Αυτό ισχύει μόνο για επίπεδη επιφάνεια και ομογενές μαγνητικό πεδίο. Εδώ αν μιλάμε με ακρίβεια δεν ισχύει απόλυτα ούτε το ένα ούτε το άλλο. Εδώ ακόμα και το σχολικό γραφει ότι οι δυναμικές γραμμές είναι πάντα κλειστές και … δικαιολογεί τα μαγνητικά μονόπολα έτσι. Δυστυχώς βλ
Εδώ και επιπεδη επιφάνεια έχουμε και ομογενές πεδίο έχουμε (για Λυκειακή άσκηση στζητάμε!), Μη ξεχνάμε ότι οι δ,γ, είναι μοντέλο κατανόηση φυσικών φαινομένων,
Γιωργο οι εννοιες αριθμος γραμμων και πυκνοτητα γραμμων εχουν νοημα μονο για να περιγραψουν τον τροπο με τον οποιο τις σχεδιαζουμε ωστε να εχουμε μια οπτικοποιηση του πεδιου.Ειναι η μονη τους χρησιμοτητα. Σε ενα πηνιο με πολλες σπειρες ειναι λαθος να πουμε οτι η ροη μεσα απο τις τρεις τελευταιες σπειρες ειναι ιση με αυτην μεσα απο τις τρεις κεντρικες.Αυτο ειναι γνωστο και στην λυκειακη φυσικη ειναι στοιχειωδες.Αν αυτο ηταν σωστο,τοτε αν εκει που τελειωνει το πηνιο εβαζες σαν προεκταση ενα ιδιο πηνιο,η ενταση του πεδιου στο εσωτερικο του καινουργιου μακρυτερου πηνιου θα διπλασιαζοτανε χωρις να εχει αλλαξει ουτε η πυκνοτητα σπειρων ουτε η ενταση του ρευματος,που δεν ειναι λογικο.
Καλημέρα και καλή βδομάδα σε όλους.
Το θέμα έχει συζητηθεί 2-3 φορές στο παρελθόν, οπότε δανείζομαι τμήμα απάντησης που αναφέρεται στην ΗΕΔ πηνίου και έμμεσα στην ροή, εδώ.
Πώς γράφεται ο νόμος της επαγωγής;
Αν μιλάμε για μια σπείρα, ο νόμος γράφεται Ε=-dΦ1/dt. Και αν μετά περάσουμε σε πηνίο; Προσθέτουμε τις επιμέρους ΗΕΔ (κάνουμε δηλαδή σύνδεση πηγών σε σειρά…), οπότε η ολική ΗΕΔ είναι ίση Εολ=-Ν·dΦ1/dt.
Θα μπορούσαμε όμως να “αναπτύξουμε” το πηνίο, παίρνοντας επιφάνεια εμβαδού Αολ=ΝΑ οπότε η μαγνητική ροή που περνά από όλη αυτήν την επιφάνεια θα υπολογίζεται από την εξίσωση Φολ=ΒΑολ=ΝΑΒ, αλλά αν το γράψουμε αυτό, τότε η ΗΕΔ από επαγωγή θα γράφεται Εολ=-dΦολ/dt.
Είναι κάτι το διαφορετικό; Όχι βέβαια!
Εολ=-dΦολ/dt=-d(NAB)/dt=-N·d(AB)/dt= – N·dΦ1/dt.
Αλλά και ένα σχήμα από τον Βικιπαίδια που ίσως βοηθήσει να δούμε την συνολική επιφάνεια, στην οποία έχουμε ροή, στην περίπτωση του πηνίου:
Όσον αφορά το αν η ροή έχει την ίδια τιμή για όλες τις σπείρες, αφού διδάσκουμε ότι η ένταση στο άκρο ενός σωληνοειδούς η ένταση είναι ίση με το μισό της έντασης στο κέντρο, εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα. Όμως:
Όμως αυτό εφαρμόζουμε όταν υπολογίζουμε συντελεστή αυτεπαγωγής (από το σχολικό):
Άρα υπάρχει δεδικασμένο…
Βέβαια το πρόβλημα επιλύεται αν από την αρχή δεχτούμε ότι στο εσωτερικό του πηνίου υπάρχει πυρήνας μαλακού σιδήρου. Τότε εξασφαλίζουμε την ίδια ροή από κάθε σπείρα…
Καλημέρα σε όλους και καλή εβδομάδα.
Αποστόλη σε ευχαριστούμε που επαναφέρεις το ζήτημα.
Πριν απαντήσω στο ερώτημά σου θα πω ότι συμφωνώ με το Διονύση και τον Κωνσταντίνο.
Όσο για το ερώτημά σου πιστεύω ότι είναι εκπαιδευτικό λάθος να τεθεί η ερώτηση γ.
Όταν σε αμφιλεγόμενα ζητήματα και δεν εννοώ μόνο το συγκεκριμένο, συζητάμε για χρόνια όσοι διδάσκουμε, τι απαιτούμε από τον υποψήφιο, στις τρεις ώρες του άγχους του;
Ασυνέπεια υπάρχει όπως αναφέρθηκε και με τα άκρα.
Εδώ όμως θα πορευτούμε με το δεδικασμένο του σχολικού. Οπότε δέχομαι την απάντηση που δίνει.
Όσο για την πολύ ωραία παρουσίαση του Διονύση, ότι μπορούμε να προσθέσουμε τις ΗΕΔ, ή να αναπτύξουμε την επιφάνεια, θεωρώ ότι είναι θέμα ορισμού, οπότε τις θεωρώ και τις δυο σωστές (αφού δεν υπάρχει σωστός – λάθος ορισμός).
Εκτός και κάποιος συνάδελφος παρουσιάσει περίπτωση που κάποιος τρόπος οδηγεί σε αδιέξοδο, οπότε θα αλλάξω την άποψή μου.
Να είστε όλοι καλά!!!
Είναι λάθος. Η ροή που διέρχεται από την επιφάνεια που ορίζει το κύκλωμα, εδώ από το πηνίο, είναι Ν•Φ=Ν•Β•Α.
Έτσι το μέτρο της ΗΕΔ επαγωγής από αυτό είναι Εεπ.=Ν•Α•|ΔΒ/Δt|
Μη ξεχάσουμε και αυτά που τόσα χρόνια διδάσκουμε!
Άλλωστε και το σχολικό βιβλίο για την απόδειξη του συντελεστή αυτεπαγωγής , αυτό κάνει.
Ο Φαρανταίη αντί να πάρει μια επίπεδη κλειστή επιφάνεια που βρίσκεται κάθετα στις δυναμικές γραμμές ομογενούς μαγνητικού πεδίου Β, πήρε πολλές επίπεδες επιφάνειες η μία πίσω από την άλλη, ίσου εμβαδού συνολικά, επινόησε τις δυναμικές γραμμές, κι έτσι μπόρεσε να κάνει το πείραμα και να ανακαλύψει τον νόμο του που άλλαξε τον Κόσμο, παράγοντας ηλεκτρική ενέργεια απευθείας από μηχανική.
Τελευταία διόρθωση4 έτη πριν από Πρόδρομος Κορκίζογλου
by 
Εδώ δεν τίθεται θέμα απόδειξης αλλά ποιοτικής ερμηνίας ενος φαινομένου ,μεσω του μοντέλου των δ,γ,
Αυτό ισχύει μόνο για επίπεδη επιφάνεια και ομογενές μαγνητικό πεδίο. Εδώ αν μιλάμε με ακρίβεια δεν ισχύει απόλυτα ούτε το ένα ούτε το άλλο. Εδώ ακόμα και το σχολικό γραφει ότι οι δυναμικές γραμμές είναι πάντα κλειστές και … δικαιολογεί τα μαγνητικά μονόπολα έτσι. Δυστυχώς βλ
π.χ. https://www.researchgate.net/profile/Luca-Zilberti/publication/316467579_The_Misconception_of_Closed_Magnetic_Flux_Lines/links/6021127445851589398c8dc0/The-Misconception-of-Closed-Magnetic-Flux-Lines.pdf
Εδώ και επιπεδη επιφάνεια έχουμε και ομογενές πεδίο έχουμε (για Λυκειακή άσκηση στζητάμε!), Μη ξεχνάμε ότι οι δ,γ, είναι μοντέλο κατανόηση φυσικών φαινομένων,
επίπεδη επιφάνεια το πηνίο;
Η σπείρα του πηνίου.
