Ρευστή απορία!

Επίσης πριν από λίγο ανακάτεψα νερό με λάδι.

Η κατάσταση αποκαταστάθηκε σε περίπου τρία δευτερόλεπτα και όχι σε 4 μήνες.

Τι σχέση έχει ο χρόνος αποκατάστασης;

Που τον ανακάτεψα στην απόδειξή μου;

Τι σχέση έχει το μόριο;

Το στοιχείο ρευστού δεν είναι ταλαντευόμενο μόριο.

Ποιος μίλησε για ακίνητα σφαιρίδια;

Είπα ότι είναι ακίνητα;

Με νοιάζει αν είναι σφαιρίδια ή έχουν άλλο σχήμα;

Κάθε τμηματίδιο του βαρύτερου υγρού δέχεται ή όχι δύναμη όση το βάρος του ελαφρότερου υγρού που θα καταλάμβανε τη θέση του;

Πιστεύω ότι την δέχεται, διότι αν το αντικαθιστούσαμε με ελαφρύ υγρό, το δεύτερο θα ισορροπούσε (απόδειξη Αλεξοπούλεια, μερακλίδικη και χωρίς στήλες και πιέσεις).

Αν λοιπόν δέχεται από το ελαφρύ υγρό τόση δύναμη, τότε του ασκεί ίδια δύναμη. Τις δισεκατομμύρια δυνάμεις τις προσθέτω. Το αποτέλεσμα είναι βάρος ελαφρού υγρού που θα καταλάμβανε τις θέσεις του βαρέος υγρού.

Ούτε επιταχύνσεις ανακατεύω, ούτε χρόνους αποκατάστασης, ούτε ταχύτητες ανόδου, ούτε τίποτα τέτοιο.

Που έκανα λάθος;

Αν η απόδειξή μου είναι σωστή, είναι και όσα είπα. Αν είναι λάθος ποιο είναι αυτό;

Η επιτάχυνση του κέντρου μάζας με μια τέτοια τιμή αντιστοιχεί σε αμελητέα διαφορά πυκνότητας.

Μια διαφορά πυκνότητας της τάξης των 1g/ml και 1,000000001g/ml.

Τότε αξίζει να συζητάμε το οτιδήποτε;

Αν όμως έχουμε υδράργυρο και νερό τότε η επιτάχυνση είναι της τάξης του 9m/s^2.

Αν έχουμε λάδι και νερό τότε είναι της τάξης του 1m/s^2.

Αξίζει τον κόπο;

Προφανώς πάρα πολύ στο υδραργυρόνερο και λιγότερο στο λαδόνερο.

Μπορεί ένα πείραμα στο λαδόνερο να αποτύχει και να μη μετρήσουμε αισθητή διαφορά στον πάτο.

Η συζήτηση περιττεύει τότε;

Το φαινόμενο εξελίσσεται αργά ή γρήγορα. Όμως ο πάτος δέχεται:

Τόση δύναμη όσο θα ζύγιζε ελαφρύ υγρό με όγκο αυτόν του δοχείου.

Διαφωνούμε στο τελευταίο;

Αν ναι τότε που κάνω λάθος στην απόδειξη;

Ακόμα αν η λογική “Ο πάτος κυλινδρικού δοχείο δέχεται δύναμη όσο το βάρος των υγρών που περιέχει” ήταν σωστή, τότε θα ίσχυε και για τον υδράργυρο. Τότε θα το βλέπαμε και στην προσομοίωσή μου.

Διονύση στην αρχή της μέτρησης οι επιταχύνσεις είναι σημαντικές αλλά όχι οι ταχύτητες.

Είναι μηδενικές όταν ξεκινάμε. Οι επιταχύνσεις δεν είναι. Ένα σταγονίδιο υδραργύρου δέχεται προς τα κάτω δύναμη όση το βάρος του και προς τα πάνω δύναμη όση το βάρος του νερού που εκτοπίζει.

Δέχεται δηλαδή προς τα κάτω δύναμη ίση με το 92% του βάρους του. Κινείται με επιτάχυνση κάπου 9m/s^2.

Ασκεί δύναμη στο νερό ίση με το 8% του βάρους του. Το νερό επομένως και ο πάτος με τη σειρά του δέχεται δύναμη πολύ μικρότερη.

Αντί να δέχεται το βάρος 1 λίτρου νερού και ενός λίτρου υδραργύρου (14 κιλά) δέχεται δύναμη όση το βάρος 2 λίτρων νερού, δηλαδή 2 κιλά. Διαφορά 12 κιλών!

Όσο κατεβαίνει ο υδράργυρος και ταχύτητα αποκτά και αντιστάσεις αναπτύσσονται και στον πάτο κάθεται.

Η δύναμη του πάτου αυξάνει. Όταν η φασαρία τελειώσει, η δύναμη του πάτου γίνεται ακριβώς όσο το συνολικό βάρος δηλαδή 14 κιλά.

Αρχικές επιταχύνσεις μεγάλες δεν σημαίνει ταχύτητες μεγάλες. Δεν ξέρω ποια θα είναι η χρονική εξέλιξη και πόσο τα ζικ-ζακ θα επηρεάσουν. Στην αρχή τα συστατικά είναι ακίνητα αλλά επιταχύνσεις έχουν.

Όπως και στην μηχανή του Atwood. Στην αρχή μηδενικές είναι οι ταχύτητες αλλά όχι οι επιταχύνσεις.

Η τροχαλία (αμελητέας μάζας-σύνδεσμος)  δέχεται δύναμη που διαφέρει από το συνολικό βάρος.

Το θέμα όμως δεν είναι η όποια ποιοτική περιγραφή.

Λάθος που κάνω;

Αν τελειώσουμε με το κυλινδρικό δοχείο, θα δούμε και αυτό που στενεύει. Έχει πρόβλημα πάντως.

Σχεδόν ισορροπίες, σχεδόν ίδια υγρά, τοιχώματα πλαγιαστά…..

Πόσο επηρεάζει κάθε παράγοντας;

Μήτσο αν είναι ημιστατική, δηλαδή αν τα τμήματα του υγρού κινούνται με τις οριακές τους ταχύτητες τότε ισχύει η σχέση:

P=Patm+ρ1.g.h1+ρ.g.h2

Τότε το κλειδί στο πρόβλημα είναι το σχήμα του δοχείου.

Να υποθέσω ότι συμβαίνει αυτό στο λαδόνερο;

Ότι αναφερόμαστε μεταξύ μιας στιγμής που έχουν μηδενισθεί οι επιταχύνσεις και του πέρατος;

Τι θα συμβεί σε ιδανικά υγρά μηδενικού ιξώδους;

Θα πούμε εκεί ότι P=Patm+ρ1.g.h1+ρ.g.h2 ;

Η παραπάνω σχέση αναφέρεται σε υγρά σε ισορροπία, ή έστω σε ημιστατική ισορροπία, μετά την απόκτηση οριακών ταχυτήτων.

Δεν ρωτώ για το υδραργυρόνερο.

Σ’ αυτό δεν θα υπάρξει ημιστατική μεταβολή.

Σ’ αυτό η σχέση δεν ισχύει ούτε κατά προσέγγιση. Η σχέση πέφτει έξω 400% περίπου.

Αγνοώ το πως θα αναμιχθούν ομοιόμορφα υδράργυρος με νερό.