Συγχαρητήρια για τις παρουσιάσεις σου (όχι μόνον την συγκεκριμένη αλλά και τις προηγούμενες). Είναι εξαιρετικά χρήσιμες και συνποτικές, ιδιαίτερα στην επανάληψη της ύλης.
Αντιλαμβάνομαι ότι ακολουθείς αυστηρά το σχολικό βιβλίο (και καλώς πράττεις), θέλω απλά να ρωτήσω εσένα (και μέσω εσού όλη την νησίδα):
Στην διαφάνεια 9 αναφέρεται ότι για πολύ μικρές συχνότητες περιστροφής του διεγέρτη, το πλάτος της ταλάντωσης ισούται με την ακτίνα. Έχει κάποιος ιδέα από που προκύπτει αυτό; Γιατί φυσική σημασία στο "πλάτος" εξαναγκασμένης ταλάντωσης με μηδενική συχνότητα διέγερσης δεν υπάρχει προφανώς. Νομίζω ότι κάποια στιγμή ψάχνοντας εδώ στο Υλικό παλαιότερες συζητήσεις, κάπου είχα βρει κάτι το σχετικό (χωρίς να είμαι 100% σίγουρος).
Διονύση ευχαριστώ για τον σύνδεσμο. Προφανώς δεν έχει νόημα η περίπτωση ω = 0 στην εξαναγκασμένη αρμονική ταλάντωση. Η απορία μου έγκεται στο γιατί το "πλάτος" ισούται με την ακτίνα του τροχού και όχι από τα φυσικά χαρακτηριστικά του συστήματος;
Ανεβοκατεβάζεις πολύ αργά το χέρι σου (διεγέρτη) δύο πόντους πάνω-κάτω. Το ελατήριο μαζί με το προσδεδεμένο σώμα ανεβοκατεβαίνει μαζί (σχεδόν) με το χέρι σου. Χέρι (διεγέρτης) και ταλαντωτής έχουν ίδια σχεδόν πλάτη.
Αν το καταλαβαίνω καλά, για σχεδόν μηδενική συχνότητα διεγέρτη, στο συγκεκριμένο μηχανικό σύστημα, το συμπέρασμα είναι ότι η δύναμη του διεγέρτη είναι σχεδόν σταθερή και ισούται με την μέγιστη δύναμη του ελατηρίου, Fo = DR.
Χαιρετώ όλη την παρέα των καλών συναδέλφων. Εδώ θέλω να σας εξομολογηθώ κάτι. Συνήθως, όταν κάνω μια ανάρτηση που η ολοκλήρωσή της έχει απαιτήσει αρκετές ημέρες (λίγο – λίγο κάθε μέρα), αισθάνομαι την ανάγκη να κλείσω τον υπολογιστή και κάθε ηλεκτρονική συσκευή, να βγω έξω να χαζέψω, να κάνω κάτι διαφορετικό, μέχρι ν' αποφασίσω να ξανακάτσω μπροστά στην οθόνη. Αισθάνομαι ότι αυτό με "σώζει" από το "κάψιμο". Έτσι λοιπόν έγινε και σήμερα. Όμως, το ερώτημα μπήκε από τον Στάθη λίγο μετά το ανέβασμα της ανάρτησης. Ευτυχώς Στάθη, ο Διονύσης και ο Γιάννης με τις καίριες παρεμβάσεις τους απάντησαν, ελπίζω, το ερώτημά σου. Να προσθέσω μόνο, ότι στη διαφάνεια 20 (που δίνω διάφορες πηγές) ο συνάδελφος Βασίλης Τσούνης κάνει μια εκτεταμένη μελέτη του θέματος και απαντά επίσης στο ερώτημά σου (σελίδα 4 του pdf). Διονύση, Γιάννη, Πρόδρομε (αλλά και Νίκο) ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας.
by 
Μερκούρη καλημέρα.
Συγχαρητήρια για τις παρουσιάσεις σου (όχι μόνον την συγκεκριμένη αλλά και τις προηγούμενες). Είναι εξαιρετικά χρήσιμες και συνποτικές, ιδιαίτερα στην επανάληψη της ύλης.
