Giuseppe Bezzuoli.

Καλησπέρα Γιάννη.

Ενώ καταλαβαίνω την ειρωνία -υπαινιγμό του Bezzuoli, καταθέτω μερικές σκέψεις, κυρίως γιατί έχεις αναφερθεί πολλές φορές στο παρελθόν αυτόν τον πίνακα (τον οποίο δεν ήξερα και σε ευχαριστώ που μου τον έμαθες -μία ακόμη εικόνα της πολύπλευρης προσφοράς αυτού του ιστοτόπου)

Θα ξεκινήσω, έχοντας ως παράδειγμα το γνωστό Δ5 θέμα των εξετάσεων. Η διαφωνία μεταξύ των «οπαδών» του 6.75 και των αντιστοίχων του 7 (δεν θεώρησα ποτέ τον εαυτό μου οπαδό, ούτε καν του ολυμπιακού που αγαπάω, …αλλά απαντώ 6.75), δεν είναι κατά βάση το τι θα δείξει το πείραμα ή η προσομοίωση. Είναι ως προς ποιο σύστημα αναφοράς κάνουμε την μέτρηση.

-Ανοίγω μία παρένθεση: Η γνώμη μου είναι ότι εφ’ όσον πρόκειται για θέμα πανελληνίων, το μοναδικό σύστημα αναφοράς είναι αυτό στο οποίο έχω τώρα την εντύπωση ότι βρίσκομαι εδώ που κάθομαι και πληκτρολογώ -το σύστημα αναφοράς των «αιωνίως ακινήτων άστρων». Σε αυτό το σύστημα το 6.75 είναι μονόδρομος. Όλα τα υπόλοιπα είναι πυροτεχνήματα εντυπωσιασμού, για λόγους που υπερβαίνουν τα ενδιαφέροντά μου (προφανώς στο σύστημα αναφοράς του κυρίου καθηγητή που εκτελεί κυβιστήσεις φωνάζοντας κάθε φορά που χτυπά το κεφάλι του στον δάπεδο (καλά να πάθει που κάθεται να περάσει όλη αυτήν την δοκιμασία), το 7 είναι σωστό).- Κλείνω την παρένθεση.

Η διαφωνία λοιπόν είναι διαφωνία συστημάτων αναφοράς, και του τι είναι η «πραγματικότητα»: Αυτό που μετράω εγώ ή μήπως αυτό που μετράς εσύ; Το να αρχίσουμε αυτού του είδους την συζήτηση, για παράδειγμα, για να ερμηνεύσουμε το γιατί όλοι οι γαλαξίες απομακρύνονται από την γη μας, δηλαδή το αν αυτό παρατηρείται γιατί η γη είναι το κέντρο κάποιας έκρηξης ή γιατί το σύμπαν διαστέλλεται, το καταλαβαίνω. Στο συγκεκριμένο όμως ερώτημα (Δ5), όχι. Εδώ τάσσομαι με τον Bezzuoli.

Στην «σύγχρονη» όμως φυσική αναγκαστικά γίνεσαι λίγο πιο …«πλατωνικός»….