Νάσος Γκουρμπής

Μπράβο Νάσο!!
Και για την ιδέα και για την υλοποίηση.
Λείπουν τέτοια θέματα από την πιάτσα.

Καλησπέρα Γιάννη! Σε ευχαριστώ πολύ!
Δε την διαβάζω την πιάτσα, αντιστέκομαι. Τις προάλλες είχα κατέβει στο κέντρο να δω ένα βιβλίο μαθηματικών γυμνασίου για τον ανιψιό μου. 400, 500, 600 σελίδες..Ξανακοιτάω το ράφι να δω ότι ήμουν στο σωστό..Πήρα το μικρότερο και έφυγα.

Καλησπέρα Νάσο
Εξαιρετικό.Το πρόγραμμα που κάνει την απεικόνιση ποιο είναι;

Καλησπέρα Χρήστο, σε ευχαριστώ πολύ!
Οι αισθητήρες τάσης-ρεύματος και η μονάδα(μικροελεγκτής) είναι το Multilog των λυκείων. Το λογισμικό είναι το Multilab έκδοση 1.4.20 που δεν είναι ό,τι πιο σύγχρονο, αλλά πάντως συνεργάζεται με σύγχρονα Windows και επιτρέπει την αξιοποίηση του μικροελεγκτή (που είναι πλέον… πάνω από 20 ετών)! (Με μία πολύ μικρή επιφύλαξη για την έκδοση-αν κάνω λάθος, θα σου απαντήσω αύριο). Καλό βράδυ!

Γεια σου Νάσο. Εξαιρετικό θέμα. Θα μπορούσε να είναι και θέμα διαγωνισμού, χωρίς τις άσκοπες πολυλογίες που είδαμε στα πρόσφατα θέματα.

Καλησπέρα Νάσο.
Εξαιρετική ιδέα και πολύ αναλυτική διαπραγμάτευση θεωρητική και πειραματική.
Νομίζω δίνει στο μαθητήτρια μια ιδέα του πως πραγματικά δουλεύει η επιστήμη.
Μια λεπτομέρεια σε ένα διάγραμμα μια διαφορά στο αριθμητικό αποτέλεσμα μεταξύ θεωρητικής και πειραματικής τιμής μπορεί να κρύβει κάτι καινούργιο κάτι σημαντικό.

Καλησπέρα Νάσο. Συγχαρητήρια. Εξαιρετική δουλειά και το σπουδαιότερο, πειραματική μελέτη με πραγματικό κύκλωμα. Μας υπενθυμίζεις – επώδυνα – πόσο έχει ξεφύγει η διδασκαλία της Φυσικής από τη φύση της επιστήμης που είναι το …πείραμα.
Δε θα ήθελα βέβαια πειραματικό θέμα σε Πανελλαδικές, αφού το πείραμα είναι για το Εργαστήριο και μόνο. Όμως αν ειχαμε το χρόνο να πραγματοποιούμε πειράματα, πόσο θα αγαπούσαν τη Φυσική οι μαθητές σε σχέση με τώρα;
Πριν από λίγο ήρθε η στυγνή διαταγή από τον Σύμβουλο: “Τελειώστε την ύλη μέχρι το Πάσχα.”
https://cxcs.microsoft.net/static/public/other-m365/neutral/61c2e585-096e-477e-b428-256d4e91ea45/356137c20ea17c173a0ed5b2ed30dcca4807fb60.gif

Αποστόλη καλησπέρα και σε ευχαριστώ πολύ! Αρχικά το είχα για Β Θέμα μόνο με το πρώτο ερώτημα και είχα βάλει τα υπόλοιπα σαν συμπληρωματικά ερωτήματα. Τελικά τα ενσωμάτωσα σε ένα Γ Θέμα. Για διαγωνισμό; Ομολογώ δεν το είχα σκεφτεί, νομίζω ότι δεν έχει τον αναγκαίο βαθμό δυσκολίας-χωρίς να είμαι ο αντικειμενικότερος κριτής.

