Η κοινοποίηση των διακριθέντων μαθητών στον γυμνασιακό «Αριστοτέλη», που συνοδεύεται (εκτός σχετικά λίγων εξαιρέσεων) και από τα ονόματα των σχολείων τους, δίνει την δυνατότητα για να αναδειχθούν κάποια απ’ τα χαρακτηριστικά αυτών των σχολείων ως προς την διδασκαλία της Φυσικής και ορισμένες εκπαιδευτικές τάσεις των μαθητών που έλαβαν μέρος.
Η κατάταξη των μαθητών που διακρίθηκαν, κλιμακώνεται σε τέσσερις κατηγορίες: 1ο, 2ο& 3ο Βραβείο Αριστείας και Εύφημος Μνεία.
συμμετοχές και σχολεία
Η διάκριση των μαθητών, συνήθως σ’ αυτές τις ηλικίες, σχετίζεται με το οικογενειακό σε συνδυασμό με το σχολικό περιβάλλον. Από τις δύο αυτές παραμέτρους μπορούμε να μελετήσουμε μόνο την συσχέτιση των σχολείων των μαθητών με τις διακρίσεις, οπότε δεν θα πρέπει να ξεχνούμε ότι μελετούμε δείγμα που είναι φιλικό προς τη Φυσική.
Αν τα σχολεία διακριθούν σε Δημόσια (Δ), Πρότυπα & Πειραματικά (Π) και Ιδιωτικά (Ι), οι διαγωνισθέντες κατανέμονται ανάλογα με τα σχολεία που φοιτούν χονδρικά ως εξής:
Τάξη Α: Δ: 6/10, Π: 1/10, Ι: 3/10
Τάξη Β: Δ: 6/10, Π: 1/10, Ι: 3/10
Τάξη Γ: Δ: 5/10, Π: 1/10, Ι: 4/10
Αυτή η πρώτη αδρομερής κατανομή περιγράφει ότι ο διαγωνισμός δεν αποτελεί αποκλειστικό πεδίο των Πρότυπων – Πειραματικών και των Ιδιωτικών Σχολείων. Βέβαια, η κατανομή δεν λαμβάνει υπόψη της την πανελλαδική σχετική συχνότητα των σχολείων.
καθώς μεγαλώνουν οι μαθητές …
Η πιο ενδιαφέρουσα τάση των μαθητών που διακρίθηκαν στον γυμνασιακό «Αριστοτέλη» περιγράφεται από την φθίνουσα συχνότητα συμμετοχής καθώς αυξάνει η ηλικία τους, σύμφωνα με τους απόλυτους αριθμούς που ανακοινώθηκαν:
Τάξη Α: 787 μαθ, Τάξη Β: 636 μαθ, Τάξη Γ: 231 μαθ
Αυτή η τάση ελάττωσης του αριθμού των διακριθέντων καθώς οι μαθητές μεγαλώνουν, δεν αλλάζει ποιοτικά με τον τύπο του σχολείου που φοιτούν οι διαγωνιζόμενοι. Αν στον διαγωνισμό της Α Τάξης για κάθε τύπο σχολείου υποθέσουμε ότι διακρίθηκαν 10 μαθητές, η ελάττωση κλιμακώνεται ως εξής:
Τάξη Β: Δ: 8 μαθ, Π: 5 μαθ, Ι: 9 μαθ
Τάξη Γ: Δ: 2 μαθ, Π: 4 μαθ, Ι: 4 μαθ
Αν ληφθεί υπόψη ότι το δείγμα που συζητάμε συγκροτείται από παιδιά φιλικά προς την Φυσική, κάτι δεν πάει καλά με την διδασκαλία της, αφού αντί να ενδυναμώνει το ενδιαφέρον των μαθητών με τον καιρό, φαίνεται (ως ελάχιστο) να μην ενισχύει τη συμμετοχή τους σε σχετικούς διαγωνισμούς αριστείας, και αυτό να ισχύει για κάθε τύπο σχολείου.
Φυσική μετά … μουσικής
Επειδή εκτιμώ ότι τα σκορ των επιτυχιών των μαθητών των σχολείων που έχουν πρόσβαση στα ΜΜΕ, θα τα αναδείξουν και θα τα διαχειριστούν καλύτερα από μένα οι υπεύθυνοι διευθυντές και οι συνάδελφοι αυτών των σχολείων, επιλέγω να αναδείξω τα ελάσσονα, που συνήθως περνούν απαρατήρητα.
