Αντιλαμβάνομαι ότι ο όρος “resistor” μεταφράστηκε κάποια στιγμή ως «αντιστάτης».
Μάλλον σχετικά πρόσφατα, διότι ο Αλεξόπουλος αναγράφει «συνδεσμολογία αντιστάσεων». Το ίδιο κάνει και η Ελληνική μετάφραση των Halliday-Resnick. Στο βιβλίο των Δεσμών βλέπουμε αντιστάσεις συνδεδεμένες με πηνία και πυκνωτές.
Στο βιβλίο των Δαπόντε – Κασσέτα διαβάζουμε:
Αντιστάτες. Οι αγωγοί που πειθαρχούν στο νόμο του Ohm λέγονται αντιστάτες (αντιστάσεις ή ωμικές αντιστάσεις). Ένα κομμάτι σύρμα είναι ο πιο απλός αντιστάτης.
Στο βιβλίο της Β’ Λυκείου:
Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι με τον όρο αντίσταση ή ωμική αντίσταση εκφράζουμε τη δυσκολία που συναντά το ηλεκτρικό ρεύμα, όταν διέρχεται μέσα από τον μεταλλικό αγωγό. Ο ίδιος ο μεταλλικός αγωγός λέγεται αντιστάτης.
Όμως πολλές φορές, για χάρη συντομίας, χρησιμοποιούμε τον όρο αντίσταση ή ωμική αντίσταση και εννοούμε τον ίδιο τον μεταλλικό αγωγό……
Παρατηρούμε πως οι συγγραφείς και των δύο βιβλίων (περισσότερο ή λιγότερο κατηγορηματικά) δεν χαρακτηρίζουν λανθασμένο το «αντίσταση», αν έτσι μεταφράζουμε το «resistor». Όμως ζούμε στην εποχή των «προσεκτικών ομιλητών». Αν διαπράξω το ατόπημα να αποκαλέσω «αντίσταση» εκείνο το πραματάκι με τα χρώματα, θα με διορθώσουν όπως διορθώνουν έναν που λέει «παν μέτρον άριστον» ή «οι ασκοί του Αιόλου»;
Σε πιθανό θέμα Εξετάσεων θα μετατρέψει η ΚΕΕ το αρχικώς προταθέν «αντιστάσεις» σε «αντιστάτες» ή θα το αφήσει έτσι;
Αν το αφήσει έτσι, θα υπάρξει σχόλιο του τύπου:
-Τι θέματα περιμένεις από κάποιους που δεν ξέρουν Ελληνικά;
Εγώ, που προτιμώ τις αντιστάσεις από τους αντιστάτες, να συνεχίσω την πλεύση μου ή, φοβούμενος τον τίτλο του αμαθούς, να ακολουθήσω την παραίνεση του Πασκάλ;
Διάβασε: «Ο Πασκάλ γράφει το κόκαλο με δύο κάπα;»
Θυμάμαι τον Ανδρέα να λέει περίπου ότι προτιμά το Potential Energy να μεταφραζόταν ως «Ενέργεια Δυναμικού», αντί «Δυναμική Ενέργεια». Τα επιχειρήματά του καλά. Όμως (ακόμα και αν έγραφε βιβλίο στο οποίο θα χρησιμοποιούσε τον όρο) δεν θα διόρθωνε κάποιον χρήστη Δυναμικής Ενεργείας.
![]()
καλά ένα λ είναι ψ και ένα μ είναι ν, χαράς το πράγμα…
"Κανονικά δεν λέμε "σώμα 2Kg" αλλά πρέπει να λέμε "σώμα μάζας 2Kg". Έτσι δεν πρέπει να λέμε "αντίσταση 2Ω" αλλά "αντίσταση αντίστασης 2Ω"
Μάλλον ήθελες να γράψεις Γιάννη "αντιστάτης αντίστασης 2Ω". Είναι ο όρος που πιστεύω πως πρέπει να χρησιμοπούμε σε όλες της ασκήσεις κι ας αποτελεί μακρηγορία ή το σημαινόμενο είναι το ίδιο για έναν έμπειρο ηλεκτρολόγο ή ηλεκτρονικό και ας αφήσουμε για τους ηλεκτρολόγους και ηλεκτρονικούς στα καταστήματα τις εκφράσεις "αγόρασε μου μια αντίσταση 2Ω ή έναν πυκνωτή 2μF".
