Κοτσακινός Χρήστος

Ένα θέμα που έχει συζητηθεί πολλές φορές στο χώρο που την θέτεις.

Ένα θέμα που έχουμε όλοι (οι καθηγητές) άποψη και όλοι την θεωρούμε σωστή.

Σχόλια:

Το «εκπαιδευτικό» σύστημα της χώρας μας. Άραγε σε τι εκπαιδεύει τα παιδιά (όλων μας αλλά και εμάς παλαιότερα); Σκεφτόμουν ότι υπάρχουν ορισμένες ιδιαιτερότητες: τα μαθήματα ξεκινούν 8 η ώρα το πρωί, η αξιολόγηση είναι αποτελεσματική ή όχι ανάλογα τον αξιολογητή, όλοι οι μαθητές τελικά περνάνε την τάξη έχουν /δεν έχουν μάθει τα βασικά, έχει συνεχώς πενθήμερα και όλες τις αργίες (full), χάνεται χρόνος σε γιορτές – εκδρομές, χάνεται χρόνος σε γραφειοκρατικές εργασίες, χρόνος για να ψηφίσουν καθηγητές – μαθητές αλλά όχι ταυτόχρονα (γιατί άραγε;), όλα γίνονται 8 με 2:30 εκτός αν γίνει σεισμός – βαρυχειμωνιά, το τι μάθημα γίνεται σε κάθε τάξη έχει σχέση με το ποιος καθηγητής θα βρίσκεται σε αυτή .. μερικές από τις ιδιαιτερότητες. Οι μελλοντικοί δημόσιοι υπάλληλοι και μόνο θα συναντήσουν ανάλογες ιδιαιτερότητες στον εργασιακό τους χώρο. Το πρόβλημα έχει να κάνει με το σοκ που θα νιώσουν οι υπόλοιποι που θα εργαστούν στον ιδιωτικό τομέα, ένα τομέα που διαρκώς αγριεύει..

Το σύστημα που τρέχει στα Γυμνάσια και Λύκεια της χώρας μας είναι αναποτελεσματικό, χρονοβόρο και παράλογο σε αρκετά σημεία, άρα δεν θα μπορούσε κάποια αλλαγή να το κάνει χειρότερο. Βέβαια υποστηρίζω αυτή την άποψη χρόνια και παρόλα αυτά γίνεται χειρότερο κάθε χρόνο.. 🙂 .

Για να αναστηθεί το Λύκειο πρέπει πρώτα να πεθάνει (όσο αφορά τον Μπαμπινιώτη).

Με τις απουσίες (ήδη έγινε) και τους βαθμούς (μελλοντικά;) θέλουν να δημιουργήσουν ένα σύστημα που θα «κρατήσει» τους μαθητές στα σχολεία. 

Το σχολείο αποτελεί για τους μαθητές χάσιμο χρόνου, άσχετα αν είναι επίσημη (για το κράτος που το πληρώνει, δηλαδή όλους μας) εκπαίδευση. Κάτι σαν την ΕΡΤ που την πληρώνω έχω / δεν έχω τηλεόραση στο σπίτι μου.

Το επιχείρημα ότι υπάρχουν όμως παιδιά που δεν μπορούν να πάνε στα φροντιστήρια, τι θα γίνει με τα παιδιά αυτά; Αν και τελικά μπορεί η συντριπτική μερίδα του κόσμου και παρακολουθεί μαθήματα, στους υπόλοιπους μπορούμε να προσφέρουμε ένα android κινητό των 80 ευρώ για να παρακολουθήσει το «ψηφιακό» φροντιστήριο. Για την δημιουργία του φροντιστηρίου αυτού δημιουργήθηκε από το υπουργείο στούντιο, δηλαδή αρρωσταίνει ο καθηγητής στο τάδε τμήμα και θα λείπει π.χ. ένα μήνα, βάζεις μια οθόνη στο τμήμα και πάει η γραμματέας ή η καθαρίστρια και πατάει το play στο κατάλληλο video.. ή στο μέλλον εκπέμπει ζωντανά κάθε μέρα το υπουργείο με πλήθος «ζωντανών» μαθημάτων. Άρα γιατί να πάει σχολείο κάποιος; Ας συνδεθεί με το κινητό του, τηλε-μάθημα μπορεί να γίνει, όχι βέβαια σαν αυτό που είδαμε στον covid.

