by 
Στην άδεια πόλη, τον 15αύγουστο, χωρίς περισπασμούς από οχήματα και αγχωμένους συμπολίτες, διευκολύνεται η βόλτα στο κέντρο και η παρατήρηση γίνεται με άλλο μάτι.
Ιπποκράτους, δίπλα στο Χημείο της Σόλωνος
Από τα πιο παλιά βιβλιοπωλεία που εστιάζουν σε βιβλία θετικών επιστημών
Πάρκινγκ εκεί κοντά, στην Ζαλόγγου, παράλληλη της Σόλωνος
Φαρμακείο στην Νίκης, στο Σύνταγμα.
Στην Ηλιουπόλεως, απέναντι από το Πρώτο Νεκροταφείο.
Και η ταυτότητα της αναπαράστασης.
Καλό Δεκαπενταύγουστο σε όλους!
Χρόνια πολλά Παναγιώτη!
Χρόνια πολλά Μαρία!
κυριακή με ήλιο στην Κυψέλη
Φρόυντ, στον τοίχο του Ασύλου Ανιάτων,
η ιστορική έπαυλη οικοδομήθηκε το 1831 από τον ναύαρχο Παλτνετ Μαλκολμ με αρχιτέκτονες τον Σταμάτιο Κλεάνθη και τον Εδουαρδο Σαουμπερτ. Μετά κατοικήθηκε από τον πρέσβη της Γαλλίας Πισκατόου, στη συνέχεια από την δούκισσα της Πλακεντίας Σοφία Λεμπρέν και αργότερα από τον Πρωθυπουργό Σπυρίδωνα Τρικούπη. Κατόπιν αγοράστηκε από τον λογοτέχνη Δημήτριο Ροδοκανάκη, που ενοικίαζε το Άσυλο Ανιάτων από το 1901 και την αγόρασε το 1905 (1)
τέσσερεις κύκλοι εσωτερικά εφαπτόμενοι με κοινό σημείο επαφής
διακόσμηση εξώθυρας στην Αγίας Ζώνης
ο «μετεωρίτης» στη Φωκίωνος Νέγρη
Φωκίων Νέγρης
Κωνσταντινούπολη 1846 – Αθήνα 1928. Γιος του Κωνσταντίνου Νέγρη, πρώτου καθηγητή στην έδρα των μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έζησε τα παιδικά του χρόνια στο Παρίσι. Σπούδασε στην Πολυτεχνική Σχολή (École Polytechnique) και στην École de Mines καθώς και στη μαθηματική σχολή της Σορβόνης. Διετέλεσε μέλος του δ.σ. του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (Σ.Μ.Ε.), πρόεδρος της Εταιρείας Σιδηροδρόμων Αττικής, πρόεδρος του Ελληνικού Πολυτεχνικού Συλλόγου (1909 – 1919) και τακτικό μέλος, από ιδρύσεως, της Ακαδημίας Αθηνών. Το 1927 εξελέγη πρώτος πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών (2)
μεσημεριάτικη βόλτα με τον Πρόδρομο
μαθητές και δάσκαλοι 2 (ΕΜΣΤ, Θωρήματα 2)
στις νέες συνθήκες
η άποψη της Ερατώς Τριανταφύλλου, Ασφυξιογόνα
δάσκαλοι
μουσείο σύγρονης τέχνης (Θωρήματα 2)
καρατόμηση, Κωστής Τριανταφύλλου
έξω απ τα μουσεία, στους παρισινούς δρόμους
ΕΙΜΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟΣ – # υπερασπίζομαι την ελευθερία της έκφρασης
Σαμουήλ Πατί, γράφω τ ονομά σου
Καλημέρα Γιώργο.