Καλησπέρα Άρη, σε ευχαριστώ πολύ! Πραγματικά αυτά που γράφεις (όλα!) συνέβησαν στο εργαστήριο του ΕΚΦΕ τις προηγούμενες 10 μέρες. Πειράματα, λάθη, σκέψεις, πιθανές διορθώσεις, ξανά πειράματα… Το αποτέλεσμα φαίνεται-είναι αίσιο (ευτυχώς, γιατί εδώ διαβάζουν και μαθητές). Θα μπορούσε να μην είναι – πόσες φορές δεν είναι; Αυτές είναι όμως οι ομορφιές της Φυσικής. 

Γεια σου Ανδρέα, σε ευχαριστώ πολύ!
Συμφωνώ ότι έχει απομακρυνθεί η διδασκαλία από την ίδια την επιστήμη, αλλά νομίζω ότι οι Πανελλήνιες εξετάσεις, όπως είναι ικανές να τινάξουν στον αέρα – τις καλύτερες προθέσεις, το καλύτερο πρόγραμμα σπουδών, έτσι –στην Ελλάδα- είναι οι μόνες που μπορούν να αρχίσουν να ‘το σώζουν’ μια στο τόσο με κάποιο προσεκτικά τοποθετημένο «πειραματικό» Β θέμα. Όσο για τα πειράματα, χρειάζεται έγκαιρη ενσωμάτωσή τους στη διδασκαλία – συνεχής και συνεπής (από το δημοτικό που ούτε ένα κάρο λεφτά χρειάζονται, και τα παιδιά εκείνης της ηλικίας είναι τρομερά επιδέξια). Αλλά το αποτέλεσμα δεν θα είναι εδώ και τώρα, όπως… η διαταγή που πήρες!        

Νάσο, ασχολήθηκα με το πόνημά σου (πείραμα, μετρήσεις, γραφικές παραστάσεις, συμπεράσματα, νέες ερωτήσεις, συν το βίντεο) και το βρίσκω πολύ πρωτότυπο και όμορφο. Βέβαια εκτός πνεύματος διδασκαλίας και θεμάτων εξετάσεων.
«Τελειώνετε την ύλη μέχρι το Πάσχα», αφού τα παιδιά μετά δεν πολυέρχονται. Χρόνια κρατά αυτό το άρωμα. Κάποιοι μαθητές απαιτούσαν να μην καταγράφονται οι απουσίες μετά το Πάσχα.
Η πειραματική διαδικασία, επίδειξης ή μετωπικής, πάντα ενδιέφερε τους μαθητές (εξαιρώ τους πολύ αδιάφορους). Το ενδιαφέρον πολύ εντονότερο από τη θεωρία στον πίνακα. Βέβαια χωρίς θεωρητική ερμηνεία των πειραματικών δεδομένων δε γίνεται.
Βλέπω χρησιμοποιείς τα του εργαστηρίου που ήρθαν στα σχολεία μετά το 2000. Πάντως και με τα παλιά όργανα, που ήταν διάσπαρτα μέσα στις σχολικές μονάδες, μπορούσαν να εκτελεστούν πολλά πειράματα, έστω επίδειξης, τουλάχιστον ηλεκτρισμού (Βιβλίο Μπουρούτη).
Συνέχισε στο ίδιο μοτίβο και ας “χαλάς την πιάτσα”.
Να `σαι καλά (συνταξιούχος από το 2021).

Ντίνο καλησπέρα και σε ευχαριστώ πολύ !
Συνήθως τα παλιότερα όργανα είναι καλύτερα για πειράματα επίδειξης γιατί είναι εποπτικότερα- το δε βιβλίο που λες, αναντικατάστατο. Στις δραστηριότητες με το πηνίο, οι καταγραφείς έντασης και τάσης ήταν απαραίτητοι για να μπει κανείς σε πιο συγκεκριμένη συζήτηση του τι συμβαίνει και πως.
Όσο για το πνεύμα των εξετάσεων, επειδή ακριβώς είναι …πνεύμα, και η διδασκαλία καλό είναι να έχει… εφεδρίες!
Να είσαι καλά!

