Γιώργος Φασουλόπουλος

Χρόνια πολλά Γιώργο με τον Άι-Γιώργη σου!!!
Δεν μπορώ να πω, τον …ξεσκόνησες !!!

Στοιχεία μεταφυσικής σε ένα blog φυσικής…

Καλημέρα Διονύση, γεια σου Βασίλη

Βασίλη, η προκλητική επιτίμηση(;) για «μεταφυσικά μπολιάσματα» του ylikonet αντιπαρατίθεται με την  τελευταία παράγραφο της ανάρτησης:

«φωνή λαού ενάντια στα θέσφατα»

Χρόνια πολλά παίδες!

Γιώργο καλημέρα. Πολύχρονος με υγεία. Ότι μαθαίνουμε καλό είναι, έστω και σε σελίδα φυσικών.
Σου διέφυγε τα της Ρωσίας (είχα δει στις στρατιωτικές παρελάσεις τους την κορδέλα με μαύρες και κίτρινες γραμμές που την συνέδεαν με τον Αι Γιώργη). Το παρακάτω είναι απόσπασμα από απάντηση της ΤΝ
«Τάγμα του Αγίου Γεωργίου
Συστάθηκε από την Αικατερίνη Β’ (Μεγάλη) το 1769.
Ήταν η υψηλότερη στρατιωτική διάκριση στην Αυτοκρατορική Ρωσία.
Απονεμόταν για αξιοσημείωτο ηρωισμό στη μάχη και συνεχίζεται να απονέμεται και στη σύγχρονη Ρωσία».

Καλημέρα Ντίνο
ευχαριστώ για τις ευχές

Είχα δει την κορδέλα με τα πορτοκαλόμαυρα χρώματα στα μετάλλια πολεμικής ανδρείας της Σοβιετικής Ένωσης αλλά αγνοούσα τη συσχέτιση με τον πολεμιστή άγιο.

Οι ακόλουθες πληροφορίες απ’ το ChatGPT επιβεβαιώνουν την παρέμβασή σου

Η Κορδέλα του Αγίου Γεωργίου: Σύμβολο Μνήμης και Πατριωτισμού

Η Κορδέλα του Αγίου Γεωργίου (ρωσ. Георгиевская лента) είναι μια χαρακτηριστική κορδέλα με μαύρες και πορτοκαλί (ή χρυσοκίτρινες) ρίγες, η οποία συνδέεται άρρηκτα με τη στρατιωτική ιστορία της Ρωσίας. Αρχικά καθιερώθηκε τον 18ο αιώνα ως διακριτικό του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου, της υψηλότερης στρατιωτικής διάκρισης της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα χρώματα της κορδέλας επανεμφανίστηκαν στα Τάγματα της Δόξας της Σοβιετικής Ένωσης και από τότε έγιναν σύμβολο της νίκης επί του φασισμού και τιμής προς τους βετεράνους. Από το 2005 και έπειτα, η κορδέλα υιοθετήθηκε ευρέως ως σύμβολο λαϊκής μνήμης, φοριέται στις 9 Μαΐου (Ημέρα της Νίκης) και διανέμεται μαζικά στη Ρωσία και σε άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες.

Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες, η χρήση της έχει λάβει πολιτικές διαστάσεις, καθώς συνδέθηκε με φιλορωσικά κινήματα σε περιοχές όπως η Κριμαία και το Ντονμπάς, ειδικά μετά το 2014. Για πολλούς εξακολουθεί να είναι ένα σύμβολο μνήμης και σεβασμού, ενώ για άλλους έχει καταστεί σημαία πολιτικής ταύτισης.

Παρά τις διαφορετικές ερμηνείες, η Κορδέλα του Αγίου Γεωργίου παραμένει ένα ισχυρό έμβλημα του ρωσικού παρελθόντος και της συλλογικής μνήμης, που προκαλεί συναισθήματα υπερηφάνειας, αλλά και προβληματισμού.