Τελικά θα γίνει επικίνδυνο και το επάγγελμα του δασκάλου;
Είναι δυνατόν να φοβάται να πει κάτι στο μάθημά του και αν το κάνει να κινδυνεύει η ζωή του;
καλημέρα Διονύση
ο διαφωτισμός δοκιμάζεται “στα δικά του χωράφια” – στα σχολεία
ο Πατί δίδασκε τη θεματική ενότητα "Ελευθερία της έκφρασης" στα πλαίσια του μαθήματος της Ιστορίας. Επειδή, διεξάγονταν παράλληλα η δίκη για την δολοφονική επίθεση του 2015 στο περιοδικό Charlie Hebdo, ο Πατί θεώρησε επίκαιρο να αναφερθεί στη συγκεκριμένη υπόθεση και να προβάλει μερικά από τα επίμαχα σατιρικά σκίτσα του περιοδικού
νωρίτερα, είχε δώσει τη δυνατότητα στους μουσουλμάνους μαθητές να αποχωρήσουν για λίγο από την τάξη σε περίπτωση που θα ένιωθαν προσβεβλημένοι. Μερικοί, ωστόσο, παρέμειναν. Ενημέρωσαν ύστερα τους γονείς τους και σύντομα ο καθηγητής τέθηκε στο επίκεντρο μιας συντονισμένης επίθεσης, από τα μέλη της μουσουλμανικής κοινότητας της περιοχής
η εκπαιδευτική διοίκηση κατέβαλε προσπάθεια "κατευνασμού των πνευμάτων". Ίσως, δηλαδή, ο καθηγητής να υπερέβαλε και λίγο με την ελευθερία της έκφρασης! Η συνέχεια κάθε άλλο παρά κατευναστική ήταν (1)
ο ζωδιακός κύκλος στην ορθόδοξη ελληνική παράδοση
η συζήτηση με τον Κυρ-Γιάννη βρίσκει άκρες και στο νεκροταφείο της Ν. Σμύρνης
τμήματα του ζωδιακού κύκλου στους πλευρικούς τοίχους ενός ταφικού μνημείου
δίδυμοι
πρώτη σχετική παρατήρηση, στο μνημείο του αστρονόμου Αιγινήτη, στο Πρώτο Νεκροταφείο
σ αυτή την μετώπη του μνημείου του Αγινήτη: ιχθείς – κριός – ταύρος – δίδυμοι
τότε δεν είχα πολλές παραστάσεις και δεν τόλμησα να σχολιάσω
Σε εικονογράφηση ναού καταλαβαίνω, ή έστω μπορώ να σκεφτώ κάτι.
Σε μνημείο παραξενεύομαι περισσότερο. Μοιάζει να έγινε παραγγελία των οικείων προς τον γλύπτη.
Προς το παρόν:
Κοριτσάκι μου με τ' άσπρα μην πολυδιαβάζεις τ' άστρα.
Γιάννη
εκτιμώ πως τα μνημεία που σχολιάστηκαν, υλοποιήθηκαν από γλύπτες και αρχιτέκτονες ειδικευμένους σε θρησκευτικές αναπαραστάσεις και δομές, που καταγίνονται ταυτόχρονα με εκκλησιές και θρησκευτικά μνημεία και μάλλον αυτοί έχουν τον πρώτο λόγο στις σχετικές προτάσεις προς τους ενδιαφερόμενους, πάντα μέσα από συγκεκριμένα παραδοσιακά μοτίβα
π.χ. δες, πάλι στο Πρώτο Νεκροταφείο, το μνημείο της οικογένειας Σκάλου
σαν το παιδί που αγνοεί την αντίρρηση του Γκάτσου «μην πολυδιαβάζεις τα άστρα»,
αφού στ αυτί επικρατεί τ ονειρικό προτρεπτικό μέλος του Κηλαηδώνη που συνοδεύει την αντίρρηση,
συνεχίζω τη βόλτα
μονή Ντελούκου, κοντά στο Οίτυλο
επειδή πήρα φόρα, και εκτός θρησκευτικού πλαισίου
Λιμενάρια της Θάσου, 2005
στις 12 πλάκες τα σύμβολα του ζωδιακού κύκλου, δημιουργός ο αρχιτέκτονας Johannes Mathiessen
«όλα σε μια ζωή»
