by 
Με κύριο θέμα το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας συνεδρίασε το Υπουργικό Συμβούλιο, υπό τον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα.
Ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου, παρουσίασε το πλαίσιο συζήτησης για τις αλλαγές στο λύκειο, που εντάσσονται στο μεταρρυθμιστικό πλάνο της κυβέρνησης για το «νέο σχολείο».
Ειδικά για το λύκειο, η πρόταση περιλαμβάνει την επέκταση, κατά δύο έτη, της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, καθώς συμπεριλαμβάνονται η α’ και β’ λυκείου, με περαιτέρω επέκταση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης και στην γ’ λυκείου, σε βάθος διετίας.
Στόχος είναι έως το 2020 η υποχρεωτική εκπαίδευση, μαζί με την προσχολική, να είναι 14ετής.
Αναφορικά με την εισαγωγή των μαθητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, η πρόταση περιλαμβάνει το άθροισμα της βαθμολογίας των ενδοσχολικών εξετάσεων (γραπτά, προφορικά, εργασίες) και των πανελλαδικών, ωστόσο το ποσοστό που θα αναλογεί θα είναι αποτέλεσμα διαβούλευσης.
Μετά το τέλος της συνεδρίασης ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου δήλωσε:
“Κάναμε μια αναλυτικότατη συζήτηση για τη νέα δομή του λυκείου. Το μεγάλο στοίχημα της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης είναι πώς το λύκειο μας θα ξαναγίνει ένα λύκειο που θα ανταποκρίνεται στις θεσμικές υποχρεώσεις και απαιτήσεις που έχει ένας τέτοιος θεσμός”.
Στο μεταξύ έγιναν ανακοινώσεις από τον υπουργό.
Οι ανακοινώσεις παρακάτω σε σχόλιο…
Στα παραδείγματα που ανέφερα (Χημικός, Μηχανικός Υπολογιστών) εννοείται ότι και οι δύο πρέπει να δώσουν και Φυσική και Μαθηματικά.
Στις τελευταίες σου ερωτήσεις απάντησα ήδη. Το κάθε τμήμα είναι αρμοδιότερο όλων να γνωρίζει για το ποιες γνώσεις πρέπει να είναι εφοδιασμένοι οι φοιτητές τους.
Γιατί εγώ θα λέω Χημεία, εσύ θα λες Φυσική και ο άλλος θα λέει Πληροφορική…
Τρεις γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα!
Αγαπητε συνάδελφε,
Εξαιρετική η ανάλυσή σου αλλά όπως πρόσεξες υπάρχουν πολύ περισσότερα αρνητικά από θετικά.
Τεράστια προσκόμματα και οι εξορισμού και κατά συρροή αδικίες (βλέπε Χημεία, γιατί άραγε;). Γιατί εμείς οι Χημικοί έχουμε συνηθίσει να είμαστε καρπαζοεισπράκτορες;
Υποτίθεται ότι για αυτή την πολύ τρωτή και πρόχειρη πρόταση εργάστηκε για ένα χρονικό διάστημα μια 7μελής επιτροπή σοφών όπως αποκαλούνται.
Αναρωτιέμαι πόση σχέση με την σχολική πραγματικότητα μπορεί να έχουν! Δεν μπορούσαν να κατανοήσουν τόσο καιρό προβλήματα που όλοι μας τα είδαμε σε χρόνο dt;
Γιατί περιμένεις να δεχθούν τώρα προτάσεις και δεν τις ζήτησαν τουλάχιστον μέσω επισήμων φορέων όταν επεξεργάζονταν την πρόταση; Τι τους εμπόδιζε τότε και τι δεν θα τους εμποδίζει τώρα;
Πιστεύεις πραγματικά ότι ο θεμελιώδης τους στόχος είναι η αλλαγή της Λυκειακής Σχολικής πραγματικότητας και των Πανελλαδικών Εξετάσεων (πλέον Κεντρικά Οργανωμένες) ή η βιαστική και επιδερμική συμμόρφωση με έξωθεν απαιτήσεις (ΟΟΣΑ, Μνημόνια);
Πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε πολύ φειδωλοί τόσο σε προσδοκίες όσο και σε αποτελέσματα, όταν εξώφθαλμα προβληματικές καταστάσεις δεν γίνονται αντιληπτές από ανθρώπους εντεταλμένους για να φέρουν την αλλαγή.