Και Χαράλαμπε από μεριάς μου θέλω να σε ευχαριστήσω απο τα εξόχως διαφωτιστικά άρθρα σου και τις σημαντικές παρεμβάσεις σου!
https://physics.stackexchange.com/questions/459470/magnetic-flux-linkage-of-a-solenoid-is-equal-to-ban-but-what-is-a-representing
Γιωργο οι εννοιες αριθμος γραμμων και πυκνοτητα γραμμων εχουν νοημα μονο για να περιγραψουν τον τροπο με τον οποιο τις σχεδιαζουμε ωστε να εχουμε μια οπτικοποιηση του πεδιου.Ειναι η μονη τους χρησιμοτητα. Σε ενα πηνιο με πολλες σπειρες ειναι λαθος να πουμε οτι η ροη μεσα απο τις τρεις τελευταιες σπειρες ειναι ιση με αυτην μεσα απο τις τρεις κεντρικες.Αυτο ειναι γνωστο και στην λυκειακη φυσικη ειναι στοιχειωδες.Αν αυτο ηταν σωστο,τοτε αν εκει που τελειωνει το πηνιο εβαζες σαν προεκταση ενα ιδιο πηνιο,η ενταση του πεδιου στο εσωτερικο του καινουργιου μακρυτερου πηνιου θα διπλασιαζοτανε χωρις να εχει αλλαξει ουτε η πυκνοτητα σπειρων ουτε η ενταση του ρευματος,που δεν ειναι λογικο.
Καλημέρα και καλή βδομάδα σε όλους.
Το θέμα έχει συζητηθεί 2-3 φορές στο παρελθόν, οπότε δανείζομαι τμήμα απάντησης που αναφέρεται στην ΗΕΔ πηνίου και έμμεσα στην ροή, εδώ.
Πώς γράφεται ο νόμος της επαγωγής;
Αν μιλάμε για μια σπείρα, ο νόμος γράφεται Ε=-dΦ1/dt. Και αν μετά περάσουμε σε πηνίο; Προσθέτουμε τις επιμέρους ΗΕΔ (κάνουμε δηλαδή σύνδεση πηγών σε σειρά…), οπότε η ολική ΗΕΔ είναι ίση Εολ=-Ν·dΦ1/dt.
Θα μπορούσαμε όμως να “αναπτύξουμε” το πηνίο, παίρνοντας επιφάνεια εμβαδού Αολ=ΝΑ οπότε η μαγνητική ροή που περνά από όλη αυτήν την επιφάνεια θα υπολογίζεται από την εξίσωση Φολ=ΒΑολ=ΝΑΒ, αλλά αν το γράψουμε αυτό, τότε η ΗΕΔ από επαγωγή θα γράφεται Εολ=-dΦολ/dt.
Είναι κάτι το διαφορετικό; Όχι βέβαια!
Εολ=-dΦολ/dt=-d(NAB)/dt=-N·d(AB)/dt= – N·dΦ1/dt.
Αλλά και ένα σχήμα από τον Βικιπαίδια που ίσως βοηθήσει να δούμε την συνολική επιφάνεια, στην οποία έχουμε ροή, στην περίπτωση του πηνίου:
Όσον αφορά το αν η ροή έχει την ίδια τιμή για όλες τις σπείρες, αφού διδάσκουμε ότι η ένταση στο άκρο ενός σωληνοειδούς η ένταση είναι ίση με το μισό της έντασης στο κέντρο, εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα. Όμως:
Όμως αυτό εφαρμόζουμε όταν υπολογίζουμε συντελεστή αυτεπαγωγής (από το σχολικό):
Άρα υπάρχει δεδικασμένο…
Βέβαια το πρόβλημα επιλύεται αν από την αρχή δεχτούμε ότι στο εσωτερικό του πηνίου υπάρχει πυρήνας μαλακού σιδήρου. Τότε εξασφαλίζουμε την ίδια ροή από κάθε σπείρα…
Καλημέρα σε όλους και καλή εβδομάδα.