Αντιλαμβάνομαι ότι ακολουθείς αυστηρά το σχολικό βιβλίο (και καλώς πράττεις), θέλω απλά να ρωτήσω εσένα (και μέσω εσού όλη την νησίδα):
Στην διαφάνεια 9 αναφέρεται ότι για πολύ μικρές συχνότητες περιστροφής του διεγέρτη, το πλάτος της ταλάντωσης ισούται με την ακτίνα. Έχει κάποιος ιδέα από που προκύπτει αυτό; Γιατί φυσική σημασία στο "πλάτος" εξαναγκασμένης ταλάντωσης με μηδενική συχνότητα διέγερσης δεν υπάρχει προφανώς. Νομίζω ότι κάποια στιγμή ψάχνοντας εδώ στο Υλικό παλαιότερες συζητήσεις, κάπου είχα βρει κάτι το σχετικό (χωρίς να είμαι 100% σίγουρος).
Νά σαι καλά.
Καλημέρα Μερκούρη, καλημέρα Στάθη.
Στάθη ρίξε μια ματιά σε παλιότερη ανάρτηση του Νίκου Σταματόπουλου, εδώ.
Διονύση ευχαριστώ για τον σύνδεσμο. Προφανώς δεν έχει νόημα η περίπτωση ω = 0 στην εξαναγκασμένη αρμονική ταλάντωση. Η απορία μου έγκεται στο γιατί το "πλάτος" ισούται με την ακτίνα του τροχού και όχι από τα φυσικά χαρακτηριστικά του συστήματος;
Εξαιρετική Μερκούρη!
Καλημέρα Στάθη και από εδώ.
Το όριο Fo/D είναι ίσο με το πλάτος του διεγέρτη. Δηλαδή με την ακτίνα.
Ποιο είναι το φυσικό νόημα αυτού;
Ανεβοκατεβάζεις πολύ αργά το χέρι σου (διεγέρτη) δύο πόντους πάνω-κάτω. Το ελατήριο μαζί με το προσδεδεμένο σώμα ανεβοκατεβαίνει μαζί (σχεδόν) με το χέρι σου. Χέρι (διεγέρτης) και ταλαντωτής έχουν ίδια σχεδόν πλάτη.
Ευχαριστώ Γιάννη.
Αν το καταλαβαίνω καλά, για σχεδόν μηδενική συχνότητα διεγέρτη, στο συγκεκριμένο μηχανικό σύστημα, το συμπέρασμα είναι ότι η δύναμη του διεγέρτη είναι σχεδόν σταθερή και ισούται με την μέγιστη δύναμη του ελατηρίου, Fo = DR.
Στάθη μια απλή προσέγγιση:
Αυτό σκέφτομαι Στάθη.
Πολύ ωραία δουλειά Μερκούρη, μπράβο!!!
Θα μπορούσε κάποιος διδάσκων να την παρουσιάσει στην αίθουσα προβολών και να συζητά τα επί μέρους πράγματα.
Οι παραπομπές σου επίσης διευρύνουν το θέμα πολύπλευρα!!
Χαιρετώ όλη την παρέα των καλών συναδέλφων. Εδώ θέλω να σας εξομολογηθώ κάτι. Συνήθως, όταν κάνω μια ανάρτηση που η ολοκλήρωσή της έχει απαιτήσει αρκετές ημέρες (λίγο – λίγο κάθε μέρα), αισθάνομαι την ανάγκη να κλείσω τον υπολογιστή και κάθε ηλεκτρονική συσκευή, να βγω έξω να χαζέψω, να κάνω κάτι διαφορετικό, μέχρι ν' αποφασίσω να ξανακάτσω μπροστά στην οθόνη. Αισθάνομαι ότι αυτό με "σώζει" από το "κάψιμο". Έτσι λοιπόν έγινε και σήμερα. Όμως, το ερώτημα μπήκε από τον Στάθη λίγο μετά το ανέβασμα της ανάρτησης. Ευτυχώς Στάθη, ο Διονύσης και ο Γιάννης με τις καίριες παρεμβάσεις τους απάντησαν, ελπίζω, το ερώτημά σου. Να προσθέσω μόνο, ότι στη διαφάνεια 20 (που δίνω διάφορες πηγές) ο συνάδελφος Βασίλης Τσούνης κάνει μια εκτεταμένη μελέτη του θέματος και απαντά επίσης στο ερώτημά σου (σελίδα 4 του pdf). Διονύση, Γιάννη, Πρόδρομε (αλλά και Νίκο) ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας.