
Ο Γιώργος θέλει να ρίξει ένα βλήμα σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόσταση.
Πρέπει να διαλέξει μία από τις δύο σφεντόνες, αυτή με το μαλακό λάστιχο ή αυτή με το σκληρό.
Καμία από τις δύο δεν μπορεί να τεντώσει περισσότερο από το μήκος του χεριού του. Δεν έχει τέτοια δύναμη.
Τα λάστιχα δεν κόβονται για τα τεντώματα που ο Γιώργος μπορεί να προκαλέσει.
Ποια να προτιμήσει;

Ποιο πλεονέκτημα έχουν τα τόξα της εικόνας;

Το ψαροντούφεκο ρίχνει καλύτερα αν τα λάστιχα είναι μαλακά ή αν είναι σκληρά;
Επίσης μια ερώτηση:
Οι παραπάνω “μηχανές” πολλαπλασιάζουν:
- Την δύναμη.
- Την ενέργεια.
- Την ισχύ.
- Τίποτε από τα παραπάνω.
![]()
Η υπόθεση λοιπόν που είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε είναι ότι τα τεντώματα γίνονται με ίδια δύναμη. Η δύναμη αυτή είναι η μέγιστη δύναμη που διαθέτει το άτομο.
Mε αυτή την προυπόθεση ,ναι. Αλλα εγω θυμάμαι όταν ημουνα μικρός ,από εμπειρια, διαλεγα σκληρά λάστοιχα!
Σκληρά που όμως μπορούσες να τεντώσεις.
Τι θα έκανες αν τα δύο λάστιχα ήταν λάστιχα ψαροντούφεκου;
Και είναι τέτοια αφού στην “εκφώνηση” αναφέρεται ότι δεν μπορεί να τα τεντώσει περισσότερο από το μήκος του χεριού του.
Καλησπέρα.Απο την εκφώνηση συμπαιραινεις ότι ημεγιστη επιμήκυνση είναι ίδια
Γιώργο είναι ένα “πραγματικό” πρόβλημα. Όχι άσκηση. Την εκφώνηση την συμπληρώνει ο λύτης. Εκτός από το σημείο της εκφώνησης που έπρεπε να δηλώσει ότι δεν μπορεί να τις τεντώσει το ίδιο. Αφού θα ήθελε να τεντώσει τη σφεντόνα όσο το άνοιγμα των χεριών του αλλά δεν μπορεί ούτε το μισό, καταλαβαίνουμε ότι δεν μπορεί να τις τεντώσει το ίδιο και τις δύο.
Ο ήρωάς μας λοιπόν, ο Γιώργος, δεν μπορεί να τεντώσει πλήρως καμία από τις δύο. Ούτε στο μισό απ’ ότι θα έπρεπε για να πετύχει τη μέγιστη βολή.
Το μπορεί να κάνει;
Να τεντώσει τη σφεντόνα μέχρι εκεί που μπορεί. Να βάλει τη μέγιστη δύναμη που διαθέτει. Ας πούμε ότι η μέγιστη δύναμη που διαθέτει είναι 300 Ν. Σκέφτεται ποια να επιλέξει:
Να πάρω τη μαλακιά και να την τεντώσω 50 πόντους ή τη σκληρή και να την τεντώσω 30 πόντους;
Ή την πιο σκληρή με τα λάστιχα του ψαροντούφεκου και να την τεντώσω 10 πόντους;
Καλημέρα Γιάννη.Ετσι που το αναφέρεις έχεις δίκιο.
Επειδή ,συμφωνώ, ότι δεν είναι άσκηση αλλά “πραγματικό πρόβλημα”,για αυτό μιλάω για τι έκανα όταν ήμουνα παιδί.
Στην εκφώνηση λόγω του ‘πραγματικού”,και επειδή μιλάς για μήκος χεριού και πρέπει και να σημαδέψει ο χειριστής κατάλαβα ότι και στις δύο περιπτώσεις μπορεί να έχει άνοιγμα ενός χεριού και στο μαλακό λάστιχο έχει αναγκαστικά την ίδια επιμήκυνση(παρ’ολο που μπορεί και περισσότερο αλλά τότε δεν θα σημαδεύει.)
Και θυμισου όταν τραβαγαμε πιο πολύ το λάστιχο από το μήκος του χεριού και καλό σημάδι δεν είχαμε και κινδυνεύαμε να “φάμε”την πέτρα στο κεφάλι και για αυτό το αποφεύγουμε και έτσι αναζητούσαμε σκληροτερο λάστιχο που σχεδόν οριακά να το επιμήκυνουμε ένα χέρι.
Γεια σου Γιώργο.
Σφεντόνα δεν είχα. Ευτυχώς μια και είμαι κακός σκοπευτής.
Ψαροντούφεκα είχα.
Εξαιρετικό κ. Κυριακόπουλε! Χριστός Ανέστη!