by 
Ένας αγωγός ΑΓΔ, αποτελείται από δύο ευθύγραμμα τμήματα, το ΑΓ μήκους ℓ1=1m και το ΓΔ μήκους ℓ2=1,5m και διαρρέεται από ρεύμα έντασης Ι=4 Α. Το επίπεδο που ορίζει ο αγωγός είναι κατακόρυφο, με το τμήμα ΑΓ οριζόντιο, ενώ το ΓΔ σχηματίζει γωνία θ=60°, με την οριζόντια διεύθυνση. Ο αγωγός βρίσκεται μέσα σε ένα κατακόρυφο ομογενές μαγνητικό πεδίο έντασης Β=0,5Τ.
- Να βρείτε τη δύναμη Laplace που δέχεται κάθε τμήμα του αγωγού.
- Να βρεθεί η συνισταμένη δύναμη η οποία ασκείται στον αγωγό από το μαγνητικό πεδίο.
ή
Η συνισταμένη δύναμη στον αγωγό.
Η συνισταμένη δύναμη στον αγωγό.
Αφιερωμένη στον φίλο Νικόλαο, που την προκάλεσε…
καλημέρα Διονύση
δεν ανταποκρίνεται κανένας σύνδεσμος
(ή να πάω στην ταράτσα για τη βαριοπούλα, δυο βήματα είναι…)
Γεια σου Βαγγέλη.
Δεν χρειάζεται βαριοπούλα, αλλά οι σύνδεσμοι …την κάνουν την δουλειά τους!!!
(έπιασε η φοβέρα…)
πολύ σωστά
(η συνισταμένη των δυνάμεων που δέχεται ένα σώμα, έγραφα στο ατυχήσαν βιβλίο της Α΄ Λυκείου, είναι ανύπαρκτη δύναμη, εργαλείο είναι, και συνεπώς δεν εφαρμόζεται υποχρεωτικά σε κάποιο σημείο του σώματος, μπορεί να είναι και εκτός, π.χ. το βάρος=συνισταμένη των στοιχειδών βαρών ενός δακτυλίου περνάει από το κέντρο του, δηλαδή εκτός σώματος)
δεν ξέρω όμως αν η σύνθεση παράλληλων δυνάμεων είναι "εντός", έχει γούστο να μην είναι…
Καλημέρα Διονύση. Ξεκαθαρίζεις ότι το ημφ, που εμφανίζεται στον τύπο της FL, πρέπει να το προσέξουν οι μαθητές ότι είναι με τη διεύθυνση του αγωγού.
Και μια ερώτηση. Το θεώρημα των ροπών που δεν είναι στο σχολικό βιβλίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί;
Καλησπέρα Βαγγέλη, καλησπέρα Ανδρέα και σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Η σύνδεση παραλλήλων δυνάμεων είναι εντός ύλης ή το θεώρημα των ροπών μπορεί να χρησιμοποιηθεί;
Να δυο ερωτήματα, που δεν υπάρχει μια "σαφής και μοναδική" απάντηση…
Το πρόβλημα αντιμετωπίζεται, όπως ακριβώς και η εύρεση του κέντρου μάζας σε μια ανάρτηση, όπως αυτή:
Μια ισορροπία δύο ράβδων
Για να βρούμε το κέντρο μάζας, μετατοπίζουμε το πρόβλημα σε ποιο σημείο πρέπει να στηριχθεί (ή να δεθεί), ώστε να ισορροπεί.
Έτσι αποφεύγουμε να μιλήσουμε για θεώρημα ροπών ή για σύνθεση δύο παραλλήλων δυνάμεων.
Ας το δούμε στην περίπτωσή μας.
Οι δυο δυνάμεις είναι παράλληλες άρα το ΣF=F1+F2 είναι δεδομένο, όπως και η κατεύθυνσή της.
Το ερώτημα είναι το σημείο εφαρμογής της (ή καλύτερα ένα σημείο από το οποίο διέρχεται ο φορέας της).
