by 
Μπορεί οι συνθήκες να μην επιτρέπουν να βρεθούμε από κοντά….
Όμως οι αναμνήσεις, μας δίνουν δύναμη και ελπίδα…. για την επόμενη φορά…..προσδοκώντας όλοι να είμαστε εκεί…
Ας θυμηθούμε μέσα από φωτογραφίες κάποιες στιγμές από προηγούμενες συναντήσεις…
1η συνάντηση Ιούνιος 2010
.
.
.
.
2η συνάντηση Ιανουάριος 2011
.
.
.
.
.
.
.
.
3η συνάντηση. Ιούλιος του 2011
.
.
.
Βόλος. Απρίλιος του 2014.
.
.
.
.
τα περάσαμε όμορφα …
κι αν μας αγαπάτε,
να μας ξαναπάτε
Βασίλη και Νίκο, Νίκο και Βασίλη
η φιλοξενία που επιφυλάξατε στον Διονύση
είχε πρόβλεψη ακόμα και για το όνομα της ταβέρνας
μπορούμε να ελπίζουμε σε κάτι ανάλογο;
γιατί σκοπεύουμε να ανταποκριθούμε με τον Πρόδρομο, στην καλοκαιρινή σας πρόσκληση μόλις ανοίξουν οι δρόμοι
Μήτσο Χρόνια πολλά .
Μα πότε βρεθήκαμε στο Μοναστηράκι;
Καλλιτέχνης ο Θοδωρής τελικά …
Πάντως τη θέση μπροστά από την αφίσα εμείς τη διαλέξαμε.
Καλή η ιδέα σου Θοδωρή … “θυμούμαι =ζω”
Ευχαριστώ Θοδωρή
Ευχαριστώ Διονύση
Και ήτανε τόσο ζωντανοί και δυνατοί …οι δυο απόντες που η νησίδα πάντα θα θυμάται .
Η φωτό με τον Ανδρέα να κρατά τη μαγική κανάτα με το νερό, που την αναποδογύριζε και δεν χυνόταν το νερό μου θυμίζει τη φάση που το δοκίμασε πάνω από τη κεφαλή μου με αποτυχία και σχετικό κατάβρεγμα … γελάσαμε κι οι δυο. Άλλωστε “τα λάθη μας τα παίρνουμε αγκαλιά”
έχεις και τον Θοδωρή!
βρε, συγκινούμαστε οι “παλιοί” βρε,
γιατί γερνάμε, και επικίνδυνα κάποιοι…
η φωτό από τη συνάντηση στο Ξυλόκαστρο,
νομίζω την είχε οργανώσει ο Μήτσος ή ο Άρης,
τυχερός ήμουν, εγώ, ο βαρεμένος Πειραματικός,
ανάμεσα στον αγαπημένο Δάσκαλο και φίλο,
τον Ανδρέα, που “έφυγε” νωρίς και δεν είναι πια μαζί μας
και στην πανέμορφη κυρία της παρέας,
την Ίριδα, κατά κόσμον Ελευθερία, από το Δομένικο;
που “έχει και το νου της” μη χυθεί το νερό,
σου λέει κάποια πειράματα δεν πετυχαίνουν πάντα,
στο βάθος δεξιά, ο πανταχού παρών Βασίλης,
ήρθε με τα πόδια από τον Βόλο, ξεκίνησε το 1896 μ. Χ.,
δεν θυμάμαι τα ονόματα των δυο συναδέλφων ανάμεσα,
(καλά η κυρία τέρμα κάτω με τα άσπρα έμεινε κάγκελο,
τσιμπιέται, δεν πιστεύει στα μάτια της, “με χαρτί;” σου λέει)
ευχαριστούμε, Θοδωρή, οργάνωσέ το και “βάλε μια φωνή”…
Γιώργο μόλις ανοίξουν οι δρόμοι σας περιμένουμε!!!
Θοδωρή ευχαριστούμε για το “ταξίδι”!!!!
Παντελή, οι φωτογραφίες θυμίζουν πιο έντονα την “παρουσία”
του Ανδρέα και του Βαγγέλη που ποτέ δεν έφυγαν από το ylikonet…
Αξίζει να σταθεί κάποιος σε αυτές μαζί με τη φωτογραφία που δείχνει και
τον Νίκο Δαπόντε , που από παραδρομή εντάχθηκε στο Γενάρη του 2018,
ενώ είναι από το καλοκαίρι του 2018….στο ίδιο μέρος, στο Χαλάνδρι
Εγώ θέλω να σταθώ και στη φωτογραφία με το κεράκι που γράφει 1, στα
πρώτα γενέθλια του ylikonet ….
Περιμένουμε ο Ξενοφώντας, να μας φέρει πολλές ακόμα….
Ο Μερκούρης είναι Βαγγέλη, δίπλα στο Βασίλη
Θοδωρή να είσαι πάντα καλά ! ……άντε μέχρι το επόμενο
Καλημέρα σε όλους. Θοδωρή ευχαριστούμε για τις μνήμες και τη συγκίνηση. Μακάρι να καταφέρουμε να βρεθούμε μέσα στο 21.
Καλή χρονιά Παναγιώτη, καλή χρονιά Βασίλη
Λογικά σήμερα θα ήταν μέρα συνάντησης…
Δυστυχώς αυτό δεν γίνεται …
Η ζωή πρέπει να συνεχιστεί έστω και έτσι….
Χαίρομαι που οι φωτογραφίες σας θύμισαν πράγματα…. όμορφα
Ευχαριστώ και για την “ανάγκη” να το πείτε…
Χαιρετώ κι εύχομαι στην ΠΑΡΕΑ τα καλύτερα. Και ανάμεσα στον Ανδρέα και τον Μερκούρη ο Γιώργος Κατσιγιάννης, χημικός, υπεύθυνος (τώρα) στο Α’ ΕΚΦΕ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ.