Καλησπέρα Τίνα. Παρατηρώ:
Πουκαμισάς 4 βιβλία
Πατάκης 3 βιβλία
Ελληνοεκδοτική 1 βιβλίο
Ροπή 1 βιβλίο
Τρεις γνωστοί οίκοι “βοηθημάτων”, εντάξει. Ο Πουκαμισάς όμως Φροντιστήρια δεν έχει; Ποιο το κέρδος του να ενισχύσει τη Δημόσια δωρεάν Παιδεία; Όταν μας έκαναν ενημέρωση για το μεγαλεπήβολο Π.Σ. γιατί δεν ανέφεραν ότι έχει στόχο να ενισχύσει τα φροντιστήρια και τους επιχειρηματίες στο χώρο;
Που πήγε ο ΟΕΔΒ;
Ή μήπως θα επιδοτήσει το Δημόσιο τη συγγραφή στους Ιδιώτες;
Τελευταία διόρθωση2 μήνες πριν από Ανδρέας Ριζόπουλος
Προσωπικά, θεωρώ απαράδεκτο να ανατίθεται η συγγραφή σχολικών βιβλίων σε φροντιστήριο. Δεν πρόκειται για εκδοτικό οίκο με θεσμικό ρόλο στην εκπαίδευση, αλλά για ιδιωτική επιχείρηση με ξεκάθαρο εμπορικό συμφέρον. Η επιλογή αυτή μυρίζει διαφήμιση από χιλιόμετρα, και τίποτε περισσότερο.
Αναμένουμε, φυσικά, να δούμε τα ίδια τα βιβλία για να τα κρίνουμε και ως προς το περιεχόμενό τους. Ωστόσο, σε προσωπικό επίπεδο, όταν συνάδελφοι με ρωτούν ποιο βιβλίο να επιλέξουν για τα σχολεία τους, η θέση μου θα είναι ξεκάθαρη.
Η έμμεση διαφήμιση ενός ομίλου φροντιστηρίων μέσα από τα σχολικά βιβλία είναι θεσμικά και ηθικά απαράδεκτη. Ουσιαστικά κατευθύνεις τους μαθητές προς συγκεκριμένη ιδιωτική δομή, όπως εξίσου απαράδεκτη ήταν και η προώθηση ιδιωτικού σχολείου μέσα από βιβλία φυσικής στο δημοτικό.
Αντί να αξιοποιηθούν φορείς όπως οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης,ένας δημόσιος και αξιόπιστος οργανισμός, επιλέγονται λύσεις που γεννούν σοβαρά ερωτήματα. Όταν μιλάμε για εκπαιδευτικό υλικό που χρηματοδοτείται από τους φόρους όλων μας, τέτοιες επιλογές δεν είναι απλώς ατυχείς, είναι προκλητικές.
Ανδρέα και Τίνα συμφωνώ μαζί σας. Δυστυχώς κανεις μας δεν περίμενε κάτι διαφορετικό. Οι προβλέψεις επιβεβαιωθηκαν μέχρι κεραίας.Πως θα μπορούσε η παιδεία να αποτελέσει εξαίρεση στην γενικευμένη προσπάθεια αποχαύνωσης της κοινωνίας ώστε να μπορούν να αλωνίζουν ελεύθεροι και να κουνουν και το δάκτυλο “φραπέδες και χασάπηδες”; Ίσα ίσα που το βάρος πρέπει να το ρίξουν στη νέα γενιά, με “σκυμμένους” και τρομοκρατημενους εκπαιδευτικούς σχολεία που καταρρέουν και μια νέα γενιά που ψάχνει απο κάπου να πιαστεί, αλλα δυστυχώς δεν μπορουμε να τις προσφέρουμε ούτε καν ενα δεκανίκι. Θλίψη απλά…
Ανδρέα, να σου πω κάτι που μου φαίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρον: πλέον βλέπουμε σχολικά βιβλία να εκδίδονται από το Alearning.gr.
Μετά το φαινόμενο με μέλη ΔΕΠ που εκδίδουν τα δικά τους πανεπιστημιακά συγγράμματα, συγκεντρώνοντας ουσιαστικά όλη τη διαδικασία και τα χρήματα στα χέρια τους, μήπως αρχίζουμε να βλέπουμε κάτι αντίστοιχο να διαμορφώνεται και στη σχολική εκπαίδευση;
Ελπίζω να κάνω λάθος, αλλά η τάση αυτή σίγουρα γεννά ερωτήματα. Με ενδιαφερον περιμενουμε και τα ιδια τα βιβλια
Είσαστε σε επαρχία που το συγκεκριμένο φροντιστήριο έχει δεσπόζουσα θέση. Αλήθεια τι πιστεύετε ότι θα προτείνουν οι εκπαιδευτικοί ωστε να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο?
