by 
Στην άδεια πόλη, τον 15αύγουστο, χωρίς περισπασμούς από οχήματα και αγχωμένους συμπολίτες, διευκολύνεται η βόλτα στο κέντρο και η παρατήρηση γίνεται με άλλο μάτι.
Ιπποκράτους, δίπλα στο Χημείο της Σόλωνος
Από τα πιο παλιά βιβλιοπωλεία που εστιάζουν σε βιβλία θετικών επιστημών
Πάρκινγκ εκεί κοντά, στην Ζαλόγγου, παράλληλη της Σόλωνος
Φαρμακείο στην Νίκης, στο Σύνταγμα.
Στην Ηλιουπόλεως, απέναντι από το Πρώτο Νεκροταφείο.
Και η ταυτότητα της αναπαράστασης.
Καλό Δεκαπενταύγουστο σε όλους!
Χρόνια πολλά Παναγιώτη!
Χρόνια πολλά Μαρία!
Αποστόλη,
εδώ δεν επεβλήθη η μάσκα για υγειονομική προστασία αλλά …
… για την προστασία της κοινωνίας από την επίγνωση όσων διαμείβονται πίσω απ την κουρτίνα
τον “μασκοφόρο” Ασάνζ κρατά ένας ακόμα “φιμωμένος” στην πατρίδα του την Κίνα, ο Άι Γουέι Γουέι, μπρος απ την Πύλη του Βρανδεμβούργου στο Βερολίνο, πέρσι τον Απρίλιο
κάποιες ακόμα προτάσεις για έλεγχο στην κλίμακα «Φραγκλίνος – Τέλερ»
«ο λόγος που προσφέρει έτοιμες πλήρεις “εξηγήσεις” για τα πάντα, είναι ανορθολογικός και υπερτερεί ανέκαθεν του ορθού λόγου, εγγενή γνωρίσματα του οποίου είναι η αμφιβολία και η αναζήτηση, οι αντιφάσεις και η αναθεώρηση, ακόμα και οι απομιμήσεις του»
«είναι πλαστός ορθός λόγος αυτός που προκύπτει όταν ευέλικτοι ειδήμονες υποτάσσουν τις γνώσεις τους σε πολιτικούς σχεδιασμούς, διατεινόμενοι, με σχεδιαγράμματα και άλλα τινά, ότι, λ.χ., οι 25 μαθητές ανά τάξη είναι ένα και το αυτό με τους 15»
οι αμερικάνοι επιστήμονες μέσα απ το πρίσμα της πολιτικής
το American Scientist, τον Φεβρουάριο του 2017 τονίζει με το ακόλουθο απόσπασμα ότι οπωσδήποτε έχουν πολιτικό αποτύπωμα οι διαδικασίες παραγωγής και επικύρωσης των επιστημονικών νόμων, ακόμα και των πιο αφηρημένων
«τα βαρυτικά κύματα αδιαφορούν για τα εκλογικά αποτελέσματα, η ανακάλυψή τους όμως είναι συνδεδεμένη με τις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες υπό τις οποίες εργάστηκαν οι επιστήμονες που τα ανέδειξαν»
ο Phillip Ball πολιτικοποιεί ακόμα πιο συγκεκριμένα την προηγούμενη άποψη γράφοντας στο ιατρικό περιοδικό The Lancet
«ένα από τα τραγικά γεγονότα αυτής της κρίσης είναι πως πολλά από τα έθνη που πλήττονται περισσότερο, είναι εκείνα που κυβερνούνται από αυταρχικούς ή λαϊκιστές ηγέτες, όπως οι ΗΠΑ, η Βραζιλία, η Ινδία και το Ηνωμένο Βασίλειο»
«σε ποια μεριά του σχοινιού βρίσκεσαι;», τοιχογραφία στη Βραζιλία, από δεξιά ο κορονοϊός κι ο Μπολσονάρο, αριστερά κοντράρουν οι υγειονομικοί
στον ακόλουθο γενικευμένο πίνακα περιγράφονται οι πολιτικές απόψεις των αμερικάνων επιστημόνων, με κλίμακα που ξεκινά από “ακροαριστερές” αντιλήψεις, περνά σε “φιλελεύθερες” (όχι απαραίτητα οικονομικά αλλά κυρίως κοινωνικά), σε “ενδιάμεσες” μεταξύ φιλελεύθερων και συντηρητικών, σε “συντηρητικές” και σε “ακροδεξιές”
η έρευνα έγινε το 2013 – 14 και δημοσιεύτηκε στο nature
από τους αναλυτικούς ανά ειδικότητα πίνακες προκύπτει ότι οι αμερικάνοι επιστήμονες είναι πλειοψηφικά και για όλους τους επιστημονικούς τομείς, κοινωνικά “φιλελεύθεροι”, συνήθως ψηφοφόροι του Δημοκρατικού Κόμματος με πολύ μεγάλα ποσοστά στις τάξεις των αστρονόμων και των αστροφυσικών. Οι “συντηρητικοί”, που συνήθως ψηφίζουν ρεπουμπλικάνους, δεν αποτελούν κυρίαρχη τάση σε καμία ειδικότητα, με μόνους τους μηχανικούς να επιλέγουν πλειοψηφικά την “ενδιάμεση” τάση μεταξύ “φιλελεύθερων” και “συντηρητικών”. Οι κοινωνιολόγοι εμφανίζουν ένα σημαντικό ποσοστό “ακροαριστερών” πολιτικών επιλογών