Πέτρο ένα τμήμα προφανώς θα επιλέξει τα μαθήματα αν του βάλουν το μαχαίρι στο λαιμό με το 3+1 μαθήματα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το μάθημα που δεν θα επιλέξει δεν θα το επέλεγε αν τα μαθήματα ήσαν 5. Δεν σημαίνει ότι θα είναι ευχαριστημένο.
Το 1975 (ξεχωριστές εξετάσεις για Φυσικομαθηματική και Πολυτεχνείο για τελευταία φορά) εξετάστηκα σε:
Έκθεση, Γεωμετρία, Άλγεβρα/Τριγωνομετρία, Φυσική, Χημεία (Οργανική και Ανόργανη).
Με την πρόταση που κατατίθεται την είσοδο σε σχολές θα καθορίσει η απόδοση στην Έκθεση. Έχοντας γνώση καλή των διαφορών βαθμολογίας και των αναβαθμολογήσεων, ως τυχερό παίγνιο μου ακούγεται. Σαν να θεσπισθεί ένα τρίαθλο περιλαμβάνον τα:
Δίσκος, ακόντιο, τάβλι.
Εκτός από το ότι θα πλακώσουν όλοι οι δισκοβόλοι (ελλείψει αγωνισμάτων δρόμου) το τάβλι θα καθορίσει το μετάλλιο.
Αυτό το ¨προπαρσκευαστικό έτος¨ μου τρύπισε τα αυτιά……………..ίσως γιατί μου έφερε στο νου τον ανεκδιήγητο τύπο που δίδασκε ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ Ι και ΙΙ στο Χημικό του ΑΠΘ πριν χρόνια και όταν του είπαμε (ψαρωμένοι) ότι εμείς δεν είχαμε διδαχθεί ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΑΤΑ στην Γ Λυκείου (ατυχώς) μας είπε χωρίς ίχνος ντροπής: όσοι δεν καταλαβαίνουμε να πάμε στα σπίτια μας, ώστε να μην ξοδεύονται οι οικογένειές μας να μην κουράζεται κι εκείνος………….ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΨΥΧΑ ΤΟ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟ ΕΤΟΣ ΝΑ ΜΗΔΕΝΙΣΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΘΛΙΒΕΡΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
Καλημέρα Γιάννη
"Δίσκος, ακόντιο, τάβλι.
Εκτός από το ότι θα πλακώσουν όλοι οι δισκοβόλοι (ελλείψει αγωνισμάτων δρόμου) το τάβλι θα καθορίσει το μετάλλιο."
Νομίζω ότι είναι ένα από τα σημαντικά προβλήματα του προτεινόμενου συστήματος.
Αν όμως ήταν περισσότερα τα αγωνίσματα, για παράδειγμα όχι 3+1, αλλά 5+1, μπορούσαμε να έχουμε πιο ουσιαστικά αποτελέσματα και θα αποφεύγαμε και αντιπαραθέσεις, όπως οι παραπάνω.
Και ας μην πούμε, μα, 6×6=36, πόσες ώρες σχολείο θα έχουμε, αρκεί να κοιτάξουμε την ουσία και όχι την αριθμολογία.
Κολλήσαμε στις 6 ώρες ανά μάθημα…
Ξέρετε, υπάρχει και ένας συνδυασμός, όπως:
4+6+5+3+3+3=24
Υπάρχουν και άλλοι συνδυασμοί που δίνουν το 24, για να μην πω, γιατί 24 και όχι 25 ώρες ή 28 ώρες…
Η Ελληνική Εταιρεία Φυσικής για την Επιστήμη και την Εκπαίδευση θεωρεί ότι το πρόγραμμα σπουδών (και) της Γ’ Λυκείου, όπως και ο τρόπος εισαγωγής των μαθητών της στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, έχουν ανάγκη βελτίωσης, γι’ αυτό τα μέλη της θα συνεισφέρουν με ιδέες και προτάσεις όταν αρχίσει ο διάλογος επί ενός συγκεκριμένου νομοθετικού σχεδίου / πλαισίου, έχοντας και την εμπειρία των Πανελλήνιων Διαγωνισμών και των Διεθνών Ολυμπιάδων Φυσικής.
