by 
Καθυστερημένη κοινοποίηση, λόγω αργοπορημένης προσωπικής πληροφόρησης
Σήμερα 7/12/24, στις 17:00 θα εξελιχθεί το πρώτο απ’ τα δύο μέρη του διαδικτυακού σεμιναρίου με θέμα την Διερευνητική Μάθηση στις Φυσικές Επιστήμες, που διοργανώνει η ΕΝΕΦΕΤ,
με ελεύθερη είσοδο μέσω του zoom link:
https://uoc-gr.zoom.us/j/85010679937?pwd=se5bFjqdkUE4pAzuBzy8BnoeuZaIey.1
το σημερινό πρόγραμμα
Το σεμινάριο θα συνεχιστεί το επόμενο Σάββατο, 14/12/24, πάλι με ελεύθερη είσοδο απ’ το ίδιο zoom link.https://ibb.co/NTGydFB
Το πρόγραμμα του επόμενου Σαββάτου
Όσοι πιστοί εδώ:
https://uoc-gr.zoom.us/j/85010679937?pwd=se5bFjqdkUE4pAzuBzy8BnoeuZaIey.1
Καλημέρα Βασίλη, Πάνο και Τίνα.
Τουλάχιστον όσον αφορά τα δικά μου σχόλια ας πω ότι είναι δική μου ευθύνη που δεν έγιναν κατανοητά..
Βασίλη και Πάνο να πλειοδοτήσω σε όσα αναφέρετε.
Ναι να μην δείξεις σε προσομοίωση ένα πείραμα αυτεπαγωγής με το λαμπάκι που ανάβει όταν σηκώνουμε τον διακόπτη.
Να δείξεις μόνο σε πραγματικό πείραμα την αργή πτώση ενός μαγνήτη νοεδυμίου σε χαλκοσωλήνα.
Να δείξεις τα Φαραντεικά μόνο με πραγματικό πείραμα.
Να δείξεις μόνο σε πραγματικό πείραμα τον νόμο του Ωμ.
Να δείξεις μόνο με πραγματικό πείραμα πως μια σφαίρα νικάει έναν κύλινδρο σε αγώνα δρόμου επί κεκλιμένου επιπέδου.
Να δουν τα παιδιά το φάσμα του υδρογόνου και όχι φωτογραφίες του.
Να μετρήσουν την περίοδο πραγματικής ταλάντωσης και όχι προσομοίωσης.
Να εξοικειωθούν με τους αισθητήρες.
Μπορώ να γράψω έναν τεράστιο κατάλογο…..
Περίπου (από δική μου ασάφεια) φάνηκε ότι στηρίζω την αντικατάσταση πραγματικών πειραμάτων από ψηφιακά υποκατάστατά τους. Δεν είναι έτσι.
Σε όλα σχεδόν τα παραπάνω είναι περιττή η χρήση προσομοίωσης. Και περιττή και άχαρη. Το πραγματικό πείραμα και γοητεύει τα παιδιά και είναι λειτουργικότερο. Γιατί να χρησιμοποιήσουμε κάτι που προσφέρει λιγότερο;
Κάποιες φορές η οπτικοποίηση και η προσομοίωση (που δεν είναι ακριβώς το ίδιο) βοηθούν την κατανόηση ενός φαινομένου.
Βασίλη η μεγιστοποίηση του βεληνεκούς στις 45 μοίρες είναι δύσκολο να δειχτεί στην τάξη.
Η προσομοίωση του phet για το φωτοηλεκτρικό είναι προτιμότερο να προηγηθεί της χρήσης της πραγματικής διάταξης μια και το ανιμέησον με τα φωτοηλεκτρόνια δείχνει αυτό που είπες για την απελευθέρωσή τους καλύτερα από τα σκίτσα σου στον πίνακα.