https://i.ibb.co/1GjTWq9M/image.jpg

Η δρακοκτονία είναι η νίκη του ηλιακού ήρωα απέναντι στο χθόνιο στοιχείο.
Ο δράκος συνήθως εμφανίζεται για να κατασπαράξει όμορφη νεαρά που προσφέρεται σαν θυσία κοντά σε νερό. Πηγή ή θάλασσα.
Βλέπουμε τον Περσέα να σκοτώνει το θαλάσσιο κήτος σώζοντας την Ανδρομέδα.
Ο μακρινός απόγονός του Ηρακλής σκοτώνει στην Τροία άλλο θαλάσσιο κήτος και ελευθερώνει την Ησιόνη (μετέπειτα μητέρα του Τεύκρου).
Δεν του ξεφεύγει ούτε ο Λάδωνας που φύλαγε τα μήλα των Εσπερίδων.
Ο Απόλλωνας σκοτώνει τον Πύθωνα. Ο Δίας την Κάμπη.
Ο Διομήδης στην Ιταλική Χερσόνησο σκοτώνει δράκο που κατά μία παράδοση ήταν αυτός που κοίμισαν οι Αργοναύτες για να κλέψουν το χρυσόμαλλο δέρας.
 Ο Κάδμος σκότωσε δράκο και έριξε τα δόντια του στο έδαφος, απ’ όπου βγήκαν οι Σπαρτοί, οι πρώτοι κάτοικοι της Θήβας.
Δράκο σκοτώνει ο Ζίγκφιρντ, λούζεται στο αίμα του και γίνεται άτρωτος.
Ο Διγενής σκότωσε και αυτός δράκο.
Λογική είναι η ενσωμάτωση όλων αυτών των μύθων στην Χριστιανική παράδοση μέσω του Άη Γιώργη.
Στη Ρόδο ο ιππότης Ντε Γκοζόν σκοτώνει και αυτός το δράκο του που ήταν πιθανώς κροκόδειλος. Περισσότερα από τη μηχανή του χρόνου:

Το θέμα δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από τον Μποστ:
https://i.ibb.co/dwL7VFLj/Screenshot-1.png

Περισσότερα από το Νίκο Σαραντάκο:

Γιάννη μας εξοικείωσες με κάποιες απ’ τις εκδοχές της δρακοκτονίας.
Αυτές αφορούν την δυτική πολιτιστική παράδοση.

Υπάρχει όμως και η Κινέζικη «δρακοφιλία».

Ο κινέζικος δράκος σχετίζεται με την καλή τύχη, την εξουσία, την δημιουργικότητα και αποτελεί το πιο ευδιάκριτο σύμβολο της μεγάλης αυτής χώρας.

Στα δικά μας, ο Λάκης Σάντας ένοιωθε ότι ανήκε στην Δρακογενιά

«κοιμηθήκαμε πάνω στο χιόνι κι ανάμεσα στα σκίνα, δεχτήκαμε ιατρικές επεμβάσεις χωρίς αναισθητικό, … μάθαμε εν ολίγοις ν’ αντέχουμε»

Ενώ ο ποιητής Νίκος Γκάτσος,

Είχαμε έναν δράκο
κάτω στο νησί
κάπνιζε ταμπάκο
έπινε κρασί
Και το μεσονύχτι
σίδερο καρδιά
άπλωνε το δίχτυ
κι άρπαζε παιδιά

Υπομονή
ήλιος θα φανεί
με χρυσά φτερά
πάνω απ’ τα νερά
για να μας πει
μες στην ντροπή:
πολεμήστε
και γκρεμίστε
τη δρακογενιά

Αλλά υπάρχει και το ονομαστικό Δράκος – Δρακούλης που το απαντούσαμε στη Μάνη.

Ο Νικόλαος Πολίτης, τον αναφέραμε στο σώμα της ανάρτησης, θεωρεί ότι αυτή η ονοματοδοσία επικαλείτο την θρυλούμενη υπερφυσική δύναμή του τέρατος.

Πρωτοστατούντος του φερώνυμου Γιώργου, και συνεργούντων Ντίνου και  πολιτικο- φιλοσοφούντος Γιάννη  έχουμε μια πλούσια εκδοχή του ΑΠΑΝΤΑ ΠΕΡΙ ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ.

Πολύχρονος και ευτυχισμένος Γιώργο.