Πολύ ωραίο θέμα Νάσο!
(και με ιστορικές προεκτάσεις…)

Γεια σου Νάσο.Αν μπορούμε να δείχνουμε στα παιδιά ασκήσεις που προκύπτουν από την αληθινή ιστορία της επιστήμης, νομίζω, βοηθά στο ενεργοποιείται το όποιο ενδιαφέρον τους, άρα είναι καλό.Λίγα παραπάνω για το πείραμα.Τα σωματίδια των κοσμικών ακτινοβολιών έχουν τόσο υψηλή ενέργεια ώστε, όταν ένα τέτοιο σωματίδιο μπαίνει σε έναν συνηθισμένο θάλαμο νεφώσεως, το μαγνητικό πεδίο το εκτρέπει ελάχιστα και οι πληροφορίες που μπορούμε να συναγάγουμε από την σχεδόν ευθεία τροχιά του είναι ελάχιστες.Το πρόβλημα αυτό έλυσε ο Άντερσον με την τοποθέτηση του μολύβδινου ελάσματος μέσα στον θάλαμο. Τα σωματίδια των κοσμικών ακτίνων, έχουν αρκετή ενέργεια ώστε να διαπεράσουν το πέτασμα, αλλά, λόγω της διέλευσης αυτής, χάνουν αρκετή από την κινητική ενέργειά τους και έτσι εκτρέπονται εύκολα πλέον από το μαγνητικό πεδίο.Χρησιμοποιώντας επί καιρό την τεχνική αυτή με τις βελτιώσεις και τις παραλλαγές της, ο Άντερσον και οι μαθητές του κατόρθωσαν να κάνουν πολλές σπουδαίες ανακαλύψεις. Μία από τις πρώτες ήταν εκείνη που έγινε στις 2 Αυγούστου του 1932. Όταν κατάλαβαν ότι η εικόνα, που έχεις στην ανάρτηση, δείχνει εικόνα θετικού σωματιδίου, στην αρχή υποψιάστηκαν πως πρόκειται για ένα πρωτόνιο. Αυτό όμως είναι αδύνατον, επειδή η τροχιά ενός πρωτονίου που έχει αρκετή ορμή ώστε να διαπεράσει το έλασμα του μολύβδου, δεν θα έπρεπε να δείχνει οποιαδήποτε ορατή καμπύλωση μέσα στο μαγνητικό πεδίο του θαλάμου κι αντιστρόφως, αν η τροχιά του καμπυλωνόταν, το πρωτόνιο δεν θα έπρεπε να διαθέτει την απαιτούμενη ορμή για να διαπεράσει το έλασμα.Η λεπτομερειακή εξέταση της φωτογραφίας που πήρε ο Άντερσον, με βάση τις συγκεκριμένες μετρήσεις τον οδήγησε αναπόφευκτα στο συμπέρασμα ότι είχαν να κάνουν, ένα θετικό ηλεκτρόνιο, ένα ποζιτρόνιο, όπως το γνωρίζουμε.https://www.physics4u.gr/articles/2002/positronium.html

Καλησπέρα Νάσο.
Πολύ καλό θέμα. Το πρώτο ερώτημα απο που μπήκε το φορτίο αναδεικνύει την πιο θεμελιώδη αρχή της φυσικής.

Καλησπέρα σε όλους. Όμορφο θέμα Νάσο, το οποίο θα κεντρίσει το ενδιαφέρον των μαθητών.
Κάποια επιπλέον ιστορικά στοιχεία για το ποζιτρόνιο:

Το 1928 ο Paul Dirac στο άρθρο του ‘The quantum theory of the electron’ συνδυάζει κβαντική θεωρία και ειδική σχετικότητα και προβλέπει θεωρητικά την ύπαρξη της αντιύλης.

Το 1929 ο σοβιετικός Dimitri Skobeltsyn μελετώντας την κοσμική ακτινοβολία σε θάλαμο Wilson παρατηρεί κάποια ανεξήγητα ίχνη σωματιδίων που συμπεριφέρονταν σαν ηλεκτρόνια, αλλά εκτρέπονταν κατά αντίθετο τρόπο από ένα μαγνητικό πεδίο. Τον ίδιο χρόνο ο απόφοιτος του Caltech Chung-Yao Chao παρατηρεί το ίδιο φαινόμενο. Παρόλα αυτά τα αποτελέσματα ήταν ασαφή και οι δύο επιστήμονες αγνόησαν την παρατηρούμενη ανωμαλία.