Αλήθεια τώρα, για τη Φυσική του Δημοτικού ούτε φωνή ούτε ακρόαση… Μάλλον δεν “πουλάει” ως θεματική όσο τα εξεταζόμενα μαθηματα στα Πρότυπα, οπότε δεν αξίζει τον κόπο να γραφτουν νεα βιβλια φυσικής; Ή μήπως τα νέα προγράμματα σπουδών ήταν τόσο δύσκολα που δεν μπηκε κανενας στον κοπο να γραψει βιβλια;
Και κάπως έτσι, παίζουμε το κλασικό παιχνίδι: θα μείνουμε με τα ίδια βιβλία 25 χρόνια (που, μεταξύ μας, είναι και από τα λίγα αξιοπρεπή σχολικα βιβλια) ή θα μας προκύψει κανένας άγνωστος “εκδοτικός σωτήρας” σαν το Γυμνασιο ή σαν το Alearning. gr που γραφει τα βιβλια της Γλωσσας και θα τρέχουμε;
Γιατί αν είναι να δούμε και στη Φυσική κάτι τύπου «ωραίο layout, ωραίες φωτογραφίες, μηδέν ουσία και λαθη φυσικής», καλύτερα να κρατήσουμε τα παλιά και δοκιμασμένα σχολικα βιβλια. Τουλάχιστον εκεί ξέραμε τι διδάσκουμε…και τα πειραματα που προτεινουν πραγματι γινονται, οι φωτο είναι πραγματικές.
Ρε συνάδελφοι, τελικά εκπαίδευση κάνουμε ή marketing;
Ακου Alearning. gr τι ζουμε σε αυτη τη χωρα.
Καλημέρα παιδιά.
Τίνα συγγραφέας δεν είμαι ούτε θα γίνω αλλά θα με τρόμαζε το ενδεχόμενο να έγραφα κάτι για παιδιά Δημοτικού. Είναι πολύ δύσκολο εγχείρημα μια και πρέπει το προϊόν να είναι ελκυστικό εκτός από ουσιαστικό.
Μήπως η δυσκολία αυτή αποτρέπει από τη συγγραφή;
Συμφωνώ Γιάννη ότι είναι δύσκολο εγχείρημα. Πρέπει να βρεθουν φυσικοί που να ενδιαφέρονται και να εχουν διδακτική εμπειρία σε αυτές τις ηλικίες και κάποιος δάσκαλος για το παιδαγωγικό κομμάτι που να εχει σπουδάσει και φυσική ώστε να καταλαβαίνει τις φυσικές έννοιες. Ελπιζω πάντως αν και όποτε γραφουν τα βιβλία φυσικής δημοτικού, να γραφούν από φυσικούς και όχι από δασκάλους για να έχουν σωστή φυσική και όχι τα κλασικά λάθη των δασκάλων.
Πιστεύω ότι αν ήταν εξεταζόμενο μάθημα στα Πρότυπα θα είχαν ενδιαφερθεί να το γράψουν. Τωρα εχει υψηλές απαιτήσεις η συγγραφή, πολλά πειράματα που πρεπει να γινουν και να ειναι πραγματικά και όχι εικονικά, άρα τρελή δουλεια χωρις αμοιβες.
Κρίμα πάντως περιμενα πως και πως να δω τα νεα βιβλία φυσικής του Δημοτικού.
Εσύ έχεις εμπειρία στη διδασκαλία παιδιών Δημοτικού. Να υποθέσω ότι υπάρχουν και άλλα σχολεία στα οποία η Φυσική διδάσκεται από Φυσικούς;
Αν όχι ή αν το πλήθος τέτοιων περιπτώσεων είναι μικρό, το μόνο που βλέπω να γίνεται είναι οι συγγραφικές ομάδες να αποτελούνται από συναδέλφους της Πρωτοβάθμιας (με μεράκι) με τη συμμετοχή κάποιου φυσικού εν είδει τεχνικού συμβούλου.
Η πολιτική του κράτους δεν πρέπει να επηρεάζεται από εμπορικά κριτήρια όμως αυτά που αναφέρεις σχετικά με τα πρότυπα.
