στα σχολεία δεν αποτελεί μαγνήτη
Υπάρχει και μια άλλη περίπτωση: να κριθεί ακατάλληλος και να απολυθεί. Θέλω να πιστεύω, πως δεν αποσκοπεί εκεί η αξιολόγηση, αν και πολλά συμβαίνουν εν Ελλάδι
Βέβαια θα πρέπει και να λάβουμε υπόψη, πως από το 1998 οι εκπαιδευτικοί διορίστηκαν με ΑΣΕΠ, άρα έχουν αξιολογηθεί τουλάχιστον στη βάση τους.
Τώρα θα ερωτηθεί κανένας και για το ποιος ή ποιοι θα κάνουν αξιολόγηση. Μήπως ο διευθυντής; ο προϊστάμενος; ο σύμβουλος; Και αν κληθούν να την κάνουν αυτοί είναι σίγουρο ότι έχουν επιλεγεί με απόλυτα διαφανείς και δίκαιες διαδικασίες;
Εδώ θα πρέπει να λάβουμε υπόψη, πως διευθυντές και προϊστάμενοι εναλλάσσονται ανάλογα με την κάθε Κυβέρνηση και στα τριάντα έξη χρόνια θητείας μου στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση δεν πείστηκα, πως οι εκάστοτε τοποθετήσεις έγιναν αξιοκρατικά.
Δεν είμαι κατά της αξιολόγησης. Οι Εκπαιδευτικοί επέλεξαν ένα λειτούργημα, όχι επάγγελμα, και αξιολογούνται καθημερινά, από μαθητές, γονείς και κηδεμόνες. Ας βρουν κάποιον πιο κατάλληλο να τους αξιολογήσει και θεσμικά. Η αγανάκτηση πηγάζει από το γεγονός ότι η όλη η διαδικασία της αξιολόγησης γίνεται για το θεαθήναι.
Παραθέτω ένα τελευταίο επιχείρημα. Εφόσον η επιμόρφωση και η συμπληρωματική εκπαίδευση των εκπαιδευτικών αποτελεί προτεραιότητα, ενόψει και της επερχόμενης αξιολόγησης, το Υπουργείο Παιδείας θα έπρεπε να χορηγεί κάποιες άδειες με αποδοχές σε εκπαιδευτικούς για εκπαιδευτικούς λόγους (στην ιδιωτική εκπαίδευση δίνονται τέτοιες άδειες), έστω και με άκρως αυστηρά κριτήρια. Αυτές οι άδειες έχουν κοπεί -σημειωτέον μόνο στην εκπαίδευση, όχι σε όλο τον δημόσιο τομέα- τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με εγκύκλιο που δημοσιεύεται κάθε χρονιά. Από τη μια λοιπόν βιώνουμε τον φετιχισμό του πτυχίου με τους εκπαιδευτικούς να τρέχουν να γεμίσουν την φαρέτρα με τα προσοντολόγιά τους και από την άλλη το Υπουργείο Παιδείας στέκεται τροχοπέδη σε αυτό το σπριντ.
Ακόμα διαφωνώ και με την αξιολόγηση των σχολικών μονάδων, γιατί έτσι θα δημιουργηθούν σχολεία δύο και τριών ταχυτήτων.