Η Εταιρεία Φυσικής θεωρεί ότι ένα τέτοιο σχέδιο / πλαίσιο πρέπει καταρχήν να είναι το ίδιο αδιάβλητο και αντικειμενικό με –αλλά και δικαιότερο από– το ισχύον, να είναι απλό, λειτουργικό και «οικονομικό» σε διαδικασίες, πόρους και ανθρώπινες δραστηριότητες, αλλά και να διασφαλίζει την αυτονομία και την υποχρεωτικότητα του Λυκείου.
Όσον αφορά στο γνωσιακό αντικείμενο της φυσικής, πρέπει να είναι εξορθολογισμένο και σύγχρονο, να είναι διακριτό αλλά και με διεπιστημονικές συσχετίσεις, να υποστηρίζεται από Τράπεζα Θεμάτων που θα οριοθετεί και θα ομογενοποιεί για όλα τα σχολεία το αντικείμενο, ενώ η εκπαιδευτική και εξεταστική διαδικασία του να περιλαμβάνει απαραίτητα και πειραματισμό εντασσόμενο στα μεθοδολογικά βήματα της επιστημονικής μεθοδολογίας, (…)
εδώ.
Καλημέρα Διονύση.
Και εγώ άλλον συνδυασμό φαντάζομαι. Αυτόν που ένα αναλυτικό πρόγραμμα θα επιβάλλει.
Γεια σου Γιάννη. Συμφωνώ, ότι το αναλυτικό πρόγραμμα θα πρέπει να δείξει ποιες είναι οι ανάγκες διδασκαλίας και πόσες ώρες θα απαιτηθούν.
Εδώ είμαστε μπροστά σε μια συνηθισμένη ελληνική πραγματικότητα.
Αγοράζει ο άλλος οικόπεδο για να κτίσει σπίτι.
Πρώτα φτιάχνει τη μάνδρα, πανέμορφη με "αριστοκρατική" είσοδο και στη συνέχεια, μετά από 5-6 χρόνια, αν βρει και τα χρήματα, κτίζει και το σπίτι…
Το οποίο μπορεί να βρίσκεται σε φανερή αντίθεση με την περίφραξη…
Έτσι προτείνουμε σύστημα που προβλέπει 3+1 μαθήματα επί 6 ώρες το καθένα.
Γιατί 3+1 και όχι 5+1;
Γιατί όλα τα μαθήματα 6 ώρες;
Γιατί η θεωρητική κατεύθυνση να έχει ίσο αριθμό μαθημάτων με τη θετική;
Γιατί δεν μπορεί ο μαθητής της θεωρητικής να δώσει 4 μαθήματα διδασκόμενος 29 ώρες στο σχολείο και ο μαθητής του θετικού προσανατολισμού να μην δώσει 6 μαθήματα (αν κριθούν αναγκαία για τις σπουδές του και όχι για να μην φωνάζουν οι ειδικότητες…), αφού διδαχτεί 32 ώρες στο σχολείο;
Λόγοι ισότητας; Σε τι;
Αφού οι υποψήφιοι κάθε ομάδας ανταγωνίζονται τους όμοιούς τους!
ΥΓ.
Προφανώς πρέπει να σταματήσει η λογική, να δώσουμε την ευκαιρία σε ένα παιδάκι της θεωρητικής να "πιάσει" ένα ΤΕΙ του ιατρικού κύκλου. Ή θεωρούμε ότι ο φοιτητής που θα φοιτήσει σε ένα τέτοιο ΤΕΙ θα πρέπει να έχει κάποιες προϋπάρχουσες γνώσεις Φυσικής Χημείας και Βιολογίας, οπότε καλώς τα διδάσκουμε στον θετικό προσανατολισμό ή απλά "κάνουμε καψόνι" σε ομάδα παιδιών, ενώ σε άλλους φτιάχνουμε εύκολους παράδρομους.