Σε όλα τα ιδιωτικά σχολεία υπάρχουν φυσικοί στα Δημοτικά. Επίσης, υπάρχουν εξαιρετικοί δάσκαλοι του Δημοσίου που έχουν πτυχίο Φυσικής. Υπάρχουν και τα Παιδαγωγικά Τμήματα που διαθέτουν μέλη ΔΕΠ φυσικούς. Επομένως, ναι, υπάρχουν συνάδελφοι που θα μπορούσαν να γράψουν ένα καλό σχολικό βιβλίο Φυσικής, και το χρειάζονται οι δάσκαλοι που διδάσκουν Φυσική στο Δημοτικό, γιατί οι περισσότεροι δεν έχουν επαρκές υπόβαθρο στο αντικείμενο, προέρχονται κυρίως από τη Θεωρητική Κατεύθυνση και διαθέτουν γνώσεις επιπέδου Γυμνασίου.
Ωστόσο, τα χρήματα για τους συγγραφείς είναι ελάχιστα, ενώ οι απαιτήσεις των Προγραμμάτων Σπουδών είναι υψηλές, καθώς απαιτούνται πολλά πειράματα με πραγματικά υλικά, όχι απλώς θεωρητικά σχήματα ή εικόνες. Πιθανότατα αυτό εξηγεί γιατί δεν υπήρξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Επιπλέον, το μάθημα της Φυσικής στο Δημοτικό δεν έχει ιδιαίτερη βαρύτητα για τους δασκάλους, οπότε δεν προσέλκυσε το ενδιαφέρον ούτε από φροντιστήρια ή Κέντρα Μελέτης, τα οποία έχουν εκδώσει άλλα σχολικά βοηθήματα για το Δημοτικό.
Ελπίζω τα Παιδαγωγικά Τμήματα να αναλάβουν τη συγγραφή νέων βιβλίων. Τα βιβλία του ιδιωτικού σχολείου που χρησιμοποιούνται εδώ και 25 χρόνια (αλλη τρελη διαφήμιση που ουδεις σχολιαζει), αν και ήταν καλά για την εποχή τους, περιέχουν λάθη και πλέον έχουν ξεπεραστεί. Είναι ανάγκη να γραφτούν σύγχρονα βιβλία, βασισμένα σε συγχρονες παιδαγωγικές μεθόδους, με απλά και ουσιαστικά πειράματα που να μπορούν να εφαρμοστούν σε όλα τα σχολεία.
Για το άλλο θέμα που θίγεις στην αρχή ας πω κάποια αυτονόητα, ή έστω σε κάποιους αυτονόητα.
Το Κράτος πρέπει να φροντίζει για τη υγεία μας με δημόσια νοσοκομεία.
Για την παιδεία μας με καλά δημόσια σχολεία και όχι με ιδρύσεις λίγων προνομιούχων σχολείων σε μεγάλες πόλεις.
Να του ανήκουν και όχι απλώς να ελέγχει νερό, ενέργεια και συγκοινωνίες. Να εκδίδει τα σχολικά βιβλία με τον ΟΑΕΔΒ ή όποιον άλλο κρατικόφορέα.
Φυσικά οι εκδοτικοί οίκοι θα εκδίδουν βιβλία που θα είναι ή θα φιλοδοξούν να γίνουν καλύτερα και θα αγοράζονται από τους μαθητές. Το ζήσαμε αυτό σαν μαθητές όταν χρησιμοποιήσαμε τα βιβλία των Αλεξόπουλου, Κάρκαλου, Περιστεράκη κ.λ.π. αγοράζοντάς τα. Όμως το βιβλίο του Μάζη μας δόθηκε δωρεάν και εκδόθηκε από τον κρατικό ΟΕΔΒ (και είχε και το πουλί για να ενισχυθεί ο πατριωτισμός μας). ΄
Με φοβίζει η νέα μόδα με το «λιγότερο κράτος» και δεν μου άρεσε ποτέ.
Καθαρά επί της ουσίας ας χρησιμοποιήσω τμήμα του υστερόγραφου του Στέφανου Τραχανά:
Όντως η δομή των βιβλίων έχει καθορισθεί από το αναλυτικό πρόγραμμα.
Όσο ταλαντούχοι και να είναι οι συγγραφείς δεν μπορούν να γράψουν κάτι καλό όταν τους επιβάλλεται η σειρά, ακόμα και οι τίτλοι των παραγράφων.
Σπουδαίος στα αστυνομικά ο Σαρλ Εσπραγιά (ήταν και Φυσικός) αλλά τι θα έβγαζε αν την υπόθεση του “Βάτραχος σε κουτό παραμύθι” την υπαγόρευα εγώ;
Ένας συγγραφέας που γράφει ελεύθερα μπορεί να προτάξει το έργο και μετά να μιλήσει για ενέργεια.
