![]()
Στην εικόνα βλέπεται ένα αμαξίδιο άνευ μηχανής ολικής μάζας Μ=10 Κg μαζί με το περιεχόμενο του ,που κινείται με σταθερή ταχύτητα u1=8m/s σε οριζόντιο επίπεδο, ενώ στο δάπεδό του ο πειραματιστής έχει σταθεροποιήσει με το ένα άκρο του, ένα ιδανικό ελατήριο σταθερής κ=200N/m, που στην εικόνα το βλέπετε στο φυσικό μήκος του και η οριζόντια απόσταση του πάνω άκρου του από το πίσω τοίχωμα του αμαξιδίου είναι d=0,7m. Κάποια στιγμή πιάνει μια σφαίρα μάζας m=2Kg από το δάπεδο, την τοποθετεί στο πάνω άκρο του ελατηρίου φέρνοντάς την στη θέση ισορροπίας της ,ενώ στη συνέχεια πιέζοντας προς τα κάτω προκαλεί επιπλέον συμπίεση στο ελατήριο κατά Δl=0,2m και αφήνει ελεύθερο το σύστημα σώμα -ελατήριο την t0=0. Η σφαίρα εκτοξεύεται ενώ το αμαξίδιο συνεχίζει ευθύγραμμα στον οριζόντιο δρόμο.
Η συνέχεια …εδώ σε Word και εδώ σε pdf
![]()
Καλησπέρα στη νησίδα.
Ελέγχεται άραγε ως προς την “πλάγια βολή” της σφαίρας; Δεν νομίζω δα…
Καλησπέρα Παντελή.
Η σφαίρα δεν βρίσκεται πάνω στο αμαξίδιο; Την στιγμή που την αφήνουμε να ταλαντωθεί δεν έχει οριζόντια ταχύτητα, ίση με αυτήν του αμαξιδίου;
Την ίδια οριζόντια ταχύτητα δεν έχει και μόλις εγκαταλείψει το ελατήριο;
Δεν βλέπω δηλαδή, καμιά αλλαγή στην ταχύτητα του αμαξιδίου.
Υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνω;
Κατάλαβες Διονύση ,πολύ καλά και άμεσα .
Ενώ έβλεπα το σύστημα έχασα τη σφαίρα μετά…! Σε ευχαριστώ
Οι φίλοι που κατέβασαν το αρχείο πριν από τις 18.20 θα καταλάβουν το σφάλμα μου στην εφαρμογή της ΑΔΟ, το οποίο διόρθωσα με υπόδειξη του Διονύση ,προσθέτοντας και ένα σχόλιο επανάληψης του όλου φαινομένου απουσία αντιστάσεων (ξέχασα να το αναφέρω)
Τη συγνώμη σας ζητώ ,καλό βράδυ
Όμορφη Παντελή.
Παντελή καλησπέρα.
Πολύ ωραία ερωτήματα. Κομβικό σημείο ο παρατηρητής. Είχα κάνει μία παρόμοια κατακόρυφη ανάκρουση αλλά ως προν ποιόν , αλλά εσύ το έκανες κανονικό ολοκληρωμένο θέμα.
Καλημέρα Γιάννη, καλημέρα Χρήστο.
Γιάννη συμβαίνει άραγε στους συνταξιούχους να ξυπνούν αξημέρωτα και
να ασχολούνται με διάφορα όχι και τόσο συνηθισμένα στην καθημερινότητά τους π.χ
να φουρνίζουν ;
Προτείνω το σκληρό κίτρινο αλεύρι Λήμνου με το οποίο έφτιαξα τα παρακάτω ψωμιά, το ένα για τα εγγόνια, που μου είπαν πως είναι το καλλίτερο ψωμί που έχουν φάει.
Και μη ξεχάσετε να βάλλεται ένα ποτηράκι ρακί στο ζύμωμα .
Ααα τώρα έχω βάλλει μπρος να φτιάξω προζύμι για επόμενα ζυμώματα ώστε να αποφύγω την έτοιμη μαγιά. Αν πετύχει υποθέτω πως θα μπορώ να ικανοποιήσω αίτημά σας για προσφορά …θυμούμαι παλιά στο χωριό την έκφραση της Μάνας “άμε παιδί μου στσι Χρυσούλας να τσι γυρέψεις προζύμι για να ζυμώσω γιατί μ’ απόκαμε, μα έχει αυτή .”
Παιδιά μυρίζει και το σπίτι όμορφα από τη διαδικασία ,όχι όμως όπως παλιά με τον ξυλόφουρνο.
Χρήστο περισσότερο διαφωτιστική θεωρώ τη δική σου που μάλλον την είχα προσπεράσει ,αλλιώς θα πρόσεχα και δεν θα έκανα το σφάλμα στην ΑΔΟ βγάζοντας αλλαγή της υ του αμαξιδίου.
Σας ευχαριστώ, καλή βδομάδα να ‘χετε.
Καλημέρα Παντελή. Μια κατακόρυφη βολή για τον ά-μαζο παρατηρητή που βρίσκεται πάνω στο αμαξίδιο, αλλά για τους απέξω, μια πλάγια βολή!
Πολύ καλή! Η οριζόντια ταχύτητα του αμαξιδίου δεν επηρεάζεται, αφού δεν υπάρχει καμιά εξωτερική δύναμη στην οριζόντια διεύθυνση.
Αν το ελατήριο ήταν οριζόντιο και εκτόξευε το σώμα από κάποιο ύψος, θα είχαμε μεταβολή της ταχύτητας του αμαξιδίου, ανάλογα προς ποια κατεύθυνση θα γίνει η εκτόξευση. Βέβαια τότε δεν θα έμπλεκες την ταλάντωση, ως εκτός ύλης.
Υ.Γ. “μυρίζουν” ως εδώ τα ψωμιά σου! Πολύ καλό το αλεύρι της Λήμνου, το παίρνω κι εγώ. Όταν ήμουν μικρός, δημοτικό, καλλιεργούσανε στο χωριό μια ποικιλία σταριού που τη λέγανε “Λήμνο”. Θυμάμαι ότι το αλεύρι που χρησιμοποιούσε η μάνα μου ήταν μίγμα σκληρού και μαλακού σιταριού σε κάποια αναλογία. Στον ξυλοφουρνο έμπαιναν 6-7 καρβέλια ,πάνω από ένα κιλό το καθένα,για όλη τη βδομάδα μαζί με πίτα, χορτόπιτα ή τυρόπιτα.
Χρόνια που ζωντανεύουν στη μνήμη…
Καλημέρα Παντελή.
Μπορεί να μην έκαψες ξυλόφουρνο, αλλά την συνήθεια να “βγάλεις” πολύ νωρίς το ψωμί, την κράτησες!
Για να μην “σε φάει η ζέστη”;
Καλοφάγωτο!
Καλημέρα Διονύση ,καλημέρα Πρόδρομε
Πρωί γίνεται αυτή η δουλειά …και ο ξυλόφουρνος έχει διαδικασία για να τον “κάψεις” σωστά Διονύση μη κάτσει το ψωμί.
Πρόδρομε όπως τα λες ,το μοντέλο πολλά σηκώνει π.χ να ζητήσω την περίοδο επανάληψης φαινομένου που εξελίσσεται, όπως έθιξα στο σχόλιο εκ των υστέρων.
Παλιά τα ψωμιά στην τάβλα, κρεμασμένη στα δοκάρια και σκεπασμένα με φαντή πετσέτα ,έμεναν και βδομάδα χωρίς μούχλες. Άσε τα παξιμάδια …
Να είστε καλά ,καλή βδομάδα