Έχουμε έναν λεπτό, ομογενή και σταθερής διατομής αγωγό μήκους L. Με τον αγωγό αυτό φτιάχνουμε έναν κυκλικό αγωγό ακτίνας r, τον οποίο τροφοδοτούμε με ρεύμα έντασης Ι. Η ένταση του μαγνητικού πεδίου στο κέντρο του κυκλικού αγωγού έχει μέτρο 8 10-3 Τ.
Με τον ίδιο αγωγό αν τον περιελίξουμε, σχηματίζουμε κυκλικό αγωγό Ν=5 ίσων σπειρών ακτίνας r1, ο οποίος διαρρέεται από ρεύμα ίδιας έντασης Ι με τον αρχικό κυκλικό αγωγό. Η ένταση του μαγνητικού πεδίου στο κέντρο του κυκλικού αγωγού των Ν=5 σπειρών, έχει μέτρο:
α) 4 10-2 Τ β) 2 10-1 Τ γ) 8Τ
Επιλέξτε και δικαιολογείστε
![]()
Καλημέρα Θοδωρή.
Μια εστίαση στα βασικά…
Νομίζω ότι πρέπει να χρησιμοποιούμε με λίγη προσοχή την έννοια "πηνίο".
Αυτό που αναφέρεσαι είναι πηνίο, χωρίς αμφιβολία.
Αλλά, σ΄εμένα τουλάχιστον, διαβάζοντας την εκφώνηση το μυαλό μου πήγε στο σωληνοειδές…
Στο βιβλίο, αν δεν κάνω λάθος, η κατασκευή σου, αναφέρεται ως κυκλικός αγωγός που έχει Ν σπείρες.
Καλό νομίζω είναι η εκφώνηση να το ξεκαθαρίζει:
Σωληνοειδές πηνίο ή πηνίο που θεωρείται κυκλικός αγωγός 5 σπειρών;
Καλημέρα Διονύση, δεκτή η ένσταση στη χρήση του όρου "πηνίου"
Στο δικό μου μυαλό πηνίο είναι ένας αγωγός περιελιγμένος έτσι ώστε να
δημιουργηθούν σπείρες
Για να αποτελεί το πηνίο σωληνοειδές, πρέπει το μήκος του να είναι πολύ μεγαλύτερο
από τη διάμετρό του
Με 5 σπείρες αυτό το βλέπω δύσκολο
Δεν επιμένω όμως και θα αντικαταστήσω με τον όρο που προτείνεις
"πηνίο που θεωρείται κυκλικός αγωγός 5 σπειρών"
Ελπίζω τώρα να είναι εντάξει και να μη δημιουργεί σύγχυση
Ευχαριστώ για την επισήμανση
Καλημέρα Θοδωρή. Ωραίο β΄ θέμα (μπορεί να το κάνει κάποιος και χωρίς νούμερα).
Από τη στιγμή που στην εκφώνηση αναφέρεις λεπτό σύρμα, με λίγες σπείρες το μήκος είναι αμελητέο, οπότε ο τύπος του σχολικού ισχύει. Το αποτέλεσμα είναι πολύ ωραίο. Το νέο Β είναι ανάλογο του τετραγώνου των σπειρών!
καλημέρα σε όλους
μερικές παρατηρήσεις: το πηνίο πράγματι είναι αγωγός που συναποτελείται από σπείρες, ενώ το σωληνοειδές είναι "ιδανικό" πηνίο, αφού απαιτείται οι σπείρες του να είναι κυκλικές, ίδιας ακτίνας, πολύ μικρότερης από το μήκος του, να ισαπέχουν και να έχουν τα κέντρα τους στην ίδια ευθεία (άξονας του σωληνοειδούς), ο,τιδήποτε "στραβώνει" με αυτά είναι πηνίο π.χ., ως συνήθως, οι σπείρες είναι τετράγωνες ή είναι κυκλικές αλλά, λόγω τεντώματος δεν ισαπέχουν ή είναι κυκλικές αλλά τα κέντρα τους δεν είναι επ΄ ευθείας
άρα, για τη συγκεκριμμένη ανάρτηση του Θοδωρή, ίδια , περίπου, είναι και το λυμένο παράδειγμα 2 του σχολικού βιβλίου, συμφωνώ με τον Διονύση, καλύτερα για αποφυγή σύγχυσης, να μείνει ο όρος "κυκλικός αγωγός 5 ίσων σπειρών" χωρίς το "θεωρείται", προσθέτοντας και ότι θα πρέπει, επειδή ο αγωγός θα "ακουμπιέται" με τον εαυτόν του να γραφεί ότι είναι "βερνικωμένος" μονωμένος εξωτερικά δηλαδή, καθώς και ότι το πάχος του είναι ασήμαντο, διότι άλλως δεν φτάνει για 5 σπείρες αφού η μία θα πέφτει πάνω ή δίπλα στην άλλη
και, επιβεβαιώνοντας τον Ανδρέα να καταθέσω την ποιοτική προσέγγιση: λόγω μείωσης της ακτίνας κάθε σπείρας κατά 5 φορές, η ένταση θα αυξηθεί 5 φορές και αυτή η αυξημένη ένταση θα αυξηθεί 5 φορές, λόγω πενταπλασιασμού του πλήθους των σπειρών, άρα συνολικά θα αυξηθεί κατά 25 φορές
Καλησπέρα Ανδρέα , καλησπέρα Βαγγέλη
Αυτό ακριβώς στοχεύει η ανάρτηση, να δείξει πως το μέτρο της έντασης είναι
Ν^2 φορές η αρχική τιμή…
Στο σχολικό η αρχική τιμή είναι 5 10^(-7)Τ και γίνεται 125 10^(-7)Τ για σύστημα Ν=5 αγωγών
Μια επιπόλαιη ανάγνωση μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα πως η τελική τιμή είναι 5^3=125 φορές η αρχική τιμή
Βαγγέλη ευχαριστούμε για την ενδελεχή ανάλυση του όρου πηνίου….