ΘΕΟΔΩΡΟΣ Χ. ΚΑΪΡΑΚΗΣ
ΤΕΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ε.Λ.Μ.Ε ΠΕΙΡΑΙΑ
ΤΕΩΣ ΑΙΡΕΤΟΣ Π.Υ.Σ.Δ.Ε ΠΕΙΡΑΙΑ
ΤΕΩΣ ΛΥΚΕΙΑΡΧΗΣ
Άρη, αμοιβαία η συμπάθεια
σε Διευθυντές περιορισμένα, σε Προϊσταμένους, όμως, ολοφάνερα, κυβερνητικές επιλογές, προφανώς διαφωνώ
λέγοντας κομματόσκυλα, βέβαια και δεν εννοώ ιδεολόγους, υπήρξα τέτοιος, εννοώ “υπαλλήλους”, εντολοδόχους, ελπίζοντες σε εξαγορά άμα και όταν…
κρίνω ανεπιτυχές το παράδειγμα του Γιάννη, περί σύνταξης, και μάλιστα του συγκεκριμμένου, που δεν είχε να φοβηθεί καμία αξιολόγηση,
εκτιμώ ότι η αξιολόγηση πρέπει να σκοπεύει τη βελτίωση όσων εκπαιδευτικών πρέπει, την μεγαλύτερη προσοχή των αδιάφορων, τη σοβαρότητα των ασόβαρων…
έχω παραδείγματα προσωπικά ημιαχρήστων που ανέβηκαν υψηλότατα
αν προκάνω το βράδυ θα γράψω (α, ρε Χαρίλαε…), γράφω “άτσαλα” διότι άμα το “κοντέρ” γράφει από 7 ή σε γιατρό πας ή σε φαρμακείο ή σε νοσοκοκομείο, βοήθειά μας…
Βαγγέλη είσαι δάσκαλος για εμάς τους νεώτερους, αλλά δεν είναι δυνατόν να πιστεύεις ότι όλοι αυτοί που απαξίωσαν σταδιακά τον εκπαιδευτικό, ενδιαφέρονται πραγματικά για το δημόσιο σχολείο…και τους έκανε να βγάλουν και να επιβάλλουν αυτό το νόμο στο 80% που αντέδρασε… Μην ξεχνάμε ότι η απεργία που έγινε, είχε ποσοστά τεράστια, σήκωσε πολλούς από τους καναπέδες, έδωσαν από το υστέρημά τους το αντίτιμο.
Το τρίωρο του ΥΣΕΦΕ κόπηκε για τιμωρία εκείνων που δεν έκαναν εργαστήριο; Η αύξηση του ωραρίου έγινε για καλό των μαθητών; Η καθήλωση των μισθών, με παράλληλη δημιουργία νέων μισθολογίων, όπου η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών έχασε το 40% του μισθού έγινε από την πολύ αγάπη για εμάς; Σε μια νύχτα, από 1400 πήγα στα 1080. Βάλε τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα και το επίδομα άδειας. Ξέρεις πόση είναι η σύνταξη για εκπαιδευτικό που φεύγει σήμερα με 35 έτη; Γύρω στο χιλιάρικο και μέχρι να την πάρει παίρνει για χρόνια 700€. Ντροπή για τις Πανεπιστημιακές μας σπουδές…
Και μετά μου λένε αυτοί να με αξιολογήσουν;
Όταν λες ότι δεν πήγαμε με πρόταση αξιολόγησης, να τους βρούμε, είναι σα να ζητάς να ξεπλύνουμε τις δικές τους τεράστιες ευθύνες.
Να μας αφήσουν δηλαδή να επιλέξουμε με ποιο όπλο θα αυτοκτονήσουμε, για να μετατρέψουν αυτοί σε επιχείρηση το δημόσιο σχολείο.
Έχεις διαβάσει το νόμο; Αντιμετωπίζει ή όχι το δημόσιο σχολείο ως επιχείρηση;
Εγώ δε σπούδασα Marketing, ή Διοίκηση Επιχειρήσεων. Δεν καταλαβαίνω τέτοιου είδους στόχους. Αν θέλει ο σύμβουλος να έρθει στο μάθημά μου και να ακούσει πως διδάσκω την ορμή, την επαγωγή, τη βαρύτητα,… ευχαρίστως τον περιμένω. Θα δεχτώ και παρατηρήσεις πως να γίνω καλύτερος. Αλλά να μου θέτει στόχους επιχείρησης που μόλις εισήχθη στο χρηματιστήριο, όχι δε θα πάρω…
Παναγιώτη, πάντα σε θέση μάχης!
