web analytics

ΣΕΠ ΔΕΗ: αξιοποίηση λιγνίτη για ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε τον Απρίλη του 2026. Δυο μήνες μετά:

3 2 1 ΜΠΑΜ ανατίναξη εκσκαφέα λιγνίτη στην Κοζάνη (VIDEO)

Το άρθρο:

Ο Σύλλογος Επιστημονικού Προσωπικού ΔΕΗ – Κλάδου Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΣΕΠ ΔΕΗ/ΚΗΕ), λόγω των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή και στον πόλεμο στο Ιράν προτείνει την αξιοποίηση του λιγνίτη για να ενισχυθεί η ενεργειακή ασφάλεια της χώρας, τονίζοντας ότι «η επαναξιοποίηση του λιγνίτη δεν σημαίνει επιστροφή στο παρελθόν. Σημαίνει διατήρηση ενός στρατηγικού ενεργειακού αποθέματος».

Στην ανακοίνωση του ΣΕΠ ΔΕΗ/ΚΗΕ, με τίτλο: «Λιγνίτης και Ενεργειακή Ασφάλεια: Μια Ρεαλιστική Επανεκκίνηση για την Ελλάδα» σημειώνονται αναλυτικά τα ακόλουθα:

«Οι πρόσφατες γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και ιδιαίτερα η ένταση γύρω από το Ιράν, επαναφέρουν στο προσκήνιο ένα ζήτημα, που η Ευρώπη και η Ελλάδα προσπάθησαν τα τελευταία χρόνια να υποτιμήσουν, την ενεργειακή ασφάλεια.

Οι διεθνείς αγορές ενέργειας παραμένουν εξαιρετικά ευάλωτες σε γεωπολιτικές κρίσεις. Η πιθανότητα διαταραχής στις θαλάσσιες μεταφορές πετρελαίου και LNG, αλλά και η γενικότερη αστάθεια στην περιοχή, δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο η Ευρώπη μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά σε εισαγόμενη ενέργεια.

Για την Ελλάδα, το ερώτημα είναι ακόμη πιο κρίσιμο.

Η στρατηγική σημασία του λιγνίτη

Ο λιγνίτης δεν είναι απλώς ένα καύσιμο του παρελθόντος. Είναι το μοναδικό εγχώριο ενεργειακό καύσιμο μεγάλης κλίμακας που διαθέτει η χώρα.

Για δεκαετίες αποτέλεσε:

♦ τη βάση της ενεργειακής ανεξαρτησίας της Ελλάδας

♦ τον πυλώνα του ηλεκτρικού συστήματος

♦ το βασικό εργαλείο συγκράτησης των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας.

Παρά τα περιβαλλοντικά ζητήματα που δικαιολογημένα έθεσε η ευρωπαϊκή πολιτική απανθρακοποίησης, η απόλυτη και βίαιη απολιγνιτοποίηση δημιούργησε νέα προβλήματα:

♦ αυξημένη εξάρτηση από φυσικό αέριο

♦ ευαλωτότητα στις διεθνείς τιμές καυσίμων

♦ περιορισμένη ενεργειακή αυτονομία.

Το μάθημα της ενεργειακής κρίσης

Η ενεργειακή κρίση του 2021–2023 απέδειξε ότι:

♦ οι αγορές ενέργειας είναι εξαιρετικά ασταθείς

♦ η υπερβολική εξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα δημιουργεί κινδύνους

♦ οι χώρες με εγχώριους ενεργειακούς πόρους έχουν σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα.

Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετές ευρωπαϊκές χώρες επανενεργοποίησαν μονάδες άνθρακα κατά τη διάρκεια της κρίσης για να εξασφαλίσουν την επάρκεια του συστήματος.

Η ενεργειακή πολιτική πρέπει να στηρίζεται σε ρεαλισμό και πολυδιάστατο ενεργειακό μίγμα.