Αποστόλη σε ευχαριστούμε που επαναφέρεις το ζήτημα.
Πριν απαντήσω στο ερώτημά σου θα πω ότι συμφωνώ με το Διονύση και τον Κωνσταντίνο.
Όσο για το ερώτημά σου πιστεύω ότι είναι εκπαιδευτικό λάθος να τεθεί η ερώτηση γ.
Όταν σε αμφιλεγόμενα ζητήματα και δεν εννοώ μόνο το συγκεκριμένο, συζητάμε για χρόνια όσοι διδάσκουμε, τι απαιτούμε από τον υποψήφιο, στις τρεις ώρες του άγχους του;
Ασυνέπεια υπάρχει όπως αναφέρθηκε και με τα άκρα.
Εδώ όμως θα πορευτούμε με το δεδικασμένο του σχολικού. Οπότε δέχομαι την απάντηση που δίνει.
Όσο για την πολύ ωραία παρουσίαση του Διονύση, ότι μπορούμε να προσθέσουμε τις ΗΕΔ, ή να αναπτύξουμε την επιφάνεια, θεωρώ ότι είναι θέμα ορισμού, οπότε τις θεωρώ και τις δυο σωστές (αφού δεν υπάρχει σωστός – λάθος ορισμός).
Εκτός και κάποιος συνάδελφος παρουσιάσει περίπτωση που κάποιος τρόπος οδηγεί σε αδιέξοδο, οπότε θα αλλάξω την άποψή μου.
Να είστε όλοι καλά!!!
Καλημέρα σε όλους,
Ας το δούμε και από μια άλλη οπτική γωνία.
Ο νόμος του Faraday αναφέρεται στη “ροή που διέρχεται από την επιφάνεια που ορίζει το κλειστό κύκλωμα“.
Επόμένως, όποιος έθεσε το ερώτημα (γ) ας απαντήσει πρώτα στο ερώτημα:
“Ποια επιφάνεια ορίζει το πηνίο ως κλειστό κύκλωμα; Δηλαδή ως κλειστή συρμάτινη γραμμή;”
Καλημέρα και ευχαριστώ όλους τους συναδέλφους για τις τοποθετήσεις τους.
Είναι λάθος. Η ροή που διέρχεται από την επιφάνεια που ορίζει το κύκλωμα, εδώ από το πηνίο, είναι Ν•Φ=Ν•Β•Α.
Έτσι το μέτρο της ΗΕΔ επαγωγής από αυτό είναι Εεπ.=Ν•Α•|ΔΒ/Δt|
Μη ξεχάσουμε και αυτά που τόσα χρόνια διδάσκουμε!
Άλλωστε και το σχολικό βιβλίο για την απόδειξη του συντελεστή αυτεπαγωγής , αυτό κάνει.
Ο Φαρανταίη αντί να πάρει μια επίπεδη κλειστή επιφάνεια που βρίσκεται κάθετα στις δυναμικές γραμμές ομογενούς μαγνητικού πεδίου Β, πήρε πολλές επίπεδες επιφάνειες η μία πίσω από την άλλη, ίσου εμβαδού συνολικά, επινόησε τις δυναμικές γραμμές, κι έτσι μπόρεσε να κάνει το πείραμα και να ανακαλύψει τον νόμο του που άλλαξε τον Κόσμο, παράγοντας ηλεκτρική ενέργεια απευθείας από μηχανική.
Καλημέρα Πρόδρομε. Σ’ ευχαριστώ για την κατάθεση της σκέψης σου.