Για να μην το προχωρήσω τι θα συμβεί μετά, μέσα στο ΤΕΙ, αν ένα παιδί θεωρητικού προσανατολισμού, δεν καταλαβαίνει τίποτα από Χημεία, ας πούμε.
Αλήθεια τα φροντιστήρια τελειώνουν στη Γ΄Λυκείου;
Θα συμφωνήσω στο παράδειγμα με το σπίτι, εύγλωττο παράδειγμα σχεδιασμού. Ουδέποτε τηρήθηκε. Πρώτα μοιράζονται οι ώρες και μετά "γεμίζουν".
Πρέπει πολλά να αποφασισθούν. Στην Φυσική για παράδειγμα πρέπει να αποφασισθεί τι θα διδαχθούν όλοι και τι λιγότεροι που επιλέγουν το μάθημα. Οπτική μάλλον πρέπει να διδαχθούν όλοι. Βαρύτητα; Εναλλασσόμενα; Ροπές;
Η σύνταξη ενός τέτοιου προγράμματος είναι τιτάνειο έργο. Κάποτε οι προτάσεις βασίζονταν σε βιβλία υπάρχοντα (π.χ. Αλεξόπουλου).
Σήμερα μάλλον χρειάζεται η συγγραφή βιβλίων που θα καλύπτουν ένα πρόγραμμα σπουδών. Ίσως δύο προγράμματα σπουδών, Γενικής παιδείας και Κατεύθυνσης.
Έπειτα θα αποφασισθεί το πόσες ώρες απαιτούνται για μια καλή κάλυψη του προγράμματος.
Σε όλα τα αντικείμενα πρέπει να γίνει το ίδιο.
Κάποτε η Χημεία ήταν μονόωρη. Τρέχαμε να βγάλουμε την ύλη, ενώ σε άλλα μαθήματα υπήρχε η πολυτέλεια να συζητούν με τα παιδιά και να κάνουν και εκτεταμένες επαναλήψεις.
Αξίζει να δούμε και τις εργασίες. Θετικότατα ήσαν όσα εξελίχθηκαν στο σχολείο μου (τουλάχιστον) με αυτές την προηγούμενη σχολική χρονιά. Άρεσαν στα παιδιά. Τις πήραν πολύ ζεστά και το απολαύσαμε όλοι.
Τα λέω αυτά ώστε να φανεί ότι δεν είμαι αντίθετος με εργασίες γενικά.
Όταν όμως εντάσσονται σε Εξετάσεις επιλογής η υπόθεση αλλάζει άρδην. Πως θα συντάσσονται;
Θα μπορούσα λόγου χάριν να βοηθήσω ένα παιδί μου ώστε να παρουσιάσει καλύτερη εργασία από ένα άλλο παιδί που παλεύει μόνο του;
Αν ναι, τότε βλέπω πρόβλημα. Ακόμα και αν κάποια επιδημία εντιμότητος ενσκύψει, πάντα θα υπάρχουν υπόνοιες πως κάποια λαθροχειρία έγινε. Πως κάποιος αγόρασε εργασία.
Έπειτα θα πρέπει η εργασία να είναι συναφής με την σχολή που διεκδικεί το παιδί;
Μπορεί δηλαδή να διεκδικήσω Πολυτεχνική σχολή συντάσσοντας εργασία για το Νέο Κύμα;
Έστω ότι ο εξωτερικός αξιολογητής διαθέτει μηχανή αναζήτησης και ανακαλύπτει αν μια εργασία είναι κόπυ-πέηστ.
Τι με εμποδίζει όμως να μεταγράψω κάτι με δικά μου λόγια;
Όλα τα παραπάνω δεν προκαλούν ιδιαίτερο πρόγραμμα στα σημερινά πλαίσια. Στα πλαίσια Εξετάσεων όμως;
ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ
Καλημέρα Άρη.
Να γράψω εγώ δυο λόγια;
Νομίζω ότι η παραπάνω θέση του Αλβέρτου, εκφράζει τις συνέπειες της μαζικής εκπαίδευσης, που παρέχει το εκπαιδευτικό μας σύστημα.