Θέτεις ένα κρίσιμο ερώτημα: “Έχει αξιολογηθεί ότι το νέο πρόγραμμα σπουδών καλύπτει αυτούς τους στόχους;” Σχετικά διαπίστωσα το εξής: Το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών στηρίχθηκε στο Πρόγραμμα του 2015 (ΦΕΚ Αρ. Φύλλου 184, 23 Ιανουαρίου 2015, 2705 ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ Αριθμ. 8570/Δ2, το οποίο ουδέποτε εφαρμόστηκε). Μεταξύ των δύο Προγραμμάτων ωστόσο υπάρχει μια σημαντική διαφορά: Ενώ σε κάθε διδακτική ενότητα του Προγράμματος του 2015 αναφέρονται οι στόχοι της Ενότητας, αυτό το σημείο απουσιάζει από το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών και έχει παραμείνει μόνο η αρχική, γενική αναφορά στους σκοπούς τον Νέου Προγράμματος. Έχεις κάποια ιδέα γιατί αφαιρέθηκαν οι στόχοι κάθε διδακτικής ενότητας;
Δε θα ξεχάσω ποτέ το φιλόξενο περιβάλλον που είχες δημιουργήσει στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, Σ’ ευχαριστώ.
Γεια σου Βαγγέλη.
Το παράδειγμα δεν είναι προσωπικό, ούτε σχετίζεται με το αν κάποιος φοβάται ή όχι την αξιολόγηση. Ούτε για το αν υπήρξε καλός καθηγητής ή όχι.
Θα μπορούσα να πω ότι έρχεται κάποιος να συζητήσει μαζί σου για το αν θα σου δώσει 10 βουρδουλιές. Εσύ (για να μην χαρακτηριστείς κακόπιστος και αδιάλακτος) πρέπει να αντιπροτείνεις να σου ρίξει 7 ;
Περιμένω ακόμα απάντηση (αξιολόγηση σε τί;) έχοντας καταλάβει ότι πιστεύεις πως η αξιολόγηση πρέπει να στοχεύσει …..
Βαγγέλη περαστικά να είναι και όταν περάσουν όλα, εννοώ και η κατάσταση με την πανδημία, να πιούμε κανά τσίπουρο στην Αθήνα.
Ανδρέα (Β) σε ευχαριστώ για την πληροφορία σχετικά με το πρόγραμμα. Κατέβασα το ΦΕΚ από το διαδίκτυο και θα το μελετήσω. Ενδιαφέρον το ερώτημα που βάζεις.
καλημέρα σε όλους.
Δεν ξέρω αν μπορέσω να αναρτήσω το σχόλιο, διότι κατάφερα (!) και έχασα το σήμα του Google από τη γραμμή κάτω-κάτω, γράφω τώρα με κάτι που λέγεται mozila, κάπως έτσι, ξέρει κανείς τί πρέπει να κάνω;
Άρη, αν είχα δυνατότητα θα έκανα, επιτόπου, Σχολικούς Συμβούλους πάνω από το 50% όσων γράφουν και σχολιάζουν εδώ τώρα, και τους συνταξιούχους, θα τους επανέφερα “δια της βίας”…
(στο Ξυλόκαστρο ή στο Κιάτο ήμασταν, δεν θυμάμαι ακριβώς, είχα πει στον αείμνηστο Ανδρέα, καθόμασταν δίπλα-δίπλα “αν είχα δυνατότητα θα σε έκανα, ακόμη και “δια της βίας” Σχολικό Σύμβουλο στα Γυμνάσια της περιοχής μου”, “γιατί;” με ρώτησε, “για δύο λόγους” απάντησα, “διότι είσαι Δάσκαλος και διότι το Γυμνάσιο είναι “όλα τα λεφτά””
Ανδρέα, δεν έχω ιδέα περί αξιολόγησης κτηρίων ή επιχειρήσεων, δεν αναφέρομαι σε αυτές
Γιάννη, δεν συνέδεσα καμία αξιολόγηση με μισθοδοτικά θέματα ή με ροπαλιές, άλλο αυτό και άλλο ουδείς έλεγχος, ό,τι βούλεται έκαστος είναι σωστό και φτάνει…
και συνεχίσω από εδώ “εκτιμώ ότι η αξιολόγηση πρέπει να σκοπεύει τη βελτίωση όσων εκπαιδευτικών πρέπει, την μεγαλύτερη προσοχή των αδιάφορων, τη σοβαρότητα των ασόβαρων…”
