Άρης Δεκατρής

Καλημέρα Άρη.
Διόρθωσε τον σύνδεσμο στο αρχείο στο Drive. Δεν λειτουργεί.

Καλημέρα Διονύση. Σε ευχαριστώ. Για κάποιο λόγο δε δουλεύει. Το διόρθωσα με άλλο τρόπο.

Άρη σε χαιρετώ ,πολύ καλή προσπάθεια να συνθέσεις διάφορες πιθανές λύσεις που συζητήθηκαν πάνω στα φετινά θέματα. Διόρθωσε όταν βρείς χρόνο τις καμπύλες συντονισμού στο Α4

Ευχαριστώ για το σχόλιο Νίκο. Δες το τώρα (επαναδιατύπωσα προς το απλούστερο και τον σχολιασμό).

Το λινκ σε παει σε μια σελιδα δεν ανοιγει καποιο αρχειο

Άρη ευχαριστούμε για τις αναλυτικές απαντήσεις.

Νομίζω, πως πέρα από οτιδήποτε άλλο που εκτενώς αναφέρθηκε ως προβληματικό,
θα πρέπει να συμφωνήσουμε ως δάσκαλοι υποψήφιων φοιτητών τουλάχιστον σε αυτό:

Δεν πρέπει να εξετάζονται και να έρχονται στην επιφάνεια, οι αστοχίες του σχολικού
και τα σημεία εκείνα των μοντέλων, που δημιουργούν νοητικά κενά σε σκεπτόμενους μαθητές…..

Αν σε αυτό συμφωνούμε, τότε τα Α5(α), Α5(ε) και Γ3 δεν θα έπρεπε να υπάρχουν

Γεια σου Θεοδωρή και σ’ ευχαριστώ.
Όπως βλέπεις, πολύ προσεκτικά διατύπωσα τον τίτλο: «Οι απαντήσεις (όχι τα θέματα) που θα ήθελα να δω».
Αυτή η στάνη αυτό το γάλα βγάζει. Τόση κατακραυγή 20 χρόνια για το συγκεκριμένο βιβλίο και δεν ίδρωσε το αφτάκι κανενός.
Ας μην έχουμε παράπονο όμως… Την Φυσική τού πραγματικού κόσμου δεν την μαθαίνουμε στα παιδιά, αλλά (τους) μαθαίνουμε πώς να μιλάμε δικηγορίστικα, ώστε να πληρούνται 3 συνθήκες: Να είμαστε σύμφωνοι με το βιβλίο, με την επιστημονική ορθότητα και με ό,τι ζητούν στις εξετάσεις. Και συχνά πληρούνται μόνο οι 2 από τις 3…
Τα καινούργια βιβλία θα έχουν, άραγε, δυνατότητα διορθώσεων σε κάθε επανέκδοση ή θα «σφαζόμαστε» πάλι μεταξύ μας;
−Όχι αυτό που γράφεις είναι αντιεπιστημονικό!
−Ναι αλλά συμφωνεί με το σχολικό βιβλίο!
−Ναι αλλά τα παιδιά τα μαθαίνουμε λάθος!
−Ναι, μα αν τους πεις αυτό που ισχύει, θα τα μπερδέψεις και δε θα ξέρουν τι να γράψουν!
Κι αν το πράγμα πάει κατά κει που πολλοί προτείνουν, στο να δίνουν τα παιδιά εισαγωγικές εξετάσεις στη σχολή που θέλουν, εκεί να δεις πόσο θα ξεφύγει το πράγμα.
 