Οι προσομοιώσεις ισοθέρμων, ισοβαρών κ.λ.π. μεταβολών δεν γίνονται για να αντικαταστήσουν πραγματικά πειράματα αλλά για να καταλάβουν τη φύση τους οι μαθητές αμέσως μετά τα σκίτσα σου στον πίνακα. Σκίτσα που δεν έχουν κίνηση. Καμπύλες που δεν χαράσσονται με κίνηση. Που δεν φαίνεται η χάραξη ταυτόχρονα με την κίνηση του εμβόλου.
Η περιγραφή της λειτουργίας μιας θερμικής μηχανής γίνεται πολύ πιο εύκολα όταν προβάλλεται η οπτικοποίηση και ταυτόχρονα μιλάς την ώρα που εξατμίζεται το ψηφιακό νερό και κινείται το ψηφιακό έμβολο.
Η ταυτόχρονη πτώση στο πάτωμα φτερού και σφυριού επιδεικνύεται ευκολότερα μέσω του βίντεο με τον Σκοτ ή εκείνου στο οποίο αφαιρέθηκε ο αέρας από τεράστια αίθουσα.
Η κυκλοειδής τροχιά, η σύνθεση κάθετων ταλαντώσεων, το στρεφόμενο διάνυσμα και η σχέση του με την ταλάντωση δείχνονται καλύτερα με οπτικοποίηση ή και προσομοίωση απ’ ότι με τα σκιτσάκια σου στον πίνακα.
Το κανόνι του Νεύτωνα δεν θα το δείξεις ανεβαίνοντας στην ταράτσα του σχολείου και πετώντας πέτρες.
Είναι φυσικά προτιμότερο να δείξεις πραγματικό γιο-γιο που κινείται προς τη μεριά που τραβάς το σπάγκο και όχι αντίθετα όπως νομίζουν τα παιδιά. Όμως η συμπεριφορά της τριβής σε γύρισμα μιας μπίλιας φαίνεται καλύτερα σε προσομοίωση. Προσομοίωση και όχι οπτικοποίηση ώστε να γίνει πιστευτή.
Ο κατάλογος θα μπορούσε να είναι εξίσου μακρύς……
Πέραν αυτών , των σχετικών με διδασκαλία, οι προσομοιώσεις (και όχι οπτικοποιήσεις) είναι χρήσιμες σε μας όταν διερευνούμε κάτι που δεν ξέρουμε. Ας θυμηθούμε πόσο βοήθησαν την συζήτηση για την εξαναγκασμένη ταλάντωση χωρίς απόσβεση.
Πόσες φορές σε συζητήσεις στο υλικονέτ επιβεβαίωσαν ή διέψευσαν σχόλια που διατυπώθηκαν;
Δυστυχώς πολλοί πειραματικοί θέτουν διλλήματα που δεν υπάρχουν:
-Πειράματα ή προσομοιώσεις;
-Φασόλια ή μανταρίνια;
-Και φασόλια και μανταρίνια. Η βρώση του ενός δεν αντιστρατεύεται αυτήν του άλλου.
Και την Κική και την Κοκώ δηλαδή.
Τίνα αφού παραθέτεις σχόλια άλλων ας κάνω το ίδιο.
Από το «Η διδασκαλία της Φυσικής και η Ιστορία της επιστήμης» του Ανδρέα Κασσέτα:
…….
3. ΔΥΟ ΗΜΙΔΙΑΜΟΡΦΩΜΕΝΑ ΡΕΥΜΑΤΑ
Ήταν –κατά μία εκτίμηση- μία τριετία σύγκρουσης δύο βασικών ιδεών για τη διδασκαλία των επιστημών και των αντίστοιχων ημιδιαμορφωμένων ρευμάτων.
Στη μία όχθη, μία μεγάλη ομάδα εμπειριοκρατών που είχε ως λάβαρο το «Η Φυσική στην Ελλάδα διδάσκεται χωρίς πειράματα. Πρέπει να κάνουμε πειράματα.».