(άρτι επιστρέψας, κέρδισα αναστολή από τον γιατρό…)
τοποθετούμαι με περισσότερη σαφήνεια, τελευταία το Κλασσικό σχολείο που τελείωσα ξεμακραίνει και δεν γίνομαι πολύ κατανοητός φαίνεται
δεν γνωρίζω, ούτε εικάζω, ούτε δικάζω προθέσεις, τη γνώμη μου καταθέτω και, το έχω ξαναπεί, το απόλυτο σωστό μάλλον δεν το κατέχει κανείς
εκτιμώ ότι η αξιολόγηση του προσωπικού, διδακτικού και διοικητικού, πρέπει να γίνεται με στόχο τη βελτίωσή του, με παρατηρήσεις, νουθεσίες, συμβουλές, υποδείξεις και όποιον άλλον πρόσφορο τρόπο, αλλά και να επιβραβεύεται με κάποιο τρόπο, έστω και ηθικά, ο φιλότιμος, ο προσπαθών, ο προσφέρων
και αν κάποιος επιμένει στην αδιαφορία, στον ωχαδελφισμό, στην έλλειψη σοβαρότητας, ε, τότε παίρνει και τις ευθύνες του
και επειδή Πειραματικός, προφανώς θεωρώ ότι η μάνα πράξη δείχνει αλήθειες,
μερικά παραδείγματα προσωπικής γνώσης, καρατσεκαρισμένα, καμία υπερβολή
1. κάνω μάθημα, βεβαίως πέφτει καρφίτσα και ακούγεται, βεβαίως μιλάει ένας μόνο, ο μαθητής στον οποίο έχω δώσει τον λόγο, μεσοτοιχία, σιγά, χοντρό χαρτόνι, με διπλανή αίθουσα, όπου και τρομακτικός ο θόρυβος, γίνεται της π..τάνας, αφήνω στην αίθουσα τον “αντικαταστάτη” μου, δική μου “εφεύρεση”, ανοίγω την πόρτα έξαλλος “τσακιστείτε στο προαύλιο, αφού έχετε κενό”
μα, δεν είχαν κενό, διότι στην έδρα καθόταν ένας τύπος, και νέος Φυσικός κιόλας, με τα πόδια, με αρβύλες, πάνω στο τραπέζι (!) ατάραχος, τα παιδιά στριφογύριζαν από θρανίο σε θρανίο
“ρε, συ”, του λέω, “τί γίνεται εδώ;”
“α, γράφουν διαγώνισμα” μου απαντάει
“μα, γυρίζουν παντού και αντιγράφουν” εξανίσταμαι
“ε, και;” η απάντησή του
ε, ναι 5 χρόνια μετά έγινε Διευθυντής σε Λύκειο
αυτός δεν έπρεπε να αξιολογηθεί;
2. άσχετος περί τα πειράματα, αλλά επειδή μεγάλης ηλικίας συμφώνησα να γίνει αυτός ΥΣΕΦΕ, να γλιτώσει 3 ώρες την εβδομάδα
και κάποτε η υπηρεσία ζήτησε καταγραφή οργάνων
“Βαγγέλη να με βοηθήσεις” μου ζήτησε
και πράγματι πήγα στο σχολικό εργαστήριο, ήξερα όλα τα όργανα και τη θέση τους ακριβώς στις προθήκες
είμαστε μπροστά στην προθήκη με τα όργανα μέτρησης ηλεκτρισμού, κάπου 10 αμπερόμετρα, έχουν μπροστά στο “κούτελο” ένα μεγάλο “Α”, να πεις τα βολτόμετρα έχουν V, τί διάολο να είναι αυτό; δικαιολογείται να μην το ξέρει
κοιτάζει πολύ προσεκτικά την προθήκη με τα αμπερόμετρα και μου αποφαίνεται μάλλον ευχαριστημένος “αμπερόμετρα, Βαγγέλη, δεν έχουμε, έχουμε;”
αυτός δεν έπρεπε να αξιολογηθεί;
3. έρχεται μια κυρία να ρωτήσει πώς πάει το παιδί της, μπερδεύεται, δεν ξέρω πώς, και απευθύνεται στο συνάδελφο “πώς πάει ο γιός μου, ο τάδε τάδε;” ρωτάει και απαντά ο συνάδελφος “αυτός καλά πάει, να προσπαθήσει, όμως, περισσότερο” και παρεμβαίνω “κυρία αυτός είναι δικός μου μαθητής, και δεν πάει και καλά”, κόκκαλο η κυρία, το παπούτσι ο συνάδελφος, μούγκα, τί θα είπε άραγε μετά στους γνωστούς της ότι την ενημέρωσε για την πορεία του γιου κάποιος που δεν το είχε καν μαθητή (!)
