by 
Δεν «κομίζω γλαύκα εις Αθήνας». Αυτά που προτείνω έχουν ήδη εφαρμοστεί, κατά προσέγγιση, σε άλλες χώρες.
Δεν κρίνω τον εαυτό μου ως «ειδικό». Διδάσκω Φυσική ως φροντιστής τα τελευταία 25 χρόνια και σε ιδιωτικό σχολείο στο ΙΒ και στο Γενικό Λύκειο, τα τελευταία 5.
Θεωρώ πως ένα μελλοντικό σύστημα εξετάσεων (καλό θα ήταν με ταυτόχρονη αλλαγή των σχολικών βιβλίων), πρέπει να κινείται στις παρακάτω γενικές γραμμές:
- 10 πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα, ανοικτά σε όλους του μαθητές της Γ Λυκείου.
- Οι ομάδες προσανατολισμού καταργούνται. Τα μαθήματα μέχρι την Β Λυκείου είναι κοινά για όλους, αλλά κάθε μαθητής έχει δικαίωμα να επιλέξει τα εξεταζόμενα μαθήματα ανάμεσα σε δύο επίπεδα δυσκολίας.
- Οι μαθητές της Β Λυκείου κάνουν αίτηση σε καθορισμένη χρονική περίοδο (μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων) απευθείας στις σχολές που τους ενδιαφέρουν (όσες θέλουν τον αριθμό).
- Οι σχολές, βάσει του βιογραφικού των μαθητών, ανακοινώνουν σε κάθε υποψήφιο τα μαθήματα που κρίνουν απαραίτητα να εξεταστεί (από 4 έως 5), καθώς και την απαιτούμενη βαθμολογία σε κάθε μάθημα για την εισαγωγή του σε αυτά, σε κλίμακα 1 -10. Αν ο μαθητής επιτύχει την ζητούμενη βαθμολογία, εισάγεται αυτομάτως στην εν λόγω σχολή.
- Αν η σχολή δεν συμπληρώσει τον απαιτούμενο αριθμό εισακτέων, μπορεί να δεχθεί φοιτητές από τους μη επιτυχόντες σε αυτήν, με κριτήριο την καλύτερη, κάτω από την βάση της, βαθμολογία.
- Αν δύο ή περισσότερες σχολές δεχθούν τον ίδιο υποψήφιο, ο υποψήφιος δηλώνει την σχολή προτίμησής του.
- Κάθε μαθητής έχει το δικαίωμα να δηλώσει τα εξεταζόμενα μαθήματα που θέλει να ακολουθήσει στην Γ Λυκείου, ανάλογα με τις απαντήσεις των σχολών που έχει λάβει στην Β Λυκείου. Κάποια μαθήματα προφανώς θα είναι κοινά για όλους τους υποψηφίους (π.χ. έκθεση).
- Στο τέλος της Γ Λυκείου, οι μαθητές προσέρχονται στα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα που έχουν δηλώσει, σε κοινά για όλους θέματα, με βαθμολογία 1- 100.
- Η τελική βαθμολογία εισαγωγής του υποψηφίου (στην κλίμακα 1 -10) σε κάθε μάθημα προκύπτει και «ζυγίζεται» βάσει της δυσκολίας των επιδόσεων στο συγκεκριμένο μάθημα των πέντε (ή και περισσοτέρων, αυτό θέλει μία στατιστική μελέτη) τελευταίων ετών (π.χ. βάσει της ποσοστιαίας κατανομής της βαθμολογίας των πανελληνίων εξετάσεων ανά μάθημα και ανά εύρος 10 μονάδων, 0-10, 10 -20, …, 90 -100). Έτσι αν τα θέματα εξέτασης είναι «δύσκολα» ο τελικός βαθμός του υποψηφίου «ανεβαίνει», αν είναι εύκολα ο βαθμός «πέφτει».
- Η διάρθρωση των θεμάτων στις εξετάσεις (στο σημείο αυτό αναφέρομαι στο μάθημα της Φυσικής), σε πρώτη φάση μπορεί να μείνει ως έχει, σύμφωνα με τις τρέχουσες οδηγίες του Υπουργείου.
Τα παραπάνω τα θεωρώ απλά ως μια βάση για να χτιστεί ένα σύστημα εξετάσεων, αδιάβλητο, αλλά και πιο δίκαιο. Φυσικά χρειάζεται βελτίωση και συζήτηση.
Εν κατακλείδι, επαναλαμβάνω: δεν είμαι «ειδικός».
Καλημέρα Στάθη.
Ενδιαφέρουσα πρόταση και έξω από τα συνηθισμένα και καθιερωμένα πλαίσια…
Ενδιαφέρουσα πρόταση ευχαριστουμε Σταθη.
Καλημέρα παιδιά.
Στάθη ούτε εγώ είμαι ειδικός. Το όλο θέμα είναι και τεχνικό και ας μελετηθεί από ειδικούς.
