
Θέματα Διαγωνισμού 2026 ή με κλικ ΕΔΩ.
Ενδεικτικές Λύσεις Επιτροπής Διαγωνισμού
Λύση Γιάννη Κυριακόπουλου για το Θέμα Β
Αξιολόγηση θεμάτων από ΑΙ


Οι λύσεις είναι ενδεικτικές από την ΑΙ και εκτιμώ πως στην εποχή της ΑΙ
δεν έχει νόημα, από τη στιγμή που τα θέματα κοινοποιούνται στον ιστότοπο της ΕΕΦΕΕ να μην ανεβάζουμε ενδεικτικές λύσεις
![]()
Κάτι δεν μου αρέσει στη λύση της ΤΝ στο Β2:

Το φορτίο μειώνεται μέχρι να πιάσει οριακή ταχύτητα, οπότε Β.υ.L = q/C και όχι
Β.υ.L= qo/C.
Ελπίζοντας να μην έχω λάθος:
Πάντως αν έχω λάθος θα είναι στις πράξεις από τα πολλά κόπυ – πέηστ.
Μου άρεσε το θέμα.
Γιάννη είσαι πιο εξελιγμένο μοντέλο από το free της ΑΙ
Το GPT 5.2 pro συμφωνεί μαζί σου
Συμφωνώ Γιάννη.
Και εγώ στο ίδιο αποτέλεσμα καταλήγω…
Γιαννη λυπαμαι που θα σε στεναχωρησω αλλα αν δεν κλεισει ο ανοιχτος διακοπτης,οταν το συστημα τοποθετηθει εντος του μαγνητικου πεδιου,δεν προκειται να γινει τιποτα απο αυτα που γραφεις 🙂 . Θα μου πεις εννοειται οτι θα κλεισει. Και για μενα εννοειται οτι μια εκφωνηση πρεπει να ειναι σωστα γραμμενη.Τον διακοπτη τι τον εβαλε?
Τελικά και οι λύσεις που θα παίρνουμε από το ChatGpt θα έχουν …. ταξικό πρόσημο;
Καλησπέρα παιδιά.
Κωνσταντίνε δεν το πρόσεξα αυτό.
Όσον αφορά το θέμα με την αβεβαιότητα, δίνω το αντίστοιχο πρόβλημα από το βιβλίο του Στέφανου Τραχανά “Κβαντομηχανική Λυκείου”:
Άσκηση 5.3. Σας γεννάται κάποια στιγμή η εξής απορία: «Μα, καλά, αφού τα ηλεκτρόνια είναι μικροσκοπικά σωματίδια —κι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν μπορούν να κινηθούν πάνω στις τροχιές που τους λέει ο Μπορ στο άτομο του υδρογόνου— τότε πώς γίνεται και κινούνται πάνω σε κυκλικές τροχιές, ας πούμε όταν εισέρχονται σ’ ένα ομογενές μαγνητικό πεδίο κάθετα στις δυναμικές γραμμές του;»


Για να σκεφτείτε πάνω σ’ αυτό το ερώτημα, υποθέστε ότι μιλάμε για ένα κύκλοτρον —εκείνα τα «αρχαία» της δεκαετίας του 1950—, και σας λέει κάποιος ότι, υπό την επίδραση ενός μαγνητικού πεδίου, το ηλεκτρόνιο σ’ ένα τέτοιο μηχάνημα εκτελεί κυκλική κίνηση με ακτίνα 10 m, και ότι η ταχύτητα περιφοράς του είναι περίπου το ένα εκατοστό της ταχύτητας του φωτός. Είναι άραγε συμβατή η ύπαρξη μιας τέτοιας τροχιάς με την αρχή της αβεβαιότητας ή μήπως πρόκειται για… αστικό μύθο;
Υπόδειξη: Σκεφτείτε ότι το μέγεθος της τροχιάς επιτρέπει τώρα να είμαστε πιο χαλαροί ως προς την ακρίβεια Δs που απαιτούμε στον προσδιορισμό της θέσης του ηλεκτρονίου πάνω στην τροχιά του, αν πράγματι αυτή υπάρχει.
Λύση: Χάρη στην υπόδειξη, η άσκηση είναι τελικά πολύ απλή. Διότι για ένα ηλεκτρόνιο που κινείται πάνω σ’ ένα κύκλο ακτίνας 10 m (και με περίμετρο λίγο πάνω από 60 m) το να γνωρίζεις τη θέση του με ακρίβεια ενός χιλιοστού σού φτάνει και σου… περισσεύει! Κι αν θεωρείτε ότι είμαστε πολύ χαλαροί, ας την κάνουμε ένα δέκατο του χιλιοστού. Δηλαδή Δs ≃ 10⁻⁴ m.