αυτός δεν έπρεπε να αξιολογηθεί;
4. κάποιος δεν έρχεται ποτέ στην ώρα του στο μάθημά του με αποτέλεσμα να γίνεται χαμός στο τμήμα του και να υποφέρει όλο το σχολείο
αυτός δεν έπρεπε να αξιολογηθεί;
5. κάποιος αρνείται, προβάλλοντας κάποιες δικαιολογίες, να αναλάβει οποιαδήποτε εξωδιδακτική εργασία
αυτός δεν έπρεπε να αξιολογηθεί;
6. κάποιος αρνείται να συνοδεύσει τους μαθητές σε σχολικούς περιπάτους ή εκκλησιασμούς
αυτός δεν έπρεπε να αξιολογηθεί;
7. κάποιος Μαθηματικός, και Διευθυντής Λυκείου, έχει λυσσάρι στο γραφείο του
αυτός δεν έπρεπε να αξιολογηθεί;
8. κάποιος αποφασίζει ότι όλοι οι μαθητές προάγονται, διότι άλλως μπαίνει φραγμός στη μόρφωσή τους
αυτός δεν έπρεπε να αξιολογηθεί;
9. κάποιος είναι ΥΣΕΦΕ, έχει, και σωστά, δική μας προσπάθεια ήτανε, 3 ώρες μειωμένο ωράριο για τις ανάγκες του εργαστηρίου και όχι, μόνο, δεν πατάει ούτε μια φορά στα σεμινάρια του ΕΚΦΕ, όπου και πραγματοποιούνται όλες οι υποχρεωτικές ασκήσεις, αλλά μαγκιά του, τις ξέρει καλά, όμως δεν πραγματοποιεί καμία
αυτός δεν έπρεπε να αξιολογηθεί;
και άλλα παρόμοια…
βασικό μου τσιτάτο στη μοναδιαία, μοναχική, δική μου “αίρεση” είναι ότι “η ανισότητα ίσων είναι έγκλημα, αλλά η ισότητα ανίσων είναι εγκληματάρα”
βεβαίως και αναγνωρίζω ότι η πρώτη “φουρνιά” των όποιων αξιολογητών θα είναι “αυθαίρετη”, προβληματική, κάπως σαν παρθενογένεση, διότι δεν θα έχει κριθεί από άλλους κριτές, αλλά ευελπιστώ ότι τα πράγματα θα αποκατασταθούν μελλοντικά,
μπορεί, όμως, και να κάνω λάθος
“
Καλημέρα Βαγγέλη.
Ούτε εγώ συνέδεσα μισθολογικά θέματα και ροπαλιές με την αξιολόγηση. Ίσως το παράδειγμα αποπροσανατόλισε.
Κατανοώ όσα έγραψες για απαράδεκτες περιπτώσεις. Μένεις στο “χρειάζεται η αξιολόγηση”. Όμως ζήτησα συγκεκριμένη αναφορά στο “Σε τι;”.
Να υποθέσω ότι προτείνεις την υπευθυνότητα και τη συνέπεια μόνο;
Προτείνεις και άλλα, όπως “χρήση νέων τεχνολογιών”, “εργαστηριακή δεινότητα”, “επιστημονική επάρκεια”, “εξωσχολικές δραστηριότητες”;
Θα αφαιρούσες κάτι από τα παραπάνω και θα πρόσθετες κάτι άλλο;
…και μιας και αυτός ο αλητάμπουρας, ο υπολογιστής μου ντε, μου ξαναεμφάνισε το Google, αφού με ταλαιπώρησε ώρες, κάτι μαγικό έγινε, κάποιος microsoft edge με βοήθησε, ας είναι καλά το παλληκάρι, ας συμπληρώσω μερικούς ακόμη, διότι όταν επιστρέφεις από γιατρούς, με αναστολή “αναχώρησης” στην τσέπη, ε, δεν θα θυμάσαι και όλα…
10. στην ώρα του γίνεται χάβρα Ιουδαίων, “μακριά γαϊδούρα”, παρακαλάς να μη σου τύχει μεσοτοιχία, αλλά ξεκινάει βαθμολογία από 14, περνάνε όλοι, Μαθηματικά δεν μαθαίνουν όμως
αυτός δεν έπρεπε να αξιολογηθεί;
11. κάνω ιδιαίτερα σε ένα παιδί, το οποίο με ενημερώνει ότι του κάνει ιδιαίτερα ο Μαθηματικός του σχολείου του, που τον έχει στην Τάξη του
αυτός, πέρα από το θεωρώ απολύτως ανήθικο, αλλά και έμμεση δωροδοκία, δεν έπρεπε να αξιολογηθεί;
12. φασαρία και καυγάς για το πρόγραμμα, “εγώ θέλω μόνο πρώτες ώρες ή μόνο τελευταίες” ακόμα και “εγώ θέλω ακριβώς τις ίδιες ώρες με τον τάδε, διότι μένουμε στην ίδια γειτονιά, και να ερχόμαστε με ένα αυτοκίνητο (!)”