Από τα πορίσματα της σύγχρονης διδακτικής των Επιστημών «έβλεπε» μόνο ότι μιλούσε για διδασκαλία με πειράματα και πρότεινε τη διεξαγωγή πειραμάτων ως πανάκεια για τη λύση των συσσωρευμένων προβλημάτων.
Μάλιστα οι πιο ακραίοι από αυτούς όταν άκουγαν για Διδακτική ή για Φιλοσοφία γίνονταν επιθετικοί.
Στην αντίπερα όχθη «εμείς», όσοι δηλαδή είμαστε φορείς της αντίληψης ΤΩΝ ΔΥΟ ΟΡΥΧΕΙΩΝ, όσοι μοιραζόμαστε την άποψη ότι η σύνταξη ενός Προγράμματος Σπουδών είναι μια συνθετότερη διαδικασία στην οποία πρέπει να συμμετέχουν οι φιλόσοφοι της εκπαίδευσης, οι επιστημολόγοι, οι γνωσιοθεωρητικοί, οι παιδαγωγοί, οι ειδικοί ερευνητές της Διδακτικής των επιστημών, οι ερευνητές φυσικοί και οι «μαχόμενοι» εκπαιδευτικοί και ότι η Ιστορία και η Φιλοσοφία της επιστήμης μπορεί να εμπλουτίσουν τον προβληματισμό για τη διδασκαλία των επιστημών, όσοι έχουμε την πεποίθηση ότι «η διδασκαλία με εργαστηριακή υποστήριξη είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στη δικαιοδοσία των πάσης φύσεως εμπειριοκρατών»
Το αν έγινα κατανοητός θα φανεί στα σχόλια που ίσως ακολουθήσουν. Αν χρειαστεί θα επανέλθω.
Μια οπτικοποίηση:
Θα έλεγε κάποιος ότι πρόκειται για πείραμα, έστω ψηφιακό;
Είναι ένα διδακτικό εργαλείο.
Κάτι που συμπληρώνει αυτά:
Λύνεις την συναφή άσκηση του σχολικού βιβλίου. Αμέσως δείχνεις:
Σου έφαγε λιγότερο από 3 λεπτά, έχει πλάκα, βοηθάει την κατανόηση.
Έρχεται ο πειραματικός:
-Αντί να κάνεις τέτοιες αηδίες κάνε καλύτερα πραγματικό πείραμα αυτεπαγωγής.
-Και την Κική και την Κοκώ πειραματικέ μου. Διάβασε το κείμενο του Ανδρέα.
Γιάννη δεν βρίσκω κάτι στο οποίο να διαφωνούμε. Είμαστε όμως έξω από τα κέντρα αποφάσεων. Δυστυχώς άλλοι και άλλα αποφασίζουν….
Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα (τον μαθητή στην τάξη)
άνευ σχολίων, αλλά μήπως χάνεται το μέτρο ???
Ο Σύμβουλος Εκπαίδευσης Φυσικών Επιστημών στο πλαίσιο υποστήριξης διδακτικών αναγκών έχει ετοιμάσει Δειγματικές διδασκαλίες για το Γυμνάσιο και το Λύκειο. Οι Πρότυπες αυτές Διδασκαλίες θα υλοποιηθούν και θα αξιολογηθούν μαζί με τους εκπαιδευτικούς ΠΕ04. Έτσι δημιουργούμε επαγγελματικές κοινότητες μάθησης, όπου οι Εκπαιδευτικοί συνεργάζονται , ετεροπαρατηρούν, ερευνούν, υποστηρίζουν την Ανακαλυπτική – Διερευνητική μάθηση και τη Διαθεματικότητα ( Νέα Προγράμματα Σπουδών). Κάποιες διδασκαλίες προτείνεται να γίνουν μαζί με τους μαθητές της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης ( ΕΑΕ) !!!