Με αυτά τα δεδομένα θα έχουμε
Μεγάλη αβεβαιότητα, ίσως θα σκεφτείτε. Συγκρινόμενη όμως με τη δοθείσα ταχύτητα περιφοράς του ηλεκτρονίου
είναι μια αβεβαιότητα της τάξης του ένα στα τρία εκατομμύρια! Με το τραπεζικό ανάλογο να είναι τώρα το εξής: Να έχεις 3 εκατομμύρια ευρώ στον λογαριασμό σου με αβεβαιότητα μισό ευρώ προς τα πάνω ή μισό ευρώ προς τα κάτω!!! Μάλλον μπορείς να ζήσεις μ’ αυτή τη φριχτή απροσδιοριστία στα οικονομικά σου! Οπότε το συμπέρασμα για το ηλεκτρόνιο στο κύκλοτρό μας είναι σαφές. Παρότι μικροσκοπικό σωματίδιο, δεν έχει…
κανένα πρόβλημα να κινηθεί πάνω σε μια τροχιά μακροσκοπικών διαστάσεων. Η αρχή της αβεβαιότητας δεν το απαγορεύει. Η κλασική φυσική εφαρμόζεται άνετα και σε μικροσκοπικά σωματίδια που κινούνται σε μακροσκοπικές τροχιές. Πρόβλημα υπάρχει μόνο όταν τα μικροσκοπικά σωματίδια καλούνται να κινηθούν σε τροχιές μικροσκοπικής κλίμακας. Τότε η έννοια της τροχιάς καταρρέει και τα σωματίδια πρέπει να περιγραφούν ως «κβαντικά κύματα». Δηλαδή ως κύματα πιθανότητας, που μας λένε πόσο πιθανό είναι να βρούμε το σωματίδιο εδώ ή εκεί.
Είδα και εγώ τη σελίδα 150 και τη λύση που παρέθεσες.
Οι προσεγγίσεις αυτές είναι κάτι που συνηθίζει ο Στέφανος Τραχανάς στα παραδείγματα που χρησιμοποιεί.
Είμαι περίεργος αν στην προτεινόμενη λύση θα απαιτήσουν ακρίβεια Δx = 10 m όπως η ΤΝ.
Γιάννη, δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι ένας μαθητής να βάλει Δs=10^-4m, αλλά και αβεβαιοτητα όση η ακτίνα του κύκλου, δείχνει πλήρη διαστρέβλωση της λογικής της αβεβαιότητας…
Δεν είναι εύκολο για δυο λόγους.
Είναι πολύ σύνθετη σκέψη το να σκεφτείς ότι αν χαράξεις στη άμμο έναν κύκλο 10 μέτρων θεωρείς τεράστια επιτυχία το να ξεφύγεις 1 χιλιοστό.
Αν σκαλίζεις κόσμημα είναι αποτυχία το να ξεφύγεις 1 χιλιοστό.
Ακόμα χειρότερα αν ξεφύγεις 1 χιλιοστό από την ακτίνα του Μπορ.
Επίσης το βιβλίο δεν έχει ξεκαθαρίσει τι είναι η διασπορά και τα παιδιά έχουν μείνει με την εκτύπωση ότι είναι το εύρος του πεδίου τιμών. Δηλαδή αν τα ύψη μιας ομάδας μπάσκετ είναι από 1,90 ως 2,10 νομίζουν ότι η διασπορά είναι 20 πόντοι ενώ είναι μικρότερη ακόμα και από τους 10 πόντους. Έτσι θα θεωρήσουν ότι Δx = 10 m ή ακόμα χειρότερα τα 20 m.
Τι συνέβη;
Πήραν το θέμα από το βιβλίο;
Τι απάντηση θα προκριθεί δεν ξέρω.
Προσωπική κριτική θεμάτων
1ο Θέμα Αξιόλογο και συμβατό με τους στόχους του διαγωνισμού.
Ατυχής έκφραση:
«ώστε η επιβλαβής μικροκυματική ακτινοβολία να μην διαφεύγει στο περιβάλλον»
Στη Φυσική διακρίνουμε:
· Ιονίζουσες ακτινοβολίες (υπεριώδης υψηλής ενέργειας, ακτίνες Χ, γ)
Μπορούν να προκαλέσουν ιονισμό και βλάβες στο DNA
Είναι εγγενώς επικίνδυνες
· Μη ιονίζουσες ακτινοβολίες (ραδιοκύματα, μικροκύματα, υπέρυθρη, ορατό)
Δεν προκαλούν ιονισμό
Δεν είναι επικίνδυνες λόγω κβαντικής ενέργειας
Τα μικροκύματα ανήκουν στις μη ιονίζουσες.