Άρη ευχαριστώ

Και επειδή υπήρξαν νύξεις ότι «τι γυρεύουν τέτοιου είδους αναρτήσεις σε ιστότοπους επιστήμης»,

αξίζει να γνωρίσεις ή να θυμηθείς την καμπύλη του δράκου και τον δράκο του Χέιγουεϊ

Αλλά και ο Carl Sagan, χρησιμοποιεί το σύμβολο του δράκου ως μεταφορά για την ανθρώπινη άγνοια, τους φόβους, ή τα κενά γνώσης που πρέπει να κατανοήσουμε αντί να τα σκοτώσουμε στο διάσημο πλέον βιβλίο του για την ψευδοεπιστήμη.

https://i.ibb.co/d0j25CVt/image.jpg

Αη Γιώργης ο “Μαντηλάς” – Καστράκι (Καλαμπάκας)
Η ονομασία “Μαντηλάς” προτάθηκε επειδή κάθε χρόνο του Αγίου Γεωργίου, κάτοικοι του χωριού, της περιοχής αλλά και επισκέπτες από όλη την Ελλάδα τιμούν τον Άγιο προσφέροντας ένα μαντήλι και παίρνουν ένα κομμάτι από αυτά που κατεβάζουν ορειβάτες και όσοι καταφέρνουν να ανέβουν στο ερειπωμένο μοναστήρι.
Το έθιμο ξεκίνησε από πολύ παλιά όταν ένας Τούρκος στρατιώτης ή αξιωματικός, έκοβε δέντρα στο δασάκι του Αγίου Γεωργίου και έπεσε κατά γης αναίσθητος. Τότε η γυναίκα του Τούρκου, έβγαλε το μαντήλι της (φερεντζέ) και το χάρισε στον Άγιο για να γίνει καλά ο άντρας της. Αμέσως ένας κάτοικος του Καστρακίου ανέβασε το μαντήλι στο μοναστήρι και ο Τούρκος συνήλθε.

https://i.ibb.co/fBLxhTd/202204250945326670-1745505632-2175.jpg

Η οπωσδήποτε καταχρηστική αναφορά στους δράκους της επιστήμης θα μπορούσε να εμπλουτιστεί και με τα dragon genes. Έτσι αποκαλούμε το σύνολο των σχολικών εργαστηρίων που διδάσκουν βασικές έννοιες της γενετικής χρησιμοποιώντας ως διασκεδαστικό μοντέλο τους δράκους.

Όμως θα ήταν παράληψη να αγνοήσουμε τους ουροβόρους δράκους, που αποτέλεσαν την έμπνευση για τον Kekule για τη διατύπωση της κυκλικής δομής του βενζολίου.

Οι δράκοι που τρώνε την ουρά τους και αποτελούν βασικό αλχημικό σύμβολο δεν διέφυγαν απ’ τον Δρ(άκο) Παναγιώτη Κουτσομπόγερα, που προστατεύει την ανάρτηση.

Γιώργο Φασουλόπουλε
Χρόνια Πολλά δια την ονομαστικήν σου εορτή και …γραπτώς!
Τίμησες δεόντως τον Άγιο Γεώργιο με την αναρτησή σου!!!
Εύγε.
Διαβάζοντας όσα έγραψες αλλά και οι άλλοι συνάδελφοι, μπορώ να πώ οτι ο Αι Γιώργης είναι αυτός που στη συνείδηση των ανθρώπων διαχρονικά, προς_Γειώνει το Θείο .
Να είσαι πάντα καλά και να μας ταξιδεύεις με τις έρευνές σου…

Καλημέρα Πρόδρομε

Όπως τα γράφεις!

Γειωμένος στα πεδία της καρποφορίας και του πολέμου ο άγιος.

Αμφίσημες και οι αντιδράσεις.

Λατρεία και θυμίαμα όταν οι ευχές εκπληρώνονται, αμφισβήτηση και ανάθεμα όταν τα πράγματα στραβώνουν.

