Σχετικά πρόσφατα βλέπουμε την Επιτροπή Εξετάσεων και πιστοποιήσεων να γράφει:
-Η διεύθυνση Εξετάσεων και πιστοποιήσεων σου εύχεται επιτυχία.
Βλέπουμε διαγωνίσματα να καταλήγουν με την ευχή «Επιτυχία» ενώ πριν κάποια χρόνια είχαμε συνηθίσει το «Καλή επιτυχία».
Φαινόμενα τροποποιήσεων συνηθισμένων εκφράσεων πληθαίνουν τελευταία. Οι ασκοί του Αιόλου γίνονται ένας, το «αφορά» προτιμάται εμπρόθετο και πολλά άλλα. Σκέφτεσαι:
-Κοίτα ρε που τόσα χρόνια μιλούσα Ελληνικά της πλάκας!
Για να μη με θεωρούν αμόρφωτο, μήπως να αρχίσω να εύχομαι σκέτη επιτυχία αντί της καλής;
Υπάρχει (λένε) κακή επιτυχία;
Να είναι καλά το γκουγκλίζειν. Βρίσκουμε μεταξύ όσων κατακεραυνώνουν πλεονασμούς και τον Νίκο Σαραντάκο.
Γράφει:
Νομίζω μάλιστα πως όσοι θεωρούν «γλωσσικό λάθος» την έκφραση δείχνουν λειψή γνώση της γλώσσας. Αφενός, επειδή η γλώσσα δεν είναι μαθηματικά. Η γλώσσα, και ιδίως στις παγιωμένες της εκφράσεις, θέλει και την επανάληψη, θέλει και τον πλεονασμό, θέλει και την υπερβολή.
![]()
Διαβάζουμε στο εξαιρετικό άρθρο:
Και βέβαια, η ευχή «Καλό Παράδεισο», που δεν είναι καινούργια, όπως άκουσα κάπου -την καταγράφουν σε έργα τους ο Παπαδιαμάντης και ο Κρυστάλλης, αν και προς ζωντανούς, δεν υπονοεί ότι υπάρχει… κακός Παράδεισος, αλλά εύχεται στον αποδέκτη της να φτάσει με το καλό στον Παράδεισο.
Να πω ότι δεν συναντάμε την ευχή μόνο στον Παπαδιαμάντη και τον Κρυστάλλη.
Μπόμπιρας ήμουν όταν φίλος του Πατέρα μου, δάσκαλος, έλεγε ανεκδοτοειδή ιστορία:
Τις μέρες της απαγωγής του Κράιπε ο Πάρτικ Λη Φέρμορ παραβρέθηκε σε βάπτιση ενός μωρού. Του Παναγιώτη. Λέγαν οι παρευρισκόμενοι:
-Και στο γάμο του Παναγιώτη. Και ούλω των κοριτσιών. Και μεις καλό Μπαράδεισο.
Του ζήτησαν να επαναλάβει την ευχή. Το τι είπε κωλύομαι να επαναλάβω. Το υλικονέτ είναι ένας σεμνός χώρος από τον οποίο απουσιάζουν βωμολοχίες.
Εγώ προσωπικά στα διαγωνίσματα γράφω στο τέλος “Καλή διασκέδαση”! Βέβαια δεν έχω πάντα θετικά σχόλια, μάλλον συνήθως αρνητικά!
Μου άρεσε το “Καλή διασκέδαση”.
Έγραφα πάντοτε “Καλή Επιτυχία” στο τέλος.
Επίσης μιλώ για ασκούς Αιόλου και δεν λέω για το “τανκ” που έριξε την πύλη του Πολυτεχνείου. Αποδίδω το “registers” ως “καταχωρητές” και όχι “καταχωριστές”.
Είμαι Σαραντακικός πριν έρθω σε επαφή με τα κείμενα του Νίκου Σαραντάκου>
Από το άρθρο:
“Επειδή η γλώσσα [μας] δεν είναι μαθηματικά” (η προσθήκη δική μου).
Γι’ αυτό όταν κάνουμε Φυσική ας μιλάμε τη γλώσσα της κι όχι τη γλώσσα μας!
Καλό Ανδρέα!
καλησπέρα παιδιά
μια έκφραση που δεν αποτελεί ευχή με ενδεχόμενη περίσσεια … καλοσύνης
ούτε σχολιάζεται στο άρθρο του Σαραντάκου
αντίθετα,
δηλώνει αγανάκτηση ή εκφράζει απαξία για κάτι που άκουσες
καλά κρασιά!