Εγώ πάντως κάτι άλλο ήξερα για….βερνικωμένο
Καλησπέρα Θοδωρή.
Ωραία Θοδωρή και χρήσιμος ο προβληματισμός περί πηνίου και σωληνοειδούς.
Για το σωληνοειδές είναι δεδομένα τα χαρακτηριστικά του όπως τα λέει ο Βαγγέλης ( το "ιδανικό" που λες Βαγγέλη καλιά να λείπει νομίζω γιατί παραπέμπει σε R=0 που δεν νομίζω να είναι απαραίτητο στα σωληνοειδή).
Τώρα ο κυκλικός αγωγός Ν σπειρών είναι μια καθαρή ονομασία. Έχω την εντύπωση πως χρησιμοποιείται και ο όρος "κυκλικό πλαίσιο Ν σπειρών" η και επίπεδο πηνίο
καλησπέρα Παντελή
μα, προσδιορίζω τον όρο "ιδανικό" για πηνίο, δεν εμπεριέχει και την ωμική αντίσταση, διότι δεν ομιλώ για "ιδανικό" αγωγό, το σωληνοειδές είναι υποπερίπτωση, υποσύνολο του πηνίου που, βέβαια, και δεν απαιτεί R=0 ντε και καλά
(ε, χμ, όταν λέμε, γιατί άραγε;, "εγώ παντρεύτηκα την ιδανική γυναίκα" εννοούμε ότι αυτή έχει και αντίσταση μηδέν, όπερ άτοπον δηλαδή;)
Επειδή η ξεροκεφαλιά οδηγεί σε ασάφειες….
Σας ευχαριστώ για τη διακριτική προσπάθεια αλλαγής τίτλου,
η οποία και έγινε
αυτό, προσωπικά, εννοούσα Θοδωρή
προφανώς καμμία ένσταση τώρα, απόλυτα αποδεκτή εκφώνηση
Καλημέρα Βαγγέλη.
Είναι γνωστή η πιστότητα των εκφράσεων σου ,ως εκ του κλασσικού , και εν προκειμένω αποκαλώντας το σωληνοειδές "ιδανικό πηνίο" κατανοώ μεν πως θέλεις να πεις ότι το σ. είναι μια ειδική (ιδανική) περίπτωση πηνίου όμως ενίσταμαι καθ' όσον την έκφραση "ιδανικό πηνίο" χρησιμοποιούμε π.χ στο LC για πηνίο με συντ. αυτεπαγωγής L και ωμική R=0.
Για την πιθανότητα εσφαλμένης εκτίμησης στα παραπάνω ζητώ την κατανόησή σου …ως εκ του πρακτικού..
Οι ελές πάνε καλά στη περιοχή σου ; Κάτω λόγω "ιδανικών καιρικών συνθηκών " κρατήθηκαν μακρυά από το δάκο και οι αέρηδες της περασμένης βδομάδας δεν έριξαν καρπό.
Καλημέρα παππού
Καλημέρα Παντελή.
Συμφωνώ ότι το "ιδανικό" παραπέμπει αλλού.
Κάθε σύνθετη περιέλιξη σύρματος, ανεξαρτήτως σχήματος, αποκαλείται πηνίο.
Το κυκλικό πηνίο και το σωληνοειδές πηνίο, είναι δύο ειδικές μορφές πηνίου, όπου (για να μπω και γω στα χωράφια του Βαγγέλη….) το "κυκλικό" και το "σωληνοειδές" είναι επιθετικοί προσδιορισμοί που χαρακτηρίζουν το σχήμα των δύο πηνίων.
ώ παπούδες, Παντελή και Διονύση
νενίκηκάς με το LC!
αποτάσσομαι, άρα, του όρου "ιδανικό", (έχων, όμως, ελαφρυντικό ότι το έβαλα σε εισαγωγικά, κράτησε πισινή ο "εκ του Κλασσικού"…) και συντάσσομαι με το όρο "υποπερίπτωση πηνίου" ή "ειδική περίπτωση πηνίου"
Γεια σου Βαγγέλη