συμπερασματικά, οι αμερικάνοι επιστήμονες ακολουθούν αυτό που θα λέγαμε, κεντρώες πολιτικές απόψεις
οι επιστήμονες που υποστηρίζουν τον Πρόεδρο Τραμπ, σε συνεντεύξεις τους στο The Atlantic, δηλώνουν την διαφωνία τους με τη μονόπλευρη κατανομή των ερευνητικών κονδυλίων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, που αποτέλεσε προτεραιότητα των Δημοκρατικών Προέδρων, με την αιτιολογία ότι δεν οφείλεται στις ανθρώπινες δραστηριότητες και αμφισβητούν τα δραματικά σενάρια που προβλέπονται εξ αιτίας της. Υποστηρίζοντας αυτές τις θέσεις βρίσκονται έξω απ την κυρίαρχη επιστημονική ατζέντα και γι αυτό αισθάνονται ότι κινδυνεύει η καριέρα τους
οι αντιρρήσεις των επιστημόνων – υποστηρικτών του Τραμπ δεν διαφοροποιούνται στην ουσία τους παρά μόνον στον τρόπο που διατυπώνονται, από το ρεύμα των καθημερινών πολιτών που διαμόρφωσε την τραμπική πλειοψηφία στις προηγούμενες εκλογές
με τη βοήθεια του Quino, πατέρα της ατίθασης Μαφάλντα, που από χθες είναι ορφανή, θα μπορούσε να σκιαγραφηθεί ο τρόπος που αντιλαμβάνονται την επιστημονική παραγωγή οι ψηφοφόροι που υποστήριξαν τον Τραμπ το 2016
τις λαμπρές επιστημονικές ιδέες τις τρυγούν οι “πάνω όροφοι” …
… ενώ για τους πολίτες απομένει … αέρας κοπανιστός
Τραμπ και επιστήμονες: σε απόσταση
η απόσταση μεταξύ της αμερικάνικης προεδρίας και των επιστημόνων ώθησε για πρώτη φορά στην 175χρονη κυκλοφορία του το περιοδικό Scientific American να πάρει πολιτική θέση στις τρέχουσες προεδρικές εκλογές υπέρ του Μπάιντεν, διότι ο Τραμπ «έβλαψε τις ΗΠΑ αφού απορρίπτει τα επιστημονικά δεδομένα για την covid-19 και την κλιματική αλλαγή»
το ίδιο έπραξαν ενυπόγραφα, τασσόμενοι υπέρ του Μπάιντεν 30 νομπελίστες Ιατρικής, 25 κάτοχοι Νόμπελ Χημείας και 26 με Νόμπελ Φυσικής. Το ίδιο έκαναν, χωριστά απ τους 81 προηγούμενους, και 13 νομπελίστες Οικονομίας
στους φυσικούς που αντιτίθενται στον Τραμπ έδωσαν το παρών οι γερόλυκοι Robert Woodrow Wilson & Arno Penzias, που εντόπισαν τα ίχνη της «Μεγάλης Έκρηξης» (Νόμπελ 1978) μαζί με τον περσινό κάτοχο (2019), James Peebles, για τη θεωρητική προσέγγιση του ίδιου θέματος
Penzias & Wilson, Kip Thorne
αλλά και οι πρόσφατα βραβευμένοι, το 2017, Kip Thorne, Barry Barish & Rainer Weiss, για την πειραματική επιβεβαίωση των βαρυτικών κυμάτων
λοιπόν;
η απόσταση των αμερικάνων επιστημόνων και της προεδρικής εξουσίας που διευρύνεται στην παρούσα εκλογική & υγειονομική συγκυρία, βάζει στο τραπέζι και το χάσμα μεταξύ του επιστημονικού λόγου και του ανορθόδοξου τρόπου που αντιμετωπίζει την υγειονομική κρίση ένα ισχυρό ρεύμα πολιτών
μπορεί αυτό το χάσμα να ενισχύεται απ’ τον τρόπο που εξελίσσεται ο δημόσιος λόγος, όπως συνέβη και στο πρόσφατο πρώτο προεκλογικό διάλογο μεταξύ Τραμπ και Μπάιντεν, αλλά δεν θα πρέπει να παραγνωριστεί και η υποβάθμιση του παιδαγωγικού καθήκοντος των επιστημόνων που φαίνεται να επιλέγουν και να απολαμβάνουν το ρόλο του θαυματοποιού που βγάζει απ το καπέλο του τεχνολογικά "καλούδια" που προβάλλονται ως πανάκειες
