
Ένα κλειστό γυάλινο κυλινδρικό δοχείο, μάζας Μ = 200g, ισορροπεί ακίνητο πάνω στον οριζόντιο δίσκο ευαίσθητης ζυγαριάς, βαθμολογημένης σε Ν. Η ένδειξη της ζυγαριάς είναι 1,96 Ν.
i) Ποια δύναμη μετράει η ζυγαριά;
ii) Ποια είναι η επιτάχυνση της βαρύτητας στον τόπο που γίνεται το πείραμα;
iii) Αν μέσα στο δοχείο βρίσκεται κλεισμένη μια (μάλλον μεταλλαγμένη) μύγα μάζας m = 1g, κάποια στιγμή που η μύγα αιωρείται και ισορροπεί,
iiia) ποιο είναι το μέτρο της δύναμης που ασκείται στον αέρα του δοχείου, από τα φτερά της μύγας;
iiib) η ένδειξη της ζυγαριάς είναι
α) ίση με 1,96Ν β) μικρότερη από 1,96Ν γ) μεγαλύτερη από 1,96Ν
iv) Αν μέσα στο δοχείο βρίσκονται 100 μύγες, που πετάνε προς τυχαίες διευθύνσεις, η ένδειξη της ζυγαριάς είναι
α) ίση με 1,96Ν β) μικρότερη από 1,96Ν γ) μεγαλύτερη από 1,96Ν
![]()


χάνω επεισόδια Κωνσταντίνε, διότι…, αλλά σε βλέπω όταν μπορώ
“Αν δεν ειχαμε αερα με μυγες αλλα ειχαμε γυάλα με ψαρια τοτε πως το βαρος του ψαριου φτανει στην ζυγαρια? ”
η γνώμη μου: το βάρος του ψαριού δεν φτάνει ποτέ στη ζυγαριά,
διότι είναι “ιδιοκτησία” του ψαριού
η ζυγαριά “αντιλαμβάνεται” μόνο τη δύναμη από τη γυάλα, λόγω επαφής
καμία άλλη δύναμη
η οποία δύναμη είναι (ίση και) αντίθετη, διότι με διαβάζει ο φίλος ο Μήτσος ο Γκενές με τη δύναμη που ασκεί αυτή στη γυάλα
άλλο “καπέλλο” πόση είναι αυτή η δύναμη
Γεια σου Βαγγέλη.
Το “το βάρος φτάνει στη ζυγαριά” το αντιλαμβάνομαι ως περίφραση.
Ακριβέστερα “η δύναμη που δέχεται η ζυγαριά έχει μέτρο όσο το άθροισμα των μέτρων Β+β, όπου Β το μέτρο του βάρους της γυάλας και β το μέτρο του βάρους του ψαριού”.
Δηλαδή το “φτάνει” το αντιλαμβάνομαι ως “καταγράφεται και αυτό” όχι ως “μεταφέρεται”.
Κωνσταντίνε η άσκηση απευθύνεται σε μαθητές Α΄ Λυκείου. Γνωρίζουν για κέντρο μάζας και εξωτερικές δυνάμεις; Έχεις κάποια άλλη λύση από αυτή που έδωσα; Υπάρχει καλύτερος τρόπος να το κατανοήσουν από το πείραμα;
Ούτε ως “το βάρος του ψαριού ασκείται στη ζυγαριά”.
Ασκείται στο ψάρι.
Για σας Βαγγελη και Γιαννη.Ο Επσταιν γραφει μεταφερεται η μεταδιδεται.Ολα σωστα ειναι.Μεταφερεται,καταγραφεται,επηρεαζει,…
Ανδρέα το μόνο δυστυχώς που μπορούμε να κάνουμε για τους μαθητές είναι να δώσουμε εξήγηση μέσω δράσης – αντίδρασης, όπως το έκανες.
Όμως αυτά ισχύουν μόνο αν η μύγα κινείται με σταθερή ταχύτητα.
Αν η μύγα επιταχύνεται προς τα πάνω, τότε η Ν είναι μεγαλύτερη του συνολικού βάρους. Αν προς τα κάτω μικρότερη. Αν λοξά πρέπει να αναλύσουμε.
Με τις πολλές μύγες είναι δύσκολο να περάσει στα παιδιά.
Εκτός αν τα παιδιά είναι στη Β΄Λυκείου και περιγραφεί το μίγμα αέρας-μύγες ως ένα μίγμα αερίων που ζυγίζει όσο το άθροισμα των βαρών των συστατικών του.
Κάποτε που διδασκόταν το κέντρο μάζας θα μπορούσε να παρουσιαστεί σε παιδιά.
Ανδρεα με το πειραμα δεν μπορουν να κατανοησουν τιποτα.Μονο να πειστουν μπορει.Αλλωστε η ερμηνεια του αποτελεσματος του πειραματος ειναι αυτη που εχει σημασια και αυτη πρεπει να γινει με θεωρια. Το πειραμα απο μονο του χωρις ερμηνεια του αποτελεσματος ειναι μιση δουλεια. Καθε καθηγητης εχει τις δικες του μεθοδους.Αν σε μια γυαλα με νερο η οποια βρισκεται πανω σε μια ζυγαρια ριξεις μεσα ενα ψαρακι τοτε το βαρος του ψαριου θα καταγραφει απο την ζυγαρια?Αν δεν καταγραφει και αρχισεις να κρυωνεις σιγα σιγα το νερο η ενδειξη της ζυγαριας θα αρχισει να αλλαζει?Αν το νερο ξαφνικα παγωσει και το ψαρι μαζι με τον παγο γινουν ενα στερεο σωμα τοτε ξαφνικα η ενδειξη θα αλλαξει? Eιναι λογικο? Τοτε ομως το βαρος του ψαριου δεν θα το δειχνει η ζυγαρια? Αν εχω αερα με μυγα?
Οι μαθητες Α δεν γνωριζουν για κεντρο μαζας αλλα ουτε για ρευματα αερα που ειναι κυματα αερα που κινουνται προς τον πυθμενα και συγκρουονται με αυτον .αλλα καθως πανε κατω εξασθενουν κλπ..γνωριζουν,που ηταν ο τροπος περιγραφης που χρησιμοποιησες αν θυμαμαι καλα.
προφανώς, Γιάννη, δεν αμφισβητώ ότι “η δύναμη που δέχεται η ζυγαριά έχει μέτρο όσο το άθροισμα των μέτρων Β+β”
αυτό όμως, χρειάζεται απόδειξη, ιδιαίτερα αν δεν έχεις μιλήσει για σύστημα σωμάτων
αν θες δες πως διαπραγματευόμουν την άσκηση 16 της Β Γυμνασίου στην παραπομπή που έκανα στον Ανδρέα με το παιδί και το γατάκι (που έγινε λιονταράκι…)
σε καμία περίπτωση η ζυγαριά δεν έχει “πάρε-δώσε” με όσα σώματα, το ένα πάνω στο άλλο, ή μέσα, είναι από πάνω της
έχει, μόνο, με το κάτω-κάτω, με το οποίο έχει επαφή, αγνοεί όλα τα άλλα, δεν είναι και μάγος, και μετρά τη δύναμη που δέχεται από αυτό, διότι του ασκεί κι αυτή, και η οποία μπορεί να είναι ίση με το βάρος όλων των “από πάνω” σωμάτων μπορεί και όχι, δεν είναι, πάντως, το βάρος, αυτό είναι δύναμη άλλου σώματος ή σωμάτων, είναι ίση με το βάρος, άλλο είναι αυτό, θα έλεγα είναι “κwlofarδία” της
γι αυτό έγραψα, και ενημέρωσα σχετικά, και ζήτησα, αλλά δεν…, να διορθωθεί, εύκολα γίνεται, το λάθος, ποιοτική και πειραματική λαθάρα, που υπάρχει 22 χρόνια στο επίσημο σχολικό βιβλίο της Α Λυκείου, στη σύνθεση δυνάμεων https://ekountouris.blogspot.com/2022/12/blog-post_27.html
(εκεί κρέμονται τα σώματα, αλλά το δυναμόμετρο πώς ξέρει αν κρέμονται δύο ή χίλια δύο, όπως λέει και το τραγούδι, σώματα;)
αυτή είναι η γνώμη μου
(είδα και το σχόλιο του Κωνσταντίνου με το ασσανσέρ, αν το διαβάσει
και πριν και μετά το κόψιμο του σχοινιού η ζυγαριά μετρά τη δύναμη που δέχεται από τον πάτο του ασσανσέρ, η οποία είναι ίση και αντίθετη με αυτή που ο πάτος του ασκεί
τηλεγραφική προσέγγιση
ισορροπία κρεμασμένου σώματος, συλλογισμοί, πράξεις, F=β, F, η δύναμη που δέχεται το σώμα και ασκεί στο ασσανσέρ προς τα κάτω
ισορροπία ασσανσέρ, συλλογισμοί, πράξεις, Α=Β+β, Α, η δύναμη που δέχεται από τη ζυγαριά, άρα και ασκεί, την οποία και μετρά η ζυγαριά
αν κοπεί το νήμα F=0, άρα…)