Το σχολείο έχει υπονομεύσει τον ρόλο του σχολείου. Για την κατάντια της εκπαίδευσης δεν φταίνε τα φροντιστήρια, τα φροντιστήρια μαζί με την προσπάθεια των μαθητών θα δώσουν τα αποτελέσματα που θα δούμε τέλη Ιουνίου. Αυτό που δεν μπορούν να κατανοήσουν οι συνάδελφοι του δημόσιου τομέα (που δεν κάνουν μαθήματα εκτός σχολείου), είναι ότι η προσαρμογή σε κάθε αλλαγή του υπουργείου είναι άμεση για τα μαθήματα εκτός σχολικού ωραρίου, παρουσιάζεται δηλαδή μηδενική αδράνεια. Καταλαβαίνω τους συναδέλφους του δημόσιου τομέα που συναντώ και θεωρούν ότι η επιτυχία ενός μαθητή είναι και δική τους συνεισφορά γιατί βρισκόταν ο μαθητής κάθε πρωί στο τμήμα που δίδασκαν. Υπάρχουν και εξαιρέσεις αλλά δεν είναι ο κανόνας. 

Οι διδάσκοντες εκπαιδευτικοί στο δημόσιο τομέα θα βοηθηθούν πιστεύω να βρουν κίνητρα και ενδιαφέρον στην εργασία τους, αν τους πληρώσει το κράτος περισσότερο. 

Τώρα όσο αφορά την ουσιαστική εκπαίδευση:

Αλλαγή από το νηπιαγωγείο και σε όλο το Δημοτικό. Μετά ισοπέδωση του Γυμνασίου, του περισσότερου χαμένου χρόνου σε όλο το εκπαιδευτικό σύστημα. Μετά να φτάσουμε στο Λύκειο.  

Θα πρέπει κάποιος να καθορίσει τι πρέπει να μάθει κανείς την εποχή μας, άρα αναγκαστικά ειδικότητες πρέπει να διδάξουν νέα μαθήματα που μπορεί να μην έχουν σχέση με την ειδικότητα τους. Καταλαβαίνω το πρόβλημα αλλά δεν είναι λύση να αξιοποιούμε π.χ. τους φιλολόγους με το να έχουμε πληθώρα ωρών φιλολογικών μαθημάτων και οι μαθητές να μην γνωρίζουν βασικά στοιχεία της Ελληνικής γλώσσας, ας αφήσουμε και τις ξένες γλώσσες που έτσι και αλλιώς πληρώνουν οι μαθητές για να μάθουν. 

Έχω ξαναπεί ότι απαραίτητα θα έπρεπε να υπάρχει στο μελλοντικό σχολείο καθημερινή πρωινή γυμναστική (που θα μπορούσαν να κάνουν και οι καθηγητές), σίγουρα δραστηριότητες όπως θέατρο και μουσική, μάθημα οικονομίας, την τεχνολογία και τη σωστή χρήση της, το σύνταγμα της χώρας μας γιατί πρέπει ο καθένας να ξέρει τα δικαιώματα του αλλά και τις υποχρεώσεις του κράτους και φυσικά να αλλάξει ο τρόπος που διδάσκονται οι θετικές επιστήμες. 