αυτή την περίοδο που δεν υπάρχουν άμεσα διαθέσιμες αποτελεσματικές λύσεις για την υγειονομική κρίση, είναι εύλογο να δοκιμάζεται περισσότερο ο ρόλος του επιστήμονα ως θαυματοποιού αφού οι πολίτες δεν είναι εξοικειωμένοι με τον οδυνηρό τοκετό της γέννησης της νέας γνώσης, που τον λέμε «επιστημονική μεθοδολογία», στην οποία και εμείς οι δάσκαλοι επιστημών μικρή έμφαση αποδίδουμε και ίσως και δεν την υπερασπιζόμαστε παραδειγματικά κατά την επίλυση σχολικών κρίσεων
δυστυχώς το ζήτημα δεν αφορά αποκλειστικά τα αναλυτικά προγράμματα, αφού οι πολίτες που προβάλλουν “ψεκασμένους” ισχυρισμούς, πλειοψηφικά διαβιούν στο κοινωνικό και οικονομικό περιθώριο που συνεχώς διευρύνεται ή λόγω υποκείμενων τραυματικών εμπειριών αντιμετωπίζουν την κρίση με έντονη ψυχολογική αγωνία
η κοινωνία έχει εμπειρία από παρόμοιες καταστάσεις. Οι ιστορικοί που μελετούν την παγκόσμια ιστορία ανασυγκροτούν τις μεσαιωνικές επιδημίες και τις κλιματικές διαταραχές εκείνης της λησμονημένης περιόδου και τις ανεξέλεγκτες συμπεριφορές του τρομοκρατημένου τότε κόσμου ως πρόκριμα των θρησκευτικών και πολιτικών μεταρρυθμίσεων που οδήγησαν στην εποχή του Διαφωτισμού και της Επιστημονικής Επανάστασης
οι ίδιοι ιστορικοί επισημαίνουν ότι η Ιστορία συνήθως αποτυγχάνει να προβλέπει, μπορεί όμως να αναδείξει τις εναλλακτικές που δεν θα σκεφτόμασταν χωρίς την ιστορική εμπειρία. Σ’ αυτές τις εναλλακτικές ίσως εντάσσεται και μια διαφορετική δημόσια διαχείριση της επιστήμης, που θα αντιμετωπίζει τις “ψεκασμένες” αντιλήψεις των πολιτών που βρίσκονται στο κοινωνικό περιθώριο ίσως με τον τρόπο που η διδασκαλία παλεύει με τις εναλλακτικές απόψεις των μαθητών για της φυσικές επιστήμες
άσε που πρέπει να φρεσκάρει και η ίδια η επιστήμη λίγο την εικόνα της
το «λοιπόν» άνοιξε κι κλείνει με δυο απ τις 40 παρόμοιες τοιχογραφίες που επέλεξαν αισιόδοξες αποχρώσεις, τους τοίχους του δήμου Croydon στο Λονδίνο. Εμπνευστής της παρέμβασης ο Chris Shea
Καλησπέρα Γιώργο.
Πολύ ενδιαφέρουσα η σημερινή δημοσίευση, με πάρα πολλές προεκτάσεις…
"Οι κοινωνιολόγοι εμφανίζουν ένα σημαντικό ποσοστό “ακροαριστερών” πολιτικών επιλογών"
Κάτι τέτοιες μετρήσεις, έστω και στην Αμερική, φέρνουν τις αλλαγές στο Ελληνικό Λύκειο…
(έτσι μήπως και βάλουν μυαλό οι Κοινωνιολόγοι)
Ενώ οι μηχανικοί, πάντα μέσα στα… δημόσια έργα!
Στα σοβαρά τώρα, αναδεικνύεται νομίζω η σοβαρή απόσταση του μέσου ανθρώπου, από αυτό που λέμε επιστήμη.
Αυτός έχει μάθει να πιστεύει σε αλήθειες. Θεωρεί την επιστήμη, ένα ευαγγέλιο, που έχει απαντήσεις σε όλα, όπως απαντήσεις έχει και η θρησκεία.
Έτσι κάθε φορά που ανακύπτει ένα επιστημονικό πρόβλημα, όπως στις μέρες μας ο Covid 19, δεν μπορεί να δεχτεί την αδυναμία της επιστήμης να του προσφέρει έτοιμες λύσεις και είναι έτοιμος να δεχτεί κάθε περιθωριακή θέση ή και να αρνηθεί την πραγματικότητα…
Καλησπέρα, Γιώργο.
Μπορεί να μην σχολιάζω σε αυτήν την στήλη συχνά, αλλά την παρακολουθώ συνέχεια με ενδιαφέρον.
Μετά την τελευταία σου αναφορά περι επίστημης και πολιτικής στην ΗΠΑ και την παρέμβαση του Διονύση (την καλησπέρα μου), κάποιες σκέψεις:
Η επιστήμη δεν λέει στον άνθρωπο πώς να πράξει. Η επιστήμη μας λέει τι θα συμβεί (πολλές φορές δίνοντας πιθανότητες), όταν γνωρίζουμε τις αρχικές συνθήκες (όσο καλύτερα μπορούμε να τις μετρήσουμε), ενός φαινομένου. Οι πράξεις μας όμως καθοδηγούνται από τον συνδυασμό της ηθικής και της λογικής μας (…ή την έλλειψή τους…).
