by 
Για να αφαιρέσουμε νερό από δεξαμενή με μεγάλη επιφάνεια, χρησιμοποιούμε ελαστικό σωλήνα ΟΜΚ σταθερής διατομής Α, τον οποίο αφού λυγίσουμε, βυθίζουμε το άκρο του Ο στο νερό, όπως φαίνεται στο σχήμα. Με αναρρόφηση στο άλλο άκρο του Κ πετυχαίνουμε εκροή του νερού.
1. Να αποδείξετε ότι για να έχουμε εκροή, το άκρο Κ του σωλήνα, πρέπει να βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια του νερού της δεξαμενής.
2. Να αποδείξετε ότι η ταχύτητα εκροής u του νερού (όταν έχουμε εκροή) είναι ανεξάρτητη από την απόσταση του άκρου Ο του σωλήνα από την επιφάνεια του νερού, ενώ εξαρτάται από την απόσταση z του σημείου εκροής Κ από την επιφάνεια του νερού.
3. Να βρεθεί η σχέση που συνδέει, την πίεση του νερού σε τυχαίο σημείο Λ του σωλήνα, με την απόστασή του y, από το σημείο εκροής Κ.
4. Να αποδείξετε ότι η πίεση του νερού στο σωλήνα, έχει ελάχιστη τιμή στο ανώτερο σημείο του Μ.
5. Για ποια τιμή του μήκους ΚΜ, η πίεση του νερού στο σημείο Μ θα μηδενιστεί;
6. Τι θα συμβεί στη ροή, αν η πίεση του νερού στο σημείο Μ μηδενιστεί;
7. Να υπολογίσετε το μέγιστο ύψος του σημείου Μ του σωλήνα από την επιφάνεια του νερού, για να έχουμε εκροή.
Δίνονται: Patm=105N/m2, ρ=103kg/m3 και g=10m/s2.
Αναρρόφηση νερού με λάστιχο από δεξαμενή
(Αρχείο word 2003)
Πρόκειται για μια προσπάθεια παρουσίασης της αναρρόφησης υγρού με λάστιχο, στην τάξη, βήμα-βήμα, όσο γίνεται πιο λιτά και κατανοητά.
Η ανάρτηση είναι βασισμένη σε παλαιότερες αναρτήσεις του Δασκάλου Διονύση Μάργαρη, τον οποίο ευχαριστώ για την βοήθεια που μας προσφέρει απλόχερα τόσα χρόνια.
Νίκο δεν φαντάζονται οι φίλοι πόσο χαίρομαι για την επάνοδο ενός βασικού στελέχους.
Όταν μάλιστα έρχεται με καλό θέμα.
Ήμασταν με τον Πρόδρομο στο σπίτι του Φασουλόπουλου. Πριν κάτσουμε για κρασιά και μεζέδες παίξαμε για πολλή ώρα με δυο απλές κατασκευές. Ένα σιφώνιο και ένα δοχείο το νερό του οποίου χυνόταν από λάστιχο διαμέτρου μισού πόντου. Μήκος 1 μέτρο.
Άλλοτε έβγαινε στον αέρα, άλλοτε στο νερό. Χρονομετρούσαμε. Τα αποτελέσματα μας έκαναν να τρίβουμε τα μάτια μας.
Υποθέτω πως ο Γιώργος θα γράψει γρήγορα για τα παράδοξα που είδαμε.
Γιάννη ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
Εμείς εδώ γράφουμε για "παράδοξα" και "περίεργα", για τη δική μας ευχαρίστηση και καλά κάνουμε.
Στη τάξη όμως η κατάσταση είναι δύσκολη.
Ο σκοπός αυτής της ανάρτησης είναι να καταλάβουν οι μαθητές τι συμβαίνει όταν "ρουφάμε" σε ένα λάστιχο.
Μόλις προχθές δέχτηκα την ερώτηση:
– Κύριε, τι είναι το αυλάκι;
Μετά το σοκ που έπαθα, απάντησα με παραδείγματα από τη καθημερινή ζωή
και θυμήθηκα τα αυλάκια στο "μποστάνι" που πότιζα με τη βοήθεια του μαγγανοπήγαδου ή
της αντλίας παρέα με τον πατέρα μου στα… παιδικά μου χρόνια.
Ο παππούς μου τα έλεγε "καταπότες".
Η στέρνα γέμιζε με το "ντολάπι". Άδειαζε στον μεγάλο καταπότη που διακλαδιζόταν.
Νίκο δεν είναι μακριά το ανέκδοτο:
-Μπαμπά ένας κουμπαράς στο χωράφι!
καλή συλλογή και καλώς τον
(προωπική πειραματική επαλήθευση: Καλοκαίρι, προς το τέλος της δεκαετίας του 50, στο "ποτιστικό" χωράφι του παππού, κόντευα τα 10, σχολείο δεν είχαμε λόγω διακοπών, τί "διαολιά" μου ήρθε να κάνω, κατά πώς μου είχε περιγράψει κάποιος μεγαλύτερος γείτονας;
έκοψα τέσσερις-πέντε πικροδάφνες, με τί; μα, με τον "Κολοκοτρωνέϊκο" σουγιά μου, που κρεμόταν με σπάγγο από το "θελύκι" του (κοντού) παντελονιού μου,τί Λάκωνας θα ήμουν άλλωστε; και με αργές, προσεκτικές και επίμονες κινήσεις κατάφερα να αφαιρέσω τους φλοιούς χωρίς να τους τραυματίσω, στη συνέχεια έβαζα λίγο από το κάτω άκρο του φλοιού που ήταν λεπτότερο, στο άνω άκρο του άλλου, που ήταν φαρδύτερο και έφτιαξα έτσι έναν σωλήνα γύρω στα 3 μέτρα
έβαλα τη μία άκρη του σωλήνα μου στο βαθύτερο σημείο της στέρνας, όπου μάζευε νερό για να ποτίσει τα λαχανικά ο παππούς, και φρόντισα η άλλα άκρη να βρίσκεται πιο χαμηλά ανάμεσα σε φτέρες και βούρλα, μετά ρούφηξα από την ελεύθερη άκρη όλον τον αέρα ώσπου να φτάσει το νερό στο στόμα μου, ακόμα θυμάμαι την πικρίλα της πικροδάφνης, το νερό άρχισε να τρέχει, έκατσα στην όχθη της στέρνας μέχρι να αδειάσει ολόκληρη και μετά εξαφάνισα τη "συσκευή"
όταν ήρθε ο παππούς έγινε έξω φρενών, έλεγξε την "πλουτσουνάρα", τη "νόμιμη" τρύπα εξόδου του νερού, που ήταν ανέπαφη, κλεισμένη με πανιά, και αποδίδοντας την ευθύνη στους κάβουρες μπήκε μέσα στην στέρνα ψάχνοντας να βρεί τις τρύπες τους, για να τις κλείσει
ίσως ήταν το πρώτο μου πείραμα ως μετέπειτα Πειραματικός Φυσικός…
Καλησπέρα Νίκο.
Χαίρομαι που σε βλέπω με ανάρτηση και χαίρομαι επίσης που πέρασες" από την βάσανο της τάξης" μια παλιότερη ανάρτησή μου, κάνοντας την λειτουργικότερη.
Το "εργαστήριο" που αποδεικνύει την αποτελεσματικότητα μιας άσκησης, είναι πάντα η τάξη. Και εκεί, στην πράξη, μπορεί και πρέπει να γίνονται οι απαραίτητες προσαρμογές…
Θυμάμαι να έχω τρεις ώρες π.χ. σε τμήματα Α΄τάξης, να προετοιμάζω την διδασκαλία μου στο σπίτι, να κάνω το μάθημα στο 1ο τμήμα, να προβαίνω σε αλλαγές την επόμενη ώρα στο 2ο τμήμα, ενώ η διδασκαλία στο 3ο τμήμα να μην έχει σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό…
Να είσαι καλά Νίκο.
Βαγγέλη οι περιγραφές σου είναι απολαυστικές, εγώ φυσικά ως μικρότερος από εσένα
δεν πρόλαβα να κάνω τις "διαολιές" 🙂
Διονύση η διδασκαλία είναι μια ανηφόρα χωρίς τέλος, ο τρόπος που παρουσιάζεις τα φαινόμενα είναι μοναδικός
και διευκολύνεις εμάς τους κοινούς θνητούς να κάνουμε καλύτερη τη διδασκαλία μας.
Μια παράκληση, να ανεβάζεις τα σχήματα σε μορφή Visio και όχι ως εικόνες, διότι έτσι ο καθένας
μπορεί να τα τροποποιήσει κατά το δοκούν που λέμε.
Η διαφορά σε μέγεθος είναι άνευ σημασίας.
Τέλος πιστεύω ότι με την επαναφορά των συμβούλων που σχεδιάζει το υπουργείο
τα διδακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε θα λυθούν σε ελάχιστο χρόνο… δια μαγείας 🙂
Καλημέρα "κοινέ θνητέ"!!! Μας δουλεύεις ε;;;
Λοιπόν, η πρόταση για το Visio, δεκτή, αλλά για τις επόμενες που θα γράψω…
Απλά υπάρχουν κάποιες στην ουρά για ανάρτηση και αυτές θα μπουν όπως έχουν… αφού δεν έχω το κουράγιο να αλλάξω τώρα σχήματα…
Διονύση ευχαριστώ για την αποδοχή της πρότασης.
Τα σχήματά σου τα χρησιμοποιώ για προβολή με προτζέκτορα
οπότε πρέπει να κάνω ορισμένες τροποποιήσεις.
ποτέ δεν είναι αργά, Νίκο, για "διαολιές"…
ως προς το visio, δε, προσωπικά "εν κατέω πράμα", κατάλοιπο της πρώτης χρονιάς διορισμού μου στη Μέση Εκπαίδευση, της καλύτερης, στην Κίσσαμο Χανίων
Καλώς επέστρεψες Νίκο με το… τσεκούρι σου και μια ωραία άσκηση.
Αποστόλη ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
Τίνα ευχαρισστώ για το video, είναι καταπληκτικό,
θα το προβάλω αύριο στην τάξη.
Βαγγέλη καλά κάνεις και δεν "κατέεις πράμα" από Visio,
εγώ που "κατέω λίγο", ταλαιπωρούμαι πολύ.
Τα σχήματα στα ρευστά με τους σωλήνες που στρίβουν ή που
έχουν διαφορετικές διατομές είναι εφιάλτης.
Πλήρες, ενδιαφέρον και πρακτικό. Πολύ καλή μελέτη. Εύχομαι και άλλα.
Γεια σου Νίκο, ουσιαστική ταξινόμηση ερωτημάτων για την κατανόηση του φαινομένου
Θα σχεδίαζα και μια ρευματική γραμμή Ν-Ο-Μ-Κ για κάθε ενδεχόμενο
Έχεις φτάσει Bernouli;
Θοδωρή καλημέρα.
Ευχαριστώ για το θετικό σχολιασμό και την παρατήρηση για την ρευματική γραμμή.
Στην τάξη την σχεδιάζω.
Tώρα για το που φτάνω, καλύτερα μην ρωτάς 🙂
Αυτό που μπορώ να γράψω είναι, ότι με το 7ωρο μπορώ να καλύψω
τις απορίες των λίγων μαθητών που ενδιαφέρονται.