“Παρά αυτές τις τεχνολογικές εξελίξεις, ο πυρήνας του πειραματισμού στην εκπαίδευση των Φυσικών Επιστημών παραμένει βασισμένος σε αρχές μάθησης που βασίζονται στην έρευνα. Προτρέποντας τους μαθητές να κάνουν ερωτήσεις, να σχηματίσουν υποθέσεις, να σχεδιάσουν πειράματα και να αναλύσουν τα αποτελέσματα, καλλιεργείται τόσο η περιέργεια, όσο και η αναλυτική επιστημονική νοοτροπία”.
Με μια διαγώνια ματιά…
Ένα πολύ καλό πόνημα για κάποιον που ξεκινά ένα μεταπτυχιακό με θέμα για τη θέση των πειραμάτων στη διδακτική των Φ.Ε.
Αλλά το πως θα πραγματοποιηθούν όλα αυτά (πέρα από τις μελέτες περίπτωσης) είναι το ζητούμενο. Μετωπικό εργαστήριο ή εργαστήριο επίδειξης. Ομαδοσυνεργατική προσέγγιση ή chatgpt που όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει?
Μάλλον είμαστε ακόμη στην αρχή διότι ποτέ η εκπαιδευτική κοινότητα και η πολιτεία πρώτιστα δεν αξιολόγησε τη δουλειά στα πολυκλαδικά, στα λύκεια με το PSSC στα πιλοτικά γυμνάσια και τώρα στα ιερά δισκοπότηρα της εκπαίδευσης (πειραματικά και πρότυπα με τα νέα Προγράμματα Σπουδών)!!!

καλησπέρα Βασίλη

δημοσιοποίησα την συγκεκριμένη συλλογή άρθρων για τις εργαστηριακές πρακτικές όχι μόνο γιατί την θεώρησα ενδιαφέρουσα αλλά και γιατί την αντιλήφθηκα ως αντιπροσωπευτική των τάσεων που θα κυριαρχήσει στα Αναλυτικά Προγράμματα που μέλλονται.

Συμφωνώ ότι απουσιάζει η αξιολόγηση των διαχρονικών επιτυχιών και των αποτυχιών στα σχολικά εργαστήρια.

Οι συζητήσεις για την εργαστηριακή εκπαίδευση των μαθητών ήταν ανέκαθεν και παντού έντονη, ακόμα και σε χώρες που παρήγαγαν και συνεχίζουν να παράγουν επιστήμη και τεχνολογία. Οι δυο ανταγωνιστικές παράμετροι της συζήτησης, αφορούν την αύξηση του μαθητικού πληθυσμού και τους κεντρικούς προγραμματισμούς για την παραγωγή επιστημόνων και τεχνολόγων.

Οι εργαστηριακές πρακτικές στην εκπαίδευση αξιολογούνται δυσκολότερα απ’ τη θεωρητική γνώση και τις μαθηματικές εφαρμογές της.

Η ιδιομορφία χωρών που δεν παρήγαγαν επιστήμη, εντοπίζεται στην έμφαση της θεωρητικής αντιμετώπισης των επιστημών. Ενισχυτικός παράγων στην Ελλάδα ήταν και ο κεντρικός θεσμός των εξετάσεων εισαγωγής στα πανεπιστήμια και μάλιστα, παρά την ικανοποίηση των υλικοτεχνικών προϋποθέσεων που απαιτεί η εκπαίδευση στο σχολικό εργαστήριο.

Η επένδυση στα εργαστήρια και τον εξοπλισμό τους δεν έλαβε υπόψη τη μεταβολή των κοινωνικών προτύπων ούτε την αύξηση και την σύσταση του μαθητικού πληθυσμού. Δηλαδή απ’ τη συζήτηση που εξελισσόταν σε χώρες επιστημονικά προηγμένες, ελήφθησαν υπόψη μόνο τα μέσα και οι μέθοδοι αλλά όχι και οι προϋποθέσεις που θα τις διευκόλυναν να καρπίσουν.

Πολύ ενδιαφέρον Γιώργο. Το μελετώ. Σε ευχαριστούμε.

Γιώργο ευχαριστούμε, εξαιρετικά ενδιαφέρον….

Πριν η Μακρόνησος μετατραπεί σε τουριστικό θέρετρο, προέκταση του παραλιακού τόξου, ας μείνει στη μνήμη όλων ως αυτό που πραγματικά υπήρξε

Νομίζω, αν κάποιος έχει χρόνο, αξίζει να το παρακολουθήσει….

Ιστορικοί Περίπατοι

Εκτός των βραχέων, υπήρξαν και σταθμοί στα μεσαία της ΕΙΡ (Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας) , που ενίσχυαν την “εθνική προσπάθεια” σε ακριτικές περιοχές (Φλώρινα, Κέρκυρα, Ρόδος, Σάμος, Ροδόπη κά).
Στην Κέρκυρα με έτος ίδρυσης το 1957 και πρώτο εκφωνητή τον Γ. Κάρτερ. Εκφωνήτρια επίσης και η Νάκυ Αγάθου (οι παλαιότεροι την γνωρίζουν από την ΥΕΝΕΔ). Ο πομπός ήταν μάρκας MARCONI, 50 KW, με δίδυμους ιστούς 150 m, στα 1008 KHz. Κάλυπτε όλη τη ΒΔ Ελλάδα (λογικό), αλλά και την Αλβανία μέχρι τη νότια Γιουγκοσλαβία.
(στη φωτό τα εγκαίνια).