Συνεπώς το να ισχυριζόμαστε ότι οι άνθρωποι καθοδηγούνται από την επιστήμη είναι λάθος (συνήθως είναι δικαιολογία για την αποφυγή ευθυνών). Η επιστήμη θα προβλέψει τι θα συμβεί, ανάλογα με το τι θα πράξεις εσύ στο μέλλον. Η απόφαση όμως είναι δική σου και αυτήν και μόνον αυτήν θα καθορίσει το μέλλον. Για παράδειγμα αν χτίσεις το σπίτι σε πάνω σε ένα χείμαρρο και κόψεις το δάσος, η επιστήμη θα σου πει ότι το πιθανότερο είναι ότι κάποια στιγμή, ο συνδυασμός των παραπάνω θα οδηγήσει στο να πλημμυρήσει το σπίτι σου. Η απόφαση όμως της κοινότητάς σου για το αν θα κόψει το δάσος γιατί προσδοκεί οικονομική ανάπτυξη με το χτίσιμο σπιτιών ή αν δεν θα το κάνει για να αποφύγει την πιθανότητα καταστροφής, είναι καθαρά δική της. Και όταν συμβεί η καταστροφή με ή χωρίς οικονομική ανάπτυξη, δεν θα φταίει ότι δεν μας προειδοποίησαν έγκαιρα, αλλά θα οφείλεται στις αποφάσεις/πράξεις μας.
Και για να είμαι επίκαιρος, η επιστήμη προειδοποιεί ότι όσο δεν φοράς μάσκα και όσο συνωστίζεσαι, τόσο πιθανότερο είναι να προσβληθείς με κορωνοϊό. Επίσης μια άλλη επιστήμη προειδοποιεί ότι ο περιορισμόςτων μετακινήσεων ή ένα γενικό lockdown, θα οδηγήσει σε οικονομική καταστροφή. Το αν όμως εσύ θα μειώσεις ή θα αυξήσεις τις πιθανότητές σου ως προς την πανδημία, είναι προσωπική σου επιλογή. Επειδή λοιπόν αναγκάζεσαι να κινηθείς με ΜΜΜ για να πας στην δουλειά σου ή να βρίσκεσαι με άλλους 25 μαθητές σε μία αίθουσα, καμία επιστήμη δεν σου είπε να μην φορέσεις ποτέ μάσκα ή να πας σε μία συναυλία με άλλα 1000 άτομα… (πόσο μάλλον να κλείσεις ένα σχολείο).
γεια σου Διονύση
μου δίνεις την ευκαιρία να σχολιάσω και γω κάποια σημεία που βρήκα ενδιαφέροντα αλλά έκρινα ότι θα ήταν έξω απ τον στόχο της παρέμβασης
π.χ. ανέμενα τους οικονομολόγους πιο συντηρητικούς απ τους μηχανικούς αλλά η καταγραφή δεν δικαίωσε την υπόθεσή μου
επίσης, είναι ενδιαφέρον ότι ενώ στις ΗΠΑ οι φυλετικές αντιθέσεις κορυφώνονται με βίαιες εξάρσεις και δυσκολεύουν την καθημερινότητα, η επιστημονική κοινότητα ως όλον απορρίπτει τις “ακροδεξιές” προσεγγίσεις
καλησπέρα Στάθη
και εγώ παρακολουθώ τις περισσότερες αναρτήσεις, αλλά δεν πιέζομαι να τις σχολιάσω όταν δεν έχω να συνεισφέρω, άσε που αρκετές τις αντιμετωπίζω ως γοητευμένος μαθητευόμενος
ελπίζω ότι δεν προδίδω το πνεύμα σου επιλέγοντας απ την παρέμβασή σου ως ιδέες – κλειδιά τις ακόλουθες:
το να ισχυριζόμαστε ότι οι άνθρωποι καθοδηγούνται από την επιστήμη είναι λάθος
οι πράξεις μας καθοδηγούνται από τον συνδυασμό της ηθικής και της λογικής μας
οι αποφάσεις είναι δικές μας και αυτές και μόνον αυτές καθορίζουν το μέλλον
η επιστήμη προειδοποιεί ότι όσο δεν φοράς μάσκα και όσο συνωστίζεσαι, τόσο πιθανότερο είναι να προσβληθείς με κορωνοϊό (και) μια άλλη επιστήμη προειδοποιεί ότι ο περιορισμός των μετακινήσεων ή ένα γενικό lockdown, θα οδηγήσει σε οικονομική καταστροφή
εκτιμώ ότι κεντρικός πυρήνας της σκέψης σου είναι ότι η ελεύθερη βούληση του ανθρώπου είναι η πρωταρχική αφετηρία των αποφάσεων και των πράξεων των πολιτών
αξίζει όμως να διερευνήσουμε για το αν η επιστήμη περιορίζεται στη συνδρομή γνωμοδοτήσεων για τις κρίσιμες σε κάθε περίσταση παραμέτρους ή ενδεχομένως είναι σε θέση να φαλκιδεύσει την «ελεύθερη βούληση»
λέμε ότι ζούμε στον αιώνα της επιστήμης επειδή με τα θεωρητικά της επιτεύγματα αλλά κυρίως με τις τεχνολογικές της εφαρμογές άλλαξε την οικονομική και την κοινωνική εξέλιξη του κόσμου. Ο σεβασμός που κατέκτησε την οδήγησε να συναγωνιστεί τη μεταφυσική του παρελθόντος, διεκδικώντας να καθορίζει μια νέα ηθική υπόλογη στον ορθολογισμό της. Με αυτή την έννοια επηρεάζει τις αποφάσεις του ελεύθερου ανθρώπου ως ιδεολογία και όχι ως ουδέτερος τεχνοκρατικός σύμβουλος
όταν μάλιστα εμπλακεί χωρίς οριοθετήσεις με την εξουσία, μπορεί να λειτουργήσει ως επικυρωτική αυθεντία κανονιστικών οριοθετήσεων όπου βούληση χάνει τμήματα της ελευθερίας της αφού οφείλει να προσαρμοστεί στην κοινωνική ευθύνη
επιπλέον, κάποιοι ευφάνταστοι επιστήμονες και τεχνολόγοι, όπως ο Hawking, ο Musk, ο δημιουργός του Skype, Jaan Tallinn, ανησυχούν για την αυτονόμηση των νευρωνικών δικτύων που θα είναι σε θέση να ανταγωνιστούν την ελεύθερη βούληση των πολιτών, αφού θα αλλάξει η σχέση άνθρωπου και μηχανής. Το ίδιο πρόβλημα συζητιέται και για τα προϊόντα της απαγορευμένης, μέχρι πότε(;), κλωνοποίησης του ανθρώπινου γονιδιώματος
Καλημέρα Γιώργο. Κι εγώ παρακολουθώ τις αναρτήσεις, θαυμάζοντας τους συναδέλφους.
