
Σε ένα ανοικτό δοχείο με νερό έχουμε αντιστρέψει έναν κατακόρυφο σωλήνα, όπως στο σχήμα (1), όπου το νερό έχει ανέβει κατά α, όσο είναι και το βυθισμένο μέρος του σωλήνα. Το βάρος του σωλήνα θεωρείται αμελητέο.
i) Για να συγκρατείται στη θέση του ο σωλήνας, πρέπει να του ασκούμε με το χέρι μας:
α) Κατακόρυφη δύναμη προς τα πάνω, όπως η F1.
β) Κατακόρυφη δύναμη προς τα κάτω, όπως η F2.
γ) Δεν απαιτείται η άσκηση κάποιας δύναμης.
ii) Ασκώντας κατάλληλη δύναμη στο σωλήνα τον ανεβάζουμε κατά y, φέρνοντάς τον στη θέση που δείχνει το σχήμα (2). Τότε η στάθμη του νερού στο εσωτερικό του:
α) Θα ανέβει, β) θα κατέβει, γ) θα παραμείνει στο ίδιο ύψος α.
ή
Ένας αντεστραμμένος σωλήνας
Ένας αντεστραμμένος σωλήνας
![]()
Εντυπωσιακή!
Αν τα παιδιά μας ήξεραν την άνωση, θα μπορούσαν να απαντήσουν εύκολα το πρώτο ερώτημα χωρίς πιέσεις.
Ευχαριστώ Γιάννη.
Δεν νομίζω ότι η χρήση της άνωσης, θα διευκόλυνε τους μαθητές να δώσουν εύκολα απάντηση…
Θα διευκόλυνε. Στο σχήμα φαίνεται ότι το νερό που κρατάμε είναι πιο πολύ από το νερό που εκτοπίζεται.
Το συνολικό βάρος είναι μεγαλύτερο από την άνωση. Έτσι “τσοντάρουμε” με μια δύναμη προς τα πάνω.
Δεν είναι εύκολη σκέψη αυτή Γιάννη, για μαθητές…
Δεν είναι εύκολη. Οι μαθητές έχουν συνηθίσει να κάνουν δουλειά πολλή για να βγάλουν κάτι.
Έχουν εκπαιδευτεί έτσι. Η σκέψη “άνωση που δέχεται νερό από νερό” δεν είναι από αυτές που θα κάνουν.
Αν η άνωση διδαχθεί πριν από την πίεση και δοθούν εφαρμογές τέτοιες, θα μπορούσαν να οδηγηθούν στο ότι πρέπει να συγκρίνουν “τα δύο νερά”.
Διονύση καλησπέρα
Πάρα πολύ καλή μου θύμισε μια του αειμνηστου ΒαγγέληΑνεστραμμένος δοκιμαστικός σωλήνας.
Πάρα πολύ καλή όπως και αυτή του Βαγγέλη. Το καλό είναι ότι είναι πολύ κοντά στην καθημερινότητα. Καλή χρονιά.
Καλημέρα Χρήστο, καλημέρα Βασίλη.
Σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Πολύ καλά έκανες Χρήστο που μας θύμισες και την αντίστοιχη του Βαγγέλη…
Καλημέρα Διονύση,καλημέρα στους φίλους και το παλιό μου μαθητή το Βασίλη.
Πλάκα έχει η πορεία … μεγαλώνοντας (ας μην πω γερνώντας)
Βλέποντας μόνο την εκφώνηση της ανάρτησης είπα μα πως ανέβηκε το νερό στο σωλήνα αφού αναποδογυρίζοντας το σωλήνα στο δοχείο το νερό πάει κάτω (ανάρτηση Βαγγέλη που υπενθύμισε ο Χρήστος)
Κατάλαβα πως πρέπει Ρεσωτ<Ρεξωτ και συμφώνησα με τη λύση . Μα πως να το κάνω σκέφτομαι …και βρήκα λύση με απλά υλικά που λέει και η Τίνα (της την αφιερώνω)

Ένωσα δυό καλαμάκια και λύγισα την κατασκευή (βλέπετε στη φωτό) Έβαλα το κίτρινο άκρο μέσα σε μπουκάλι και το άκρο έξω απ’αυτό. Αρχίζω να βυθίζω το μπουκάλι στο δοχείο με το νερό ,με το στόμιο κάτω και ρουφώντας αέρα απο το πράσινο άκρο το νερό ανέβηκε στο μπουκάλι πάνω από την ελεύθερη επιφάνειά του στο δοχείο, οπότε κατεβάζοντας γρήγορα το καλαμάκι ώστε το κίτρινο άκρο να φύγει από το χώρο με τον αέρα στο μπουκάλι έγινε το παρακάτω:
Προφανώς ρουφώντας αέρα μείωσα την πίεση σε τιμή μικρότερη της ατμοσφαρικής.