Μπορεί να γράψει για κινηματική στερεού χωρίς να εμπλέξει το κέντρο μάζας σ’ αυτήν (με όσες συνέπειες η εμπλοκή αυτή έφερε).
Μπορεί να παρουσιάσει όμορφα τη διαστολή χρόνου και όχι ως:
-Πιστεύω εις μετασχηματισμούς Λόρεντζ!
-Από αυτούς απορρέει η διαστολή χρόνου.
Τα βιβλία που χρησιμοποιούσα σαν μαθητής δεν είχαν γραφτεί καθ’ υπαγόρευσιν γι’ αυτό και στέκονταν. Τότε στην ουσία είχαμε κάτι σαν πολλαπλό βιβλίο με τη λογική ότι όλα τα βιβλία μας κάλυπταν για να δώσουμε Εξετάσεις. Ήταν και καλά διότι γράφτηκαν ελεύθερα και δεν απηχούσαν τις εμμονές κάποιου υπηρεσιακού παράγοντα που αποφάσισε για τη δομή τους.
Εύχομαι τα βιβλία να στέκουν μια και αξιόλογοι άνθρωποι ενεπλάκησαν στη συγγραφή τους. Όμως δύσκολο είναι με τόσους περιορισμούς.
Συμφωνώ με τον δάσκαλο μας Στέφανο Τραχανά, υπενθυμίζω ότι είναι ιδρυτής και πρόεδρος ενός από τους πλέον αξιόλογους πανεπιστημιακούς εκδοτικούς οίκους στη χώρα, καθώς και συγγραφέας βιβλίων που διδάσκονται επί χρόνια σε ολα τα Τμήματα Φυσικής της χώρας. Ο ίδιος επισημαίνει ότι οι προδιαγραφές του ΙΕΠ είναι συχνά περιοριστικές και όχι πάντα προς τη σωστή κατεύθυνση, όπως ήδη αναφέρθηκε.
Ίσως αυτό να εξηγεί και γιατί δεν συμμετείχαν στη συγγραφή των βιβλίων μεγάλα ονόματα του χώρου, όπως ο Τσόκος που εχει τα βιβλια του ΙΒ.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι στο εξωτερικό η συγγραφή σχολικών βιβλίων αποτελεί πλήρους απασχόλησης δραστηριότητα και όχι πάρεργο. Οι συγγραφείς αμείβονται αναλόγως, ενώ οι εκδοτικοί οίκοι επιλέγουν εκείνοι τους συγγραφείς, όχι το αντίστροφο. Αυτός ο επαγγελματισμός αποτυπώνεται και στο αποτέλεσμα: βιβλία υψηλού επιπέδου, που μεταφράζονται διεθνώς και αποτελούν αντικείμενο έρευνας στο PER. Ποιο ελληνικό σχολικό βιβλίο έχει διαγράψει αντίστοιχη πορεία; Και πώς θα μπορούσε, όταν επί χρόνια η διαδικασία βασιζόταν σε απευθείας αναθέσεις, συχνά με κριτήρια που δεν σχετίζονταν με την επιστημονική και παιδαγωγική επάρκεια, με τα γνωστά απογοητευτικά αποτελέσματα;
Στα θετικά της εισαγωγής του πολλαπλού βιβλίου θα μπορούσε να καταγραφεί η συμμετοχή ενός ιδιαίτερα αξιόλογου εκδοτικού οίκου, της ΡΟΠΗΣ, έστω και μόνο για την Α΄ Γυμνασίου. Θετική είναι επίσης η παρουσία του Πανεπιστημίου Αθηνών σε γνωστικά αντικείμενα του Δημοτικού, καθώς και του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, μέσω του σημαντικού ερευνητή Κ. Λαγουβάρδου, στη Γεωγραφία.