Αν πάρουμε το σχήμα
μπορούμε να αναζητήσουμε μια δύναμη που πρέπει να ασκηθεί, για να ισορροπήσουμε τις ράβδους. Θα είναι μια αντίθετη της ΣF οπότε προσδιορίζουμε το σημείο Ο, χωρίς να αναφερθούμε σε θεώρημα ροπών…
ετσι, "για τα παλιά ρε γαμώτο",
να ενημερώσω ότι παλιά υπήρχε στη διδακτέα ύλη η σύνθεση παράλληλων, ομόρροπων και αντίρροπων δυνάμεων,
στο Γυμνάσιο (!)
προσωπικά, ήμουν 28 χρόνια σε Γυμνάσιο, την είχα διδάξει πολλές φορές
Καλημέρα Βαγγέλη.
Τώρα αλήθεια, είναι σχιζοφρενικό αυτό που συμβαίνει.
Συζητάμε (και καλώς κάνουμε, αφού δεν είναι ξεκάθαρο) αν η σύνθεση δύο παραλλήλων δυνάμεων είναι εντός ή εκτός ύλης…
Αυτό και μόνο, αποδεικνύει πόσο αδιέξοδη είναι αυτή η λογική του πετσοκόμματος, που έχει επικρατήσει. Και όλα βέβαια, στη λογική "να μην κουράζονται τα κακόμοιρα τα παιδάκια".
Αλήθεια υπάρχει κάποιο "αγχωνόμετρο" για να έχουμε στοιχεία, πόσο αγχώνονταν οι μαθητές όταν δίνανε 9 ή 11 μαθήματα (επί εποχής Αρσένη) και πόσο σήμερα με τα 4;
καλημέρα Διονύση
την επαναφέρω για όσους δεν την είχαν δει τότε. Με κλικ εδώ:
ναι, ένα, ίσως δύο, “κλικ” πιο πάνω από τις ασκήσεις του σχολικού, δεν θα είχε και έννοια αλλιώς να αναμασάμε τα ίδια, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό όταν αυτό, το 1991, ήταν καταξιωμένο με 17000 αναγνώστες,
αλλά για τη Γ΄ Γυμνασίου!
(δείτε και τις παρατηρησεις και ερωτήσεις στο τέλος)
σήμερα ούτε καν στη Γ΄ Λυκείου Κατεύθυνσης
η θέση μου: δεν πάμε απλά πίσω, πάμε πίσω με “ελεύθερη πτώση”…
Καλησπέρα Διονύση, πολύ διδακτική.
Δύο ερωτήσεις
Γιατί επιλέγεις το επίπεδο του αγωγού κατακόρυφο και όχι οριζόντιο;
Λογικά κάποιος θα σκεφτεί πώς ισορροπεί; Και μη λογικά το διανυσμα Β που σχεδιάζεις θα το πάρει για βάρος….
Σχετικά με το θεώρημα των ροπων…
Εφαρμόζουμε πως το έργο της συνισταμένης ισούται με το άθροισμα των έργων των συνιστωσών..
Γιατί η ροπή της συνισταμένης να μην ισούται με το άθροισμα των ροπων των συνιστωσών;;
Και μην μου πει κάποιος, πως διδάσκονται εσωτερικό αλλά όχι εξωτερικό γινόμενο….
Καλημέρα Θοδωρή και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Γιατί σε κατακόρυφο και όχι σε οριζόντιο επίπεδο;
Γιατί στο μυαλό μου είχα να το συνδέσω με το κέντρο μάζας… Έτσι το είδα, αλλά θα μπορούσε να ήταν και οριζόντιο…
Για το θέμα της ισορροπίας, προφανώς δεν την μελετάμε και δεν μας αφορά. Το σύρμα αυτό είναι μέρος ενός κυκλώματος, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.
Όσον αφορά το βάρος, τι να πω; Ζωγραφίζει ο μαθητής βάρη… που πετάνε; Ας μπερδευτεί τότε…