Οτι στην οριζόντια βολή ο όρος Βεληνεκές ειναι ατυχής!
μα, ατυχείς όροι υπάρχουν αρκετοί π.χ. ηλεκτρεγερτική δύναμη, που είναι και επίκαιρη
Γεια σου Χαράλαμπε.
Όχι, δεν έγραψα εκ παραδρομής "αντίσταση αντίστασης 2Ω".
Ο Γιάννης αναρωτιέται γιατί να ξαναβαπτίσουμε το resistor; Ας το αφήσουμε "αντίσταση", όπως το μετέφρασε Αλεξόπουλος κτλ.
Κανένα πρόβλημα λέω εγώ, δικαιούμαστε να χρησιμοποιούμε την ίδια λέξη με δύο διαφορετικές σημασίες.
Αν λοιπόν συνεχίσουμε να υιοθετούμε τη λέξη "αντίσταση" τόσο για το αντικείμενο όσο και για το φυσικό μέγεθος, οφείλουμε να χρησιμοποιούμε την έκφραση "αντίσταση αντίστασης 2Ω". Τυπικά δεν υπάρχει πρόβλημα. Απλά ακούγεται άσχημο.
μα, Χαράλαμπε, ο Γιάννης έγραψε σε προηγούμενο σχόλιο ότι προτιμά τη φράση "αντιστάτης αντίστασης 2Ω" και εγώ, επίσης, επέλεξα, ακόμα πιο πριν, τον όρο "αντιστάτης" δεν τα είδες;
Ο όρος ΗΕΔ όμως δεν είναι λάθος. Βεβαίως ειναι περίεργος, αλλά τέλος πάντων ακριβής μετάφραση του emf.
Λάθος ειναι να λέμε ΗΕΔ στα άκρα αγωγού, κάτι που συναντάμε πολύ συχνά σε ασκήσεις και ερωτήσεις.
Ο όρος βεληνεκές είναι λάθος στην οριζόντια βολή (κομψά το ονόμασα <<ατυχής>>)!
ο Τ. Φίλιππας, που μαζί με τον Ρεσβάνη το 1979 επισήμανε ότι
«στην Ελληνική βιβλιογραφία, ο αγγλικός όρος resistor – δηλαδή ο αγωγός με αντίσταση- έχει αποδοθεί με την λέξη αντιστάστης σε αντιστοιχία με τον όρο πυκνωτής –δηλαδή ένα κατασκεύασμα που παρουσιάζει χωρητικότητα – Σε αυτό το βιβλίο θα χρησιμοποιείται ο όρος αντίσταση, για να εκφράσει και τον λόγο V/I και τον αγωγό με αντίσταση»
επιμένει στην προηγούμενη επιλογή και το 1991, στην Φυσική του Ohanian, την οποία ο ίδιος επιμελήθηκε
σελ. 127, «αυτά τα συστατικά ονομάζονται αντιστάσεις (και καμιά φορά αντιστάτες)»
αλλά ενώ συστηματικά αναφέρεται σε αντιστάσεις συρμάτων, λαμπτήρων, γραμμών μεταφοράς, δηλαδή περιγραφές που δεν σηκώνουν ενστάσεις
καταφεύγει και σε “μεμπτές” όπως η «τρεις αντιστάσεις 3,0Ω, 5,0Ω, 8,0Ω» – άσκηση 38, σελ. 135
η διατύπωση της άσκησης 14, σελ 133:
«θέλετε να κατασκευάσετε αντίσταση 1,0 Ω από ράβδο άνθρακα …»
περνάει ή κόβεται;
παίρνει "Δ;", Γιώργο, Δεκτό δηλαδή, που μας έβαζε ο ίδιος (ο Ρεσβάνης) στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, όταν ήταν βοηθός στα εργαστήρια του Αλεξόπουλου και η όλη άσκηση ήταν σωστή, αλλά κάτι δεν του άρεσε, στα διαγράμματα ή στις πράξεις
Νομίζω πως ο Αλεξόπουλος ήταν της Γερμανικής σχολής. Δεν ξέρω λέξη Γερμανικά αλλά βλέπω πως οι λέξεις "resistor" και "resistance" ταυτίζονται στη Γερμανική γλώσσα (Widerstand).