Το 1931 ο Dirac στο άρθρο του ‘Quantised singularities in the electromagnetic field’ προβλέπει την ύπαρξη του αντιηλεκτρονίου. Ηλεκτρόνιο και αντιηλεκτρόνιο κατά την αλληλεπίδρασή τους θα εξαυλωθούν.

Το 1933 οι Occhialini και Blacket στο άρθρο τους ‘Some photographs of the tracks of penetrating radiation‘ επιβεβαιώνουν την ανακάλυψη του Anderson.

To 1936 ο Anderson μοιράζεται το Νόμπελ με τον Victor Hess που ανακάλυψε την κοσμική ακτινοβολία.

Το 1951 οι William H. Sweet και Gordon L. Brownell στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης προτείνουν τη χρήση της ραδιενέργειας η οποία εκπέμπεται από την εξαύλωση του ποζιτρονίου, προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα της απεικόνισης του εγκεφάλου. Αυτό ήταν η απαρχή της τομογραφίας PET.

Να πούμε ακόμη ότι το 1932 ήταν παραγωγικότατο όσον αφορά την επιστημονική πρόοδο: εκτός από την ανακάλυψη του ποζιτρονίου από τον Anderson, ο Chadwick ανακαλύπτει το νετρόνιο, οι Cockroft και Walton παρήγαγαν ραδιενέργεια μέσω επιταχυνόμενων πρωτονίων και ο Harold Urey ανακαλύπτει το δευτέριο.

Πηγή 1
Πηγή 2

Καλησπέρα Διονύση, Άρη, Χρήστο, Αποστόλη σας ευχαριστώ πολύ και χάρηκα που την βρήκατε ενδιαφέρουσα!
Πολύ διδακτικά όσα γράφετε Άρη και Αποστόλη- όχι μόνο για την ιστορία του πράγματος- αλλά για το πως προχώρησε η επιστήμη στην ανακάλυψη της αντιύλης. Στο βωμό του «να βγει η ύλη», τα παιδιά χάνουν πολύ ωραία πράγματα.Πόσο μάλλον όταν αυτά τα πράγματα “κουμπώνουν”, ακριβώς, στην περιβόητη εξεταστέα ύλη.

Αποστόλη εκπληκτική η ιδέα σου! Ένας εμπλουτισμός του φύλλου εργασίας ήταν επιβεβλημένος..Σε ευχαριστώ!

Γεια σου Νάσο και σε ευχαριστούμε για την πρότασή σου. Μια που κινείσαι σε ανάλαφρο κλίμα, θα μπορούσε κανείς να αντιπαραβάλλει στο κανονικό περπάτημα το moonwalking και να ρωτήσει τι είδους τριβή εμφανίζεται 🙂
Καλό ΣΚ.

Καλημέρα Νάσο και συγχαρητήρια για το πείραμα που μας παρουσιάζεις.
Σε ευχαριστούμε που το μοιράζεσαι μαζί μας.

Ένα “συγχαρητήρια” είναι λίγο.
Και το φύλλο και τα βίντεο είναι εξαιρετικά διδακτικά εργαλεία.

Γεια σου Νάσο. Πολύ καλή και αυτή η πρότασή σου!