Ας μελετηθούν υποθέσεις εργασίας, λόγου χάριν τι θα συμβεί με την επιλογή που θα κάνει η Ιατρική σε περίπτωση ισχύος τέτοιου συστήματος.
Καλημέρα. Στάθη δεν αναφέρεις κάτι για το εθνικό απολυτήριο. Το λέω διότι οι εξαγγελίες έως τώρα έχουν σε κεντρική θέση το εθνικό απολυτήριο και το να μετράνε οι βαθμοί σε ένα ποσοστό από α, β και γ λυκείου. Ποια η γνώμη σου για αυτό;
Καλημέρα σε όλους.
Γιάννη, προφανώς αναφέρεσαι στον συνωστισμό αιτήσεων που μπορεί να δεχθούν οι ιατρικές σχολές. Θεωρώ πως μπορεί να ελεγχθεί ανεβάζοντας από μόνες τους τα κριτήρια εισαγωγής.
Θοδωρή, στο σύστημα που προτείνεται σε αυτήν την ανάρτηση, οι σχολές θα λάβουν υπόψη και το βιογραφικό των μαθητών, το οποίο θα περιέχει βαθμούς προηγουμένων σχολικών τάξεων, όπως και ότι άλλο έχει να επιδείξει ένας μαθητής. Το πόσο θα μετρήσουν οι σχολικές επιδόσεις είναι καθαρά θέμα και επιλογή κάθε σχολής. Στο υπάρχον σύστημα, φοβάμαι πως, οι βαθμοί αυτοί δεν έχουν καμία πρακτική αξία διαβάθμισης. Τελικά όλοι θα έχουν επιδόσεις άνω των 16/20.
Γεια σου Στάθη.
Κάποιες γενικές σκέψεις μου πρώτα.
Το εξεταστικό σύστημα είναι στην πραγματικότητα πολυσύνθετο υπηρετεί πολλούς στόχους και έχει πολλές παραμέτρους.
Yπάρχει, νομίζω, ένα πρακτικό μέτρο με άμεσες θετικές επιπτώσεις το οποίο θα εξυπηρετήσει με τον καλύτερο τρόπο το στόχο για την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης των μαθητών και δεν είναι άλλο από τη μορφή των θεμάτων των πανελληνίων εξετάσεων
Το πρόβλημα της ποιότητας των θεμάτων μπορεί να εξαλειφθεί ή να μειωθεί κατά πολύ με θέματα πολλαπλής επιλογής —το κάνουν σε πολλά μέρη του κόσμου και υπάρχει μεγάλη διαθέσιμη ποικιλία ακόμη και θεμάτων που απαιτούν σύνθετη και κριτική σκέψη
Κάποιες σκέψεις πάνω στις προτάσεις σου, που γενικά θυμίζουν ΙΒ (δεν το λέω με κακή έννοια)
«Οι ομάδες προσανατολισμού ….. ανάμεσα σε δύο επίπεδα δυσκολίας.»
Υποθέτω τα επίπεδα δεν επηρεάζουν την βαθμολογία αλλά βοηθάνε το μαθητή στην κατανόηση ενός μαθήματος καλλίτερα. Μοιάζει σαν να παίρνω το μάθημα επιλογής.
«Οι σχολές, βάσει του βιογραφικού των μαθητών, …………… εισάγεται αυτομάτως στην εν λόγω σχολή.»
Ποιο προσωπικό ποιων σχολών θα διαβάσει τα χιλιάδες πιθανόν βιογραφικά και θα απαντήσει στον καθέναν. Ποια στοιχεία θα θεωρούνται θετικά στο βιογραφικό πέραν κάποιων βαθμών, αν ήσουν πρόσκοπος ή ανήκεις σε κάποια εθελοντική ομάδα; Ρωτώ γιατί στο εξωτερικό ισχύουν αυτά.
Οι σχολές σήμερα έχουν κλειστό αριθμό φοιτητών που μπορούν να δεχτούν. Αν κάποια χρονιά (λόγω θεμάτων ή άλλων συγκυριών) τις απαιτήσεις της σχολής πετύχουν διπλάσιοι υποψήφιοι, τι θα γίνει; Ποιο προσωπικό θα τους εκπαιδεύσει; Αφορά κυρίως σχολές με αναγκαστικά εργαστήρια
«Κάθε μαθητής έχει το δικαίωμα να δηλώσει ……… θα είναι κοινά για όλους τους υποψηφίους (π.χ. έκθεση).»
Έτσι θα υπάρξουν μαθητές που θα δίνουν περισσότερα μαθήματα από άλλους. Π.χ. άλλα μαθήματα να θέλει η νομική (αρχαία) άλλα το πολιτικό της νομικής(κοινωνιολογία) και άλλα το οικονομικό της νομικής(οικονομικά).
Τελικά πέρα από το βιογραφικό ποια ουσιαστική διαφορά έχει το σύστημα που προτείνεις από το σημερινό; Συγνώμη αν κάτι μου διαφεύγει.