Ίσως τα παραπάνω να είναι εντελώς λάθος, ενδεχομένως όμως, έχοντας στο μυαλό του την Γερμανική ορολογία, να επέλεξε την ίδια λέξη (Widerstand->αντίσταση) τόσο για το αντικείμενο όσο και για το φυσικό μέγεθος.
Καλημέρα σε όλους.
Μήπως υπάρχει ταύτιση και στα Γαλλικά;
Με τον Ανδρέα τον Κασσέτα αλλά και με τον Κώστα τον Παπαμιχάλη ( έναν από τους συγγραφείς των σχολικών βιβλίων του Γυμνασίου ) είχα κάνει πολύωρες συζητήσεις για τη διαφωνία μου να καλούμε αντιστάτες τους αγωγούς που υπακούουν στο νόμο του Ωμ χωρίς όμως να μπορέσω να τους αλλάξω άποψη. Επιμένω μετά από τόσα χρόνια, να θεωρώ πιο λογικό να καλούμε αντιστάτη οποιοδήποτε αγωγό που εμφανίζει ωμική αντίσταση είτε υπακούει είτε όχι στο νόμο του Ωμ. Πχ ένα λαμπάκι που δεν υπακούει στο νόμο του Ωμ πως θα το καλούμε; Αν διδάσκαμε την εμπέδηση και τα τρία είδη των εμπεδήσεων νομίζω ότι δεν θα είχαμε πρόβλημα αφού εκεί τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Οι πυκνωτές έχουν κάποια χωρητικότητα, τα πηνία κάποια αυτεπαγωγή και οι αντιστάτες κάποια ωμική αντίσταση. Χωρίς βέβαια ν' αποκλείεται ένα εξάρτημα να παρουσιάζει δύο ή και τριών ειδών εμπεδήσεις.
Καλημέρα Πάνο.
Και εσύ όμως θεωρείς πως το εξάρτημα πρέπει να ονομάζεται "αντιστάτης" και όχι αντίσταση;
Σε όλα τα φοιτητικά μου χρόνια αλλά και στα μεταπτυχιακά Γιάννη όπως ξέρεις, το λέγαμε αντίσταση χωρίς κανένα πρόβλημα. Δεν θα με πείραζε να συνέχιζα να το λέω έτσι. Αν όμως σώνει και καλά θα πρέπει να χρησιμοποιούμε άλλη λέξη για το αντικείμενο και άλλη για τις ιδιότητες του αντικειμένου ( αφού μας παρακολουθεί και ο Βαγγέλης ) θα προτιμούσα να λέω αντιστάτη οποιοδήποτε εξάρτημα που παρουσιάζει ωμική αντίσταση.
Καταλαβαίνω πως είναι προτιμότερη η διάκριση.
Όμως πρόκειται για έναν όρο εισαχθέντα μέσω μετάφρασης. Τι συνέβη;
Μεταφράζοντας από κάποια γλώσσα μιλούσαμε για αντιστάσεις αντιστάσεων και στραφέντες στα Αγγλικά αποφασίστηκε να λέμε για αντιστάσεις αντιστατών;
Δεν θα με προβλημάτιζε αν παρέμενε συγκεχυμένη η κατάσταση και δεν χαρακτηριζόταν λάθος η χρήση του "αντίσταση".
Όμως σε συγγραφείς υποδεικνύεται η χρήση του όρου "αντιστάτης".. Συνάδελφοι διορθώνουν άλλους ομιλούντες περί "συνδεσμολογίας αντιστάσεων".
Η υπόθεση μου θυμίζει το "μέτρον άριστον" και "αντιδρώ".