Παράλληλα, όμως, δεν μπορεί να αγνοηθεί και η λιγότερο ενθαρρυντική πλευρά: η είσοδος αλυσίδων φροντιστηρίων και κέντρων μελέτης στο Δημοτικο, όπως το Alearning.gr, που περισσότερο φαίνεται να αξιοποιούν τη διαδικασία ως μέσο προβολής προς τους γονείς, παρά ως ουσιαστική συμβολή στην αναβάθμιση του σχολικού βιβλίου.
by 
Ευχαριστούμε Τίνα. Μηπως εχεις κάποια ενημέρωση για το πότε μπορουμε να κανουμε ξεφύλλισμα;
Καλησπέρα Τίνα. Παρατηρώ:
Πουκαμισάς 4 βιβλία
Πατάκης 3 βιβλία
Ελληνοεκδοτική 1 βιβλίο
Ροπή 1 βιβλίο
Τρεις γνωστοί οίκοι “βοηθημάτων”, εντάξει. Ο Πουκαμισάς όμως Φροντιστήρια δεν έχει; Ποιο το κέρδος του να ενισχύσει τη Δημόσια δωρεάν Παιδεία; Όταν μας έκαναν ενημέρωση για το μεγαλεπήβολο Π.Σ. γιατί δεν ανέφεραν ότι έχει στόχο να ενισχύσει τα φροντιστήρια και τους επιχειρηματίες στο χώρο;
Που πήγε ο ΟΕΔΒ;
Ή μήπως θα επιδοτήσει το Δημόσιο τη συγγραφή στους Ιδιώτες;
Προσωπικά, θεωρώ απαράδεκτο να ανατίθεται η συγγραφή σχολικών βιβλίων σε φροντιστήριο. Δεν πρόκειται για εκδοτικό οίκο με θεσμικό ρόλο στην εκπαίδευση, αλλά για ιδιωτική επιχείρηση με ξεκάθαρο εμπορικό συμφέρον. Η επιλογή αυτή μυρίζει διαφήμιση από χιλιόμετρα, και τίποτε περισσότερο.
Αναμένουμε, φυσικά, να δούμε τα ίδια τα βιβλία για να τα κρίνουμε και ως προς το περιεχόμενό τους. Ωστόσο, σε προσωπικό επίπεδο, όταν συνάδελφοι με ρωτούν ποιο βιβλίο να επιλέξουν για τα σχολεία τους, η θέση μου θα είναι ξεκάθαρη.
Η έμμεση διαφήμιση ενός ομίλου φροντιστηρίων μέσα από τα σχολικά βιβλία είναι θεσμικά και ηθικά απαράδεκτη. Ουσιαστικά κατευθύνεις τους μαθητές προς συγκεκριμένη ιδιωτική δομή, όπως εξίσου απαράδεκτη ήταν και η προώθηση ιδιωτικού σχολείου μέσα από βιβλία φυσικής στο δημοτικό.
Αντί να αξιοποιηθούν φορείς όπως οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης,ένας δημόσιος και αξιόπιστος οργανισμός, επιλέγονται λύσεις που γεννούν σοβαρά ερωτήματα. Όταν μιλάμε για εκπαιδευτικό υλικό που χρηματοδοτείται από τους φόρους όλων μας, τέτοιες επιλογές δεν είναι απλώς ατυχείς, είναι προκλητικές.
Ανδρέα και Τίνα συμφωνώ μαζί σας. Δυστυχώς κανεις μας δεν περίμενε κάτι διαφορετικό. Οι προβλέψεις επιβεβαιωθηκαν μέχρι κεραίας.Πως θα μπορούσε η παιδεία να αποτελέσει εξαίρεση στην γενικευμένη προσπάθεια αποχαύνωσης της κοινωνίας ώστε να μπορούν να αλωνίζουν ελεύθεροι και να κουνουν και το δάκτυλο “φραπέδες και χασάπηδες”; Ίσα ίσα που το βάρος πρέπει να το ρίξουν στη νέα γενιά, με “σκυμμένους” και τρομοκρατημενους εκπαιδευτικούς σχολεία που καταρρέουν και μια νέα γενιά που ψάχνει απο κάπου να πιαστεί, αλλα δυστυχώς δεν μπορουμε να τις προσφέρουμε ούτε καν ενα δεκανίκι. Θλίψη απλά…
Ανδρέα, να σου πω κάτι που μου φαίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρον: πλέον βλέπουμε σχολικά βιβλία να εκδίδονται από το Alearning.gr.
Μετά το φαινόμενο με μέλη ΔΕΠ που εκδίδουν τα δικά τους πανεπιστημιακά συγγράμματα, συγκεντρώνοντας ουσιαστικά όλη τη διαδικασία και τα χρήματα στα χέρια τους, μήπως αρχίζουμε να βλέπουμε κάτι αντίστοιχο να διαμορφώνεται και στη σχολική εκπαίδευση;
Ελπίζω να κάνω λάθος, αλλά η τάση αυτή σίγουρα γεννά ερωτήματα. Με ενδιαφερον περιμενουμε και τα ιδια τα βιβλια
Είσαστε σε επαρχία που το συγκεκριμένο φροντιστήριο έχει δεσπόζουσα θέση. Αλήθεια τι πιστεύετε ότι θα προτείνουν οι εκπαιδευτικοί ωστε να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο?
