by 
Η τελευταία δημοσίευση του Μίλτου, πριν λίγους μήνες, στο μικρό κελλάρι του. Σήμερα έμαθα ότι πριν λίγες μέρες έφυγε…
Καλό ταξίδι Μίλτο…
Μίλτος: Αντιστοιχία μηχανικής – ηλεκτρικής ταλάντωσης.
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…
Συλλυπητήρια στους δικούς του. Αξιόλογος άνθρωπος με αξιόλογο έργο.
Όσοι δεν έχουν επισκεφτεί "Το μικρό κελλάρι της Φυσικής" ας το κάνουν.
Ο Μίλτος συμμετείχε και στο υλικονέτ.
Τον γνώρισα απ’ τις “μετρημένες” παρεμβάσεις του που γέμιζαν το υλικονέτ με την αύρα του παλιού δασκάλου. Τον ακολούθησα στον προσωπικό του ιστότοπο. Στο «μικρό κελλάρι». Απ’ όπου ξεπηδούσαν το «κελλάρι της Φυσικής», «της Χημείας» και «της Βιολογίας». Κελλάρια, που ο ορθογράφος τα απαιτεί με ένα λάμδα, αλλά ο Μίλτος, όπως υπέγραφε τις αναρτήσεις του, σαν γιαννιώτης μάστορας, επέλεγε «χειροποίητες» παρεμβάσεις, όπου οι ορθογράφοι ακολουθούσαν άλλους κανόνες.
«Χειροποίητες» οι διδακτικές προτάσεις του.
«Σχεδιάστε τη μεταβολή με το χρόνο της στάθμης νερού στο ανοικτό δοχείο, εάν η παροχή του νερού που ρέει από το σωλήνα τροφοδοσίας είναι μικρότερη από την παροχή εκροής του νερού από το σιφόνι».
«Χειροποίητες» και οι παρεμβάσεις του της «νέας εποχής».
Καταλυτική Διάσπαση του Υπεροξειδίου του Υδρογόνου
Σπούδασε Φυσική στην Αθήνα, την ελπιδοφόρα και αδικαίωτη δεκαετία του 1960. Υπηρέτησε στην Ζωσιμαία Σχολή, στα Γιάννενα και στο ΕΚΦΕ της πόλης. Δικαιώθηκε ως δάσκαλος, μέσα απ τις διαχρονικές αφηγήσεις μαθητών και συναδέλφων, που έφταναν μέχρι εμάς στον νότο, χωρίς να τον γνωρίσουμε πρόσωπο με πρόσωπο.
Ο άλλος ιστότοπος του, με «λίγα απ’ όλα», αποτελεί την έκφραση του Μίλτου ως πολίτη της πόλης που ήξερε «και από άρματα και από γράμματα». Και εκεί, σε χαμηλόφωνο τόνο, μοιραζόταν αυτά που για τον ίδιο αποτελούσαν αξίες. Πολιτιστικές και κοινωνικές, που καθοδηγούσαν διακριτικά τις διδακτικές του απόψεις και παρεμβάσεις.
Είμαι τακτικός επισκέπτης στα «κελλάρια» του για να αντλήσω πληροφορίες για τα πράγματα και τα πρόσωπα της εκπαίδευσης που βίωσε και τα αποδελτίωσε σαν μερακλής μάστορας της δουλειάς μας.
Διατελώ ευγνώμων
Τον Μίλτο τον γνώρισα μέσα από το ylikonet, αλλά είχα την τύχη να τον γνωρίσω
και από κοντά….
Η πρώτη μας επαφή ήταν στο blog του Διονύση, πριν το ylikonet…
Σε μια άσκηση, σαν αυτή του Γιάννη προχθές με τις δύο ράβδους
«ποια θα φθάσει πιο γρήγορα» είχα γράψει ένα σχόλιο…δεν θυμάμαι καλά….
που πρότεινα κάτι για να θολώσει τα νερά περισσότερο….
Μου έγραψε στο μεηλ:
«Θοδωρή, δεν πρέπει να στήνουμε παγίδες στους μαθητές και να καρτεράμε να πέσουν μέσα…… Όταν η κόρη σου φθάσει να δώσει εξετάσεις, θα δεις αλλιώς τα πράγματα…»
Από τότε ξεκίνησε μια επικοινωνία που εξελίχθηκε σε φιλία…
Τον εκτιμούσα αφάνταστα …. Τίμιος, γενναιόδωρος, φιλόξενος, λάτρευε την πόλη του,
λάτρευε τα Γιάννενα, λάτρευε την Ήπειρο…
Τον συνάντησα πριν 8-9 χρόνια, τη βδομάδα μετά το Πάσχα στα Γιάννενα…
Περίμενε στο ξενοδοχείο….Πήγαμε για φαγητό….. Διψούσε να μάθει για όλους
όσους γνώριζε από το ylikonet, αλλά δεν είχε συναντήσει ποτέ….
Για το Διονύση, το Θρασύβουλο, το Γιάννη….Θυμάμαι πήρα τηλέφωνο το Διονύση
και του έδωσα το Μίλτο να μιλήσουν…..Μετριοπαθής και ήρεμος σε κάθε τοποθέτησή του…..
«Μη θυμώνεις Θοδωρή…..χάνεις το δίκιο σου, όταν θυμώνεις»
Στη συνέχεια με το δικό του αυτοκίνητο, μας πήγε βόλτα να δούμε την πόλη του
από ψηλά….Ήταν περήφανος για τα Γιάννενα….
Το πρωί ήρθε στο ξενοδοχείο….Με τα δώρα του…..Τι νομίζετε πως ήταν;;;;
Πηνία, μαγνήτες, αμπερόμετρα, καλώδια …..
"Να τα πάρεις σχολείο να τα έχεις να δείχνεις την επαγωγή….."
Τότε, ήμουν ακόμα στο 12ο και δεν είχαμε εργαστήριο στο σχολείο…..
Δυστυχώς δεν τον ξαναείδα….Κάτι γινόταν και τελικά δεν βρισκόμασταν…..
Μιλάγαμε μόνο στο τηλέφωνο…
Το καλοκαίρι ανταλλάξαμε κάποια μεηλ….
Πιστεύω πως δεν θα τον «ενοχλήσει» που κοινοποιώ μερικά αποσπάσματα…
…………………………
«Θοδωρή καλημέρα και χρόνια πολλά για τη γιορτή της Παναγίας
Χάρηκα που είστε καλά και πιο πολυ για την φωτό στο τοιχάκι της Παμβώτιδας.
Βλέπω απέναντι το λόφο της Καστρίτσας.
Πάντως Γιάννενα, χωρίς Ζαγόρι,, Κόνιτσα, Μολυβδοσκέπαστη – Μπουραζάνι, οινοπεία Ζίτσας
μισή εκδρομή είναι για, νάχουμε και για αργότερα.
Αν είστε εδώ μετά τις 16 Αυγούστου, μπορούμε να τα πούμε από κοντά,
για πολλά και για όλους…
Χαιρετώ
Μίλτος…………..»
«Δύσκολα μου βάζεις. Δεν ξέρω τι να προτείνω.
Για τα χωριά του Ζαγοριού, φτάνεις Γιάννενα, μετά αεροδρόμιο και συνεχίζεις ευθεία.
Μπορείς να μην μπεις μέσα στην πολη, αλλά από την παράκαμψη, να βγεις στο αεροδρόμιο.
Γύρω στα 15 – 19 χιλιόμετρα μετά το αεροδρόμιο φτάνεις στο χωριό Μεταμορφωση, οπότε η συνεχίζεις προς Βοιδομάτη (γέφυρα Κλειδωνιάς)
ή ανεβαίνεις στο κεντρικό Ζαγόρι με στάσεις Δίλοφο – Κήποι – Κουκούλι, άντε το πολύ Καπέσοβο και επιστροφή Γιάννενα. Μια άλλη λύση πιο δύσκολη αφού φτάσετε στο Βοιδοματη συνεχίζετε προς Κόνιτσα μετά Μπουραζάνι και από εκεί επιστροφή από άλλη διαδρομή γύρω στο δ'ιωρο και από Γιάνννενα συνολικα
Εγώ θα είμαι στις 15 Αυγούστου στο Κουκούλι οπότε τα λέμε από κοντά εκεί (Γιάννενα – Διλοφο – Κήποι (Μουσείο Αγάπιου Τόλη) Κουκούλι – Καπέσοβο και επιστροφή από τον ίδιο δρόμο ξανά κανά δίωρο συνολικα
Μπορώ μόλις βγείτε στο Ζαγόρι (άγαλμα γυναίκας πίνδου) να συμπορευτούμε, θα χαρώ πολύ να σας ξεναγήσω στα χωριά αυτά
Τα λέμε, από κοντά!
Μίλτος…….»
Τελευταία επικοινωνία μαζί του πριν 1,5 μήνα…
Έχασα ένα φίλο….και το ylikonet έχασε μια ήρεμη και έμπειρη γνώμη…
Καλό ταξίδι, Μίλτο…
Κουράγιο στη σύντροφό σου και το γιο σου Ξενοφώντα
Καλό ταξίδι Μίλτο.
Το" κελάρι της Φυσικής " που είχες,
θα μας κερνάει το Μπρούσκο του χαρακτήρα σου..
Καλημέρα Θοδωρή.
Αυτά που γράφεις, τα ήξερα “από πρώτο χέρι”.
Πριν λίγες μέρες (3-4;;;) μίλαγα με το Γιώργο (Φα) και ήρθε η συζήτηση στον Μίλτο…
Του μετέφερα ακριβώς αυτά που λες.
Κοίτα παιχνίδια…
καλό ταξίδι Μίλτο
το "μικρό κελλάρι" των Φυσικών μικραίνει κι άλλο
όταν "φεύγουν" συνάδελφοι σαν και σένα και, μάλιστα, "ομότεχνοι"…
Χθες το βράδυ βρέθηκα στην πόλη του Μίλτου….την πόλη που αγάπησε όσο λίγοι…
Ο Μίλτος "στέλνει" σε όλους στο ylikonet τα χαιρετίσματά του