web analytics

Γιατί γοητεύουν τόσο οι θεωρίες συνωμοσίας;

Μετά τις θεωρίες για επίπεδη Γη, για μασoνική κυριαρχία, για ερπετόμορφους πολιτικούς και για εμβόλια-τσιπάκια, η νέα μόδα της συνωμοσιολογίας στην Ελλάδα, είναι οι ταυτότητες-τσιπάκια. Τα πλήθη που συνωστίζονται έξω από αστυνομικά τμήματα για να προλάβουν να ανανεώσουν τις τωρινές, και που προσπαθούν με πάθος να πείσουν ότι έφτασε το χάραγμα του διαβόλου και θα τσιπαριστούμε όλοι, έχουν προκαλέσει απορία σε πολλούς. Πως γίνεται να υπάρχει κόσμος που τα πιστεύει αυτά; Γιατί; Τι κερδίζει κανείς από αυτή την παράνοια;

Το θέμα έχει αντιμετωπιστεί ως επί το πλείστον με χλεύη, διακωμώδηση και απαξίωση. Λογικό και αναμενόμενο, μέχρι ένα σημείο όμως. Μήπως όμως προσπερνάμε υπερβολικά εύκολα και βολικά, κάτι βαθύτερο; Γιατί αν το κοιτάξουμε πέρα από τα γέλια που μας βγαίνουν και από τα αστεία βιντεάκια δημοφιλών σελίδων, θα δούμε ένα πολύ σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο αποκαλύπτει μια σοβαρή κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Και αυτό, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο των συγκριμένων θεωριών και το είδος των υποστηρικτών τους, δεν προμηνύει τίποτα καλό.

Στην πραγματικότητα, υπάρχουν αρκετοί λόγοι, πέρα από το μορφωτικό επίπεδο ή την ευπιστία, που μπορούν να καταστήσουν ακόμα και τον πιο ορθολογιστή, θύμα συνωμοσίας. Αρκεί να σκεφτούμε τι ακριβώς προσφέρουν στο μυαλό μας.

Αρχικά, έχουμε την αίσθηση ελέγχου μιας δύσκολης κατάστασης μέσω της «αποκάλυψης». Μια συνθήκη που είναι τόσο εκτός του ελέγχου μας, όπως μια πανδημία, είναι τρομακτική. Το ότι μπορεί κάνοντας κάτι τόσο απλό, όσο το να πας στο σούπερ μάρκετ ή να συναντηθείς με ένα φίλο, να σου μεταδώσει μια ασθένεια που μπορεί να αποβεί έως και θανατηφόρα για σένα ή για κάποιον κοντινό σου, είναι μια παραλυτικά τρομακτική σκέψη. Επομένως, το ότι όλα αυτά δεν ισχύουν, είναι ένα ψέμα και γίνεται επίτηδες, είναι μακράν καθησυχαστικότερο.

Δεύτερον, σε ένα κόσμο που τείνει συνεχώς να υποτιμά και να εκμεταλλεύεται όσο μπορεί, όσους δεν ανήκουν σε αυτό που λέμε ελίτ, η σκέψη ότι όλοι αυτοί που μια ζωή βρίσκονται σε καλύτερη μοίρα από εμάς, έχουν καταστρώσει ένα ολόκληρο, πολύπλοκο σχέδιο για να τον κερδίσουν και να τον υποδουλώσουν, είναι πολύ κολακευτική. Βρίσκεσαι στο κέντρο του ενδιαφέροντος, όλα γίνονται για σένα. Νιώθεις σημαντικός, ξεχωριστός, πολύτιμος.