(ειδική αγωγή, νοητική υστέρηση και tracker ή εξομειωτής LTspice και συμπεριληπτική εκπαίδευση) !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΔΕΙΓΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ
Μελέτη κινήσεων με το λογισμικό TRACKER
1. Μελέτη της ευθύγραμμης ομαλής κίνησης με τη βοήθεια του λογισμικού Tracker
2. Μελέτη της ομαλής κυκλικής κίνησης με τη βοήθεια του λογισμικού Tracker
3. Μελέτη Περιόδου του απλού εκκρεμούς με τη βοήθεια του λογισμικού Tracker
4. Μελέτη της ευθύγραμμης ομαλής επιταχυνόμενης κίνησης με τη βοήθεια του
λογισμικού Tracker
Μετρήσεις με ARDUINO
1. Θερμική ισορροπία με Arduino : Έρευνα και πείραμα
2. Μελέτη ηλεκτρικών κυκλωμάτων μετρώντας με το Arduino
Εξομοιωτές στις Φυσικές Επιστήμες
1. Μελέτη ηλεκτρικών κυκλωμάτων με τη βοήθεια του εξομοιωτή LTspice
2. Μελέτη πυκνότητας στερεών σωμάτων με τον εξομοιωτή Phet Colorado
( Συμπεριληπτική Εκπαίδευση)
Εργαστηριακές μετρήσεις
1. Πείραμα μέτρησης λόγου φορτίου – μάζας ηλεκτρονίου
2. Ηλεκτρολυτική διάσπαση του νερού και παραγωγή υδρογόνου ως καύσιμο των
αυτοκινήτων του μέλλοντος
3. Μέτρηση όγκου υγρών & στερεών σωμάτων ακανόνιστου σχήματος
Δεν νομίζω ότι διαφωνούμε ουσιαστικά, Γιάννη, και προφανώς συμμερίζομαι την άποψη των συναδέλφων των ΕΚΦΕ.
Αναφέρθηκα στην κ. Αβραμίδου, καθώς είναι κορυφαία στο Science Education (πρόεδρος του ESERA board). Η συμβολή της είναι αναγνωρισμένη από όλους όσοι ασχολούνται με την έρευνα στη διδακτική της φυσικής και το PER. Το σχόλιό της είναι εξαιρετικά σαφές σχετικά με όσα συζητάμε εδώ. Επίσης, το σύνδεσμο που παρέθεσε περιλαμβάνει μια σειρά από άρθρα με μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον.
Αναμένω ακόμη το σχόλιο του συναδέλφου ερευνητή Βασίλη Γκάγκα. Θα αμφισβητήσει και την κ. Αβραμίδου;
Τίνα όταν συζητάμε και συμφωνούμε ή διαφωνούμε, συμφωνούμε ή διαφωνούμε με θέσεις, προτάσεις, απόψεις. Όχι με πρόσωπα.
Φυσικά σε μια συζήτηση παρατίθενται και επιχειρήματα που άλλος έχει διατυπώσει.
Ήδη το έκανα παραθέτοντας κείμενο του Ανδρέα Κασσέτα.
Οι παραθέσεις όμως αυτές δεν έχουν το νόημα:
-Έχεις αντίρρηση με όσα είπε ο Ανδρέας;
Ή
-Έχεις αντίρρηση με όσα είπε ο καθηγητής …. ;
Ή
-Αμφισβητείς την κυρία….. ;
Ουδένα αμφισβητούμε, ουδένα υποτιμάμε, όλα τα διαβάζουμε.
Όμως σε μια συζήτηση επιχειρήματα αντιπαραβάλλουμε και όχι ονόματα.