Μια ενδιαφέρουσα παράμετρος, είναι η διακριτή συμμετοχή μαθητών από Μουσικά Γυμνάσια. Η καταγραφή αναδεικνύει ότι διακρίθηκαν σε όλες τις κατηγορίες (στα τρία σκαλιά της Αριστείας και στις Εύφημες Μνείες) μαθητές από Μουσικά Γυμνάσια όλης της χώρας:
Αθηνών (8 διακρίσεις), Χανίων (7), Χίου (3), Λάρισας (2), Πατρών (2), Αλίμου, Άμφισσας, Βόλου, Καλαμάτας, Κατερίνης, Ιωαννίνων και το Καλλιτεχνικό Σχολείο Γέρακα.
Είναι προφανές ότι, ως εκπαιδευτική κοινότητα, μας διαφεύγουν διδακτικές προσπάθειες που πετυχαίνουν να καρπίζουν σε σχολεία με φαινομενικά διαφορετικούς προσανατολισμούς.
Κάπου εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι στους διακριθέντες υπάρχουν ονοματεπώνυμα που παραπέμπουν σε καταγωγή από τα βόρεια και τα ανατολικά σύνορα της χώρας. Αυτές οι συμμετοχές εγγράφονται στα θετικά του δημόσιου σχολείου.
στη μέση του Αιγαίου
Υπάρχουν διακριθέντες από σχολεία που η χειμέρια απομόνωση και τα θερινά επαγγελματικά πρότυπα, δεν ευνοούν συμμετοχές και επιδόσεις σε διαγωνισμούς Φυσικής. Στο υλικό που επεξεργάστηκα, παρελαύνουν μαθητές από σχολεία της Σαμοθράκης, της Ίου, της Θήρας, της Λέρου και της Καλύμνου. Για να τιμήσω τους δάσκαλους που σε δύσκολες συνθήκες πέτυχαν να συγκροτήσουν αξιόμαχες ομάδες, θα μνημονεύσω τον άγνωστό μου συνάδελφο φυσικό του Γυμνασίου με Λ.Τ. της Αστυπάλαιας, Εμμανουήλ Γκίκα, που ενέπνευσε τους μαθητές του να πετύχουν τέσσερις διακρίσεις στον Διαγωνισμό «Αριστοτέλης 2019». Παραθέτω την αφίσα με την οποία αυτό το σχολείο γνωστοποίησε την συμμετοχή των μαθητών του στον Διαγωνισμό.
![]()


Γιώργο ενδιαφέρουσα η ανάλυσή σου και συγχαρητήρια για την τελευταία παράγραφο !!
καλησπέρα Δημήτρη!
τα συγχαρητήρια σ’ αυτούς τους μαθητές και τους καθηγητές τους, που μνημονεύονται στην τελευταία παράγραφο.
Γιώργο, ενδιαφέρουσα η προσπάθεια ανάλυσης και ως συνήθως ποιοτική…
Να προσθέσω ότι:
Α) από τα 25 παιδιά που αρίστευσαν στην Α’ Λυκείου τα 15 ήταν από δημόσια σχολεία
Β) από τα 38 παιδιά που αρίστευσαν στην Β’ Λυκείου τα 19 ήταν από δημόσια σχολεία
Γ) από τα 56 παιδιά που πρώτευσαν στην Α’ φάση της Γ΄ Λυκείου τα 20 παιδιά ήταν από δημόσια σχολεία κυρίως της περιφέρειας…
Ενώ από τα 10 πρώτα παιδιά στη Β’ φάση, τα 6 είναι από δημόσια σχολεία…
Σίγουρα οι δάσκαλοι παίζουν καθοριστικό ρόλο για τη συμμετοχή παιδιών σε ανάλογους διαγωνισμούς….και μπράβο σε όσους «εμπνέουν» για κάτι τέτοιο
Καλημέρα Γιώργο, καλημέρα σε όλους.
Πολύ ενδιαφέρουσα η μελέτη σου Γιώργο, καθώς και τα στοιχεία για τους αριστεύσαντες του Θοδωρή.
Επειδή όμως η στατιστική είναι "άτιμο πράγμα" θα έλεγα ότι θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον αν η αναλογία:
Τάξη Α: Δ: 6/10, Π: 1/10, Ι: 3/10
δινόταν μαζί με την αναλογία φοιτούντων σε κάθε κατηγορία σχολείων.
Αν δηλαδή στα δημόσια σχολεία πηγαίνουν 80.000 μαθητές, στα πρότυπα 2.000 και στα Ιδιωτικά 10.000, τότε προσήλθαν στο διαγωνισμό:
Δημόσια: 1 στους 170 μαθητές
Πρότυπα: 1 στους 25 μαθητές
Ιδιωτικά: 1 στους 42 μαθητές.
