![]()
Καθυστερημένη κοινοποίηση, λόγω αργοπορημένης προσωπικής πληροφόρησης
Σήμερα 7/12/24, στις 17:00 θα εξελιχθεί το πρώτο απ’ τα δύο μέρη του διαδικτυακού σεμιναρίου με θέμα την Διερευνητική Μάθηση στις Φυσικές Επιστήμες, που διοργανώνει η ΕΝΕΦΕΤ,
με ελεύθερη είσοδο μέσω του zoom link:
https://uoc-gr.zoom.us/j/85010679937?pwd=se5bFjqdkUE4pAzuBzy8BnoeuZaIey.1
το σημερινό πρόγραμμα
Το σεμινάριο θα συνεχιστεί το επόμενο Σάββατο, 14/12/24, πάλι με ελεύθερη είσοδο απ’ το ίδιο zoom link.https://ibb.co/NTGydFB
Το πρόγραμμα του επόμενου Σαββάτου
Όσοι πιστοί εδώ:
https://uoc-gr.zoom.us/j/85010679937?pwd=se5bFjqdkUE4pAzuBzy8BnoeuZaIey.1
![]()


Εκεί που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο οι προσομοιώσεις ήταν στη “μάχη” των 7 στροφών.
Ο Σιτσανλής, ο Παπιώτης, ο υποφαινόμενος και άλλοι πιστέψαμε ότι έληξε το θέμα υπέρ των 6,75 στροφών. Φευ!
Αργότερα διάβασα στο φέησμπουκ:
-Είχε δίκιο ο αλλά του την έπεσαν οι φροντιστές που ακόμα πιστεύουν στις 6,75 στροφές.
Όπως στο ανέκδοτο:
-Με τι θερίζουνε;
-Με το ψαλίδι!
Το θέμα ήταν στο γήπεδο των προσομοιώσεων.
Συμφωνώ με τα συμπεράσματα της διδακτορικής διατριβής του κ. Ζουπίδη και συγκεκριμένα αντιγράφω
” Τρίτον, παρόλο που η χρήση των ΤΠΕ είναι εξαιρετικά χρήσιμο διδακτικό εργαλείο, διότι συχνά συνεισφέρει στην εξοικονόμηση πολύτιμου διδακτικού χρόνου, ειδικά όταν εφαρμόζουμε διαδικαστική γνώση σε πειράματα, είναι σημαντικό να συνδυάσουμε καθώς και να συσχετίσουμε τα πραγματικά με τα προσομοιωμένα πειράματα, ειδικά για τους μαθητές του δημοτικού ώστε α. αν αποφευχθεί η σύγχυση μεταξύ του πραγματικού κοσμου, όπως τον αντιλαμβανόμαστε μεσω των αισθήσεων μας και του κόσμου των μοντέλων και β. να ενισχυθούν οι ερμηνείες των μαθητών στα φαινόμενα της καθημερινής εμπειρίας από τις ερμηνείες που δινουν στα προσομοιώμενα πειράματα .
Πηγή Διδασκαλία και μάθηση με τη χρήση μοντέλων φυσικών επιστημών και τεχνολογίας: εφαρμογή στα φαινόμενα της πλεύσης και της βύθισης
https://www.didaktorika.gr/eadd/handle/10442/28076
Συγγραφέας
Ζουπίδης, Αναστάσιος
Γιάννη, εδώ δεν πρόκειται απλώς για την εξήγηση ενός φαινομένου που δεν θυμάμαι. Διαβάζω απο το υλικονετ επιλεκτικά όσα αρθρα θεωρώ σημαντικά για την επαγγελματική ή ερευνητική μου ανάπτυξη. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, το ζήτημα που συζητάμε τώρα αφορά στην καρδιά της εκπαιδευσης της φυσικής. Γι’ αυτό και δίνω ιδιαίτερη σημασία στα paper που μας προτείνουν ο πρόεδρος της ΕΝΕΦΕΤ και η πρόεδρος του ESERA.