αυτός δεν έπρεπε να αξιολογηθεί;
(αισίως έφτασα μια ενδεκάδα με τον προπονητή της, ίσως θυμηθώ και διαιτητή και επόπτες…)
και μια “ποσοτική” πρόταση
θεωρώ ότι η αξιολόγηση πρέπει να γίνεται κάθε 3 χρόνια και ότι ο αξιολογούμενος μπορεί να λαμβάνει αντίγραφό της
την πρώτη φορά, απόλυτα συμβουλευτικά, όπου χρειάζεται
τη δεύτερη φορά, επίσης συμβουλευτικά, όπου χρειάζεται και σύγκριση με την προηγούμενη
την τρίτη φορά, επίσης συμβουλευτικά, αλλά και αυστηρά, όπου χρειάζεται και σύγκριση με την προηγούμενη
την τέταρτη φορά, απολύτως αυστηρά, όπου χρειάζεται
πέμπτη φορά δεν θα χρειαστεί, ή κάνει ή δεν κάνει για το λειτούργημα αυτό κάποιος
ίσως η πρώτη εφαρμογή του θεσμού, λόγω, κυρίως, της “παρθενογέννεσης” σε συνδυασμό με πιθανές μεροληπτικές επιλογές, να αποτύχει
θεωρώ, όμως ότι οι επόμενες θα έχουν θετικά αποτελέσματα
(καλά το “αλάθητον” το έχει μόνο ο Πάπας, λένε δηλαδή…)
καλημέρα, Γιάννη
επί του πιεστηρίου, ίσα που πρόλαβα και είδα το σχόλιό σου…
μα, καταγγέλλοντας κάποιες συμπεριφορές ουσιαστικά δεν απαντάω στο “σε τί”;
(επαναλαμβάνω ότι δεν έχω ιδέα αν και τί περιλαμβάνει η αξιολόγηση σχολικών κτηρίων, επιχείρησης;, υποδομής, υλικών κ.α., εδώ σαφώς είναι καθήκον και υποχρέωση της Πολιτείας ή του Δήμου να μεριμνά, προφανώς διαφωνώ να φορτώνονται ευθύνες, υποχρεώσεις και αρμοδιότητες στις πλάτες άλλων, που, μάλιστα, δεν διορίστηκαν γι αυτόν τον σκοπό, δεν έχω καθαρή θέση, διότι δεν γνωρίζω)
καλημέρα Παναγιώτη
ευχαριστώ
(πήρα “ελευθέρας” από τους γιατρούς)
σ΄ αυτό δηλώνω “πανταχού παρών”
Βαγγέλη η φράση:
μα, καταγγέλλοντας κάποιες συμπεριφορές ουσιαστικά δεν απαντάω στο “σε τί”;
μου δίνει να καταλάβω ότι θέλεις αξιολόγηση που θα διαχωρίσει τους συνεπείς από τους απαράδεκτους.
Οι συνεπείς θα διαχωρίζονται με κάποιο τρόπο;
Δηλαδή δύο συνεπείς συνάδελφοι να εξομοιωθούν αξιολογικά, ή με κάποια κριτήρια κάποιος να χαρακτηριστεί καλύτερος από τον άλλο;
Αν ναι, με ποια κριτήρια;