Διαβάζοντας τα λεγόμενά σου παρατηρώ ότι η ελεύθερη βούληση είναι και εντός και εκτός εισαγωγικών.
Ελπίζοντας και πιστεύοντας ότι συνεισφέρω, καταθέτω κι εγώ δυο λόγια για την ελεύθερη βούληση:
Ίσως δε μπορούμε να αποδείξουμε με καθολικό τρόπο ή με μαθηματικό θεώρημα την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου, αλλά ο άνθρωπος θα πρέπει τουλάχιστον να αισθάνεται την ελευθερία των πράξεών του (στα όρια του χρόνου που ζει και στις ανθρώπινες δυνατότητες). Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο είναι να ζει τη ζωή του πιστεύοντας πως οι άλλοι φταίνε για τις δικές του πράξεις.
Όσο για την κλωνοποίηση και το χειρότερο τη γενετική μηχανική, κόψε ράψε στο DNA, δε θα σταματήσει με τίποτε, όπως δε σταμάτησε και ποτέ τίποτε.
Γιώργο καλημέρα,
δεν ξέρω το κατά πόσο οι άνθρωποι αποφασίζουν πάντα με ελεύθερη την βούλησή τους. Αλλά ξέρω ότι η επιστήμη δεν ασχολείται με τις αποφάσεις των ανθρώπων, ούτε με την διαμόρφωση της ηθικής τους και της ιδεολογίας τους (αυτό ακριβώς είναι που μου αρέσει στον επιστημονικό τρόπο σκέψης, είναι απαλλαγμενος από τέτοιου είδους… βαρίδια).
Επίσης δεν πιστεύω ότι η επιστήμη έχει αντικαταστήσει την μεταφυσική του παρελθόντος, γιατί ο σκοπός της είναι η περιγραφή και όχι η εξήγηση των φαινομένων. Για αυτόν τον λόγο η μεταφυσική ματιά εξακολουθεί να είναι έντονα παρούσα και στις μέρες μας, παρά την τεχνολογική εξέλιξη του πολιτισμού μας (η επιστήμη απαντά στα ερωτήματα που την απασχολούν με το «αν…, τότε…» και όχι με το «γιατί…»).
Το αν οι άνθρωποι διαστρεβλώνουμε τον σκοπό της επιστήμης ή το αν την χρησιμοποιούμε, είτε συλλογικά, είτε ατομικά, για να φαλκιδέψουμε την ελεύθερη βούληση των πολιτών και για να δικαιολογήσουμε τις όποιες δράσεις μας ή για να επιβεβαιώσουμε την ιδεολογία μας, είναι ένα άλλο θέμα.
Ένα παράδειγμα: Στο τέλος του Β παγκοσμίου πολέμου οι ΗΠΑ βρέθηκαν μπροστά σε ένα ηθικό δίλλημα: Την βόμβα ή την συνέχιση των πολεμικών επιχειρήσεων με την Ιαπωνία για τουλάχιστον έναν χρόνο ακόμη; Την ανάδειξη των ΗΠΑ ως υπερδύναμης ανάμεσα στις νικήτριες συμμαχικές δυνάμεις ή τον διαμοιρασμό της εξουσίας με τους Ρώσους; Η επιστήμη μπορούσε να προβλέψει τον αριθμό των απωλειών στην μία ή στην άλλη περίπτωση και τις επιπτώσεις της βόμβας στην παγκόσμια ισχύ, η απόφαση όμως πάρθηκε από ανθρώπους με ελεύθερη την βούλησή τους, με γνωστά τα γεγονότα που ακολούθησαν. Το εκ των υστέρων επιχείρημα για την αιτιολόγηση της απόφασης στην παγκόσμια κοινή γνώμη, μέσω του γράμματος του Einstein στον Roosevelt και μέσω της γραμμής ότι δεν είχαμε άλλη λύση γιατί αυτό μας έλεγαν οι επιστήμονες, είναι κατά την γνώμη μου γελοίο.
Η κλωνοποίηση είναι ένα ακόμη δίλλημα, της εποχής μας αυτήν την φορά, το πώς θα απαντήσουμε καθαρά δική μας ευθύνη.
Κλείνω με αυτό που γράφει ο Βασίλης παραπάνω (καλημέρα Βασίλη): " Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο" και σε μία κοινωνία ανθρώπων συμπληρώνω, "είναι να ζει τη ζωή του πιστεύοντας πως οι άλλοι φταίνε για τις δικές του πράξεις".
καλησπέρα!
η ελεύθερη βούληση, χρησιμοποίησα εισαγωγικά όταν επιχειρούσα να δώσω έμφαση στη φαλκίδευσή της, όπως κάθε φιλοσοφική έννοια αποκτά νόημα στο πλαίσιο αναφοράς της
Βασίλη,
συμμερίζομαι την αισιόδοξη προσέγγισή σου για το ότι η υπόθεση για την ελεύθερη βούληση στη λήψη αποφάσεων, αποτρέπει την μοιρολατρική προσέγγιση “για όλα φταίνε οι άλλοι”, που εξάλλου αποτελεί το παρήγορο δόλωμα για την αποδοχή και όλων των θεωριών συνομωσίας
όμως, στον εξουσιαστικό λόγο η ελεύθερη βούληση οδηγεί στον ασύμμετρο καταμερισμό της αποτυχίας κάποιων κοινωνικών μέτρων μέσα απ το σχήμα:
«η ελεύθερη βούληση συνεπάγεται ευθέως την ενοχική ατομική ευθύνη»
χαρακτηριστικά παραδείγματα της προηγούμενης άποψης αποτελούν τα «συλλογικά εθνικά τραύματα»: οι γερμανοί είναι ναζιστές κι έλληνες τεμπέληδες, οι αμερικάνοι είναι φονιάδες των λαών και οι εβραίοι … “τα πάντα όλα”
γι αυτό, όταν οι δημοκρατίες τελούν σε ευμάρεια, επιδιώκουν τον ακριβοδίκαιο καταμερισμό των ευθυνών,
το αντίθετο συμβαίνει όταν εγκυμονούν κρίσεις που δεν τις προβλέπει “το μάνιουαλ”. Θυμήσου την αποστροφή του Τεύκρου Μιχαηλίδη στην απόφανση «όλοι μαζί τα φάγαμε». Την αποδίδω ελεύθερα, «Θόδωρε μαζί τρώγαμε, εμείς σαρδέλες και συ αστακούς»
Στάθη,
αντιλαμβάνομαι ότι η παραγωγή επιστήμης διεκδικεί ένα ιδιαίτερα παραγωγικό διάστημα απόλυτου αναχωρητισμού, όπου ο ερευνητής αγωνίζεται να απαντήσει σε «μεγάλα ερωτήματα» που υπερβαίνουν το κοινωνικό πλαίσιο. Τότε είναι που ο επιστήμονας λειτουργεί «ερήμην της γνώμης των άλλων» και πέραν της «συμβατικής ηθικής», όπως εύστοχα αναφέρεις. Τότε ο ερευνητής απολογείται αποκλειστικά στο ερευνητικό του ερώτημα
όμως απ τη στιγμή που αποφασίσει να ανακοινώσει τα ευρήματα, υπακούει στις τρέχουσες κοινωνικές νόρμες και οφείλει να έχει επίγνωση ότι τα αποτελέσματά του ενδέχεται να λειτουργήσουν ερήμην των προθέσεών του
πως λειτουργεί τότε η ελεύθερη βούληση;
ανάλογα με το πλαίσιο απαντάει με τις πρακτικές του ο Φάινμαν, που έζησε εμπιστευόμενος αποκλειστικά το μυαλό του (τι σε νοιάζει εσένα τι σκέφτονται οι άλλοι)
ως νέος επιστήμονας στο Λος Άλαμος απολάμβανε αποκλειστικά και μόνον «την υπέροχη Φυσική» στην οποία συνεργούσε και αντιμετώπιζε στοχαστικά την ανησυχία που εξέφραζε ο φίλος του Μπομπ Ουίλσον για τα ηθικώς μεμπτά αποτελέσματα της συλλογικής τους προσπάθειας. Αυτή την περίοδο η ελεύθερη βούλησή του τον καθοδήγησε να διορθώνει, μόνος αυτός, τη φυσική του σεβάσμιου μέντορα της κβαντικής, Νιλς Μπορ, όταν ο τελευταίος είχε επισκεφτεί το Λος Άλαμος για να συμβάλει στην προσπάθεια
αντίθετα, όταν ωριμότερος ενεπλάκη στη διερεύνηση της καταστροφής του διαστημικού λεωφορείου Challenger, η ελεύθερη βούλησή του, τον καθοδήγησε να λειτούργησει παραδειγματικά ως πολίτης ενάντια στην επιχείρηση συγκάλυψης που θα διέσωζε το συγκεκριμένο πρόγραμμα της ΝΑΣΑ