οι «εικόνες της επιστήμη στους δρόμους» θα ακολουθήσουν τις διαδρομές που χάραξε ο χιώτης αστροφυσικός Σταμάτης Κριμιζής, με ενδιάμεσους σταθμούς τη Μινεσσότα και την Αϊόβα ως εφαλτήρια για επισκέψεις στους μεγαλύτερους πλανήτες αλλά και τους μικρότερους αστεροειδείς του ηλιακού συστήματος. Αυτά τα ταξίδια αποδείχτηκαν ατέλειωτα αφού μπόρεσαν να καθορίσουν και να υπερβούν τα όρια της πλανητικής γειτονιάς μας. Κι αυτά, «όλα σε μια ζωή» που επιλέγει ως μότο της πορείας του όπως την αφηγήθηκε στον Μάκη Προβατά
γενέθλιος τόπος, Βροντάδο – Χίος, 1938
ο παππούς, τι άλλο; ναυτικός, ο πατέρας μετανάστης – εστιάτορας στις ΗΠΑ, με την οικογένεια πίσω στο νησί, φρόντισε για τα δίδακτρα του μέλους της οικογένειας που θα διεκδικούσε φιλόδοξα σπουδές στην Αμερική
η μητέρα, αρχηγός της οικογένειας, έστελνε ραβασάκι στο δάσκαλο για να ελέγξει την πλημμελή, κατά τη γνώμη της, προετοιμασία του μικρού Σταμάτη στα μαθήματα. Αυτή η προετοιμασία περιλάμβανε και πρωινό ξύπνημα για απαγγελία της Ιστορίας με τη μεγαλύτερη αδελφή να «κρατάει βιβλίο»
η ίδια μητέρα μετέβη στην Αϊόβα την περίοδο των τρίχρονων επίπονων μεταπτυχιακών σπουδών για να συμπαρασταθεί με σπιτικό φαΐ
η βασική διδακτική μέθοδος στο σχολείο επιβράβευε την αποστήθιση μέχρι την έλευση του νεαρού τότε φυσικού, Γιώργη Μαρμαρινού, που διαπραγματεύτηκε τη Φυσική, ως μέθοδο σκέψης
ο αειθαλής φυσικός & γυμνασιάρχης-λυκειάρχης, Γιώργης Μαρμαρινός
μεγάλο σχολικό ταξίδι της εποχής ήταν απ το Βροντάδο στο Πυργί, για επίσκεψη και στο σπίτι με τα ξυστά που θρυλείται ότι έμεινε ο Κολόμβος κατά τη χιώτικη περίοδό του
το πραγματικά μεγάλο ταξίδι του έμελε να είναι στους δρόμους που άνοιξε ο μεγάλος γενοβέζος
από τις εφηβικές του αναμνήσεις επιλέγει να αναφέρεται στον ρουκετοπόλεμο, ως τοπική τελετή ενηλικίωσης
και ως πηγή έμπνευσης για την προσωπική του οδύσσεια στους πλανήτες. Στη φωτογραφία ο Κριμιζής, δεύτερος από αριστερά με δυο αυτοσχέδιες συστοιχίες στο χέρι
η Χίος μνημονεύτηκε ως κρατήρας του αστεροειδούς Έρως που μελετήθηκε από ένα απ τα προγράμματα που οργάνωσε ο ίδιος, το NEAR
και ο πασχαλινός ρουκετοπόλεμος της γενέτειρας γεφύρωσε με το φάσμα των ηφαιστειακών εκρήξεων στην επιφάνεια της Ιούς, δορυφόρου του Δία
δάσκαλοι
βασικές επιρροές του αποτέλεσαν, ο Ed Ney φυσικός που διακρίθηκε ερευνητικά στη μελέτη της κοσμικής ακτινοβολίας. Του έκανε μάθημα κατά τις προπτυχιακές σπουδές στην Μινεσσότα
ο Κριμιζής του αναγνώρισε διδακτικό χάρισμα και εντυπωσιάστηκε απ την αντισυμβατική για την εποχή εμφάνισή του στα αμφιθέατρα με κοντά παντελόνια
βασική του επιρροή υπήρξε ο καθηγητής Τζέιμς Βαν Άλλεν, που ανέδειξε την εκλεκτική συσσώρευση πλάσματος γύρω απ τη Γη, στις περιοχές που φέρουν τα, όνομά του
ο Βαν Άλλεν αναγνώρισε όψιμα το εργαστηριακό ταλέντο του Κριμιζή σε επίσκεψή του στο πανεπιστήμιο της Μινεσσότα, του πρότεινε μεταπτυχιακές σπουδές στο δικό του πανεπιστήμιο, στην Αϊόβα, και εν τέλει καθοδήγησε την διατριβή του
πειραματική φυσική …
Καλημέρα Γιώργο.