Αλήθεια τώρα, για τη Φυσική του Δημοτικού ούτε φωνή ούτε ακρόαση… Μάλλον δεν “πουλάει” ως θεματική όσο τα εξεταζόμενα μαθηματα στα Πρότυπα, οπότε δεν αξίζει τον κόπο να γραφτουν νεα βιβλια φυσικής; Ή μήπως τα νέα προγράμματα σπουδών ήταν τόσο δύσκολα που δεν μπηκε κανενας στον κοπο να γραψει βιβλια;
Και κάπως έτσι, παίζουμε το κλασικό παιχνίδι: θα μείνουμε με τα ίδια βιβλία 25 χρόνια (που, μεταξύ μας, είναι και από τα λίγα αξιοπρεπή σχολικα βιβλια) ή θα μας προκύψει κανένας άγνωστος “εκδοτικός σωτήρας” σαν το Γυμνασιο ή σαν το Alearning. gr που γραφει τα βιβλια της Γλωσσας και θα τρέχουμε;
Γιατί αν είναι να δούμε και στη Φυσική κάτι τύπου «ωραίο layout, ωραίες φωτογραφίες, μηδέν ουσία και λαθη φυσικής», καλύτερα να κρατήσουμε τα παλιά και δοκιμασμένα σχολικα βιβλια. Τουλάχιστον εκεί ξέραμε τι διδάσκουμε…και τα πειραματα που προτεινουν πραγματι γινονται, οι φωτο είναι πραγματικές.
Ρε συνάδελφοι, τελικά εκπαίδευση κάνουμε ή marketing;
Ακου Alearning. gr τι ζουμε σε αυτη τη χωρα.
Καλημέρα παιδιά.
Τίνα συγγραφέας δεν είμαι ούτε θα γίνω αλλά θα με τρόμαζε το ενδεχόμενο να έγραφα κάτι για παιδιά Δημοτικού. Είναι πολύ δύσκολο εγχείρημα μια και πρέπει το προϊόν να είναι ελκυστικό εκτός από ουσιαστικό.
Μήπως η δυσκολία αυτή αποτρέπει από τη συγγραφή;
Συμφωνώ Γιάννη ότι είναι δύσκολο εγχείρημα. Πρέπει να βρεθουν φυσικοί που να ενδιαφέρονται και να εχουν διδακτική εμπειρία σε αυτές τις ηλικίες και κάποιος δάσκαλος για το παιδαγωγικό κομμάτι που να εχει σπουδάσει και φυσική ώστε να καταλαβαίνει τις φυσικές έννοιες. Ελπιζω πάντως αν και όποτε γραφουν τα βιβλία φυσικής δημοτικού, να γραφούν από φυσικούς και όχι από δασκάλους για να έχουν σωστή φυσική και όχι τα κλασικά λάθη των δασκάλων.
Πιστεύω ότι αν ήταν εξεταζόμενο μάθημα στα Πρότυπα θα είχαν ενδιαφερθεί να το γράψουν. Τωρα εχει υψηλές απαιτήσεις η συγγραφή, πολλά πειράματα που πρεπει να γινουν και να ειναι πραγματικά και όχι εικονικά, άρα τρελή δουλεια χωρις αμοιβες.
Κρίμα πάντως περιμενα πως και πως να δω τα νεα βιβλία φυσικής του Δημοτικού.
Εσύ έχεις εμπειρία στη διδασκαλία παιδιών Δημοτικού. Να υποθέσω ότι υπάρχουν και άλλα σχολεία στα οποία η Φυσική διδάσκεται από Φυσικούς;
Αν όχι ή αν το πλήθος τέτοιων περιπτώσεων είναι μικρό, το μόνο που βλέπω να γίνεται είναι οι συγγραφικές ομάδες να αποτελούνται από συναδέλφους της Πρωτοβάθμιας (με μεράκι) με τη συμμετοχή κάποιου φυσικού εν είδει τεχνικού συμβούλου.
Η πολιτική του κράτους δεν πρέπει να επηρεάζεται από εμπορικά κριτήρια όμως αυτά που αναφέρεις σχετικά με τα πρότυπα.
