by 
Ένας τεχνητός δορυφόρος της Γης, σε κυκλική τροχιά κοντά στην επιφάνειά της, χρειάζεται περίπου 84 λεπτά ανά περιστροφή. Ένας τεχνητός δορυφόρος της Σελήνης, σε κυκλική τροχιά κοντά στην επιφάνειά της, θέλει περίπου 108 λεπτά ανά περιστροφή.
Τι μπορείτε να συμπεράνετε για την πυκνότητα της Σελήνης και της Γης;
α) ρΣ = ρΓ β) ρΣ > ρΓ γ) ρΣ < ρΓ
Δικαιολογείστε την απάντησή σας.
Τα σχόλια στο τέλος ήταν αφορμή για την ανάρτηση, μετά από σχετική συζήτηση με μαθητές…
Καλησπέρα Ανδρέα.
Το Θέμα που εμπνεύστηκες αποτελεί επιπλέον παράδειγμα ότι Φυσική όχι μόνο προβλέπει αλλά και αρχαιολογεί!
Επιπλέον το συγκεκριμένο θέμα δίνει αφορμή για απαντημένα ή αναπάντητα μέχρι τώρα ερωτήματα. Τέτοιο μαθητικό ερώτημα θα ήταν: Αν η Σελήνη δημιουργήθηκε από τη συνένωση των θραυσμάτων μεταξύ δύο ουράνιων σωμάτων, γιατί είναι συμπαγής; Και βέβαια μεγαλύτερη διδακτική αξία έχουν οι απαντήσεις που δίνουν οι μαθητές, διότι έτσι ανακαλούν τις γνώσεις τους και τις εμπεδώνουν, ιδιαιτέρως όταν τις εφαρμόζουν λανθασμένα και κατόπιν τις ανασκευάζουν. Εμείς απλώς είμαστε οι “Σωκράτες” τους. Με αυτό τον τρόπο ακόμη και αν η Φυσική ξεχαστεί, το εργαλείο της κριτικής προσέγγισης και η πίστη τους στον ορθό λόγο θα παραμείνουν μαζί τους. Με άλλα λόγια το ταξίδι μάς κάνει σοφότερους όχι μόνο ο προορισμός.
Καλή δουλειά Ανδρέα Ρ.
βέβαια ο δορυφόρος της Σελήνης δέχεται και δύναμη από τη Γη, αλλά αυτή δεν “παίζει”, διότι ,υπάρχουν συνθήκες “έλλειψης πεδίου βαρύτητας”, δεν γνωρίζω αν διδάσκονται τώρα
Ανδρέα Β.
Καβαφική η τελευταία σου πρόταση
(αντιγράφω από τον πρόλογο του βιβλίου μου “Φυσική Β Γυμνασίου”, εκδόσεις Χ. Δαρδανός, έχει εξαντληθεί
“φίλε μαθητή
η Φυσική δεν είναι βουνό, αλλά δεν είναι και λόφος,
γι αυτό από τώρα και συνέχεια
ενδιαφέρσου, ρώτησε, προσπάθησε
α ναι !
….κι’ αν δεν φτάσεις ακριβώς στην κορυφή, γιατί πολλοί λένε ότι δεν υπάρχει κορυφή
και άλλοι λένε, ακόμα χειρότερα, ότι ανεβαίνει κι αυτή μαζί σου, και, άρα, δεν την φτάνεις ποτέ,
δεν χάλασε κι’ ο κόσμος,
πολλές φορές το ταξίδι αξίζει για το ταξίδι.
καλό ταξίδι λοιπόν…”
Καλημέρα Ανδρέα.
Ωραία η σύγκριση .
Μου θύμισε την …”Ένας ακριβός πλανήτης” που σχολίασες και
περίπου “ανήγγειλες” ετούτη.
Επιμορφωτικά τα σχόλιά σου
Να είσαι καλά
Καλησπέρα συνάδελφοι. Σας ευχαριστώ.
