by 
Καθυστερημένη κοινοποίηση, λόγω αργοπορημένης προσωπικής πληροφόρησης
Σήμερα 7/12/24, στις 17:00 θα εξελιχθεί το πρώτο απ’ τα δύο μέρη του διαδικτυακού σεμιναρίου με θέμα την Διερευνητική Μάθηση στις Φυσικές Επιστήμες, που διοργανώνει η ΕΝΕΦΕΤ,
με ελεύθερη είσοδο μέσω του zoom link:
https://uoc-gr.zoom.us/j/85010679937?pwd=se5bFjqdkUE4pAzuBzy8BnoeuZaIey.1
το σημερινό πρόγραμμα
Το σεμινάριο θα συνεχιστεί το επόμενο Σάββατο, 14/12/24, πάλι με ελεύθερη είσοδο απ’ το ίδιο zoom link.https://ibb.co/NTGydFB
Το πρόγραμμα του επόμενου Σαββάτου
Όσοι πιστοί εδώ:
https://uoc-gr.zoom.us/j/85010679937?pwd=se5bFjqdkUE4pAzuBzy8BnoeuZaIey.1
βέβαια και τα διάβασα τα πριόνια σου Γιάννη
και με την ευκαιρία έχω δύο: ένα αλυσοπρίονο και ένα μπαταρίας,
φορτισμένα, βενζίνες λάδια, τα πάντα ,
και δεν δουλεύει κανένα
γνωρίζει κανείς;
Η προσομοίωση ή η εξ αποστάσεως εικονική πραγματικότητα μίας σεξουαλικής πράξης δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική σεξουαλική πράξη. Το ίδιο ισχύει και με τα πειράματα.
Καλημέρα παιδιά.
Πάνο χρησιμοποιούμε τον όρο “εικονικά πειράματα” και πέφτουμε οι ίδιοι θύματα παρανόησης. Γιατί;
Τσιμπάμε στο ψευτοδίλημμα “Εικονικά πειράματα ή [πραγματικά;”
Αυτά που βλέπουμε ή φτιάχνουμε στους κομπιούτορες είναι είτε προσομοιώσεις είτε οπτικοποιήσεις. Χρησιμοποιούνται μαζί με τα πειράματα για την κατανόηση φαινομένων από τα παιδιά που διδάσκουμε.
Κάποιες φορές μια οπτικοποίηση είναι πιο εύγλωττη από ένα πείραμα, όπως π.χ. στην περίπτωση του φωτοηλεκτρικού φαινομένου ή των R-L-C κυκλωμάτων.
Δεν τίθεται θέμα επιλογής μεταξύ Κικής και Κοκώς (όχι Κοκούς).
Χρησιμοποιούμε και τις δύο.
Μιλούσα στους μαθητές μου για το κανόνι του Νεύτωνα.
Έφτιαξα αυτό:
Ποιο πραγματικό πείραμα αντικατέστησα;
Παρουσιάζεις τη διατήρηση της ορμής και κάνεις στον πίνακα το κανόνι.
Βοηθάει να δείξεις αυτό που έφτιαξε ο Ηλίας Σιτσνλής:
Στο πρόγραμμα PSSC γινόταν το πείραμα με τα αμοιβαίως ανακρουόμενα καροτσάκια που το ένα είχε μεγαλύτερη μάζα λόγω των τούβλων που προσθέταμε.
Τα παιδιά έπρεπε να ζυγίσουν καροτσάκια και τούβλα.
Έπρεπε να κάνουν μερικές απόπειρες ώστε τα καροτσάκια να φτάσουν ταυτόχρονα στο τοίχωμα.
Έπρεπε να καταλάβουν γιατί πρέπει να φτάσουν ταυτόχρονα.
(Παρακολουθώντας δειγματική διδασκαλία ρώτησα τα παιδιά της ομάδας που ήμουν από πάνω της γι αυτό και δεν είχαν καταλάβει το γιατί. Μου είπαν ότι αυτές είναι οι οδηγίες).
Έπρεπε να φάνε μια διδακτική ώρα για κάτι που θέλει πέντε λεπτά.
Έτσι το πείραμα αυτό δεν έχει θέση σε εισαγωγικό μάθημα. Πέραν τούτου θέλει χρόνο.
Ο χρόνος είναι ένα σοβαρό εμπόδιο. Αν δεν τον λάβουμε υπ’ όψιν θα παραπονιόμαστε συνέχεια για το πόσο λίγα διδάσκονται σήμερα τα παιδιά.
Φυσικά έχω επίγνωση ότι τα δύο προηγούμενα που ανέφερα δεν ήταν πειράματα.
Φυσικά είναι καλό το να γίνει το πείραμα αυτεπαγωγής με αισθητήρες.