Σε όλα τα ιδιωτικά σχολεία υπάρχουν φυσικοί στα Δημοτικά. Επίσης, υπάρχουν εξαιρετικοί δάσκαλοι του Δημοσίου που έχουν πτυχίο Φυσικής. Υπάρχουν και τα Παιδαγωγικά Τμήματα που διαθέτουν μέλη ΔΕΠ φυσικούς. Επομένως, ναι, υπάρχουν συνάδελφοι που θα μπορούσαν να γράψουν ένα καλό σχολικό βιβλίο Φυσικής, και το χρειάζονται οι δάσκαλοι που διδάσκουν Φυσική στο Δημοτικό, γιατί οι περισσότεροι δεν έχουν επαρκές υπόβαθρο στο αντικείμενο, προέρχονται κυρίως από τη Θεωρητική Κατεύθυνση και διαθέτουν γνώσεις επιπέδου Γυμνασίου.
Ωστόσο, τα χρήματα για τους συγγραφείς είναι ελάχιστα, ενώ οι απαιτήσεις των Προγραμμάτων Σπουδών είναι υψηλές, καθώς απαιτούνται πολλά πειράματα με πραγματικά υλικά, όχι απλώς θεωρητικά σχήματα ή εικόνες. Πιθανότατα αυτό εξηγεί γιατί δεν υπήρξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Επιπλέον, το μάθημα της Φυσικής στο Δημοτικό δεν έχει ιδιαίτερη βαρύτητα για τους δασκάλους, οπότε δεν προσέλκυσε το ενδιαφέρον ούτε από φροντιστήρια ή Κέντρα Μελέτης, τα οποία έχουν εκδώσει άλλα σχολικά βοηθήματα για το Δημοτικό.
Ελπίζω τα Παιδαγωγικά Τμήματα να αναλάβουν τη συγγραφή νέων βιβλίων. Τα βιβλία του ιδιωτικού σχολείου που χρησιμοποιούνται εδώ και 25 χρόνια (αλλη τρελη διαφήμιση που ουδεις σχολιαζει), αν και ήταν καλά για την εποχή τους, περιέχουν λάθη και πλέον έχουν ξεπεραστεί. Είναι ανάγκη να γραφτούν σύγχρονα βιβλία, βασισμένα σε συγχρονες παιδαγωγικές μεθόδους, με απλά και ουσιαστικά πειράματα που να μπορούν να εφαρμοστούν σε όλα τα σχολεία.
Για το άλλο θέμα που θίγεις στην αρχή ας πω κάποια αυτονόητα, ή έστω σε κάποιους αυτονόητα.
Το Κράτος πρέπει να φροντίζει για τη υγεία μας με δημόσια νοσοκομεία.
Για την παιδεία μας με καλά δημόσια σχολεία και όχι με ιδρύσεις λίγων προνομιούχων σχολείων σε μεγάλες πόλεις.
Να του ανήκουν και όχι απλώς να ελέγχει νερό, ενέργεια και συγκοινωνίες.
Να εκδίδει τα σχολικά βιβλία με τον ΟΑΕΔΒ ή όποιον άλλο κρατικό φορέα.
Φυσικά οι εκδοτικοί οίκοι θα εκδίδουν βιβλία που θα είναι ή θα φιλοδοξούν να γίνουν καλύτερα και θα αγοράζονται από τους μαθητές. Το ζήσαμε αυτό σαν μαθητές όταν χρησιμοποιήσαμε τα βιβλία των Αλεξόπουλου, Κάρκαλου, Περιστεράκη κ.λ.π. αγοράζοντάς τα. Όμως το βιβλίο του Μάζη μας δόθηκε δωρεάν και εκδόθηκε από τον κρατικό ΟΕΔΒ (και είχε και το πουλί για να ενισχυθεί ο πατριωτισμός μας). ΄
Με φοβίζει η νέα μόδα με το «λιγότερο κράτος» και δεν μου άρεσε ποτέ.
Καθαρά επί της ουσίας ας χρησιμοποιήσω τμήμα του υστερόγραφου του Στέφανου Τραχανά:
Όντως η δομή των βιβλίων έχει καθορισθεί από το αναλυτικό πρόγραμμα.
Όσο ταλαντούχοι και να είναι οι συγγραφείς δεν μπορούν να γράψουν κάτι καλό όταν τους επιβάλλεται η σειρά, ακόμα και οι τίτλοι των παραγράφων.
Σπουδαίος στα αστυνομικά ο Σαρλ Εσπραγιά (ήταν και Φυσικός) αλλά τι θα έβγαζε αν την υπόθεση του “Βάτραχος σε κουτό παραμύθι” την υπαγόρευα εγώ;
Ένας συγγραφέας που γράφει ελεύθερα μπορεί να προτάξει το έργο και μετά να μιλήσει για ενέργεια.
