Στην ανάρτηση αυτή αναδεικνύεται το ότι η παρουσία μιας απλής δίνης σε μια αρχικά ομοιόμορφη ροή ασυμπίεστου ρευστού πέριξ ενός κυλινδρικού εμποδίου, οδηγεί στην εμφάνιση μίας δύναμης από την δίνη στον κύλινδρο, ακόμη και αν το ιξώδες του ρευστού αγνοηθεί. Η κατάσταση είναι ανάλογη με την περίπτωση όπου μία υποηχητική ροή αέρα προσπίπτει σε μία αεροτομή, στην οποία ως επακόλουθο εμφανίζεται δύναμη ανύψωσης.
![]()

Στάθη σε καμία εξήγηση του φαινομένου Coanda δεν έχω δει να επικαλούνται δίνες.
Δύο όμορφα βίντεο:
Γιάννη δεν έχω δει καμία αναλυτική περιγραφή του φαινομένου Coada, οπότε δεν έχω άποψη. Εδώ όμως βλέπω ένα ακόμη φαινόμενο να περιγράφεται αναλυτικά,για αυτό και το καταγράφω. Αντίρροπες δίνες έλκονται, ομόρροπες απωθούνται.
Σύνδεση με την παρατήρηση: Αν μία ροή αέρα προσπέσει σε μια στερεά επιφάνεια, θα προκληθεί αυτομάτως μία δίνη πέριξ της επιφάνειας (το στρώμα του αέρα σε επαφή με την επιφάνεια ακινητεί ως προς αυτήν και τα επόμενα στρώματα αυξάνουν σταδιακά ταχύτητα = στροβιλισμός του πεδίου της ταχύτητας, δίνη). Οι δίνες αυτές εξασθενούν γρήγορα και μηδενίζονται/διαχέονται στον περιβάλλοντα αέρα. Στο μοντέλο της ανάρτησης εισάγονται αυθαίρετα. Τα αποτελέσματα λογικά. Μέχρις εκεί.
Για το φαινόμενο Coanda:
Απλή εξήγηση.
Από Βικιπαίδεια.
Εκτενέστερο άρθρο.
Στην τότε συζήτηση προτίμησα την τελευταία φράση του απλουστευμένου άρθρου:
Και θα αναρωτηθείτε, μα σε τίποτα τελικά δεν χρησιμεύει αυτή η περίφημη αρχή του Bernoulli?
Φυσικά και χρησιμεύει, είναι αυτή που κάνει τον αέρα να «κολλάει» στην καμπύλη επιφάνεια μιας πτέρυγας και να την ακολουθεί μέχρι να την εγκαταλήψει, οπότε εκεί αναλαμβάνει η αρχή του Coanda!
Τελικά δεν είναι Bernoulli vs Coanda, είναι μάλλον Bernoulli + Coanda!
Η δεσποινίς του πρώτου βίντεο κάνει το ίδιο.
Οι άλλοι φίλοι που συμμετείχαν πρόκριναν τις δυνάμεις συναφείας. Σε σπιτικό πειραματάκι φίλος διεπίστωσε πως λαδώνοντας το κουτάλι τροποποιείται η έλξη.