Και επίσης, νιώθεις και έξυπνος. Κατάφερες εσύ, ο ασήμαντος, να ξεσκεπάσεις ένα υπερεθνικό σχέδιο που καταστρώθηκε από τις πιο ισχυρές δυνάμεις της Γης (ή και εκτός αυτού πολλές φορές). Το κατάλαβες, και το ξεσκέπασες! Τι πιο ικανοποιητικό για ένα καταπτοημένο γόητρο;

Τρίτον, μιλάμε για την απόλυτη μετάθεση ευθύνης. Αν ισχύουν όλα αυτά, δεν φταίμε ποτέ για τίποτα. Για όλα τα δεινά γύρω μας, ευθύνονται Αυτοί. Ευθύνεται η Νέα Τάξη Πραγμάτων. Και κάπως έτσι ξεκινούν τα επικίνδυνα αφηγήματα. Για τις χαμένες δουλειές φταίνε οι μετανάστες, τους οποίους φέρνουν επίτηδες οι εκάστοτε κακοί της ιστορίας για να υποδουλώσουν τον ελληνικό λαό, να καταστρέψουν την χριστιανοσύνη, να εδραιωθεί η διαβολική ατζέντα κλπ. Αυτό είναι παλιό και κλασικό.

Και αυτά τα αφηγήματα προσαρμόζονται βολικά, εύκολα. Και οι γελοίες θεωρίες και οι υποστηρικτές τους, ξαφνικά μετατρέπονται σε ένα θαυμάσιο υπόστρωμα για «σοβαροφανείς» θεωρίες, που ακούγονται ολοένα από πιο θεσμικά χείλη. Δεν είναι αστείο όλο αυτό που συμβαίνει γύρω μας. Δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοιο. Εκτός κι αν πίσω από αυτή την εθελοτυφλία, κρύβονται άλλα πράγματα -και δεν αναφέρομαι στους ερπετόμορφους.

Κρυσταλλένια Μανάβη

Πολιτική Επιστήμονας

πηγή: efsyn.gr

Loading

Subscribe
Ειδοποίηση για
6 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Δημήτρης Γκενές
Αρχισυντάκτης
01/09/2023 7:58 ΜΜ

Καλησπέρα Διονύση

  1. Ο ΚΥΡΓιάννης ήταν και είναι γοητευμένος από τους αρχαιοελληνικούς μύθους. Α) Είναι ανθρωποκεντρικές περιγραφές και εύκολα κατανοητές που διώχνουν τον φόβο του απρόσμενου του απροσδόκητου. Β) είναι όσο απλούστερες γίνονται σε αντίθεση με το αρχαιοελληνικό θέατρο που εισάγει περισσότερες παραμέτρους από αυτές που θα απαιτούσε το κριτήριο του Όκαμ για μια επιστημονική θεωρία. Γ) δεν απαιτεί την ευθύνη ενέργειας από τον ίδιο τον άνθρωπο διότι είναι πέραν των δυνατοτήτων ενός μέσου ανθρώπου να τα βάλει με Θεούς και ημίθεους ( και κυρίως με την διαπλοκή και σύγκρουση ανάμεσα σε θεές και τις ευνοούμενές τους ). Παρόμοια και οι σημερινές συνωμοσιολογικές ερμηνείες που όχι μόνο δεν γοητεύουν τον ΚυρΓιάννη αλλά τον εκνευρίζουν ως επιστήμονα. Είπαμε να παίζουμε με την γοητεία των αρχαίων κειμένων αλλά όχι και να τα πιστέψουμε
  2. Η βασική αντίθεση ανάμεσα στο εμείς και το εγώ. Να διαχειριστείς τα όρια του ρόλου σου ανάμεσα στα μέλη μιας οικογένειας μαθαίνεται με κόπο. Άντε και μέσα στο γένος η το χωριό σου. Όταν όμως απλωθείς σε μια πόλη εκατομμυρίων ή στον παγκοσμιοποιημένο μας πλανήτη και αρχίζει να νιώθεις ένα ασήμαντο γρανάζι που δουλεύει σαν ( όχι πια ζώο αλλά ) σαν μηχανή ; Πρέπει να επιλέξεις ανάμεσα σε ένα μικρόκοσμο χωροχρονικά απειροελάχιστο μέσα στον οποίο μπορείς να διακριθείς και να αποκτήσεις ταυτότητα, ή ; Ή να να επιλέξεις την δύσκολη ιδέα ενός ασήμαντου κλάσματος αστρόσκονης που για λίγο οργανώθηκε και απέκτησε συνείδηση, στην ιδέα ενός ψίχουλου. Η πρώτη επιλογή απαιτεί μια δικαιολογία , τον φανατισμό απέναντι στους εχθρούς για την υπεράσπιση της ομάδας σου ενάντια στην οποία συνωμοτούν οι πάντες , τα πάντα και το σύμπαν ολάκερο. Η δεύτερη απαιτεί ψύχραιμη και συνεχή προσπάθεια οριοθέτησης των δυνατοτήτων σου της ελευθερίας σου και της ταυτότητάς σου. Δύσκολα πράγματα.
  3. Ο ανορθολογισμός ήταν είναι και θα είναι παρών κάθε φορά που οι άνθρωποι δέχονται την επίθεση κρίσεων υγειονομικών , κοινωνικών κ.λ.π. Όταν το παλιό αδυνατεί να δώσει απαντήσεις στα προβλήματα των ανθρώπων και το νέο δεν έχει καν γεννηθεί ίσως καν στην σφαίρα της φαντασίας.
  4. Όταν βγάλουμε τις καινούριες ταυτότητες λοιπόν δεν θα πίνουμε λοιπόν ξεροσφύρι το τσίπουρο αλλά με …
Τελευταία διόρθωση2 έτη πριν από admin
Κώστας Παπαδάκης
01/09/2023 11:07 ΜΜ