Σε ευχαριστούμε για το ταξίδι γνωριμίας, με ένα μεγάλο Αστροφυσικό…
Διονύση καλησπέρα,
η «επιστήμη στους δρόμους» με αφορμή το «όλα σε μια ζωή» ξέκοψε, χωρίς να χαθεί, σε ενδιαφέροντα μονοπάτια που υποδείχτηκαν απ τον Κριμιζή
ο δάσκαλος φυσικής στο Γυμνάσιο Βροντάδου, Γιώργης Μαρμαρινός, μέσα απ το αυτοβιογραφικό «Η παιδεία μου κατά τη ροή του χρόνου», όπως το παρουσιάζει ο χιώτης δημοσιογράφος Γιάννης Τζούμας
τον Γιώργη Μαρμαρινό δεν είχα την τύχη να τον έχω καθηγητή. Υπήρξα όμως τυχερός να έχω καθηγητή μου στη φυσική, τον μαθητή του Αντώνη Μπουρνιά και απ τον μαθητή μαθαίνεις και για τον Δάσκαλο
τον πρόλαβα απ τον απόηχο του αυστηρού, μα συνάμα δίκαιου Γυμνασιάρχη του Θηλέων, την δεκαετία του 1970, όπου η ωραιότερη… κοπάνα ήταν αυτή της τελευταίας ώρας, να προλάβουμε στην Απλωταριά το σχόλασμα του Θηλέων, τότε που η μουντή εμπορική οδός έπαιρνε το ωραιότερο χρώμα της εποχής, τις μπλέ ποδιές που κατέβαιναν
ελληνόπουλο της Οδησσού, ακολουθεί τους γονείς του στα πατρογονικά εδάφη του Χαλκειού, κάνει τα πρώτα βήματα της προπολεμικής εποχής, βήματα χωρίς παπούτσια, βήματα 25 χιλιομέτρων καθημερινά για να βγάλει το Γυμνάσιο, και να δώσει εργαζόμενο εξετάσεις στο πανεπιστήμιο, να αποφοιτήσει με άριστα, να υπηρετήσει την πατρίδα ως έφεδρος αξιωματικός σχεδόν τρία χρόνια, να μπει στην Τάξη ως καθηγητής, για να διδάξει την επιστήμη του, ως μοναδικός φυσικός του Νομού, πρωί και απόγευμα, με μόνη ανάπαυλα τις κυριακάτικες κυνηγετικές εξορμήσεις
ως δάσκαλος είχε την τύχη, να τον πλησιάσει ένα λεπτό ψηλό παιδί στον Βροντάδο, που του ζήτησε να μεσολαβήσει στον πατέρα του, να μην ακολουθήσει το καπετανιλίκι, αλλά να πεισθεί στις παλαβομάρες του μικρού, που ήθελε να γίνει… αστροφυσικός
ο Γιώργης Μαρμαρινός, έδινε εκείνη την ώρα χωρίς να το ξέρει, το πρώτο διαβατήριο στον Σταμάτη Κριμιζή, για να φτάσει σήμερα στα άστρα
τα όσα γράφει ο αφηγητής Γιάννης Τζούμας για τον άμεσο δάσκαλό του στη φυσική, Αντώνη Μπουρνιά, ασπάζεται ο Γιάννης Γάτσιος που συνεργάστηκε μαζί του στην εφαρμογή του προγράμματος PSSC, ενώ ο Ανδρέας Βαλαδάκης που υπήρξε συνάδελφός του στο Βαρβάκειο, υπερθεματίζει σχετικά με την εργαστηριακή διδασκαλία του και τη ζεστή συμπεριφορά του στη σχολική καθημερινότητα
πειραματική φυσική
όταν η επιστήμη διαχωρίστηκε σε θεωρητική των σπουδαστηρίων και πειραματική στα εργαστήρια, οι θεωρητικοί του 20ου αιώνα φαίνεται να κέρδισαν τη μερίδα του λέοντα στην εκτίμηση της κοινής γνώμης με σύμβολο τον Αϊνστάιν και για λόγους που σχηματικά περιγράφει η εικόνα