Από ένα πάνελ ραδιοσταθμού βραχέων έμαθα για μια μάλλον άγνωστη εκδοχή της Μακρονήσου.

Την μέσω ραδιοφωνικών κυμάτων δημόσια ευτελιστική μετάνοια εκείνων που το 1947 βρέθηκαν «στην λάθος μεριά της ιστορίας». Αυτή η δημόσια «ομολογία», που αφορούσε και άλλες περιπτώσεις σ’ Ανατολή & Δύση έχει δραματοποιηθεί την εποχή που συνέβαιναν όλα αυτά, το 1948, απ’ τον Τζ. Όργουελ στο βιβλίο «1984» με θύτη την «αστυνομία της σκέψης».

Η ανάρτηση έμμεσα αλλά αναπόφευκτα στόχευσε στην σημερινή δημόσια διαπόμπευση αδυνάτων πάλι από αδύνατους με εργαλείο το διαδίκτυο, που μοιάζει με το οπιοειδές ναρκωτικό – το «σόμα», που περιέγραψε ο Άλντους Χάξλεϋ απ’ το 1932, στον «Γενναίο Καινούργιο Κόσμο», όπου η κατανάλωση οδηγεί σε σκυμμένα κεφάλια κι’ η αλήθεια εξατμίζεται μέσα στην υπερπληροφόρηση.
 
Θόδωρε, ας μείνουν μόνον οι γλυκές μνήμες απ’ όσους δεν θα ξαναδούμε
Βασίλη, παρακαλούμε για μια ανάρτηση εμπνευσμένη απ’ τα χριστουγεννιάτικα γκεζέρια σου
Σ’ όλους τους αναγνώστες της ανάρτησης, ευχές για τον καινούργιο χρόνο
  

καλησπέρα σε όλους
ευχαριστώ Γιώργο
Θοδωρή, άντεξα και το διάβασα ολόκληρο
και βέβαια τρέξανε τα μάτια μου,
διότι δεν είμαι φτιαγμένος από σίδερο
δι ό και γράφω απ΄ευθείας το ηθικόν δίδαγμα που συνήθως γράφω τελευταίο:
ποτέ πια εμφύλιος, με ευθύνη άθλιων ξεδόδουλων ηγεσιών, ένθεν και ένθεν
(και για να “προκάνω”, ως ο αείμνηστος Χαρίλαος έφα,
τυχόν “τζάμπα μάγκες”, που κυκλοφορούν παντού:
το 1949, το σωτήριον έτος που γεννήθηκα,
ο πατέρας μου ήταν πολιτικός κρατούμενος στη Μακρόνησο,
με είδε και με φίλησε αργότερα,
στα δε χρόνια της Γερμανικής κατοχής ήταν αιχμάλωτος σε καταναγκαστικά έργα στην Αυστρία
ο ίδιος είχα “φάκελο κοινωνικών φρονημάτων” από το 1967, μαθητής Γ Λυκείου, στη Νεάπολη Λακωνίας
ο καλύτερος μαθητής ήμουνα, λέγανε οι βαθμοί μου και οι καθηγητές μου,
ο Σημαιοφόρος ήμουνα, Απολυτήριο 19+, γνήσιο,
κατά τη γνώμη μου κακώς καταργήθηκε ο “φάκελος”, ήταν τίτλος τιμής,
όπως ήταν και τίτλος ατιμίας ο περιφρονητικός χαρακτηρισμός “δηλωσίας”,
άλλο να ανεβοκατεβάζει κάποιος κοτρώνες στη Μακρόνησο
και άλλο κάποιος να καλοπερνάει στο Βουκουρέστι
και σήμερα εγώ, εκεί, επιμονή, ξεροκέφαλος
εξακολουθώ να διάγω ανένταχτη, μοναχική, Αριστερή πορεία διαμαρτυρίας,
δεν διορθώνομαι παναπή…)