Οι ταυτότητες με το chip στην Ελλάδα είναι μια ιστορία χρόνων που την κατευθύνει η ηγεσία της επικρατέστερης θρησκείας μας. Αν θυμάμαι καλά η τότε ταυτότητα (που τώρα τρέχουν για να παραλάβουν) θα είχε το 666 (the number of the beast), το “χάραγμα” του “διαβόλου”. Δεν κατάλαβα γιατί η “καμπάνια” της εκκλησίας στο θέμα των ταυτοτήτων, κράτησε τόσα χρόνια, αλλά δεν μπορώ να πω ότι καταλαβαίνω την θρησκεία, μπορεί να φταίει το ότι είχα για χρόνια θεολόγο που τον είχε αφορίσει η εκκλησία ή μπορεί να έχει βάλει ο “έξω από εδώ” το χεράκι του.

Βέβαια ο ρόλος της εκκλησίας στην Ελληνική κοινωνία, αναβαθμίστηκε με την δημιουργία κόμματος στις πρόσφατες εκλογές. Θυμάμαι μεγαλύτερους (από μια ηλικία και μετά) να μου εξηγούν ότι όσο ο άνθρωπος πλησιάζει στη “δύση” του, τόσο περισσότερο αναζητά τον καθησυχασμό της εκκλησίας (του δίνει την εναλλακτική της ήρεμης αιώνιας ζωής).

Το να ανήκουμε σε μια ομάδα μας κάνει να νιώθουμε σημαντικοί, πόσο μάλλον αν σαν μέλη της ομάδας αυτής θεωρούμε ότι ανήκουμε στους λίγους (πιθανά “εκλεκτούς”;) που ξέρουν την “αλήθεια”. Έτσι οι συνωμοσιολόγοι μάλλον αυξάνονται και οι θεωρίες / ιστορίες δίνουν και παίρνουν.

Αυτό με τα μεταμφιεσμένα ερπετά (με διχαλωτή γλώσσα) που έχουν εισβάλει στον πλανήτη μας, δεν ήξερα ότι υπάρχει και στη χώρα μας ενώ δεν ξέρω από που στο καλό ισχυρίζονται ότι προέρχονται τα “ζωηρά” ερπετά που μας έχουν κατακτήσει. Ενώ το ότι η μυθολογία (σύμφωνα με κάποιους) δεν ήταν φαντασία, αλλά πραγματικότητα και το ότι οι “γίγαντες” περπατούσαν πάνω στη Γη και οι 12 θεοί υπήρχαν ανάμεσα στους ανθρώπους είναι μια “ντόπια” ιστορία που καλά κρατεί.