ο Κριμιζής, ως διακριτός πειραματικός, θεωρεί καθήκον να υπερασπιστεί τον πάγκο του εμπειρικού ελέγχου, επίσης με μια αφαίρεση:
«λειτούργησα ως ταραξίας των θεωρητικών διαψεύδοντας αρκετά μοντέλα τους και οι θεωρητικοί όταν διαψεύδονται, δραπετεύουν σε άλλα πεδία όπου τα δεδομένα είναι φτωχά»
αυτή η αφαίρεση προκύπτει από την εμπειρία επιτυχούς σχεδιασμού διατάξεων καταγραφής της ηλεκτρομαγνητικής συμπεριφοράς του ηλιακού μας συστήματος. Αυτά τα ταξίδια ξεπέρασαν τους αρχικούς σχεδιασμούς, έτσι κάνουν και οι γόνιμες θεωρίες, συνεχίζοντας τις τροχιές τους σε ανεξερεύνητες περιοχές της εγγύς κοσμικής περιοχής και μετασχημάτισαν τις απόψεις μας γι αυτήν
διάσημα τέκνα αυτής της προσπάθειας είναι οι δυο δίδυμοι “ταξιδιώτες”, Voyager 1 & 2 που εκπέμφθηκαν με διαφορά λίγων ημερών, το 1977, και τώρα χαράζουν άγνωστες διαδρομές για τις οποίες θα μαθαίνουμε μέχρι το 2017, που θα σταματήσουν να δίνουν στίγμα και πληροφορίες
εδώ νομίζω ότι χωράει η προσωπική μου εκτίμηση, ως αναγνώστη της βιογραφίας. Ο καταγραφέας των ιστορήσεων του πειραματικού Κριμιζή, Μάκης Προβατάς, όπως προκύπτει απ τον τρόπο γραφής του, φαίνεται περισσότερο γοητευμένος απ την διαστημική του οδύσσεια του Κριμιζή παρά απ την αναζήτηση της άκρης του μίτου της Αριάδνης από τους θεωρητικούς φυσικούς, όπως του την αφηγήθηκε ο Δημήτρης Νανόπουλος
πολιτική της επιστήμης
ο μέντοράς του Κριμιζή, Βαν Άλλεν, ήταν ο πρώτος που επωφελήθηκε από την γερμανική τεχνογνωσία εκτόξευσης ρουκετών που αναπτύχθηκε τον Β Παγκόσμιου Πολέμο, στέλνοντας πολύ ψηλά τα όργανα μέτρησης ιονισμού της ατμόσφαιρας. Ο ίδιος αφηγήθηκε στον Κριμιζή τον χαλαρό τρόπο λειτουργίας της αμερικάνικης ομάδας που διεύθυνε, σε αντίθεση με την γερμανική που συνέχισε να σέβεται την “πρωσική” στρατιωτική ιεραρχία, αποκαλώντας τον επικεφαλής φον Μπράουν, «Herr Kommandant»
αριστερά ο Βαν Άλλεν, δεξιά ο φον Μπράουν
η επιστημονική πορεία του Κριμιζή εξελίσσεται στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου και επηρεάζεται ευνοϊκά απ αυτόν. Οι διαστημικές εκτοξεύσεις που προκλήθηκαν απ τον ανταγωνισμό των δυο πόλων, αμερικάνων & σοβιετικών, διευκόλυνε τους επιστήμονες να φορτώσουν τις πειραματικές ρουκέτες του ανταγωνισμού στο διάστημα, με συσκευές που συνέλεξαν δεδομένα – θησαυρό για την βασική έρευνα
