
Η μηχανή του σχήματος εκτελεί τις εικονιζόμενες μεταβολές. Η κόκκινη είναι ισόθερμη εκτόνωση.
Ας θεωρήσουμε ότι 1 Atm = 105 Pα.
Ας υπολογίσουμε κάθε έργο και κάθε θερμότητα. Στο τέλος ας συζητήσουμε για την απόδοσή της.
Με τα πρώτα δεν έχουμε πρόβλημα. Για την απόδοση θα δοθούν δύο εκδοχές.
![]()
Αφιερωμένη στους Διονύση Μητρόπουλο, Κώστα Ψυλάκο και Διονύση Μάργαρη.
Δουλειές τους με έκαναν να διαπράξω την ανάρτηση.
Ο Διονύσης Μητρόπουλος είχε στρωμένο τον δρόμο με την ανάρτησή του, όμως προτίμησα να βγάλω τα ίδια μέσα από την (ιδιαίτερα βολική) Εντροπία.
Γιαννη σε ευχαριστω για την αφιερωση !
Οντως η αποδοση μιας τετοιας μηχανης θα πρεπει να προσεχθεί διοτι Qh εχουμε απο το Α μεχρι το Σ. Το ολικο εργο ειναι σιγουρα 10 joule αλλα το θεμα ειναι μεχρι ποιου σημειου εχουμε προσφερομενη θερμοτητα στο αεριο ;
.Αντιλαμβάνεσαι βεβαια οτι μια πιο συμβατικη λυση απαιτει μια διαδικασια αρκετων πραξεων για την ευρεση το Σ κλπ .
Σιγουρα με αφορμη το προηγουμενο θεμα θυμηθηκαμε μια σειρα απο πραγματα και φυσικα την πολυ καλη μελετη του Δ.Μητροπουλου !
Ευχαριστώ Κώστα.
Τρόπον τινά είσαι ένοχος για την παρούσα διότι στο τηλέφωνο είχες δίκιο και εγώ όχι.
Οι άλλες ευθύγραμμες μεταβολές στις οποίες έχουμε αύξηση της πίεσης όταν αυξάνεται ο όγκος, δεν θα μας απασχολήσουν μάλλον. Σ’ αυτές προσφέρεται συνεχώς θερμότητα.
Ευχαριστώ Γιάννη (για το μέρος της αφιέρωσης που μου αντιστοιχεί)!
Στην περίπτωση που η ευθεία είναι αύξουσα (αύξηση πίεσης με αύξηση όγκου) δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, αφού σε όλη τη διάρκεια της μεταβολής το αέριο απορροφά θερμότητα (ή στην αντίστροφη αποβάλλει…)
Ναι δεν έχουν πρόβλημα.
Άλλο ένα καλό που έχουν είναι ότι είναι πιο ρεαλιστικές. Έμβολο με ελατήριο από πάνω του και έχουμε κάποια υλοποίηση.
Αν η ΑΒ δεν ήταν ισόθερμη αλλά αδιαβατική, σύμφωνα με τον πρώτο τρόπο υπολογισμού της απόδοσης (όπου θεωρήσαμε Q1=Qh), θα υπολογίζαμε απόδοση 100%!
Βεβαίως Γιάννη. Αυτή η παρατήρηση ήταν και το εναρκτήριο λάκτισμα της τότε συζήτησης που είχε προκαλέσει ο Διονύσης Μητρόπουλος. Το παράδοξο το επαναλαμβάνω στην:
Βρείτε τη μέγιστη θερμοκρασία.
Στο τέλος της.
καλησπέρα σε όλους
ίδια άσκηση υπήρχε σε βιβλίο του γνωστού εκδοτικού οίκου που είχε και τεράστια κυκλοφορία (το έτος 2000+-)
είχα κάνει, τότε, προσωπική παρέμβαση στους εκδότες-συγγραφείς στο βιβλιοπωλείο τους και μου είχαν πει ότι θα διορθώσουν τη λύση σε επόμενη έκδοση (έδιναν την πρώτη του Γιάννη) επικαλούμενος το καταλυτικό επιχείρημα που γράφει ο Γιάννης Μήτσης
Βαγγέλη αν δεν δοθεί κάτι με αδιαβατική ή ισόθερμη, αλλά π.χ. η παρούσα μεταβολή ΑΒ, μια ισοβαρής και μια ισόχωρη, είναι εύκολο το λάθος.
σωστά Γιάννη, διότι βρίσκεται και εύκολα το έργο από το “τριγωνάκι”
Εξαιρετική Γιάννη!
Σ’ ευχαριστώ για την αφιέρωση 🙂
Γιάννη καλημέρα
Εξαιρετικές οι δύο τελευταίες σου αναρτησεις. Τις είδα πακέτο τη μια μέρα την άλλη και ήταν η συνέχεια ήταν ομαλή.
Καλημέρα Γιάννη. Εντυπωσιακή η εύρεση του Σ μέσω μεγιστοποίησης της εντροπίας, αλλά και η επισήμανση ότι το Qh δεν είναι το QAB.
Ευχαριστώ Χρήστο και Αποστόλη.
Εναλλακτικά, για τον προσδιορισμό του σημείου μεγιστοποίησης της εντροπίας, θα μπορούσαμε να θέσουμε την απαίτηση, σε κάποιο στοιχειώδες τμήμα της, η γραμμική μεταβολή να μην ανταλλάσσει θερμότητα με το περιβάλλον, dQ=0. Δείτε σε παράπλευρη ανάρτηση του Γιάννη, ΕΔΩ.