Το σχολικό βιβλίο όμως δεν είναι το μόνο πρόβλημα.
Σε άλλη συζήτηση διάβασα ότι συνάδελφος ρώτησε 98άρη μαθητή:
−Τι είναι η δυναμική ενέργεια;
−Το m . g . h. Τι με ρωτάτε τώρα…
Είμαι σίγουρος ότι αν η συζήτηση προχωρούσε:
−Τι είναι το έργο δύναμης;
−Το F . Δx
−Και η ροπή δύναμης;
−Το F . l (Ωπ! Μοιάζουν αυτά… Αλλά τι με νοιάζει … Οι ασκήσεις να βγαίνουν.)
Κάτι σαν το παλιό: «Ο αστυνόμος είναι όργανο. Το μπουζούκι είναι όργανο. Άρα ο αστυνόμος είναι μπουζούκι.»
Είμαστε ικανοποιημένοι που κατάντησαν τις πανελλαδικές Φυσικής σε εφαρμοσμένων Μαθηματικών;
Θέματα πολλαπλής επιλογής ή σωστού−λάθους χωρίς αιτιολόγηση τι αξιολογούν;
Ο μαθητής που επιλέγει τη σωστή απάντηση για λάθος λόγους ή «παίζοντας τζόκερ» ή επειδή «του το σφύριξε ένα πουλάκι», γιατί παίρνει μόρια;
Τα θέματα Β γιατί κατάντησαν Γ και Δ;
Πού και πώς εξετάζεται η θεωρητική κατάρτηση, η κατανόηση εννοιών και φαινομένων, η ορθή χρήση τής επιστημονικής γλώσσας, η ανάπτυξη επιχειρημάτων, η κριτική ικανότητα;
Κι αν προάγει την “παπαγαλία” η εκμάθηση κάποιων θεωρητικών ρουτινών σκέψης (π.χ. αποδείξεων, ορισμών μεγεθών, ερμηνείας φυσικών φαινομένων), δεν την προάγει η εκμάθηση μεθοδολογιών-συνταγών για την επίλυση ασκήσεων, που συχνά μάλιστα δεν αντιστοιχούν στον φυσικό κόσμο;
Είναι αξιότερος να εισαχθεί στις σχολές θετικών επιστημών ο υποψήφιος που λύνει μια άσκηση με 3 τροχαλίες, 5 ελατήρια, 8 νήματα και 2 πεδία δυνάμεων, αλλά αγνοεί τη φυσική σημασία των μεγεθών που χρησιμοποιεί, τα βλέπει ως μαθηματικά σύμβολα και κακοδιατυπώνει οποιονδήποτε ορισμό, φυσικό νόμο ή ερμηνεία φυσικού φαινομένου ή ο υποψήφιος εκείνος που διατυπώνει άρτια τον Νόμο τού Faraday, γνωρίζει τον ορισμό και τη φυσική σημασία των μεγεθών που εμπεριέχει, μπορεί με αυτόν να ερμηνεύσει φαινόμενα και να τον εφαρμόσει για να υπολογίσει την επαγωγική ΗΕΔ σε ευθύγραμμο αγωγό;
Είναι «παπαγάλος» αυτός που μπορεί να επικοινωνεί τον επιστημονικό λόγο / σκέψη (στον βαθμό που τον κατανοεί σε αυτή την ηλικία και με τις παραστάσεις που έχει) ή αυτός που αναπαράγει συνταγές / μεθοδολογίες ασκήσεων;
Δεν ξέρω, λοιπόν, αν η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα: Εμείς επηρεάσαμε τα θέματα να καταντήσουν έτσι (γιατί περί κατάντιας πρόκειται) με όλη αυτή την ευφάνταστη κι ατέρμονη ασκησιολαγνεία ή τα θέματα επηρέασαν εμάς;
Γιατί δεν ξεκινάμε μια αντίστοιχη θεωρητικολαγνεία, μπας και ισιώσει το πράγμα; 

Άρη ξεσπάθωσες, πραγματικός χείμαρρος ….

Γράφεις αλήθειες που ενοχλούν…. πρέπει όμως να μας προβληματίσουν…

Έρχεται το πολλαπλό βιβλίο… εκεί να δεις τι έχει να γίνει….