Με αφορμή το εξαιρετικό φύλλο εργασίας
δείτε και τούτο:

(εις μνήμη Ν. Παναγιωτίδη)

Καλησπέρα σε όλους, Διονύση, Γιάννη, Αποστόλη, Βασίλη, σας ευχαριστώ πολύ(!) για το σχολιασμό και χαίρομαι πραγματικά για τη θετική αποδοχή τoυ φύλλου εργασίας. Μαθαίνω πολλά από εσάς εδώ και θα προσπαθώ να συμβάλλω από τη γωνιά του εργαστηρίου.
Ο Νίκος Παναγιωτίδης ήταν μοναδικός ή από τους ελάχιστους στην κυριολεξία που συνδύαζε σπάνια πειραματική επιδεξιότητα, ευρηματικότητα και βαθιά θεωρητική ματιά. Το «ήταν» μου φαίνεται πραγματικά απίστευτο και μου είναι πολύ στενάχωρο

Καλησπέρα Νάσο.
Πολύ καλή και συστηματική δουλειά.
Μου άρεσε πραγματικά.

Άρη καλησπέρα! Σε ευχαριστώ πολύ για την ευμενή κριτική, η οποία μου δίνει ιδιαίτερη χαρά!

Εξαιρετικό και το video και το φύλλο εργασίας!!!
Συγχαρητήρια. Σε ευχαριστώ πολύ που το μοιράστηκες.

καλό μεσημέρι σε όλους
καλή δουλειά Νάσο και καλώς ήλθες εδώ
(αν θυμάμαι καλά, στο εκεί ΕΚΦΕ ήταν ένας από του Πατριάρχες μας, ο Γιάννης ο Γάτσιος)
γνώμη μου, την έχω καταθέσει και παλιότερα: τα χαρακτηριστικά μιας μπαταρίας είναι 3, η ηλεκτρεγερτική της δύναμη (ο Καίσαρ έλεγε ότι ο όρος είναι ανεπιτυχής, διότι δεν πρόκειται για δύναμη), η εσωτερική της αντίσταση και η ενέργεια που διαθέτει

Δημήτρη σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!
Κατά βάση, είναι η κλασσική εργαστηριακή άσκηση της χαρακτηριστικής «καμπύλης» ηλ. πηγής. Πλην όμως, ιδίως σήμερα, αμφιβάλλω, αν θα «περπατούσε» …σκέτη. Για αυτό και πρόσθεσα το αρχικό κομμάτι της σύγκρισης των μπαταριών και λίγο ..αλατοπίπερο. Βέβαια, με αυτά που ακούω για τη Φυσική Β΄ Γεν. Παιδείας, μπορεί και πάλι να πάει… υπέρ πίστεως και πατρίδας!

Βαγγέλη σε ευχαριστώ πολύ(!) για το σχόλιό σου. Στις επισημάνσεις σου, συμφωνώ απολύτως∙ και για το μέγεθος ενέργεια. Απλώς, οι κατασκευαστές γράφουν το «αντίστοιχο» αμπερώρια και… για πρακτικούς λόγους το υιοθέτησα.
Υ.Γ. Σε ευχαριστώ και για το καλωσόρισμα. Όμως σου θυμίζω… ότι με έχεις ξανά– καλωσορίσει πριν 10-15 μέρες με αφορμή το άλλο, με το Ν. Οhm! Εκεί σου είχα γράψει για τον Γάτσιο που, βεβαίως, ήταν στο ΕΚΦΕ και είναι ο Πατριάρχης!
Επίσης, κάτι για τον Καίσαρ… Μέχρι και τα τέλη του γυμνασίου-μαθητής- μου άρεσε το «μάθημα» της Φυσικής, αλλά όχι κάτι ιδιαίτερο. Νόμιζα ότι υπήρχε η ζωή, η πραγματικότητα και κάπου αλλού, σε ένα δικό του ξεχωριστό-άσχετο σχεδόν-δρόμο το «μάθημα» της Φυσικής. Τότε έπεσε στα χέρια μου το πρώτο βιβλίο του Καίσαρα. Ε.. τότε ‘πέσαν οι υπογραφές∙ αποφάσισα να σπουδάσω Φυσική!

Νάσο, ξεχνώ συχνά-πυκνά, διότι ένα κάποιο Alzheimer με γυροφέρνει…
η δική μου ανάλογη παρουσίαση: https://ekountouris.blogspot.com/2020/02/blog-post_15.html

Καλησπέρα Βαγγέλη, είδα τώρα και τη δική σου εκδοχή. Την ουσία την έχει όλη, σε μία σελίδα!