Όπως ανέφερε και ο Βασίλης πιο πανω, ανησυχώ για τις εξελίξεις που διαφαίνονται. Ειδικότερα, με προβληματίζει βαθιά η άποψη πως «τα εικονικά εργαστήρια, ακόμη και σε απλές περιπτώσεις όπως ο βρασμός, μπορούν να θεωρηθούν πειράματα με καινοτόμα και σημαντικά εκπαιδευτικά χαρακτηριστικά». Αυτή η θέση εκφράστηκε στο πλαίσιο της ΕΝΕΦΕΤ, ενός οργάνου που νομιζω οτι διαμορφώνει την ελληνική εκπαιδευτική πολιτική στη φυσική, και γι’ αυτό είναι ακόμα πιο κρίσιμη.
Αυτοί είναι οι λόγοι που συνεχίζω να συμμετέχω ενεργά στη συζήτηση.
Καλησπέρα στους συμμετέχοντες στη “ζωηρή” συζήτηση
Παρότι τυπικά «οικοδεσπότης» της ανάρτησης απέφυγα να παρέμβω, αφού αφορμή της αποτέλεσε ένα δευτερεύον, κατά τη γνώμη μου, θέμα που αφορούσε τη χρήση ενός ψηφιακού «εργαστηρίου» για να διερευνηθούν οι παράμετροι που εμπλέκονται στο φαινόμενο του βρασμού και όχι η φιλοσοφία της Διερευνητικής Διδασκαλίας.
Εκτίμησα λανθασμένα, αφού το ζήτημα προκάλεσε πολλές παρεμβάσεις οι οποίες παρά την αναπόφευκτη υψηλή θερμοκρασία του διάλογου – έτσι γίνεται στο ylikonet, ανέδειξαν τα αυτονόητα.
Όλοι συμφώνησαν στην αδιαπραγμάτευτη αξία της εμπλοκής των μαθητών με υλικά και διαδικασίες. Παράλληλα κανείς δεν αρνήθηκε ότι η πίεση των Α.Π., ο αριθμός των μαθητών, η ένδεια πολλαπλότητας πειραματικών διατάξεων μπορούν να οδηγήσουν σε εργαστήριο επίδειξης προκειμένου να διευκολυνθεί ο κύριος επιδιωκόμενος στόχος, δηλαδή η Διερεύνηση. Όλοι συνέκλιναν στο ότι τα ψηφιακά «πειράματα» επιλέγονται συμπληρωματικά, για να διευκολυνθεί η Διερεύνηση ή εναλλακτικά, στις περιπτώσεις που η μοντελοποίηση είναι απαιτητική και ταυτόχρονα αποτελεί το βασικό στοιχείο της διδασκαλίας.
Η συμμετοχή των δυο ερευνητών της Διδακτικής – εμμέσως της κ. Αβραμίδου – δεν βλέπω να ανέτρεψε τα προηγούμενα αυτονόητα. Εκτιμώ ότι τα ενίσχυσε. Κρατώ την ευγένειά των δυο ερευνητών αλλά και τη διάθεσή τους να συμμετάσχουν σε συζητήσεις με εκπαιδευτικούς της πράξης.
Τάσο,
ανταποκρίνομαι στο κολακευτικό σου σχόλιο για την «κοινότητα του ylikonet» με ευχές για την επιτυχία και τις δεύτερης συνεδρίασης το επόμενο Σάββατο στις 5 το απόγευμα, πάντα με ελεύθερη πρόσβαση στη διεύθυνση:
https://uoc-gr.zoom.us/j/85010679937?pwd=se5bFjqdkUE4pAzuBzy8BnoeuZaIey.1
και με την ελπίδα να προκαλέσει εξίσου δυναμικές συζητήσεις εδώ και όπου αλλού.
Δυστυχώς δεν θα μπορέσω να παρακολουθήσω το πολύ ενδιαφέρον σεμινάριο σήμερα. Ελπίζω να ανέβει μετά σε βίντεο γιατί με ενδιαφέρει πολύ. Καλή επιτυχία ευχομαι.