Ανδρέα η ερώτησή σου αναβάθμισε την ανάρτηση. Θα ήθελα να ακούσω απόψεις μαθητών, αλλά δε μπορώ να μη δώσω κάποια κατεύθυνση…
Στις πλαστικές συγκρούσεις των αρχικών θραυσμάτων, που έλκονταν από τη βαρύτητα η θερμότητα που αναπτύχθηκε έλιωσε τα πετρώματα, άρα σε τι κατάσταση βρισκόταν αρχικά η Σελήνη; Τα βαριά υλικά όπως ο σίδηρος, τι θα έκαναν τότε; Το διάστημα είναι πολύ κρύο άρα τι έπαθε στη συνέχεια η Σελήνη;
Θα τους έλεγα επίσης ότι ο στερεός φλοιός της Σελήνης δεν έχει τεκτονικές πλάκες, άρα τι σημαίνει αυτό για τη δομή της;
Βαγγέλη σοφά λόγια. “πολλοί λένε ότι δεν υπάρχει κορυφή και άλλοι λένε, ακόμα χειρότερα, ότι ανεβαίνει κι αυτή μαζί σου και άρα δεν την φτάνεις ποτέ”. Μακάρι το Γυμνάσιο να μας έστελνε μαθητές που θα είχαν εκτός από τις βασικές γνώσεις για να προχωρήσουν στη Φυσική και το απαιτούμενο μεράκι…
Τις συνθήκες έλλειψης βαρύτητας τις κάνω και στην Α΄(ασανσέρ που κόβεται το νήμα – όπως στα νοσοκομεία δηλαδή…) και στη Β΄( Γιατί αιωρούνται μέσα στον I.S.S.;)
Παντελή και βέβαια έχει προηγηθεί η δική σου ανάρτηση με τον
πολύ ακριβό πλανήτη.
Την επανέφερα όμως με λίγο διαφορετική μορφή όταν με ρώτησαν “Πως βρήκαμε τη μάζα του Άρη; Του Δία; Του Ήλιου;…Πως δημιουργήθηκε το Φεγγάρι;”
Η καταπληκτική ιδέα του Νεύτωνα για την παγκόσμια έλξη, πως άνοιξε το δρόμο προς τα άστρα και καθισμένοι σε μια μικρή κουκίδα του Γαλαξία, μετράμε χρόνο και βρίσκουμε πυκνότητα!
Καλημέρα και πάλι.
Ανδρέα πολύ αξιόλογο!
Ένα “τυπικό” Β θέμα δείχνει την αξία της φυσικής στο να βοηθήσει στην απάντηση δύσκολων ερωτημάτων!
Καλησπέρα Βασίλη. Σε ευχαριστώ. Είναι αξιοσημείωτο ότι η τελική σύγκριση απαιτεί έναν απλό τύπο. Η χρήση των ασκήσεων χωρίς νούμερα στη θέση των “β” θεμάτων, που απαιτούν κριτική σκέψη, έχει αλλοιώσει την αξία τους…
για την Ιστορία Ανδρέα
είχα ελάχιστα χρόνια υπηρεσίας σε Δημόσιο Λύκειο, Ίλιον, όταν έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο Φυσικής του, άγνωστου σε μένα τότε, αλλά εξαιρετικού Φυσικού, Γιάννη Αθανασάκη, όπου και είχε ερώτηση: πότε ένα δυναμόμετρο με σώμα κρεμασμένο στο άκρο του δείχνει μεγαλύτερη ένδειξη, το μεσημέρι ή τα μεσάνυχτα; και απάντηση: τα μεσάνυχτα διότι οι δυνάμεις που δέχεται το σώμα από τον Ήλιο και τη Γη είναι ομόρροπες ενώ το μεσημέρι είναι αντίρροπες κάτι δεν μου άρεσε, κάτι με χαλούσε, έφτασα σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας από τον Ήλιο, αναγκαία κεντρομόλος, άρα ίδια ένδειξη, του τηλεφώνησα, πήγα και τον βρήκα, νομίζω Χαριλάου Τρικούπη, είχε μικρό φροντιστήριο, συζητήσαμε πολύ ώρα, το αποδέχτηκε, με ευχαρίστησε και το διόρθωσε, συναντηθήκαμε πολλές φορές μετά, κέρδισα γνώσεις απ΄ αυτόν, μου χάρισε όλα του τα πολύ καλά βιβλία
(και σήμερα κάποιοι “συγγραφείς” έχουν κλέψει την ερώτησή του με την λάθος απάντηση,
δεν φαντάστηκαν ότι κάποιος δημιουργός μπορεί και να διορθώσει τον εαυτόν του
διότι δεν είναι δημιουργοί, κλέφτες είναι…)
Βαγγέλη καλησπέρα. Ωραία και διδακτική ιστορία. Ο Αθανασάκης διόρθωσε τον Αθανασάκη μετά από συζήτηση με τον Κουντούρη.
Σήμερα θα έλεγα: Γιατί αιωρούνται τα σώματα μέσα στο διεθνή διαστημικό σταθμό; Συνθήκες έλλειψης βαρύτητας ας είναι δίπλα στη Γη, γιατί ο ISS ειναι δορυφόρος της Γης. Η Γη είναι δορυφόρος του Ήλιου. Άρα…