Η διατύπωση: «επιβλαβής μικροκυματική ακτινοβολία»
είναι απόλυτη και επιστημονικά ατελής .
Θα έπρεπε είτε να είναι:
«ώστε η μικροκυματική ακτινοβολία να μην διαφεύγει στο περιβάλλον»
είτε
«ώστε να αποφεύγεται η διαρροή μικροκυμάτων που θα μπορούσαν να προκαλέσουν θέρμανση ιστών»
2ο Θέμα
Β1. Η στοιχειώδης απαίτηση ίσων ευκαιριών σε όλους τους διαγωνιζόμενους επιβάλλει να μην υπάρχει θέμα κβαντομηχανικής τουλάχιστον στην Α’ φάση του Διαγωνισμού, ειδικά δε όταν αυτό είναι από την τελευταία διδακτέα παράγραφο. Αυτό το γνωρίζει και ο πρωτοδιόριστος εκπαιδευτικός. Κανένα σχολείο στις 5 Μάρτη, δεν οφείλει να έχει ολοκληρώσει την ύλη. Ατυχέστατη επιλογή, λυπάμαι για την επιλογή.
Β2. Εντελώς εκτός διδακτικής κουλτούρας. Κρίμα για μαθητές που προσήλθαν με καλή διάθεση, έχοντας αφιερώσει χρόνο από την προσωπική τους νεανική ζωή και βρέθηκαν αντιμέτωποι με θέμα του οποίου ο μαθηματικός φορμαλισμός απέχει παρασάγγας από όσα έχουν διδαχτεί .
3ο Θέμα
Δύο τροχαλίες αμελητέων μαζών, δύο ελατήρια αμελητέων μαζών, ένα νήμα αμελητέας μάζας συνευρέθησαν για να θέσουν σε ταλάντωση ένα σώμα βάρους w. Περαστικά μας.
Ο ατυχέστατος συνδυασμός τροχαλία Ο1–ελατήριο κ2 με τροχαλία Ο2–ελατήριο κ1 ελπίζω να ήταν αβλεψία και όχι σκόπιμος.
Ανέβασα στο σώμα της ανάρτησης και την κριτική των θεμάτων από την ΑΙ
Όπως εύκολα προκύπτει, οι γνώμες μας είναι αντίθετες
Καλημέρα Γιώργο. Δύο πράγματα πάνω στην λύση σου.
1) Μπορείς από εδώ και πέρα να χρησιμοποιείς το τετράδιο με τις γραμμές;
Είναι τα πιο ευανάγνωστα και όμορφα σχόλια που έχεις ανεβάσει!
2) Όταν πάμε να λύσουμε τη διαφορική, δεν παίρνουμε έτοιμη την μισή λύση… Αντικαθιστάς από την αρχή το φορτίο, σαν να γνωρίζεις την εκθετική μείωσή του, ενώ νομίζω πρέπει να το απαλείψεις ώστε να μείνει μόνο ταχύτητα και επιτάχυνση και αυτή να λύσεις.
Βέβαια υποψιάζομαι ότι τελικά (δεν το έκανα), εκθετική μεταβολή για το φορτίο θα έχουμε, αλλά όχι την εξίσωση που παίρνεις εξαρχής, αφού δεν θα μηδενιστεί το φορτίο του πυκνωτή.
Kαλημερα σε ολους. Δικιο εχει ο Διονυσης στην Νο 2) παρατηρηση του. Εγω την εκανα ως εξης: Kατασκευαζω ενα συστημα δυο διαφορικων εξισωσεων με αγνωστους τα υ(t) και q(t). Δεν χρειαζεται να λυθει αναλυτικα το συστημα διοτι ενδιαφερομαστε μόνο για τις οριακες τιμες. Ολα αυτα με την προυποθεση οτι ο ανοιχτος διακοπτης καποια στιγμη κλεινει,διοτι ειμαι μυστηριος και δεν μου αρεσει το αρπα κόλα στις διατυπωσεις. Ελπιζω να ειναι νοικοκυρεμενη η παρουσιαση και να πλησιαζει εστω και λιγο τα στανταρτ του Κωστα Ψυλάκου 🙂
Καλημέρα παιδιά.
Θοδωρή δεν βλέπω αντίθεση των σχολίων σου με αυτά της ΤΝ Β’ .
Τα θέματα είναι (όπως σωστά λες) εκτός σχολικής πραγματικότητας αλλά (ίσως) μπορούν να επιλέξουν ιδιαίτερα ταλαντούχους μαθητές.
Θα φανεί στα αποτελέσματα.