Από το ΕΚΦΕ Λευκάδας:
Όμως θα γίνει μετά από την πρώτη μέρα που θα λέμε τα εισαγωγικά και αφού έχουν παρουσιαστεί τα γραφήματα στον πίνακα.
Κακό είναι να δείξεις αμέσως μετά την εισαγωγή αυτό;
Τα παιδιά θα καταλάβουν και μετά θα καταλάβουν και το πραγματικό πείραμα.
Αν το πραγματικό πείραμα προηγηθεί θα παρακολουθήσουν ακατανόητες ενέργειες σε ακατανόητη διάταξη.
Μπορώ να συνεχίσω έτσι επ’ άπειρον μια και δεν μου αρέσει να μιλάω γενικά.
Γενικά μιλάω όταν δεν ξέρω καλά το θέμα, λ.χ. για το ποδόσφαιρο.
Αυτά όμως ήταν η δουλειά μου και έμαθα πότε ένα παιδί καταλαβαίνει κάτι και πότε όχι.
Καλημέρα σε όλους.
Πρέπει να προσπαθούμε να εκμεταλευτούμε ότι δυνατότητες έχουμε και το πραγματικό εργαστήριο και το εικονικό.
Βεβαια αν διαθετουμε αρκετες ωρες απο την διδασκαλία.
Προτιμούσα αυτά σε βάρος κάποιων ασκήσεων που θα έκανα παραπάνω στην τάξη.
Παρά τον απέραντο σεβασμό στις βιωματικές εμπειρίες όσον αφορά την πειραματική διδασκαλία του Βαγγέλη, του Πάνου, της Τίνας, (τα ονόματα με αλφαβητική σειρά ) θα συμφωνήσω με τον Γιάννη και τον Βασίλη.
Το τι θα πρέπει να επιλέξει κανείς –Εικονικά πειράματα ή πραγματικά;-
εξαρτάται από πολλούς παράγοντες π.χ. αντικείμενο, αριθμός μαθητών, ΧΡΟΝΟΣ κλπ.
Ας σκεφτούμε π.χ. τι απάντηση θα δίναμε στο θέμα αν υπήρχε συνάδελφος σε κάθε σχολείο που θα είχε καθήκον να ετοιμάζει τις εργαστηριακές ασκήσεις των ΠΕ04 του σχολείου.
Έστω ότι ένα μέγεθος Υ εξαρτάται από 3 άλλα Α,Β,Γ, και θέλουμε να διαπιστώσουμε τον νόμο που τα συνδέει. Τι πρέπει να γίνει;
Να σταθεροποιήσουμε τα Β, Γ και να δούμε με τρεις τέσσερεις μετρήσεις την εξάρτηση του Υ από το Α.
Να σταθεροποιήσουμε τα Α, Γ και να δούμε με τρεις τέσσερεις μετρήσεις την εξάρτηση του Υ από το Β.
Να σταθεροποιήσουμε τα Α, Β και να δούμε με τρεις τέσσερεις μετρήσεις την εξάρτηση του Υ από το Γ.
Και να συνδυάσω τα αποτελέσματα.
Πόσα παιδιά μπορούν να εμπλακούν σε αυτές τις μετρήσεις Hands-On; Υπάρχουν τόσες συσκευές πόσος χρόνος χρειάζεται;
Αυτό που πρέπει να υπάρχει, νομίζω, είναι η θέληση να γίνονται πειράματα εικονικά ή πραγματικά σε βοήθεια της θεωρίας. Και ο κάθε συνάδελφος με βάση τις συνθήκες να ενεργεί ανάλογα.
Γεια σου Άρη.
Επίσης καλό θα ήταν να ξέραμε τι ήταν αυτό που χρησιμοποιήθηκε ώστε να το δούμε και να κρίνουμε την αποτελεσματικότητά του.
Αν το αναρτούσε ένας θα κάναμε κριτική σε κάτι γνωστό και συγκεκριμένο.
Ήταν phet;
Ήταν Σιτσανλής;
Ήταν κάτι άλλο;
Μιλώντας γενικά δεν βγαίνει άκρη.
Συμφωνώ Γιάννη.
Μπορείς στο διαδίκτυο να βρεις εύκολα πληθώρα διευθύνσεων με Εικονικά πειράματα. Εννοείται ότι θα καταναλώσεις κάποιο χρόνο να κάνεις την κατάλληλη και πιο εύχρηστη εφαρμογή για τον συγκεκριμένο πείραμα.
Γεια σου Γιάννη, το εικονικό εργαστήριο Θερμότητας και Θερμοδυναμικής που παρουσιάστηκε στο σεμινάριο διδακτικής της ΕΝΕΦΕΤ ήταν το ΣΕΠ (Σύνθετο Εργαστηριακό Περιβάλλον με χρήση πολυμέσων). Μπορείτε να το κατεβάσετε απο το φωτόδεντρο εδώ.
Ο υπεύθυνος/συντονιστής του προγράμματος είναι ο Δημήτρης Ψύλλος.