Η ανθρώπινη ηλιθιότητα έχει πλάκα αλλά και ενδιαφέρον αλλά δεν έχει την ποικιλία που θα περίμενα, η ανθρώπινη φαντασία είναι συνήθως ζωηρή.

Ανδρέας Βαλαδάκης
02/09/2023 7:01 ΠΜ

Καλημέρα στην παρέα.

Νομίζω ότι αυτό που χρειάζεται κάθε φορά να αποδειχθεί είναι ότι όντως πρόκειται για θεωρίες συνομωσίας και όχι για τεκμηριωμένες απόψεις. Ποιο είναι το καταλληλότερο μάθημα για να διδαχθεί η τεκμηρίωση μιας άποψης, που στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα και αξιόπιστες πηγές της επιστημονικής κοινότητας;

Ανδρέας Ριζόπουλος
Αρχισυντάκτης
03/09/2023 10:27 ΠΜ

Καλημέρα Διονύση. Οι θεωρίες συνωμοσίας προσφέρουν απλούστερες εξηγήσεις για πολύπλοκα γεγονότα.

Έχεις δυσκολία στην κατανόηση ή στην αποδοχή της πραγματικότητας; Ακολουθείς μια τέτοια θεωρία και νάτη η εξήγηση…Παράλληλα βλέπεις ότι δεν είσαι μόνος σου. Υπάρχει ολόκληρη κοινότητα, που καταλαβαίνει την κρυφή αλήθεια. Το ότι είναι μειοψηφία μαλλον ενισχύει την άποψη ότι έχεις δίκιο ή ότι έχεις ξεφύγει από τον έλεγχο της σκέψης, που έχουν υποστεί όλοι οι άλλοι.

Και κάτι που έβγαλα τυχαία από Google

Αγ. Παρασκευή, οδ. Κυπρίων Ηρώων και Μαραμβέλια, 163 41 Ηλιούπολη,

τηλ. 210-9922 666.

Ο διάβολος κρύβεται εκεί που δεν το φανταζόμαστε…

Και ως Φυσικοί, για το καλό της ανθρωπότητας να αποφεύγουμε τη διαίρεση

2000/3 = 666,666…

Βασίλειος Μπάφας
04/09/2023 12:29 ΜΜ

Καλημέρα σε όλους.
Διονύση ευχαριστούμε για άλλη μια φορά για τον πλούτο πληροφοριών που τόσο απλόχερα μας προσφέρεις.
 
“Γιατί γοητεύουν τόσο οι θεωρίες συνωμοσίας;
Το θέμα έχει αντιμετωπιστεί ως επί το πλείστον με χλεύη, διακωμώδηση και απαξίωση. Λογικό και αναμενόμενο, μέχρι ένα σημείο όμως. Μήπως όμως προσπερνάμε υπερβολικά εύκολα και βολικά, κάτι βαθύτερο; Γιατί αν το κοιτάξουμε πέρα από τα γέλια που μας βγαίνουν και από τα αστεία βιντεάκια δημοφιλών σελίδων, θα δούμε ένα πολύ σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο αποκαλύπτει μια σοβαρή κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς.”
 
Συμφωνώ ότι δεν πρέπει να το κοιτάξουμε αποδοκιμαστικά, αλλά με μεγάλη προσοχή και σοβαρότητα.
Είναι ένα πολύ σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα.
Υπάρχει πολύ σοβαρή κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς.
 
Καταθέτω και τις δικές μου απόψεις:
 
Δε νομίζω ότι αυτό αποκαλύπτει τη σοβαρή κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς και γενικότερα δεν είναι άμεση η σχέση αιτίας αποτελέσματος μεταξύ τους. Έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς υπάρχει και από μη συνομοσιολόγους.
 
Ο άνθρωπος εκτός από τη λογική έχει και άλλους τομείς.
Σε υγιή μορφή έχει το συναίσθημα αγάπης, την ανάγκη για να εκφραστεί με τέχνη ….
 