Θα μου επιτρέψεις να εστιάσω στο:

“αλλά (τους) μαθαίνουμε πώς να μιλάμε δικηγορίστικα, ώστε να πληρούνται 3 συνθήκες: Να είμαστε σύμφωνοι με το βιβλίο (α), με την επιστημονική ορθότητα (β) και με ό,τι ζητούν στις εξετάσεις (γ). Και συχνά πληρούνται μόνο οι 2 από τις 3…”

Το μεγάλο πρόβλημα είναι όταν πληρούνται μόνο οι συνθήκες (α) και (γ) αδιαφορώντας για την (β)

Άρη συγχαρητήρια, είδα πως επιλέχθηκες

“στο Τμήμα Δ΄ Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης και Ψηφιακών Μέσων της Διεύθυνσης Υποστήριξης Προγραμμάτων και Εκπαίδευσης για την Αειφορία της Γενικής Διεύθυνσης Σπουδών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού (Κεντρική Υπηρεσία), για την κάλυψη των αναγκών της πρόσθετης μικτής εξ αποστάσεως υποστήριξης των μαθητών στα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα (Ψηφιακό Φροντιστήριο), μέχρι και την 31η Αυγούστου 2025″

Δεν γνωρίζω λεπτομέρειες για το όλο εγχείρημα, σου εύχομαι κάθε επιτυχία
στα νέα σου καθήκοντα. Τον συνάδελφο Κοσμίδη Βασίλη, δεν τον γνωρίζω.

Κάθε νέα πρωτοβουλία που στοχεύει σε όφελος των μαθητών είναι χρήσιμη.

Για να μην παρεξηγηθώ, αντιλαμβάνομαι το εγχείρημα ως επικουρική διδασκαλία
στη διά ζώσης που θα έχουν τα παιδιά στα σχολεία τους και όχι ως αντικατάσταση της διά ζώσης σε δυσπρόσιτες περιοχές. Ελπίζω πως δεν κάνω λάθος

Σε ευχαριστώ πολύ Θοδωρή. Ένιωσα ότι είναι κάτι που μου πάει και με εξίταρε ως ιδέα, να ξεφύγουμε από τα τετριμμένα. “Θα φανεί στο χειροκρότημα…” Δε μου φαίνεται τόσο απλή ιστορία και περιμένω να εκτυλιχθεί μπροστά στα μάτια μου σε όλες τις διαστάσεις της για να έχω άποψη. Οι μόνες πληροφορίες που έχω είναι από τον Τύπο και τη σχετική εγκύκλιο, που όμως δεν λένε λεπτομέρειες.
Όπως και να ‘χει, η πραγματικότητα τρέχει πολύ γρηγορότερα από όσο προλαβαίνουμε να αντιληφθούμε κι έχουμε τη δυνατότητα να επηρεάσουμε. Μάλλον μόνο (προσπαθούμε να) την ακολουθούμε πια, όσο τρομακτικό κι αν ακούγεται αυτό. Ενδεικτικά, δες αυτό.

Άρη και Βασίλη καλή επιτυχία στο νέο και πολύ ενδιαφέρον αυτό εγχείρημα που αναλαμβάνετε!
Πιστεύω όμως ότι παρακολουθώντας Άρη κανείς την εξαιρετική δουλειά σου στο site σου Σερφάροντας στη σχολική Φυσική αυτομάτως αισιοδοξεί για το αποτέλεσμα!

Γνωρίζεις εάν το υλικό που θα δημιουργηθεί θα είναι διαθέσιμο σε όλους, ή μόνο στους μαθητές που θα το παρακολουθήσουν;

Ευχαριστώ πολύ συνάδελφε. Η πληροφόρηση που έχω είναι ότι το υλικό θα είναι διαθέσιμο και προσβάσιμο μέσω πλατφόρμας moodle σε όσους εν ενεργεία μαθητές εγγραφούν, διότι θα περιλαμβάνει θεωρία/εποπτικό υλικό και ασκήσεις/εφαρμογές (από τη σύγχρονη διδασκαλία), καθώς και ασκήσεις/διαγωνίσματα για έλεγχο κι αξιολόγηση (ασύγχρονη διδασκαλία), όπως ένα ψηφιακό φροντιστήριο.
Θα δοθούν άμεσα αναλυτικές εξηγήσεις τόσο στα σχολεία όσο και στα μέσα.