Και αυτοί οι αριθμοί κάτι λένε για την κατεύθυνση στην οποία οδηγείται η κατάσταση…
ΥΓ
Βέβαια οι αριθμοί 80.000, 2.000 και 10.000 είναι …εικονικοί, αφού δεν έχω τα στοιχεία!
Καλημέρα Γιώργο.
Ιδιαίτερου ενδιαφέροντος η στατιστική ματιά σου στο επίπεδο που την τοποθετείς .
Μια απορία μου πέρα από την κατανόηση της μη ανακοίνωσης βαθμολογίας αριθμητικά είναι, το πως ζυγίστηκε ο διαχωρισμός αριστείων (1ο,2ο,3ο) αριθμητικά καθώς και πως δούλεψε ο ‘’διαχωριστήρας’’ της αριθμητικής τοποθέτησης των βραβευθέντων ,π.χ με το 1ο Βραβείο Αριστείας (1,2,3…)…
Να γίνω ποιο σαφής ,οι 71 που πήραν 1ο βραβείο Αριστείας στη Β΄Γυμνασίου π.χ ,εφόσον δεν έχουν καταγραφεί με αλφαβητική σειρά σημαίνει μονοσήμαντη αντιστοιχία α/α με αριθμό βαθμ/γίας ;
Εκ μεταφοράς από το σχόλιο του Θοδωρή… «Σίγουρα οι δάσκαλοι παίζουν καθοριστικό ρόλο για τη συμμετοχή παιδιών σε ανάλογους διαγωνισμούς….και μπράβο σε όσους «εμπνέουν» για κάτι τέτοιο»
ο δαίμων της στατιστικής
Διονύση, κάνεις καλά που τονίζεις τα όρια που ήδη έχουν διατυπωθεί για το δείγμα. Ότι δηλαδή «η κατανομή δεν λαμβάνει υπόψη της την πανελλαδική σχετική συχνότητα των σχολείων». Το δείγμα υπόκειται σε μια ακόμα δέσμευση , αφού σ’ αυτό εντάσσονται μόνον οι διακριθέντες και όχι όλοι όσοι συμμετείχαν. Η επιτροπή που επιμελήθηκε τον Διαγωνισμό, δεν ανακοίνωσε τα σχολεία που συμμετείχαν και δεν διακρίθηκαν, ούτε βεβαίως τους μαθητές τους. Ορθώς, και η αιτία κατανοητή και αποδεκτή.
Γι’ αυτό και η εξαγωγή του συμπεράσματος ήταν συντηρητική και οριοθετημένη: «ο διαγωνισμός δεν αποτελεί αποκλειστικό πεδίο των Πρότυπων – Πειραματικών και των Ιδιωτικών Σχολείων», για να αποκλειστεί ο «δαίμων της στατιστικής» που εκτρέπεται σε ανοίκειες επαγωγές.
Ο «δαίμων» όμως «παρεισφρέει» στους δικούς σου λογαριασμούς, αφού δεν έχει ιδιαίτερο νόημα η αναγωγή στη μονάδα, όταν αναφερόμαστε σε σχολεία που έχουν διαφορετικές στοχεύσεις. Π.χ., τα δημόσια σχολεία της χώρας διαφοροποιούνται μεταξύ τους ως προς τις επιδιώξεις τους. Τα Πρότυπα ενδιαφέρονται (και) για την αριστεία, συγκεκριμένους προσανατολισμούς έχουν τα μουσικά και τα καλλιτεχνικά, στην γλωσσική και κοινωνική ενσωμάτωση δίνουν έμφαση τα σχολεία περιοχών που ζουν παιδιά οικονομικών μεταναστών, ρομά ή μειονοτικών πληθυσμών και ιδιαίτερους στόχους έχουν σχολεία που τελούν σε γεωγραφική απομόνωση, αφού η Ελλάδα δεν είναι Ολλανδία.
Άμεσα συγκρίσιμα, θεωρώ ότι είναι τα Πειραματικά & Πρότυπα με εκείνα τα Ιδιωτικά που έχουν δηλωμένους στόχους αριστείας. Η συμμετοχή των δημόσιων σχολείων σχετίζεται με τους προσωπικούς στόχους που θέτει για το μάθημά του ο κάθε φυσικός ή και η διεύθυνση του σχολείου. Δεν πρέπει να παραγνωρίζεται και η οικογενειακή στοχοθεσία, που συνήθως περιγράφεται από τις ατομικές συμμετοχές στους διαγωνισμούς.