Δεν θα αναφερθώ στα όσα είπε ο Ανδρέας Κασσέτας, Γιάννη, καθώς, δυστυχώς, δεν είναι πια μαζί μας. Συμφωνώ, όμως, με τους συναδέλφους των ΕΚΦΕ ότι το πραγματικό πείραμα αποτελεί το κλειδί. Όταν δεν υπάρχει χρόνος για hands on πειραματισμό στην ταξη, οι προσομοιώσεις είναι αναμφίβολα μια πολύ καλύτερη επιλογή σε σχέση με τις απλές εξισώσεις ή τις ασκήσεις στον πίνακα.
Επιπλέον, οι προσομοιώσεις μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά στην εκπαιδευτική διαδικασία, αφού προηγηθεί το πραγματικό πείραμα.
Όσο για τα όσα έγραψε ο Βασίλης, με προβληματίζουν βαθιά και συμμερίζομαι την ανησυχία: «Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα, χωρίς εμένα.»
Τίνα εξαρτάται από την περίπτωση.
Σε κάποιες περιπτώσεις πρέπει να πραγματοποιηθεί πρώτα το πραγματικό πείραμα.
Παράδειγμα η Επαγωγή.
Σε άλλες πρέπει να προηγηθεί η οπτικοποίηση.
Παράδειγμα το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο.
Σε άλλες περιπτώσεις γίνονται μόνο οπτικοποιήσεις.
Παράδειγμα το κανόνι του Νεύτωνα.
Αυτά για τη φράση σου:
Επιπλέον, οι προσομοιώσεις μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά στην εκπαιδευτική διαδικασία, αφού προηγηθεί το πραγματικό πείραμα.
Η υπογράμμιση δική μου.
Γνωρίζω τον Βασίλη 50 χρόνια. Είναι ωραίος τύπος. Ωραίοι τύποι είναι και ο Άρης, ο Φασουλόπουλος, ο Πάνος, ο Διονύσης και ένα τσούρμο άλλοι.
Αν συμφωνούσα σε όλα όσα έλεγαν οι ωραίοι τύποι δεν θα έγραφα τίποτα εδώ.
Επίσης δεν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με πρόσωπα όπως ο Ανδρέας Κασσέτας αλλά με επιχειρήματα που προβάλλουν ή πρόβαλλαν.
Κάποτε είχες διαφωνήσει μαζί μου (και πολύ καλά έκανες) παρά το ότι είχα παραθέσει κείμενο του Άρονς.
Εγώ με τη σειρά μου καλώς δεν σου απάντησα:
-Αμφισβητείς τον Άρονς;
Γιατί το επιχείρημα παρουσίαζα και δεν έκανα επίκληση κάποιας αυθεντίας.
Το ίδιο έκανα και πριν με το κείμενο του Ανδρέα. Δεν θα ήταν σωστό να το παρουσιάσω σαν δικό μου.
Οι συζητήσεις δεν είναι σαν ένα παιγνίδι που έπαιζαν τα παιδιά:
-Αυτή η κάρτα τις νικάει όλες.
Αγαπητέ Γιάννη,
Όσα μοιράζεσαι είναι πολύ ενδιαφέροντα, και θέλω να το σκεφτώ λίγο παραπάνω για να σου απαντήσω. Η δική μου εμπειρία διδασκαλίας αφορά κυρίως το Δημοτικό, όπου η προσέγγισή μου επικεντρώνεται στη βιωματική μάθηση μέσω πειραμάτων hands-on. Στο Λύκειο, έχω διδάξει μόνο σε φροντιστήρια προετοιμασίας εξετάσεων επι 30 χρόνια, όπου λόγω της εντατικής προετοιμασίας, η δυνατότητα για πειράματα είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Δεν έχω διδάξει σε σχολείο στο Λύκειο, οπότε κατανοώ ότι έχεις πολύ πιο ολοκληρωμένη γνώση και εμπειρία πάνω στο θέμα, γι’ αυτό και σε ακούω με μεγάλο ενδιαφέρον.