Καλημέρα Άρη.
Όμορφη θεωρία με άριστη παρουσίαση. Μπράβο!

Καλημέρα Άρη.
Εξαιρετικά.
Φοβάμαι ότι δεν θα ακολουθήσει συζήτηση για το θέμα που βάζεις.
Τα πειράματα είναι κάτι σαν ιερό τοτέμ και δύσκολα θα βγει κάποιος που θα αντιταχθεί ή έστω αμφισβητήσει την διδασκαλία μέσω πειραμάτων.
Όλοι θα συνεχίσουν να θαυμάζουν τα ρούχα του, εν αδαμιαία περιβολή, παρελαύνοντος βασιλιά.

Ένα εξαιρετικό εργαλείο από το Phet:
Σετ κατασκευής κυκλωμάτων.

Καλημέρα Γιάννη!
Ποιος δεν έχει ονειρευτεί να ήταν μαθητής π.χ. του Walter Lewin ή να δίδασκε με τον τρόπο του; Ίσως δεν το έθεσα όπως το σκέφτομαι. Για να συνεχίσω στην παρομοίωσή σου, απλώς θαυμάζουμε τον βασιλιά που ζει στον δικό του ιδανικό κόσμο κι εμείς στον δικό μας. Δεν θα ήθελα να προκαλέσω συζήτηση-αντιπαράθεση, γιατί συμφωνώ με ό,τι λες. Δε θα μπορούσε κανείς εξάλλου να διαφωνήσει και να λέει ότι είναι Φυσικός.
Απλά θα ήθελα να ξέρω αν κάποιος έχει καταφέρει να βγάλει μια πετυχημένη χρονιά με τον βασιλιά-πείραμα να προελαύνει και το κοινό να τον επεφημεί, προετοιμάζοντας ταυτόχρονα τους μαθητές του για τις πανελλαδικές, που -ας μη γελιόμαστε- αυτές έχουν γίνει ο βασιλιάς στο ελληνικό σχολείο. Μια τέτοια συνταγή θα με ενδιέφερε και όχι θεωρητική αντιπαράθεση.

Άρη είναι θέμα χρόνου. Χρόνου που μπορούμε (μπορείτε τώρα) να διαθέσουμε (διαθέσετε).
Ο Lewin (τον γράφω έτσι όχι επειδή είμαι ψώνιο αλλά επειδή δεν ξέρω πως προφέρεται) κάνει πειράματα επίδειξης όταν διδάσκει. Κάποια μπορούμε να κάνουμε και εμείς. Εύκολα έκανα στάσιμα στην τάξη. Εύκολα επιδείξεις διάθλασης, ηχητικών διακροτημάτων, διατήρησης στροφορμής, στεφάνια που γυρίζουν πίσω κ.λ.π.
Όμως είχα δει “ανακαλυπτική” διδασκαλία στο πλαίσια του PSSC όπου τα δύο εκτινασσόμενα καροτσάκια έπρεπε να φτάσουν ταυτόχρονα στα τοιχώματα. Οι μαθητές που εκτελούσαν το πείραμα δεν κατάλαβαν το γιατί. Μετά από 1,5 ώρα έμαθαν ότι διατηρείται η ορμή.
Συναντώ νεαρό (τότε) που μου λέει:
-Είχα την ατυχία να πέσω σε τμήμα PSSC.
-Γιατί ατυχία;
-Έφτασα Γ΄ Λυκείου και δεν έχω μάθει ακόμα να δουλεύω δυνάμεις σε κεκλιμένο επίπεδο.
Το ότι πέρασε Ηλεκτρολόγος – Μηχανικός Υπολογιστών σημαίνει ότι δεν ήταν δική του η ανεπάρκεια.