Μπορεί να γράψει για κινηματική στερεού χωρίς να εμπλέξει το κέντρο μάζας σ’ αυτήν (με όσες συνέπειες η εμπλοκή αυτή έφερε).
Μπορεί να παρουσιάσει όμορφα τη διαστολή χρόνου και όχι ως:
-Πιστεύω εις μετασχηματισμούς Λόρεντζ!
-Από αυτούς απορρέει η διαστολή χρόνου.
Τα βιβλία που χρησιμοποιούσα σαν μαθητής δεν είχαν γραφτεί καθ’ υπαγόρευσιν γι’ αυτό και στέκονταν. Τότε στην ουσία είχαμε κάτι σαν πολλαπλό βιβλίο με τη λογική ότι όλα τα βιβλία μας κάλυπταν για να δώσουμε Εξετάσεις. Ήταν και καλά διότι γράφτηκαν ελεύθερα και δεν απηχούσαν τις εμμονές κάποιου υπηρεσιακού παράγοντα που αποφάσισε για τη δομή τους.
Εύχομαι τα βιβλία να στέκουν μια και αξιόλογοι άνθρωποι ενεπλάκησαν στη συγγραφή τους. Όμως δύσκολο είναι με τόσους περιορισμούς.
Συμφωνώ με τον δάσκαλο μας Στέφανο Τραχανά, υπενθυμίζω ότι είναι ιδρυτής και πρόεδρος ενός από τους πλέον αξιόλογους πανεπιστημιακούς εκδοτικούς οίκους στη χώρα, καθώς και συγγραφέας βιβλίων που διδάσκονται επί χρόνια σε ολα τα Τμήματα Φυσικής της χώρας. Ο ίδιος επισημαίνει ότι οι προδιαγραφές του ΙΕΠ είναι συχνά περιοριστικές και όχι πάντα προς τη σωστή κατεύθυνση, όπως ήδη αναφέρθηκε.
Ίσως αυτό να εξηγεί και γιατί δεν συμμετείχαν στη συγγραφή των βιβλίων μεγάλα ονόματα του χώρου, όπως ο Τσόκος που εχει τα βιβλια του ΙΒ.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι στο εξωτερικό η συγγραφή σχολικών βιβλίων αποτελεί πλήρους απασχόλησης δραστηριότητα και όχι πάρεργο. Οι συγγραφείς αμείβονται αναλόγως, ενώ οι εκδοτικοί οίκοι επιλέγουν εκείνοι τους συγγραφείς, όχι το αντίστροφο. Αυτός ο επαγγελματισμός αποτυπώνεται και στο αποτέλεσμα: βιβλία υψηλού επιπέδου, που μεταφράζονται διεθνώς και αποτελούν αντικείμενο έρευνας στο PER. Ποιο ελληνικό σχολικό βιβλίο έχει διαγράψει αντίστοιχη πορεία; Και πώς θα μπορούσε, όταν επί χρόνια η διαδικασία βασιζόταν σε απευθείας αναθέσεις, συχνά με κριτήρια που δεν σχετίζονταν με την επιστημονική και παιδαγωγική επάρκεια, με τα γνωστά απογοητευτικά αποτελέσματα;
Στα θετικά της εισαγωγής του πολλαπλού βιβλίου θα μπορούσε να καταγραφεί η συμμετοχή ενός ιδιαίτερα αξιόλογου εκδοτικού οίκου, της ΡΟΠΗΣ, έστω και μόνο για την Α΄ Γυμνασίου. Θετική είναι επίσης η παρουσία του Πανεπιστημίου Αθηνών σε γνωστικά αντικείμενα του Δημοτικού, καθώς και του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, μέσω του σημαντικού ερευνητή Κ. Λαγουβάρδου, στη Γεωγραφία.
Παράλληλα, όμως, δεν μπορεί να αγνοηθεί και η λιγότερο ενθαρρυντική πλευρά: η είσοδος αλυσίδων φροντιστηρίων και κέντρων μελέτης στο Δημοτικο, όπως το Alearning.gr, που περισσότερο φαίνεται να αξιοποιούν τη διαδικασία ως μέσο προβολής προς τους γονείς, παρά ως ουσιαστική συμβολή στην αναβάθμιση του σχολικού βιβλίου.
Η μεγάλη εικόνα, με την οποία συμφωνώ, δίνεται εδώ
από τον συνάδελφο Γρηγόρη