Υ.Γ.
Συνέχισα διάφορα με τη συσκευή μέχρι που άκουσα τη Μαριώ μου να λέει …”μα τι κάνεις Χριστιανέ μου”
Καλημέρα Παντελή.
Σε ευχαριστώ για το σχολιασμό και την πειραματική επιβεβαίωση.
Η εικόνα μεταφέρεται ακόμη πιο απλά.
Την εισάγεις στο «υποτιθέμενο νέο άρθρο» και κάνεις στη συνέχεια copy-paste στο χώρο του σχολίου.
Καλημέρα Διονύση. Πολύ όμορφο θέμα, το οποίο και σε εμένα θύμισε αρχικά τον ανεστραμμένο του Βαγγέλη, όμως τα θέματα διαφέρουν… Ωραία και η πειραματική επαλήθευση του Παντελή.
Σε ευχαριστώ για το σχολιασμό Αποστόλη.
Πράγματι η ανάρτηση του Βαγγέλη, δείχνει το αντίστροφο… αφού εκεί η πίεση του εγκλωβισμένου αέρα είναι μεγαλύτερη της ατμοσφαιρικής.
Καλημέρα σε όλους
Το ωραίο είναι ότι και οι δύο ασκήσεις επαληθεύτηκαν και πειραματικά.
Η πρώτη του Βαγγέλη απο τον ίδιο. Μάλιστα μου είχε κάνει εντύπωση πόσο κατεβαίνει ο σωλήνας. Σε συνέχεια της άσκησης του Βαγγέλη είχα κάνει αυτή και αρχικά μου είχε προκαλέσει εντύπωση το αποτέλεσμα που έβρισκα. Σε επικοινωνία που είχα μαζί του με διαβεβαίωσε ότι κατεβαίνει αρκετά και ότι θα έκανε το πείραμα στο σχολείο πάλι να τραβήξει καλύτερη φωτογραφία.
Η δεύτερη του Διονύση επαληθεύτηκε απο τον Παντελή που το συνηθίζει να πειραματίζεται. Μάλιστα δεν ήταν και εύκολη η επαλήθευση μιας και έπρεπε να αφαιρεθεί αέρας. Τελικά με απλά υλικά και απλή σκέψη πέτυχε. Αξίζουν πολλά μπράβο στον Παντελή.
Λιτή και πολύ ουσιαστική… Δύσκολη….γιατί ξεφεύγει από την κλασική μεθοδολογία,
νομίζω η καλύτερη που ανέβασες φέτος στα ρευστά…δεν έχω δει τη σημερινή..
Γιάννη, γιατί μας “κομπλάρεις”;;;;;
Ώρες-ώρες σκέφτομαι, μήπως να αφήσω τη φυσική και να πάω για ψάρεμα;;;;
Καλημέρα Θοδωρή. Καλημέρα Χρήστο (σήμερα διάβασα, με αφορμή το σχόλιο του Θοδωρή και το δικό σου…)
Σε ευχαριστώ για στο σχολιασμό.
Δεν ξέρω αν είναι η καλύτερη, άλλωστε “τα παιδιά του” κανείς δεν τα ξεχωρίζει, αλλά τη χθεσινή να την δεις.
Δεν ξέρω αν είναι εύκολη ή δύσκολη, αλλά νομίζω βγάζει πράγματα…