Η Φυσική είναι και ένα πρόσχημα για να λύσεις προβλήματα και να γίνεις εξυπνότερος.

Από το «Η διδασκαλία της Φυσικής και η Ιστορία της επιστήμης» του Ανδρέα Κασσέτα:
…….
3. ΔΥΟ ΗΜΙΔΙΑΜΟΡΦΩΜΕΝΑ ΡΕΥΜΑΤΑ
Ήταν –κατά μία εκτίμηση- μία τριετία σύγκρουσης δύο βασικών ιδεών για τη διδασκαλία των επιστημών και των αντίστοιχων ημιδιαμορφωμένων ρευμάτων.
Στη μία όχθη, μία μεγάλη ομάδα εμπειριοκρατών που είχε ως λάβαρο το «Η Φυσική στην Ελλάδα διδάσκεται χωρίς πειράματα. Πρέπει να κάνουμε πειράματα.».
Από τα πορίσματα της σύγχρονης διδακτικής των Επιστημών «έβλεπε» μόνο ότι μιλούσε για διδασκαλία με πειράματα και πρότεινε τη διεξαγωγή πειραμάτων ως πανάκεια για τη λύση των συσσωρευμένων προβλημάτων.
Μάλιστα οι πιο ακραίοι από αυτούς όταν άκουγαν για Διδακτική ή για Φιλοσοφία γίνονταν επιθετικοί.

Στην αντίπερα όχθη «εμείς», όσοι δηλαδή είμαστε φορείς της αντίληψης ΤΩΝ ΔΥΟ ΟΡΥΧΕΙΩΝ, όσοι μοιραζόμαστε την άποψη ότι η σύνταξη ενός Προγράμματος Σπουδών είναι μια συνθετότερη διαδικασία στην οποία πρέπει να συμμετέχουν οι φιλόσοφοι της εκπαίδευσης, οι επιστημολόγοι, οι γνωσιοθεωρητικοί, οι παιδαγωγοί, οι ειδικοί ερευνητές της Διδακτικής των επιστημών, οι ερευνητές φυσικοί και οι «μαχόμενοι» εκπαιδευτικοί και ότι η Ιστορία και η Φιλοσοφία της επιστήμης μπορεί να εμπλουτίσουν τον προβληματισμό για τη διδασκαλία των επιστημών, όσοι έχουμε την πεποίθηση ότι «η διδασκαλία με εργαστηριακή υποστήριξη είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στη δικαιοδοσία των πάσης φύσεως εμπειριοκρατών»

Ας κλείσω με Βιργίλιο:
-Φοβού τους πειραματικούς και δώρα φέροντας.

Ανέφερα τον Lewin που κάνει πειράματα επίδειξης, ίσως γιατί είναι το ελάχιστο που θα έπρεπε -και δεν έχουμε δικαιολογία αν δεν- κάνουμε. Υπήρξαν χρονιές και συνθήκες που έκανα κι εγώ αρκετά. Όσο κι αν νιώθω περισσότερη άνεση πια με τη διαδικασία, καταφεύγω πλέον σε εύκολες κι εύπεπτες συνταγές, για να κατανοηθούν “μασημένα” πράγματα και να κερδηθεί χρόνος. Αργίες, γιορτές, εκδηλώσεις, εκδρομές, καταλήψεις, συνεδριάσεις, σεισμοί, λιμοί και καταποντισμοί γαρ.

Ποιο το νόημα της αντιπαράθεσης των δύο “όχθεων”, όταν στο τέλος της ημέρας κρινόμαστε από το “αν ξέρουν καλά να αναλύουν δυνάμεις”; Το όλο ζήτημα είναι τελικά “θέμα χρόνου” και ποιον έχει αναγορεύσει το σύστημα ως “βασιλιά”.
Κι ας μοιραζόμαστε μεταξύ μας εντυπωσιακά σχέδια ανακαλυπτικής διδασκαλίας (αξιοθαύμαστος ο κόπος πολλών να τα εκπονήσουν) κι ας αλληλοσυγχαιρόμαστε.

Δεν υπάρχει το “φωτεινό παράδειγμα” να ακολουθήσουν όλοι. Αυτό ίσως ελπίζω να συναντήσω μια μέρα. Ας περιοριστούμε για την ώρα στις δυνατότητες της ΑΙ και ό,τι επιπλέον προαιρείται ή δύναται να προσθέσει ο καθένας καλό είναι.

Συμφωνώ Άρη.
Αυτός που καθορίζει τι γίνεται στην τάξη είναι η τράπεζα.
Καλό θα λένε όποιον λύνει περισσότερα τραπεζικά θέματα.
Είχα ζήσει την πρώτη φάση της τράπεζας και εντελώς υπεύθυνα μπορώ να πω ότι κάνει ζημιά. Ζημιά που όποιος δεν βλέπει είναι ερασιτέχνης καθηγητής.

Η ανακαλυπτική διδασκαλία θέλει χρόνο. Τον έχετε;

ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ

Γεια σου Πάνο.
Προτιμώ το “Παν μέτρον άριστον”.
Τι εννοείς όμως;

Καλησπέρα στην παρέα, και τον κύριο Άρη. Δεν ξέρω αν πρέπει να παρεμβω, μιας που δουλεύω σε γυμνάσιο ( και δεν το αλλάζω με τίποτα, ακόμα τουλαχιστον). Δυστυχώς στο λύκειο η κατάσταση έχει πάει αλλού. Συμφωνώ με τον κύριο Μαυρουδής, όλα με μέτρο, αρκεί βέβαια να σε αφήνουν κιόλας. Μια πρόταση μετά από πολλές δοκιμές στο θέμα την οποία αφήνω στην κρίση σας. Ξεκινάω με ένα μικρό πειραμα επίδειξης που έχω προετοιμάσει από πριν, ώστε να δείξω τι ειναι η ισοδύναμη αντισταση. Υλικά: 6-7 αντιστατες, ένα ποτενσιομετρο, μπαταρία και πολυμετρο. (5 λεπτα).
Στην συνέχεια δουλεύουν στην τάξη ανά 2. Παίρνουν 2 αντιστατες και ένα πολυμετρο. Μετρούν τις αντιστάσεις, και τους ζητάω να σκεφτούν με πόσους τρόπους μπορούν να τους συνδέσουν. Μετράνε ισοδύναμη αντισταση και πάντα τους κάνει εντύπωση ότι στην παράλληλη η ισοδύναμη ελαττώνεται. Αφού συζητήσουμε για ένα πεντάλεπτο γιατί, τους δείχνω αυτή την προσομοίωση, που κατά την γνώμη μου είναι ότι πιο κοντά στην καθημερινότητα τους https://javalab.org/en/resistance_connection_en/. Ακολουθεί το (άχαρο) θεωρητικό κομμάτι και στην συνέχεια επαλήθευση με την βοήθεια των τύπων των τιμών που βρήκαν πειραματικά. Για κλείσιμο, συζητάμε την σύνδεση των συσκευών στο σπίτι μας και πάλι με ένα πείραμα επίδειξης, φορτώνω αντιστατες και καίω ένα σύρμα κουζίνας (ασφάλεια) Το επόμενο είναι ασκήσεις με max 2 αντιστατες (οδηγίες γαρ).Συνολικά ασχολούμαι με συνδεσμολογιες 4-5 διδακτικές ώρες. Θεωρώ ότι κάτι μένει στο τέλος. Συγνώμη για το σεντονι

Κύριο Μουρούζη ήθελα να γράψω.Συγνωμη…

Συνάδελφε Γρηγόρη, εξαιρετικές οι επισημάνσεις και η προσέγγισή σου, μου άρεσε και η προσομοίωση. Όντως στο Γυμνάσιο υπάρχει λίγο περισσότερη άνεση να μη βγει η ύλη. Με όσους συναδέλφους έχω συναναστραφεί, που αφιερώνουν αρκετό χρόνο στην ανακαλυπτική πειραματική διδασκαλία (συμπεριλαμβανομένου και μένα όταν έκανα στο Γυμνάσιο) με πολλή προετοιμασία, θυσιάζοντας κενά και “ξεκλέβοντας” από άλλα καθήκοντα, φτάνουμε ασθμαίνοντας έως και την ηλεκτρική ενέργεια στη Γ’ Γυμνασίου και στο έργο-ενέργεια στη Β΄ Γυμνασίου, ενώ και μόνο θεωρητικά να την προσεγγίσει κανείς, είναι ανέφικτη έστω και η διεκπεραίωση της διδακτέας ύλης. Παλιότερα ο αείμνηστος Κασσέτας το είχε θέσει για το απέραντο πλήθος των κάπου 200 νέων εννοιών (αν θυμάμαι) που πρέπει να διδαχτεί το “δευτεράκι”.
Το “μέτρον άριστον” συνάδελφε Παναγιώτη θα το έλεγα πρώτα σε όσους συντάσσουν το αναλυτικό πρόγραμμα και τις οδηγίες διδασκαλίας. Μια λίγο καλύτερη επαφή με την πραγματικότητα και την τάξη δε θα έβλαπτε.
Εμείς κάτι πρέπει να θυσιάσουμε στο τέλος. Την κάλυψη τής ύλης; Την ανάπτυξη κριτικής ικανότητας κι επιστημονικής σκέψης; Την ανάπτυξη πειραματικών δεξιοτήτων; Την εξάσκηση στη λύση προβλημάτων και την κάλυψη των κενών στα Μμαθηματικά, που οφείλονται στην πρωθύστερη χρήση τους στη Φυσική (βλέπε διανύσματα, γραφικές παραστάσεις, τριγωνομετρία); Την επιτυχία στις Πανελλαδικές; Διαλέγουμε και παίρνουμε.

Άρη,συμφωνώ σε όλα όσα λες. Μετείχα πρόσφατα στην επιμορφωση του ιεπ για τα νέα αναλυτικά. Παρακολούθησα και για γυμνάσιο και για λύκειο, αποφάσισα να ολοκληρώσω τα του οίκου μου (γυμνάσιο).
Το ότι έφτανες μέχρι ισχύ (και εγώ μέχρι εκεί συνήθως φτανω) δεν φαίνεται να το συμμερίζεται το υπουργείο. Η ύλη σε όλες τις τάξεις του γυμνασίου αυξάνεται!!! Οι ιδιοι οι επιμορφωτες γελουσαν.Γενικά υπάρχει ένας διαρκής παραλογισμός από τους πάνω, κανένας πραγματικός μπούσουλας για εμάς, και ο καθένας κάνει οτι καταλαβαίνει. Έχω δει φυσικο να “βγάζει” όλο το βιβλίο της γ μέχρι τα Χριστούγεννα.Τα ίδια και (πολύ) χειρότερα ισχύουν στο λύκειο, με τράπεζα θεμάτων και πανελλήνιες. Το βασικό κάτ’εμε αποτέλεσμα όλων αυτών; Τα παιδιά δεν αγαπούν την φυσική, την θεωρούν βραχνά, και η δική μας μοναξιά μέσα στην τάξη διαρκώς μεγαλώνει. Καλό σου βράδυ.

Εντυπωσιακό.
Άρη σε ευχαριστούμε για την προσφορά!

Πολύ καλή δουλειά Άρη, ευχαριστούμε!
Θα χρησιμοποιηθεί.