Τι σημασία έχει αν το σύστημα εξετάσεων που έχουμε είναι αδιάβλητο (θα είχε σημασία αν υπήρχαν και άλλες προϋποθέσεις), αν είναι ανίκανο να αξιολογήσει σωστά και είναι στη δομή του ηλίθιο, π.χ. δεν δίνει την δυνατότητα στο μαθητή να ξαναδώσει μέσα σε ένα τρίμηνο. Γιατί πρέπει οι εξετάσεις να είναι μια μοναδική στιγμή μέσα στη διάρκεια ενός έτους; 

Εξετάσεις: Θα μπορούσαν να γίνουν αξιολογήσεις σε πανελλαδικό επίπεδο κάθε δίμηνο, λίγα θέματα σε βασικά σημεία του μαθήματος. Ο σχεδιασμός θα μπορούσε να γίνει ώστε η διόρθωση να ήταν άμεση, να μην απαιτούσε τον ανθρώπινο παράγοντα, ο καθηγητής είναι χρήσιμος στο να μάθει στο μαθητή και φυσικά να έχει πρόσβαση στα αποτελέσματα για να διδάξει το πιθανό λάθος του μαθητή.

Η βαθμολογία θα μπορούσε να βγαίνει από ένα πλήθος αξιολογήσεων του μαθητή από το Δημοτικό έως το Λύκειο, αλλά και το αποτέλεσμα της «προσπάθειας» του συστήματος θα φαινόταν με ένα πλήθος δεικτών, ουσιαστικά δίμηνη αξιολόγηση του συστήματος και διαδοχικές διορθώσεις.

Κώστα συμφωνώ με την πλειονότητα των λεγομένων σου. Πιστεύω πάντως ότι ακόμα και το σύστημα που προτείνεις με τα σημερινά δεδομένα δεν θα μπορούσε να καρποφορήσει. Η σημερινή κουλτούρα που διέπει το εκπαιδευτικό μας σύστημα (απαξίωση του δημοσίου, φροντιστήρια, μόνο εξετάσεις και βαθμοί) ευθύνεται για το ότι βγάζουμε πανεπιστήμονες χωρίς θεμελιώδεις γνώσεις. Αυτή η κουλτούρα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Γενικά απαιτείται αλλαγή νοοτροπίας.

Για να καλλιεργηθεί μια διαφορετική εκπαιδευτική κουλτούρα, χρειάζονται παρεμβάσεις σε πολλά επίπεδα. Ορίστε μερικά παραδείγματα από άλλες χώρες:

Φινλανδία: Δεν υπάρχουν τυποποιημένες εξετάσεις έως το Λύκειο. Η αξιολόγηση είναι συνεχής, χωρίς βαθμούς στις μικρές τάξεις, και δίνεται έμφαση στη συνεργασία, την κοινωνική ωρίμανση και την αγάπη για τη μάθηση.

Καναδάς (Αγγλόφωνο σύστημα): οι εκπαιδευτικοί έχουν ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση του αναλυτικού προγράμματος. Υπάρχουν εκπαιδευτικές κοινότητες (communities of practice), όπου εκπαιδευτικοί σχεδιάζουν, συνεργάζονται και επιμορφώνονται συνεχώς. Σε αντίθεση με εμάς που ορισμένοι “σοφιστές” δημιουργούν αυθαίρετα Προγράμματα σπουδών χωρίς να ρωτήσουν κανένα.

Σκωτία: Το σύστημα Curriculum for Excellence δίνει βάση σε δεξιότητες ζωής και μάθησης, όχι απλώς στην αποστήθιση. Οι αξιολογήσεις περιλαμβάνουν project-based learning και αυτοαξιολόγηση. Υπάρχει δηλαδή μείωση της εξάρτησης από τις εξετάσεις.

Ολλανδία: Υπάρχει ισχυρή σύνδεση σχολείου-τοπικής κοινωνίας. Οι γονείς συμμετέχουν σε συμβούλια και δραστηριότητες και η παιδεία θεωρείται συλλογική υπόθεση. Σε αντίθεση με εμάς που οι γονείς μόνο κατακρίνουν και συμμετέχουν μόνο για εκδρομές.

Σιγκαπούρη: Εκπαίδευση βασισμένη σε δεξιότητες και καινοτομία (critical thinking, entrepreneurship, problem solving), με συνεχή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.