Η ιδιαίτερη αναφορά στα Μουσικά Σχολεία, στα σχολεία των βράχων του Αιγαίου και στα παιδιά με τα αλβανικά, σλάβικα και ασιατικά ονόματα, αποσκοπούσε να αναδείξει περιπτώσεις όπου μαθητές & δάσκαλοι βρίσκουν τρόπους να βάζουν στόχους διαφορετικούς απ’ αυτούς που επιβάλουν οι σχολικές ιδιαιτερότητες και οι τοπικές κοινωνίες.
Και η όποια στατιστική, όταν φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως συμβουλευτικό και όχι ως εργαλείο κοινωνικής μηχανικής, οφείλει να αποδώσει σε τέτοιες περιπτώσεις εύλογο συντελεστή βαρύτητας.
Είναι ικανά τα θετικά παραδείγματα που ανέδειξα, ώστε να λειτουργήσουν ως πρότυπα αναβάθμισης του δημόσιου σχολείου;
Νομίζω ναι, αν οι συντελεστές τους έχουν επίγνωση των ορίων εκείνων που πέτυχαν και την συναίσθηση ότι το σημαντικό δεν είναι η καλή σπορά αλλά η μαγιά που θα αφήσουν για τους επόμενους, όταν ο ίδιοι αλλάξουν σχολείο. Επιπλέον, αν έχουν αναπτύξει ενσυναίσθηση πως αν επιλέξουν να λειτουργήσουν ως περιφερόμενες παραδειγματικές περιπτώσεις, θα χάσουν την επαφή τους με την σχολική πραγματικότητα, με αποτέλεσμα να λειτουργήσουν εκόντες-άκοντες, ως προφήτες που κηρύττουν μια ακόμα ανύπαρκτη “πανάκεια της εκπαίδευσης”. Μιλάω για πράγματα που έχουμε δει.
Με το ίδιο πνεύμα, θα επανέλθω στην ελάττωση των διακριθέντων κατά την μετάβαση από την Α στην Γ Τάξη Γυμνασίου, για κάθε τύπο σχολείου, για να διατυπώσω συμπεράσματα διαφορετικά απ’ αυτά που μου ψιθυρίζει ο «δαίμων της στατιστικής». Η συντηρητική προσέγγιση προβλέπει ότι το εύρημα πρέπει να πιστοποιηθεί από την οργανωτική επιτροπή του Διαγωνισμού που διαχειρίζεται τα αυθεντικά δεδομένα και να επιβεβαιωθεί από δείγματα και άλλων ετών. Αν επικυρωθεί, μάλλον η αριστεία δεν αποτελεί σπόρο που πολλαπλασιάζεται απρόσκοπτα, ακόμα και σε γόνιμα εδάφη και επομένως απαιτείται δεύτερη ανάγνωση σε εκπαιδευτικές προτάσεις που την προτάσσουν ως έναν απ’ τους κύριους εργαλειακούς στόχους.
Καλησπέρα Παντελή,
δεν έχω ιδέα!
Γι’ αυτό δεν μπορώ να συνεισφέρω
Θέλω να θίξω κάτι ακόμα…
Διαγωνισμοί ανοικτής πρόσβασης σε μαθητές αποτελούν στοιχείο δημοκρατικής
εκπαίδευσης και ίσων ευκαιριών για την ευόδωση προσδοκιών….
Δεν διαγωνίζονται σχολεία με κλειστές ομάδες μαθητών…..
Αυτό δίνει τη δυνατότητα και σε παιδιά που δεν έχουν σημαντικές πιθανότητες
για επιτυχία να πάρουν μέρος, αν το θέλουν…
Αντίθετα σε άλλους διαγωνισμούς που μια μικρή-κλειστή ομάδα μαθητών θα εκπροσωπήσει
το σχολείο στο διαγωνισμό, οι φιλοδοξίες διδασκόντων και ιδιοκτητών για διάκριση,
έχει ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό παιδιών που δεν θεωρούνται ως …οι καλύτεροι
εκπρόσωποι του σχολείου…..
Μάλιστα, για να καταρτιστεί η ομάδα εκπροσώπησης…γίνονται και διαγνωστικά τεστ….
ενώ σε κάποια σχολεία, η προετοιμασία αρχίζει με την έναρξη της χρονιάς….
Τουλάχιστον εδώ Γιώργο, υπάρχει ακόμα αθωότητα …ειδικά στις μικρότερες τάξεις…
Δυστυχώς στις μεγαλύτερες, κυριαρχεί η …νευρικότητα της πιστοποίησης της αξίας….
κάτι που ίσως τροφοδοτείται και από τους γονείς που συνοδεύουν-περιμένουν
17αρηδες έξω από το εξεταστικό κέντρο….
αυτά που περιγράφεις Θόδωρε,
δεν επιλύουν εκπαιδευτικά προβλήματα,
μεγεθύνουν τα υπάρχοντα