Σε αρρωστημένη μορφή υπάρχει η «ανάγκη» του φανατισμού.
Ο φανατικός έχει ανάγκη να ανήκει κάπου από ακραία ανασφάλεια.
Ο αρχηγός και η ομάδα είναι οι γονείς και η οικογένεια, όπως θα τους ήθελε και δεν τους είχε.
Είναι επίσης η ανάγκη του να μισήσει.
Να έχει εχθρούς. Να εκφράσει παλιούς θυμούς, οργή που δεν τόλμησε να φανερώσει.
Το μίσος που επιζητά να βγει χρειάζεται στήριξη πολλών ομοϊδεατών γιατί μόνος του φοβάται.
Ο μεγάλος φόβος είναι το βαθύτερο θεμέλιο του φανατικού.
Δεν έχει να κάνει με μορφωτικό επίπεδο. Ο Χίτλερ είχε μαζί του πολλούς επιστήμονες.
Έχοντας ρίζες τα παραπάνω που ανέφερα, φυτρώνει σε θρησκευτικό (οποιασδήποτε θρησκείας), ιδεολογικό (οποιασδήποτε προέλευσης – κατεύθυνσης), οπαδικό (οποιαδήποτε ομάδας).
Ο φανατισμός έχει πάντα ψυχοπαθολογικές ρίζες, γι’ αυτό δεν αντιμετωπίζεται λογικά.
Δεν παλεύονται με συνετά επιχειρήματα τέτοιες διαταραχές!!!
 
Η συνομοσιολογία είναι το «θεωρητικό» του υπόβαθρο. Αν δεν έχει την πεποίθηση ότι αυτό τον βλάπτει, με ποια αφορμή θα αρχίσει το βανδαλισμό, τους σκοτωμούς, την καταστροφή γενικότερα;
 
Εκεί, κατά τη γνώμη μου, είναι η πηγή της συνομοσιολογίας και η απάντηση στο ερώτημα γιατί τόση γοητεία.
 
Δεν είναι εύκολη η αντιμετώπιση.
Για την οικογένεια, αν είναι γονέας – γονείς συνομοσιολόγοι, το παιχνίδι χαμένο.
Πάμε στον καθηγητή λοιπόν (αν θέλει να συνεισφέρει).
Πρώτα πρέπει να ακούσει με προσοχή και μέχρι τέλους τη «θεωρία», για να έχει την πληροφορία του. Όχι απαγόρευση να μιλήσει ή άλλους περιορισμούς.
Αποφυγή οποιουδήποτε χαρακτηρισμού (βλακεία, ρατσιστικό, φασιστικό, ομοφοβικό, πατριαρχικό, …), επειδή κατηγοριοποιεί το μαθητή (που γι’ αυτόν μπορεί να είναι τιμή η συγκεκριμένη ομάδα), κόβει την επικοινωνία μαζί του, οπότε τα επιχειρήματα που ακολουθούν, δεν τα ακούει.
ΟΧΙ παρουσίαση άλλης θεωρίας, θρησκείας, ιδεολογίας ως «ανώτερης». Αμέσως είναι ο εχθρός του άλλου στρατοπέδου.
Μόνη ελπίδα με λίγες πιθανότητες επιτυχίας, είναι να τον αφήσει να «αναλύει» μόνος του την «αξία» της θεωρίας του. Θα έρθει μόνος σε αντιφάσεις (στις οποίες όχι θριαμβολογία) και ίσως προβληματιστεί.
Επειδή καμιά φορά αισθάνεται ότι οι «αρχηγοί του» είναι σπουδαίοι και θα τους αποστομώνουν όλους, όχι απαξίωσή τους, αλλά προθυμία για επικοινωνία μαζί τους και διάλογο, ώστε να φανεί η αδυναμία τους.
 
Σε αυτό τον πόλεμο, δυστυχώς θα κερδίσουμε λίγες μάχες.
 
Να είστε όλοι καλά!!!