ο Κριμιζής μπήκε ηγετικά στην «μεγάλη επιστήμη» επιλέγοντας να εγκαταλείψει την θαλπωρή της Αϊόβα του Βαν Άλλεν για το Johns Hopkins και το πρόγραμμα APL (Applied Physics Lab) που και αυτό ήταν συνδεδεμένο με το Υπουργείο Αμύνης. Από κει ανταγωνίστηκε επιτυχώς το πρόγραμμα JPL (Jet Propulsion Lab) του Caltech διατυπώνοντας επιστημονικές προτάσεις με χαμηλότερους προϋπολογισμούς
“θεατρική” επιστροφή χρημάτων από ολοκληρωμένο διαστημικό πρόγραμμα στην υπεύθυνη γερουσιαστή Barbara Mikulski
οι χαμηλοί προϋπολογισμοί οφείλονται στην επιλογή του Κριμιζή για αντιαγραφιοκρατική διαχείριση των επιστημόνων και τεχνικών του προγράμματος με τις ευθύνες να λαμβάνονται αποκεντρωμένα στα πλαίσια της κάθε ομάδας του προγράμματος και τον κεντρικό έλεγχο να συντονίζει χωρίς να παρεμβαίνει
ο ανταγωνισμός στο διάστημα τον εξοικείωσε με το σοβιετικό επιστημονικό δυναμικό και τον οδήγησε πρώιμα στην πρόβλεψη ότι η ύπαρξη στεγανών στη διαχείριση της έρευνας θα απέβαινε τελικά εις βάρος της
με αφορμή την επέμβαση των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο το 1974, ενεργοποιήθηκε ως ένας εκ των συντονιστών των διαδηλώσεων των ελλήνων των ΗΠΑ ενάντια στην ασκούμενη πολιτική της κυβέρνησης Νίξον – Κίσινγκερ. Αυτή η πατριωτική δραστηριότητα τον εξοικείωσε με το αμερικάνικο πολιτικό lobbing που στη συνέχεια το άσκησε επιτυχώς και για την υλοποίηση των διαστημικών προγραμμάτων που εισηγήθηκε και διεύθυνε τις επόμενες δεκαετίες
ενημερώνει τους Προέδρους Ρέιγκαν και πατέρα Μπους για τα διαστημικά προγράμματα που διεύθυνε
συνεργάστηκε με τον Carl Sagan τα πλαίσια του Voyager, για την ενσωμάτωση στα δυο διαστημόπλοια του διάσημου δίσκου που σχεδίασε ο Sagan, με την συμβολική ταυτότητα του πολιτισμού μας να απευθύνεται στους ενδεχόμενους γαλαξιακούς συγκατοίκους μας
Ο Κριμιζής δηλώνει σεβασμό για στο εκλαϊκευτικό έργο του Sagan και παράλληλα συμερίζεται τις αμφιβολίες που έχουν διατυπωθεί για την ένταξη του Sagan στον “σκληρό πυρήνα της επιστήμης”, αφού είναι δύσκολο να χωρέσουν δυο καρπούζια στην ίδια μασχάλη, και αυτό της σπουδαίας εκλαΐκευσης και εκείνο της «σκληρής επιστήμης»
αριστεία …
Γιώργο καλημέρα.
Ο Ανδρέας Ι. Κασσέτας έλεγε: "Αυτό που έχει αξία και είναι καλύτερο για έναν δάσκαλο είναι να αιφνιδιάζει."
Θα συμπληρώσω: Μια φορά δάσκαλος, όλη τη ζωή δάσκαλος. Οι δάσκαλοι δεν βγαίνουν στη σύνταξη.
Συνέχισε λοιπόν να μας διδάσκεις αιφνιδιάζοντάς μας με τις ξεναγήσεις σου!