ανασυγκροτώντας ο ίδιος την συμμετοχή του στην επιτροπή διερεύνησης, αντιλήφθηκε ότι η ιστορική του εμπλοκή δεν υπήρξε αποκλειστικό προϊόν της ελεύθερης βούλησής του. Οι αρχικές υποθέσεις και οι περιοχές έρευνάς του για το δυστύχημα είχαν έντεχνα υποδειχθεί από τον ενδιαφερόμενο για πιο ισόρροπη κατανομή διαστημικών κονδυλίων μεταξύ της ΝΑΣΑ και του Πεντάγωνου, στρατηγό Kutyna και από την αστροναύτη Sally Ride, που ως ακτιβίστρια της γυναικείας υπόθεσης επιδίωξε ρήγματα στην ανδροκρατούμενη διοίκηση της ΝΑΣΑ. Και οι τρεις τους συνευρέθηκαν ως μέλη της επιτροπής διερεύνησης
οι δυο συμπεριφορές, που αμφότερες θα μπορούσαν να αποδοθούν στην ελεύθερη βούληση του ίδιου ανθρώπου, του Φάινμαν, υπακούουν σε διαφορετικά πλαίσια. Το πρώτο αφορά τον απορροφημένο απ τα αφηρημένα θεωρητικά προβλήματα υπολογισμού της «κρίσιμης μάζας» ερευνητή, που «έχει κατεβάσει ρολά» και το δεύτερο του άπειρου απ στους δαιδαλώδεις διαδρόμους της εξουσίας, που όμως δεν επιθυμεί να λειτουργήσει ως αφελής συμμέτοχος σε μια συγκάλυψη. Η παραδειγματική αντίδρασή του στη δεύτερη περίπτωση, παρά τη δηλωμένη διάθεσή του για πλήρη ανεξαρτησία, δεν πέτυχε να κρατήσει απόσταση από την ανεπιθύμητη αλλά διακριτική και γι αυτό τελεσφόρα καθοδήγηση αντιπάλων συμφερόντων. Το ίδιο και η βούλησή του
η αναλογία της επιστήμης με τη θρησκεία,
δεν αμφισβητεί το ρόλο του μεταφυσικού, όπως προσδιορίζεται απ τη θρησκεία και όποτε το κάνει, “δεν υιοθετούμε”. Επιδιώκει απλά να υπογραμμίσει τον υπερενισχυμένο ρόλο της επιστήμης έναντι της θρησκείας στη διοίκηση και τη λήψη αποφάσεων των δυτικών κοινωνιών και της «άπω ανατολής»
ενδεικτικά, οι πιο πειστικοί συνομωσιολόγοι φροντίζουν να ντύνουν τα παράδοξα συμπεράσματά τους με επιστημονικούς όρους (κβαντικό + ……..) και όσοι υπερασπίζονται την λήψη της θείας μετάληψης χωρίς έλλογα μέτρα προστασίας (ατομικό κουτάλι), στατιστικές επικαλούνται
δηλαδή, η τρέχουσα επιχειρηματολογία ισχυροποιείται ιδιαίτερα, όταν επικαλείται την επιστημονική ορολογία. Για τα ίδια ζητήματα παλαιότερα, αρκούσαν αποσπάσματα από την Αγία Γραφή
η πρόσφατη τοιχογραφία εκτιμά ότι ο Quino …paseo de la historieta
δηλαδή, θα συνεχίζει να σχολιάζει με τα σκίτσα του
δες τον εδώ
να βγάζει γλώσσα στους «νόμους της γενικής φυσικής»
αλλά, και στην τελευταία πρόταση της προηγούμενης παρέμβασης:
«η τρέχουσα επιχειρηματολογία ισχυροποιείται ιδιαίτερα, όταν επικαλείται την επιστημονική ορολογία. Για τα ίδια ζητήματα παλαιότερα, αρκούσαν αποσπάσματα από την Αγία Γραφή»
Νόμπελ Φυσικής 2020
σε λίγες ώρες θα ανακοινωθούν τα Νόμπελ Φυσικής
αυτή την περίοδο που λόγω της πανδημίας του κορονοϊού η επιστήμη βρίσκεται στα χείλη όλων των πολιτών, η επιτροπή των βραβείων Νόμπελ, τίμησε τρεις συντελεστές της μελέτης του ιού της ηπατίτιδας C επισημαίνοντας ότι
«η ανακάλυψη του ιού της ηπατίτιδας C από τους νομπελίστες αποτελεί επίτευγμα ορόσημο στη συνεχιζόμενη μάχη κατά των ιογενών ασθενειών. Χάρη στην ανακάλυψή τους, οι εξαιρετικά ευαίσθητες εξετάσεις αίματος για τον ιό είναι τώρα διαθέσιμες …. Η ανακάλυψή τους επέτρεψε επίσης την ταχεία ανάπτυξη αντιιικών φαρμάκων που απευθύνονται στην ηπατίτιδα C. Για πρώτη φορά στην ιστορία, η ασθένεια μπορεί τώρα να θεραπευτεί, αυξάνοντας τις ελπίδες για την εξάλειψη του ιού της ηπατίτιδας C από τον παγκόσμιο πληθυσμό. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, θα απαιτηθούν διεθνείς προσπάθειες για τη διευκόλυνση των εξετάσεων αίματος και τη διάθεση αντιιικών φαρμάκων σε όλο τον κόσμο»