Ευχαριστώ Βασίλη.
Μήπως είμαστε λουδίτες?
Προφανώς ένα κύκλωμα RLC προσεγγίζεται γρηγορότερα, αλλά και πληρέστερα (μελέτη πολλών μεταβλητών ψηφιακά)
αλλά
μεγάλος έμαθα (στην πανδημία) ότι η κίνηση που κάνει το παιδί κρατώντας με τον σωστό τρόπο το μολύβι με τα τρία δάκτυλα, πόσα πολλά κέντρα του εγκεφάλου ενεργοποιεί.
Οπότε
Η θερμική ισορροπία με τα δύο θερμόμετρα και με το μικρό μπρίκι μέσα στο μεγάλο επιστρατεύει ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ 4 μαθητές.
Τα κλασσικά ηλεκτρικά κυκλώματα με απλά υλικά και ακόμη με αγώγιμη ζύμη συνδυάζει φυσική χημεία με αρκετούς συμμετέχοντες. Αν δε προσθέσουμε και βολτόμετρο και αμπερόμετρο άλλοι δύο μαθητές για να καταγράφουν ενδείξεις. Και ας μάθουν χειροπιαστά ότι τα σύγχρονα φωτάκια στα χριστουγεννιάτικα δένδρα συνδέονται παράλληλα!
Η αλλαγή χρώματος στο pH ισοδύναμου σημείου με τουλάχιστον τρεις ενεργούς μαθητές δεν είναι μια καλή διερευνητική πρακτική?
Η μπαταρία με λεμόνια που “ανάβει” και το λεντάκι επίσης δεν συνεισφέρει στη διερευνητική μάθηση/
Τα φαινόμενα ανάκλασης και διάθλασης? κλπ κλπ κλπ.
Αγαπητοί φίλοι ας μιλήσουμε και με οικονομικούς όρους.
Ένας ψηφιακός διαδραστικός πίνακας (που όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει) κοστίζει περί τα 3000 ευρώ. Ας υποθέσουμε ότι έχουμε ένα εργαστήριο της τάξης των 80000 ευρώ (μεταρρύθμιση Αρσένη). Πόσα αναλώσιμα ανά έτος με το 500ρικο που δικαιούνται τώρα τα σχολεία? Προφανώς μηδενικά!!!
Οπότε phet και ξερό ψωμί.
Προφανώς και το phet χρειάζεται, όπου χρειάζεται. Και Γιάννη μου πριν τους δείξω την ψηφιακή αναπαράσταση της οριζόντιας βολής, προτιμώ να την παρουσιάσω από σχετική γκραβούρα του Newton.
Και αυτή η θέση πως η Ιστορία των Επιστημών και τα παραδείγματα που εξορύσσει τεκμηριώνει την άποψη για την αριστοτελική σκέψη των παιδιών και πως με την πειραματική διδασκαλία οδηγούμαστε στη Νευτώνεια φυσική, να την ξεχάσουμε?
Άρη και Γιάννη.
Θα συμφωνήσω μαζί σας στο ότι η παρατήρηση και το πείραμα δεν αποτελούν πανάκεια στην εκπαιδευτική διαδικασία των φυσικών επιστημών.
Θα επιμείνω όμως στην τεράστια σημασία τους, τόσο στις ίδιες τις φυσικές επιστήμες όσο και στην εκπαίδευση. Μία σημασία που στην πατρίδα μας την έχουμε υποβαθμίσει. Πολλές φορές όλοι μας κάνουμε το εξής σφάλμα. Θεωρούμε πιο σπουδαίο αυτό που γνωρίζουμε καλά.
( Το να κάνεις το νόμο του Ωμ με προσομοίωση, όταν μπορείς να τον κάνεις στον πίνακα πάνω σε μεγάλο κομάτι φελιζόλ κολλημένο με ταινία διπλής όψεος και χρησιμοποιώντας πραγματικά πολύμετρα, μπαταρία, αντιστάτες, λαμπάκια κλπ θεωρώ ότι είναι μία διαστροφή. Κάτι σαν τη διαστροφή ενός νέου ζευγαριού που χαζεύουν στο κινητό τους αντί να φλερτάρουν )
Μία πρόσφατη παρουσίασή μου σχετική με το θέμα
Μεταφέρω το σχόλιο της κορυφαίας στο αντικείμενο καθηγήτριας Λ. Αβραμίδου, στο προφιλ μου στο facebook.
Lucy Avraamidou
I agree 100%, especially about the potential of physical manipulation of objects/scientific instruments to promote embodied cognition, which simulations lack.
Lucy Avraamidou
here is a recently published special issue that might be of interest: https://www.tandfonline.com/toc/crst20/42/1
H κ. Αβραμίδου είναι President, European Science Education Association, 2023-2027
https://www.rug.nl/staff/l.avraamidou/?lang=en