Επιπλέον:
Ιαπωνία – Καλλιέργεια υπευθυνότητας και συλλογικής προσπάθειας
Πρόβλημα: Στη μεταπολεμική Ιαπωνία υπήρχε αποσπασματικό σύστημα χωρίς κοινωνικές δεξιότητες.
Λύση: Εισήγαγαν την αυτοδιαχείριση του σχολείου: οι μαθητές καθαρίζουν τις αίθουσες, σερβίρουν το φαγητό και συμμετέχουν ενεργά στη λειτουργία του σχολείου.
Αποτέλεσμα: Ενίσχυση της κοινωνικής συνείδησης, της συνεργασίας και του σεβασμού.

Πορτογαλία – Αντιστροφή της εκπαιδευτικής αποτυχίας
Πρόβλημα: Υψηλά ποσοστά σχολικής διαρροής και ανισοτήτων (1990s).
Λύση: Ξεκίνησαν εκπαιδευτικό ανασχεδιασμό με βάση την κοινωνική δικαιοσύνη: περιορισμός του εξεταστικού φόρτου, μεγαλύτερη αυτονομία στα σχολεία, προσέγγιση βάσει πρόληψης (και όχι ποινής) για αδύναμους μαθητές.
Αποτέλεσμα: Από τις χειρότερες χώρες στην Ευρώπη, η Πορτογαλία βρίσκεται πλέον στις υψηλότερες θέσεις του PISA για τις χώρες με πρόοδο στη μαθησιακή ισότητα.

Νότια Κορέα – Το δίκοπο μαχαίρι του ανταγωνισμού
Ιστορικό: Ανέβηκε ραγδαία στις διεθνείς κατατάξεις με εξαιρετικά επιτεύγματα στα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες.
Πρόβλημα: Πολύ υψηλό άγχος, εξάρτηση από ιδιωτικά μαθήματα (hagwons), εξάντληση.
Αντίδραση: Το κράτος επέβαλε αυστηρούς περιορισμούς στα ιδιωτικά φροντιστήρια (π.χ. να κλείνουν μέχρι τις 7 το βράδυ), ενίσχυσε τα δημόσια σχολεία, και ξεκίνησε καμπάνιες για «μάθηση με υγεία».
Αποτέλεσμα: Μέτρια μείωση του άγχους, αλλά το πρόβλημα παραμένει έντονο — είναι παράδειγμα για το πού μπορεί να οδηγήσει η φροντιστηριακή κουλτούρα αν δεν ελεγχθεί.

Ουρουγουάη – Ψηφιακή μετάβαση χωρίς ανισότητες
Καινοτομία: Το πρόγραμμα Ceibal προσέφερε δωρεάν laptop και internet σε όλους τους μαθητές, ακόμα και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές.
Φιλοσοφία: Η τεχνολογία ως εργαλείο ισότητας, όχι προνόμιο.
Αποτέλεσμα: Ενίσχυση της προσβασιμότητας, ανανέωση των παιδαγωγικών μεθόδων, και μείωση του ψηφιακού χάσματος.

Εσθονία – Εκπαιδευτικό θαύμα σε πρώην σοβιετική χώρα
Εκκίνηση: Μετά την ανεξαρτητοποίησή της το 1991, η Εσθονία ξεκίνησε από μηδενική βάση.
Κατευθύνσεις:
Αυτονομία στα σχολεία.
Δωρεάν και προσβάσιμο Ίντερνετ παντού.
Έμφαση στον ψηφιακό γραμματισμό και την υπολογιστική σκέψη από το δημοτικό.
Αξιολόγηση των εκπαιδευτικών με σκοπό την υποστήριξη, όχι την ποινή.
Αποτέλεσμα: Σήμερα, η Εσθονία είναι στην κορυφή του PISA στην Ευρώπη, με χαμηλό κόστος ανά μαθητή και μεγάλη εμπιστοσύνη στην εκπαίδευση.