Αν ο ένας μαθητής έχει ικανότητες στη γλώσσα και συ τον υποχρεώνεις να μάθει μαθηματικά, τον κάνεις αποτυχημένο, αφού θα του διαλύσεις την ψυχολογία και στο τέλος, ούτε στη γλώσσα θα είναι καλός και θα νιώθει ηλίθιος.
Αλλά δεν ξέρω πόσο “κολλάει” με τις εξετάσεις που προτείνονται. Δεν δίνουν όλοι οι μαθητές εξετάσεις στα ίδια μαθήματα!
Αλλά αυτοί που θέλουν να γίνουν π.χ. Πολιτικοί μηχανικοί, δεν πρέπει να εξετασθούν στα ίδια “αθλήματα”;
Αν δεν κάνουμε τη διάκριση αυτή, κινδυνεύουμε να θεωρήσουμε σωστή τη θέση, ο ένας να γίνεται πολιτικός μηχανικός εξεταζόμενος στα μαθηματικά, ο άλλος στη γλώσσα, ο τρίτος στα αρχαία, ο τέταρτος στο άλμα εις ύψος
Και η παρέμβαση του esos περί του θέματος εδώ
Γεια σου Σάκη.
Ρωτάς, «Αλλά αυτοί που θέλουν να γίνουν π.χ. Πολιτικοί μηχανικοί, δεν πρέπει να εξετασθούν στα ίδια «αθλήματα»;
Αν δεν κάνουμε τη διάκριση αυτή, κινδυνεύουμε να θεωρήσουμε σωστή τη θέση, ο ένας να γίνεται πολιτικός μηχανικός εξεταζόμενος στα μαθηματικά, ο άλλος στη γλώσσα, ο τρίτος στα αρχαία, ο τέταρτος στο άλμα εις ύψος.»
Μόνο αυτό δεν εννοούσα με την εικόνα.
Εννοώ τι έχει γίνει στο σχολείο μέχρι να τους καλέσεις να διαγωνισθούν για την τριτοβάθμια.
Το σχολείο, έχει βοηθήσει το παιδί να ανακαλύψει τις κλίσεις του, έχει βοηθήσει το παιδί να καλλιεργήσει την κάθε ειδικότερη ικανότητα του, από καλλιτεχνική μέχρι τα μαθηματικά; Ειδικά τα παιδιά που προέρχονται από χαμηλής οικονομικής και/η πολιτιστικής στάθμης οικογένειες;
Αν δεν βοηθήσεις τα παιδιά ώστε να φτάσει η πλειοψηφία να συμπεριφέρεται όπως η μαθήτρια που έχοντας πάνω από19000 μόρια είπε εγώ θέλω κοσμετολογία, δεν έχεις πετύχει σαν εκπαίδευση.
Να σου πω πολύ γενικά ότι βλέπω μια κίνηση, πέρα από υποσχέσεις θεωρίες και δήθεν απόψεις, όπου οι ιθύνοντες του υπουργείου δείχνει να θεωρούν την παραπαιδεία ως την αιτία της απαξίωσης του Λυκείου ενώ στην πραγματικότητα είναι μόνο ένα από τα συμπτώματα. Αντί λοιπόν να αντιμετωπίζουν την αιτία προσπαθούν απεγνωσμένα να «νικήσουν» το σύμπτωμα.
Αλλά όσο το σχολείο είναι προσανατολισμένο να προετοιμάσει τους μαθητές για την τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν μπορούμε να περιμένουμε καμία αλλαγή.
Κατά τα άλλα, περιμένω να δω το τελικό ν/σ για να πω ακριβώς την γνώμη μου. Μη με ρωτήσεις γιατί δεν πιστεύω ότι περιμένει η κυβέρνηση τον διάλογο για να διορθώσει κάποια σημεία. Αυτή η κυβέρνηση έκανε Εθνικό διάλογο, όπως θυμόμαστε, και προέκυψε λέει ότι η πλειοψηφία προκρίνει το ΙΒ.