Παρεμπιπτόντως, έμαθα πως ήσουν εξαιρετικός στα hands-on πειράματα φυσικής! Γιατί μας έχεις κρύψει αυτό το ταλέντο σου ;
Τίνα πάλι διαφωνώ.
Τα 32 (από τα 34) χρόνια σε Λύκειο δεν με κάνουν καλύτερο από έναν οιονδήποτε συνάδελφο. Θα μπορούσα άνετα να λέω τρίχες. Να είμαι ένας ανόητος που δούλεψε 32 χρόνια σε Λύκειο.
Θα συμφωνήσω με τον Χαριτόπουλο λέγοντα ότι ανοήτοι κυκλοφορούν σε κάθε χώρο.
Υπάρχουν ανόητοι φορτοεκφορτωτές και ανόητοι καθηγητές Πανεπιστημίων.
Θα μπορούσε να μην είμαι ανόητος αλλά να κάνω λογικά λάθη στα επιχειρήματά μου.
Σε κάθε περίπτωση συζητάμε και δεν αντιπαραβάλλουμε τίτλους και εμπειρία.
καλησπέρα σε όλους
παρακολουθώ τη συνεχιζόμενη συζήτηση σχετικά με τα πειράματα στα σχολεία, καιρός ήτανε, όπου αρκετοί καταθέτουν την όποια, σεβαστή, άποψή τους
είμαι με την Τίνα, τον Πάνο και τον Βασίλη, αν τους ερμηνεύω σωστά
πείραμα κατά την άποψή μου είναι ό,τι πραγματοποιείται ζωντανά μέσα στην τάξη ή το εργαστήριο
δίνοντας τη χαρά και την ικανοποίηση της συμμετοχής, της ανακάλυψηε και της επιβεβαίωση στους μαθητές,
το μετωπικό κυρίως, αν είναι δυνατόν
(πείραμα είναι αυτό που πραγματοποιείται από εμάς, Βαγγέλη, και γίνεται αντιληπτό με τις αισθήσεις μας,
μου έλεγε παλιά, όταν ήμασταν στην ΕΕΦ, ο αείμνηστος Δάσκαλος και φίλος Διονύσης Μαρίνος,
και να το ξέρεις, συνέχιζε, ένα πείραμα που γίνεται ζωντανά στην τάξη θα αποτύχει αν εσύ δεν μπορέσεις να εξηγήσεις ποια λάθη έγιναν και απέτυχε!)
το εικονικό πείραμα δεν είναι, κατά την άποψή μου, πείραμα,
είναι σαν πείραμα, κάτι ετοιματζίδικο, είναι μια προσομοίωση, μια φωτοτυπία,
κερδίζεις σε χρόνο, αλλά αφήνει τον μαθητή στο περιθώριο,
είναι χρήσιμο μόνο όταν δεν μπορεί να γίνει αληθινό,
δεν μπορώ π.χ. να φέρω αυτοκίνητο μέσα στην τάξη, να βρεθώ στη Σελήνη, να καταργήσω τη βαρύτητα, να δημιουργήσω κενό
προσωπικά πραγματοποιούσα, μετωπικά τα περισσότερα, όλα τα πειράματα του εργαστηριακού οδηγού και πολλά άλλα δικά μου
είχα, βέβαια, την τύχη να υπηρετήσω τα περισσότερα χρόνια σε Γυμνάσιο, όπου και “όλα τα λεφτά” και τα λιγότερα σε Λύκειο, όπου η πίεση “να βγει η ύλη” ήταν άπειρη
επιλογή μου ήταν,
τότε οι Φυσικοί ήμασταν περιζήτητοι, διότι σπάνιοι,
πηγαίναμε σε όποιο σχολείο θέλαμε
Γιάννη, σχετικά με το πείραμα διατήρησης της ορμής με το κανόνι, έχω προσωπική εμπειρία,
δεν θυμάμαι τη χρονολογία , είμαι Πρόεδρος σε Συνέδριο πειραμάτων σε κάποιο Λύκειο, νομίζω Νέας Φιλαδέλφειας,
ανάμεσα στους παρουσιάζοντες δύο εξαιρετικοί Πειραματικοί,