Παραδείγματα προς μίμηση υπάρχουν. Εμείς απλά επιτακτικά τα αγνοούμε. Γιατί όλοι μας, ακόμα και οι σοφιστές των Π.Σ., έχουμε βιώσει το βαθμοθηρικό Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, τότε που στα χωριά πήγαινε ο μπάμπας ο παππούς και κερνούσε όλο το χωριό όταν το παιδί έβγαζε 18 στους βαθμού. Πιστεύουμε ότι όλα τα προβλήματα μας θα λυθούν αν τα θέματα στις Πανελλήνιες αλλάξουν από ΘΕΜΑ 1ο σε ΘΕΜΑ Α. Κρίμα…

Γεια σας Χρήστο και Κώστα.
Δεν κατάλαβα αυτό με τα δύο μαθήματα:
Εν ολίγοις, πανελλήνιες θα δίνουν οι μαθητές μόνο δύο μαθήματα με συντελεστή βαρύτητας 30% και το υπόλοιπο 70% θα κατέχει το λεγόμενο Ακαδημαϊκό (ή Εθνικό) Απολυτήριο…….
Δηλαδή ένας υποψήφιος του Πολυτεχνείου θα εξετάζεται σε Μαθηματικά – Φυσική ή σε Μαθηματικά – Χημεία;
Ένας υποψήφιος της Ιατρικής σε Φυσική – Βιολογία ή σε Χημεία – Βιολογία;

Μήπως τα δυο μαθήματα θα είναι Έκθεση – Μαθηματικά ή Έκθεση – Βιολογία ή Έκθεση – Χημεία ή Έκθεση – (άλλο μάθημα);

Ο διάολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.

Γεια σου Γιάννη,
κάπου είχα διαβάσει ότι θα είναι:
2ο Ε.Π. : Μαθηματικά – Φυσική (20% – 10%)
3ο Ε.Π. : Βιολογία – Χημεία (20% – 10%)
4ο Ε.Π. σπάει σε τεχνολογικό και οικονομικό
Τεχνολογικό: Πληροφορική – Μαθηματικά
Οικονομικό: ΑΟΘ – Μαθηματικά
Ξαναλέω το είχα διαβάσει σε ένα άρθρο γνωστής βέβαια εφημερίδας

Το φοβήθηκα Χρήστο.
Έτσι στο τμήμα Μηχανικών Βιοϊατρικής θα μπορεί να μπει ένα παιδί χωρίς να εξεταστεί σε Μαθηματικά και Φυσική. Μικρό τμήμα από το πρόγραμμά τους:
https://i.ibb.co/ZzCSzy4G/65.png

Οι Χημικοί Μηχανικοί δεν θα εξετάζονται στη Χημεία;

Χρήστο σε ευχαριστώ για την απάντηση. Γράφω χωρίς φίλτρα, όπως τα σκέφτομαι και δεν έχω την δυνατότητα να εξηγήσω τις σκέψεις μου όπως σε ένα διάλογο, ελπίζω ότι δεν προσβλήθηκε κανείς.

Μου άρεσε η παρουσίαση που κάνεις στις χώρες και στα εκπαιδευτικά τους συστήματα.

Παρακολουθώ τις τοποθετήσεις.

Να σχολιάσω επίσης ότι αυξήθηκε (μόλις διάβασα) ο αριθμός των αναπληρωτών που παραιτήθηκε μέσα στο 2024, κάτι που οφείλεται στο χαμηλό μισθό σε σχέση με τα έξοδα, κάτι απαράδεκτο αλλά δυστηχώς αληθινό.

Γιάννη πράγματι σε αυτό που λες έχεις απόλυτα δίκιο. Βεβαία θα εξετάζονται οι μαθητές στα τετράμηνα και στις τελικές του Ιουνίου πχ στη Χημεία, αλλά την ίδια εξέταση θα έχουν και για την Ιστορία, τα Θρησκευτικά…

Κωστα πιστεύω ότι από κοντά μέσω διαλόγου θα είχαμε αναλύσει πλήρως το ζήτημα και θα είχαμε εξάγει πολλά ενδιαφέροντα συμπεράσματα (καλή η πληκτρολόγηση αλλά είναι αυτό που λες δεν μπορούμε να εκφράσουμε πλήρως τις σκέψεις μας)

