by 
Το μοτεράκι Μ1 περιστρέφει όλο το σύστημα με κάποια σταθερή γωνιακή ταχύτητα που ορίζουμε.
Το μοτεράκι Μ2 είναι στερεωμένο στη ράβδο και περιστρέφει τον δίσκο.
Θα ασχοληθούμε με το σημείο Α.
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…
Το μοτεράκι Μ1 περιστρέφει όλο το σύστημα με κάποια σταθερή γωνιακή ταχύτητα που ορίζουμε.
Το μοτεράκι Μ2 είναι στερεωμένο στη ράβδο και περιστρέφει τον δίσκο.
Θα ασχοληθούμε με το σημείο Α.
Σωστότατο Χαράλαμπε!
Διονύση το λάθος έχει (τις περισσότερες φορές) μεγαλύτερη αξία από το σωστό.
Είναι φανερό και από την προσομοίωση ότι με ω2=0 η επιτάχυνση είναι και κεντρομόλος και 2.
Όμως τι γίνεται;
Η πρόταση:
Η επιτάχυνση που βλέπει ένας παρατηρητής για το σημείο Α είναι ίση με το διανυσματικό άθροισμα της επιτάχυνσης που βλέπει ένας παρατηρητής Β συν την επιτάχυνση του Β ως προς τον Α.
δεν έχει καθολική ισχύ;
Γιατί "αποτυγχάνει";
Καλησπέρα σε όλους,
Γιάννη θα πάρω το ρίσκο και θα πω 3,5 για τη δευτερη και -0,5 για την τριτη
Τάσο δεν συμφωνώ.
Τότε περιμένω την απάντηση σου, αφού λίγο δύσκολο σε αυτά να έχεις εσύ λάθος
Τάσο είναι πολύ εύκολο το να κάνω λάθος. Έχω το ρεκόρ στο υλικονέτ. Η όλη ανάρτηση προέκυψε από ένα λάθος που έκανα.
Το κείμενο που θα στείλω δεν έχει λάθος, επιβεβαιούμενο πλήρως από την προσομοίωση. Την είδα και με ακρίβεια 2000 σε πολύ αργή κίνηση. Πάντως και με ακρίβεια 200 φαίνονται οι σωστές τιμές.
η σκέψη μου Γιάννη είναι να βρω πρώτα την απόλυτη στιγμιαία ταχύτητα του Α
2. λόγω περιστροφής γύρω από το Ο 1m/s και γύρω από το Κ 2m/s, ομόρροπες συνολικά 3m/s, υ^2/OA=4,5m/s^2
3. λόγω περιστροφής γύρω από το Ο 1m/s και γύρω από το Κ 1m/s, αντίρροπες συνολικά 0
Σωστά Βαγγέλη το 3 . Λάθος το 4,5.
Μηδέν είναι η ταχύτητα στην 3η περίπτωση. Η επιτάχυνση πόση είναι;
Η κεντρομόλος επιτάχυνση πόση είναι;
Αν δεν έχεις το i.p. :
Αν κάνεις το σωστό σχήμα η απάντηση είναι εύκολη. Το διάνυσμα r1 είναι από το κέντρο του δίσκου μέχρι τον άξονα του δεύτερου δίσκου. Το r2 από τον άξονα του δεύτερου δίσκου μέχρι το Α.
Όταν το σύστημα περιστρέφεται κατά φ, το r1 περιστρέφεται κατά φ και το r2 περιστρέφεται κατά φ. Άρα το r1 και το r2 έχουν την ίδια γωνιακή ταχύτητα ω. Η επιτάχυνση του r1 είναι ω2r1 και του r2 είναι ω2r2. Η επιτάχυνση του Α είναι ω2(r1+r2)=ω2r1+ω2r2. Δηλαδή η επιτάχυνση του Α είναι όντως το άθροισμα της επιτάχυνσης του παρατηρητή και της επιτάχυνσης του Α ως προς τον παρατηρητή.
Έθεσες το πρόβλημα ώστε να φαίνεται ότι το Α δεν επιταχύνεται ως προς τον παρατηρητή. Αλλά ο παρατηρητής περιστρέφεται και ως προς τον άξονά του. Αν δεν περιστρεφόταν ως προς τον άξονά του (δηλ. κοιτούσε σε σταθερή κατεύθυνση) θα έβλεπε το Α να περιστρέφεται ως προς αυτόν.
Νίκο σωστό. Δεν είπα ότι ο παρατηρητής στρέφεται περί τον άξονά του.
Φυσικά ο παρατηρητής στο Κ βλέπει τον δίσκο να στρέφεται περί αυτόν.
Αυτό σχετίζεται και με τις επόμενες.
Ένα απόσπασμα από το κείμενο:
Ένας παρατηρητής στρεφόμενος έχει μια ιδιαιτερότητα. Βλέπει ένα ακίνητο (για μας) αντικείμενο να έχει μία κεντρομόλο επιτάχυνση. Βλέπει γι' αυτό ακόμα μία επιτάχυνση. Την επιτάχυνση Coriolis.
Όμως θα έμπλεκε η περιγραφή αν βάζαμε στρεφόμενο παρατηρητή.
Τώρα Νίκο απομένουν οι απαντήσεις στην 2η και κυρίως στην 3η περίπτωση.
Εδώ φαίνεται το τι βλέπει ο παρατηρητής στο Κ.
Γιάννη, σε προβλήματα που βάζουμε τον παρατηρητή να κάθεται σε περιστρεφόμενα συστήματα, έχουμε τον εξής προβληματισμό: ο παρατηρητής, όπως κάθεται στο σύστημα κάνει δυο κινήσεις: μια περιστροφή ως προς το κέντρο περιστροφής του συστήματος και μία ως προς τον άξονά του με την ίδια περίοδο. Να επιτρέπουμε ή να μην επιτρέπουμε την περιστροφή ως προς τον άξονά του; Αν δεν την επιτρέψουμε πρέπει να επιβάλλουμε στον παρατηρητή να κοιτά σε σταθερή κατεύθυνση.
Σ΄ αυτή την τελευταία περίπτωση, όπως έδειξα, ισχύει ο νόμος της πρόσθεσης των επιταχύνσεων. Ας υποθέσουμε όμως πως επιτρέπουμε στον παρατηρητή την ομοπερίοδη περιστροφή ως προς τον άξονά του. Ισχύει σ΄ αυτή την περίπτωση ο νόμος πρόσθεσης των επιταχύνσεων;
Η απάντηση είναι ναι. Έστω ότι ο δίσκος περιστρέφεται με γωνιακή ταχύτητα ω. Ο ένας παρατηρητής είναι στο κέντρο του δίσκου. Ο άλλος στο μέσον μιας ακτίνας του. Και οι δύο παρατηρούν ένα μήλο στο άκρο της ακτίνας. Και οι δύο το βλέπουν ακίνητο, δηλ. με a=0. Επίσης ο παρατηρητής στο κέντρο βλέπει ακίνητο τον παρατηρητή το μέσο της ακτίνας. Επομένως ο νόμος πρόσθεσης των επιταχύνσεων ισχύει με την έννοια 0+0=0.
Συμφωνώ με όσα είπες.
Οι στρεφόμενοι παρατηρητές έχουν ενδιαφέρον:
Μέρος 1ο
Μέρος 2ο
Αύριο το κείμενο της απάντησης.