δεν έχω την άδειά τους, αλλά θα γράψω τα ονόματά τους, ο Παναγιώτης Κουμαράς και ο Βασίλης Παππάς,
παρουσιάζουν πειράματα,
με δική μου παράκληση-απαίτηση, παραμένουν παραπάνω από τον προβλεπόμενο χρόνο τους
και ανάμεσα στα άλλα πειράματα παρουσιάζουν και τούτο:
μια τεντωμένη πετονιά, ανηφορική, ανάμεσα σε 2 κρίκους στους τοίχους, ένα καλαμάκι στο κάτω άκρο, ένα μακρόστενο φουσκωμένο μπαλόνι κολλημένο πάνω στο καλαμάκι και… άνοιγμα στο στόμιο του μπαλονιού
στο σχολείο μου μετά
5 πεντάδες μαθητών, 2 δένουν ένθεν και ένθεν την πετονιά από το παράθυρο ψηλά και το πόμολο της πόρτας χαμηλά, με περασμένο το καλαμάκι
ένας φουσκώνει το μακρόστενο μπαλόνι,
ένας κολλάει το μπαλόνι με το καλαμάκι και
ένας ανοίγει το στόμιο του μπαλονιού
ώ του πειράματος!
Θα ήταν, νομίζω, πολύ βοηθητικό για πολύ κόσμο αν κάποιος μπορούσε, από την πείρα και τις γνώσεις του, να παρουσιάσει κριτήρια και παραμέτρους σχετικά με τον τρόπο αξιοποίησης της χρήσης εικονικών ή πραγματικών πειραμάτων στη διδασκαλία της φυσικής λαμβάνοντας υπόψη την ελληνική σχολική πραγματικότητα.
Βαγγέλη καλημέρα η συζήτηση αυτή θίγει μια από τις σημαντικότερες πτυχές της εκπαίδευσης στις φυσικές επιστήμες – τη ζωντανή εμπειρία του πειράματος. Συμφωνώ απολύτως με τη θέση σου ότι το πείραμα είναι κάτι που πρέπει να βιώνεται άμεσα, είτε από τους ίδιους τους μαθητές μέσω της ενεργούς συμμετοχής τους είτε, αν αυτό δεν είναι εφικτό, ως επίδειξη από τον εκπαιδευτικό οπως προτεινεις. Αυτό είναι που κρατά το ενδιαφέρον ζωντανό και καλλιεργεί την περιέργεια και την αγάπη για την επιστήμη της φυσικής.
Οι προσομοιώσεις, παρότι πραγματι αποτελουν ένα χρήσιμο εργαλείο για την κατανόηση σύνθετων εννοιών, δεν μπορούν και δεν πρεπει να αντικαταστήσουν τη μοναδική εμπειρία ενός πραγματικού πειράματος. Αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα, αλλά δεν προσφέρουν την αίσθηση της ανακάλυψης και της απτής αλληλεπίδρασης με τα φυσικά φαινόμενα.
Ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι, όπως φαίνεται απο τα λεγόμενα του Βασίλη, υπάρχει μια τάση προς την αντικατάσταση των πειραμάτων με προσομοιώσεις, κάτι που – όπως σωστά αναφέρεις – κινδυνεύει να κάνει τις φυσικές επιστήμες να φαίνονται “βαρετές” και απομακρυσμένες από την πραγματική ζωή. ΥΓ Μετά θα ψάχνουμε φοιτητές στα τμήματα Φυσικής. Λογικό ποιος θα θέλει αυτή την βαρετη επιστήμη οπως θα διδάσκεται μεσω της τράπεζας θεματων και των προσομοιώσεων; Ισως καποιος τυχερός μαθητης του Βασίλη.