Καλημέρα
Νομίζω
Πολύ καλή δομή και το σημαντικότερο πολύ καλή στόχευση στην εξέταση των βασικών ( θεμελιωδών ) γνώσεων.
Μόνο ο βαθμός δυσκολίας του θέματος Α.9. με τις τιμές κανονικής λειτουργίας είναι λίγο τσιμπημένος. Θα προτιμούσα να το αντικαταστήσω με θέμα σχετικό με την σημασία της μονάδας kWh .

Μερικές προτάσεις για μικροδιορθώσεις στις διατυπώσεις:

ΑΘέμα 2
στο σχήμα αντί για “ +q1      ,   -q2 ” προτείνω  “ q1>0      ,   q2<0 ”

στο 2.2. αντί για “…ότι τα φορτία υπακούνε στον νόμο του Κουλόμπ…” προτείνω “…ότι ισχύει ο Νόμος του Κουλόμπ”

Α 4.1 ΙΙ Θα αναδιατύπωνα “Η έκφραση το ηλ. φορτίο είναι καβαντισμένο μέγεθος σημαίνει : “ Β) ότι όλα τα φορτία είναι ακέραια πολλαπλάσια του μικρότερου φορτίου που υπάρχει .

Α Θέμα 4.2
Νομίζω θα ήταν καλό η τιμή του φορτίου να δοθεί σε μια γραμμή και να είναι είτε στην ευκολότερη μορφή qυφ=-4.10-12 mC  είτε καλύτερα στην μορφή qυφ=-4.10-15 C  

ΑΘέμα 7
7.1. στο 2. Αντί για “ Η πραγματική φορά του ρεύματος είναι αντίθετη της συμβατικής.” προτείνω  “Η πραγματική φορά της κίνησης των ηλεκτρονίων είναι αντίθετη της συμβατικής φοράς του ρεύματος ”

Β Θέμα 1
στο 4 να προστεθεί στο τέλος “…ανά μονάδα φορτίου.”

Β Θέμα 8
Αντί για “ …Το σώμα έχει πλάτος 0,5m και περνάει από τη θέση ισορροπίας…” προτείνω  “… Η ταλάντωση έχει πλάτος 0,5m και το σώμα περνάει από τη θέση ισορροπίας…”

Σχεδόν όμως όλες οι παρατηρήσεις μου ( εκτός της Β1 ) αφορούν την αισθητική των διατυπώσεων
Να ‘σαι καλά

Ευχαριστώ πολύ Δημήτρη για τα καλά σου λόγια και τις εύστοχες παρατηρήσεις σου, τις οποίες ενσωμάτωσα στο αρχείο.

Ερώτηση προς τους διαχειριστές: Πως μπορώ να βάλω το καινούργιο αρχείο στο άρθρο;

Καλησπέρα Χρήστο. Συμφωνώ και εγώ με το σχόλιο του κυρίου Γκενέ. Θα ήθελα να ρωτήσω που καταφέρνεις να φτάσεις συνήθως την ύλη;

Γεια σου Γρηγόρη,
αν δεν έχω προβλήματα με καταλήψεις τότε σχεδόν πάντα φτάνω στα Μηχανικά κύματα ή έστω ταλαντώσεις. Οπτική έχω πιάσει μόνο μια χρονιά. Με προβλήματα φτάνω μέχρι το κεφάλαιο της Ηλεκτρικής ενέργειας. Το μεγαλύτερο βάρος πάντως το ρίχνω στο κεφάλαιο 2

Καλημέρα Χρήστο και καλή Κυριακή
Μπορείς να σβήσεις το σύνδεσμο που υπάρχει και στη συνέχεια να ανεβάσεις το νέο σου αρχείο κανονικά στο δίκτυο.
(μετά εμείς συνήθως το μεταφέρουμε σε κάποιον άλλο χώρο για να μην υπερφορτώνεται το υλικονέτ…)