Ο λιγνίτης ως εφεδρεία εθνικής ασφάλειας

Η επαναξιοποίηση του λιγνίτη δεν σημαίνει επιστροφή στο παρελθόν. Σημαίνει διατήρηση ενός στρατηγικού ενεργειακού αποθέματος.

Συγκεκριμένα:

♦ διατήρηση λιγνιτικών μονάδων σε λειτουργική εφεδρεία

♦ επανασχεδιασμός της λιγνιτικής παραγωγής ως εργαλείο ενεργειακής ασφάλειας

♦ συνδυασμός με ΑΠΕ και αποθήκευση ενέργειας

Αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογιών μείωσης εκπομπών

Με αυτόν τον τρόπο ο λιγνίτης μπορεί να λειτουργεί:

♦ ως μηχανισμός σταθερότητας του συστήματος

♦ ως ασπίδα σε περιόδους κρίσης

♦ ως εθνικό στρατηγικό απόθεμα ηλεκτροπαραγωγής.

Ενεργειακή μετάβαση χωρίς ενεργειακή εξάρτηση

Η πράσινη μετάβαση είναι απαραίτητη και μη αναστρέψιμη. Ωστόσο, πρέπει να γίνεται με τρόπο που να διασφαλίζει:

♦ την ενεργειακή επάρκεια

♦ τη σταθερότητα του συστήματος

♦ την οικονομική βιωσιμότητα.

Η Ελλάδα μπορεί να πρωταγωνιστήσει στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, αλλά η μετάβαση πρέπει να είναι ισορροπημένη και στρατηγικά σχεδιασμένη. Σε ένα ασταθές διεθνές περιβάλλον, η ύπαρξη εγχώριων ενεργειακών πόρων αποτελεί ζήτημα εθνικής ασφάλειας.

Ένα νέο ενεργειακό δόγμα

Οι εξελίξεις γύρω από το Ιράν και την παγκόσμια ενεργειακή αστάθεια υπενθυμίζουν ότι η ενέργεια δεν είναι απλώς οικονομικό ζήτημα. Είναι γεωπολιτικό και στρατηγικό εργαλείο.

Η Ελλάδα οφείλει να επανεξετάσει νηφάλια τον ρόλο του λιγνίτη στο ενεργειακό μίγμα της χώρας, όχι ως βασικό καύσιμο του παρελθόντος, αλλά ως στρατηγική εφεδρεία του μέλλοντος.

Γιατί σε έναν κόσμο αβεβαιότητας, η ενεργειακή αυτονομία είναι δύναμη».

ΠΗΓΗ

Ίσως δεν είναι αυτό που νομίζουμε… Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν όσα οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι.

Και γα να θυμηθούμε, στην χαρακτηριστική εικόνα έβαλα:

Εκσκαφέας Ελληνικής Κατασκευής

εκσκαφεας λιγνιτη

Πηγή φωτογραφίας

Loading

Subscribe
Ειδοποίηση για
7 Σχόλια
Βασίλειος Παππάς
23/06/2026 1:03 ΜΜ

Ανδρέα την καλημέρα μου,
Η καταστροφή της μνήμης γίνεται συστηματικά και με μέθοδο.
Σε οποιοδήποτε σοβαρό αστικό κράτος υπάρχουν μουσεία τεχνολογίας, που προσκαλούν τον επισκέπτη να “δει” το παρελθόν του τόπου.
¨Ενα λιγνιτικό πεδίο, θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα βιομηχανικό μουσείο, επισκέψιμο παρουσιάζοντας την πορεία εξηλεκτρισμού της χώρας, (Το φάντασμα του Καραμανλή – εθνάρχη, θα τους στοιχειώνει)!
Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Δεν είναι τυχαίο που σε ολόκληρο το θεσσαλικό κάμπο δεν υπάρχει ούτε ένα μουσείο που να παραπέμπει σε εργαλεία του καλλιεργητικού παρελθόντος. Είδατε κάπου θεριζοαλωνιστικές μηχανές κινούμενες με ατμό? ναι υπήρχαν και τέτοιες, είδατε έναν παλαιό αλευρόμυλο (υπάρχει στο πάρκο Ματσόπουλου στα Τρίκαλα, αλλά χάνεται μέσα στη μπίζνα με τα ξωτικά των Χριστουγέννων), είδατε παλαιούς οδοστρωτήρες με τσιμεντένιες τις πίσω ρόδες, είδατε ένα εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με 110 Volt (υπήρχε στην Κέρκυρα μέχρι το τέλος του 60)!
Η μνήμη του παρελθόντος έρχεται στο παρόν με τις φωτογραφίες του Μπαλάφα στην Ήπειρο , του Τλούπα στον θεσσαλικό κάμπο, της Nellys στην Ακρόπολη κλπ.
Ευτυχώς το ΕΜΠ διέσωσε το βιομηχανικό πάρκο Λαυρίου…
ΥΓ. Λέγεται ότι το Αντι/λικό Βέλος τη “γλύτωσε” παρά τρίχα …

Τελευταία διόρθωση9 ημέρες πριν από Βασίλειος Παππάς
Χριστόφορος Κατσιλέρος
Αρχισυντάκτης

Καλησπέρα Ανδρέα.
Διάβασα τόσο την επικαιρότητα επί του θέματος όσο και με μεγάλη προσοχή το άρθρο σου.
Έχω πολλά ερωτηματικά τόσο για την βίαιη απολιγνιτοποίηση της χώρας όσο και για τη λογική της ανατίναξης των εκσκαφέων. Δε μπορώ να καταλάβω τίποτα. Κάποια πράγματα είναι κραυγαλέα εξοργιστικά όσο και εξοργιστικά κραυγαλέα.

Τελευταία διόρθωση8 ημέρες πριν από Χριστόφορος Κατσιλέρος
Θανάσης Βλάχος
23/06/2026 8:16 ΜΜ

Καλησπέρα Ανδρέα, και φίλοι της ομάδας. Δεν γνωρίζω αν η καταστροφή των μηχανημάτων ήταν σωστή ενέργεια, αλλά στον περισσότερο κόσμο, και με τον τρόπο που έγινε, δεν φαίνεται σωστή. Εξάλλου είναι και το άλλο, αν δεν θέλεις πραγματικά να εκπέμπεις διοξείδιο του άνθρακα, δεν δίνεις λιγνίτη στον γείτονα. Σχετικά με τις σύγχρονες τεχνολογίες, να αναφέρω επιγραμματικά την αεριοποίηση του λιγνίτη μέσω πυρόλυσης, και την καύση του παραγόμενου αερίου.

Αρης Αλεβίζος
Αρχισυντάκτης
23/06/2026 10:50 ΜΜ

Αν δεν γίνει η απελπισία οργή και η οργή δράση για όλα τα παραπάνω, δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο ή απούλητο.

Κώστας Παπαδάκης
23/06/2026 11:58 ΜΜ

Αγαπητέ Ανδρέα μπράβο για την ανάρτηση.

Η “μπίζνα” είναι μεγάλη και οι “κολλητοί” που πρέπει να “φάνε” είναι αρκετοί; (ρητορική ερώτηση)

Είμαστε ένα κράτος που δεν κοιτάει το συμφέρον του; (στη περίπτωση μας απόλυτο ναι).

Έχουμε γίνει οι πολίτες αυτού του κράτους ένα με τον “καναπέ”; (ας μην το σχολιάσω παραπάνω)
ακόμα και έτσι όμως η διαμαρτυρία πια γίνεται πιο αποτελεσματικά μέσω των social (των μέσων που αποβλακώνουν συστηματικά το ανθρώπινο δυναμικό του πλανήτη).

Να επαναλάβω την φράση του Άρη:

“δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο ή απούλητο”.