αυτή η επισήμανση μπορεί να ακουστεί και ως ευχή για παρόμοιες προσπάθειες που αποβλέπουν στην αντιμετώπιση του covid-19
προβλέψεις για το Νόμπελ Φυσικής 2020
θα συναντήσεις ως ενδεχόμενο τους συντελεστές που συνέθεσαν την «φωτογραφία της μαύρης τρύπας» στον γαλαξία Μ87, που έχει και ελληνικό ενδιαφέρον (Δημήτρης Ψάλτης: το τρίτο ελληνικό Νόμπελ)
πάντως τα διεθνή μέσα εκλαΐκευσης εκφράζουν προβληματισμό για τους ποιους τρεις απ τους πάρα πολλούς που συνεργάστηκαν για το επίτευγμα θα επιλέξει η επιτροπή απονομής αν το προκρίνει για βράβευση
πολιτικό σχόλιο με αφορμή τη «φωτογραφία της μαύρης τρύπας»: troubling – ενοχλητικό, χαρακτηριστικό του διχασμού της κοινωνίας στις ΗΠΑ
υποψήφιες για βράβευση προβάλλονται και οι έρευνες που ενδιαφέρονται για τον χειρισμό της κβαντικής πληροφορίας
μια απ τους υποψηφίους, είναι η δανέζα καθηγήτρια στο Χάρβαρντ, Lene Hau
που συνέβαλε στον έλεγχο του φωτός, αφού πρώτα το καθυστέρησε κατά 17m/s στη συνέχεια το ενέπλεξε με την ψυχρή ύλη. Η εργασία της αποσκοπεί στην κβαντική κρυπτογράφηση
η συνεργασία στην επιστήμη συνεπάγεται και κοινές πολιτικές παρεμβάσεις;
συνεργασία ή ποιος έχει το πάνω χέρι; – στα στόρια καταστήματος στην Ερμού
τα βραβεία Νόμπελ συνήθως απονέμονται για το ίδιο θέμα μέχρι και σε τρεις επιστήμονες που συνεισέφεραν σε ένα συγκεκριμένο πεδίο. Κάποιοι απ αυτούς συνεργάστηκαν και κάποιοι κατέληξαν στα συμπεράσματά τους ανεξάρτητα
σε μια ιδιαίτερα πολιτικοποιημένη συγκυρία, η λίστα με τους 26 νομπελίστες φυσικούς που αντιτίθενται στον Πρόεδρο Τραμπ προσφέρεται για τον έλεγχο της σχέσης που έχει η επιστημονική συνεργασία τους, που μάλιστα αποτιμήθηκε με Νόμπελ, με τις πολιτικές τους παρεμβάσεις, ιδιαίτερα αυτή τη θερμή υγειονομικά και πολιτικά περίοδο, που οι πολίτες υφίστανται δύσκολες αποφάσεις με επιστημονική γνωμοδότηση
από την λίστα των 26 ξεχώρισαν όσοι κατέκτησαν το Νόμπελ, μέσα από συνεργατική έρευνα, εξαιρώντας όσους εργάστηκαν μόνοι, εκείνους που συνεργάστηκαν με πρόσωπα που δεν βρίσκονται στη ζωή και αυτούς που συνεργάστηκαν με επιστήμονες που δεν έχουν την αμερικάνικη υπηκοότητα. Έτσι απομένουν 13/26
από τους 13 αμερικάνους νομπελίστες στη Φυσική που συνεργάστηκαν με επίσης βραβευμένους με το ίδιο Νόμπελ ομοεθνείς επιστήμονες, οι 8/13 φαίνεται ότι εκτός από επιστημονική συνεργασία να έχουν και πολιτική συναντίληψη υποστηρίζοντας τον Μπάιντεν
οι υπόλοιποι 5/13 εκφράζονται μόνοι τους υπέρ του Δημοκρατικού υποψήφιου, με τους συμπατριώτες νομπελίστες επιστημονικούς συνεργάτες τους να μην τοποθετούνται παρόμοια
τα προηγούμενα ασαφή αποτελέσματα (8/13 vs 5/13) αντιπροσωπεύουν ασήμαντο δείγμα και σίγουρα δε λένε τίποτα αναφορικά με την εκλογή έκβαση,
μήπως λένε κάτι για τον αέρα που φυσά στον «Όλυμπο» της επιστήμης;
Νόμπελ Φυσικής 2020
τρεις γενιές κοσμολόγων
χωρίς να υποβαθμίζονται οι βραβευμένοι,
και παρά τον αριθμητικό περιορισμό των τιμώμενων σε τρεις
χωρά και η μνήμη ενός ακόμα
Καλησπέρα Γιώργο.
Διαβάζοντας τα βιβλία του "εικονιζομένου", μάθαμε και τον 1ο από τους βραβευθέντας!!!