Μπορεί ο αριστερός νεαρός να ασκήσει δύναμη μεγαλύτερη από το βάρος του;
Μπορεί δηλαδή να σηκώσει τον βαρύτερο δεξιό νεαρό;
Ας θεωρήσουμε αβαρή την τροχαλία και ας δεχθούμε ότι στα άκρα της είναι ίσες οι τάσεις.
Ο αριστερός νεαρός δέχεται την αντίδραση της δύναμης που ασκεί.
Αν αυτή ήταν μεγαλύτερη από το βάρος του θα σηκωνόταν αυτός.
Η αδυναμία να ασκήσουμε με τέτοια διάταξη δύναμη μεγαλύτερη από το βάρος μας ισχύει σε κάθε περίπτωση;
![]()
Και ποια η διαφορα μεταξυ των δυο? Αφου στην ταξη παρουσιαζεις τεχνικες για να λυνεις προβληματα. Η φυσικη που κανεις ειναι σωστη λογω της λεξεως “Aμαζο”
Αν η κολλα ειναι άμαζη ειναι δυναμεις δρασης αντιδρασης.Μπορεις αλλωστε να θεωρησεις οτι η κολλα ανηκει στο ενα απο τα δυο σωματα οποιο θες εσυ.
Καλησπέρα σε όλους.
Είδα την πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα. Οι δυνάμεις σου Γιάννη είναι από την κόλλα στα σώματα. Άλλο αν τα παιδιά, “κόβουν” όλα τα ενδιάμεσα και τις θεωρούν “δράση-αντίδραση”.
Καλησπερα Χριστόφορε,καλησπερα σε ολους.Αν η κολλα εχει μαζα ενα δεκατο του γραμμαριου και το σωμα εχει μαζα δεκα χιλιογραμμα τοτε μπορει καποιος να επιλεξει να θεωρησει την κολλα Αμαζη.Υπαρχει λογικη αντιρρηση σε αυτο διοτι οι επιταχυνσεις των σωματων θα βγουν λιγο λιγο διαφορετικες.Αν ομως καποιος αποδεχεται αυτο το σφαλμα και αποφασισει να δουλεψει σε αυτο το πλαισιο επιστημονικης φαντασιας θεωρωντας την κολλα άμαζη, οτι σφαλμα ηταν να γινει εχει ηδη γινει.Δεν αποτελει επιπλεον σφαλμα ουτε λαθος φυσικη να υποθεσει οτι η κολλα δεν υπαρχει καθολου και οτι η δυναμη μεταφερεται απ ευθειας απο το ενα σωμα στο αλλο.Η αν η εκφραση “δεν υπαρχει καθολου” μοιαζει πολυ προχωρημενη μπορουμε να πουμε οτι υπαρχει μεν αλλα το μονο που κανει ειναι να αποτελει ενα μηχανισμο μεταφορας της δυναμης απο το ενα σωμα στο αλλο.
Παιδιά έφερα το παράδειγμα με την κόλλα για να δείξω ότι είναι θέμα οπτικής γωνίας.
Συνήθως μιλάμε για δράση-αντίδραση και δεν πελαγοδρομούμε με κόλλες, καρφιά και διαμοριακές δυνάμεις.
Μιλάμε για δύναμη που δεχόμαστε από το κάθισμα και όχι για δυνάμεις που δέχεται το παντελόνι μας από το κάθισμα και τη δύναμη που ασκεί σε μας το παντελόνι μας.
Συμφωνώ Κωνσταντίνε και Γιάννη.
Το σχόλιό μου δεν ήταν για το τι “θεωρούμε”. Ήταν για το τι “είναι”.
Χριστόφορε είναι, δίκιο έχεις.
Όμως ενώ σε νήματα δεν μιλάμε για δράση- αντίδραση σε περιπτώσεις συγκόλλησης μιλάμε (για δράση- αντίδραση). Σε αντίθετη περίπτωση θα κάναμε μια κατάδυση στον μικρόκοσμο και η περιγραφή μας θα ήταν πολύπλοκη.
Προτείνω στη διδασκαλία να μην περιγράφεται το νήμα ως σύνδεσμος. Σε περίπτωση συγκόλλησης ας μιλάμε για δράση- αντίδραση.
Σε μεταξύ μας συζητήσεις (στο φόρουμ λ.χ.) κάνουμε ότι θέλουμε.
Καλησπέρα συνάδελφοι.
Προσωπικά Γιάννη προτιμώ να μιλάω για τις δυνάμεις από το νήμα και όχι για δράση αντίδραση.
Όμως το ερώτημα που γεννάται είναι, γιατί και πότε αποδίδουμε τον χαρακτηρισμό δράσης – αντίδρασης;
Αν μιλώ αναφερόμενος στην κόλλα του παραδείγματός σου, τότε η δύναμη που ασκεί η κόλλα στο ένα σώμα και η δύναμη που ασκεί στο άλλο, δεν δικαιούνται να ονομαστούν δράση- αντίδραση. Αν το κάνουμε καταστρέφουμε την διδασκαλία μας.
Αν βγάλουμε από τη συζήτηση την κόλλα και δεν αναφερθούμε καθόλου σε αυτή, τότε θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για τις δυνάμεις αλληλεπίδρασης και να τους αποδώσουμε τον χαρακτηρισμό.
Καλησπέρα Διονύση.
Δεν δικαιούται τυπικά η κόλλα, όμως το κάνεις και εσύ όταν αντιμετωπίζεις πρόβλημα με σώματα συγκολλημένα. Μιλάς για δράση-αντίδραση.
Όταν κινείσαι και πάνω σου έχει κολλήσει μια βεντούζα μιλάς για δύναμη που ασκείς στη βεντούζα και δύναμη που δέχεσαι από αυτήν. Συνήθως δεν εμπλέκεις ατμοσφαιρικές πιέσεις, αν δεν σου το ζητούν.
Επίσης όταν απωθούνται δύο φορτία μιλάς για δράση-αντίδραση χωρίς να αναφέρεσαι σε εκπομπή μεσονίου.
Έτσι βγάζουμε από την συζήτηση την κόλλα τον αέρα και τα μεσόνια και μιλάμε για δράση-αντίδραση.
Δεν έκανα όμως το ίδιο με το νήμα όταν μιλούσα σε παιδιά. Δεν μιλούσα για δράση-αντίδραση, ούτε το έβγαζα εκτός συζήτησης.
Το κάνω Γιάννη, αλλά δεν βάζω στη συζήτηση την κόλλα. “Αγνοώ” την ύπαρξή της.

Αν όμως την βάλλω στην συζήτηση, τότε δεν πρέπει να ονομάσω δράση και αντίδραση τις δύο δυνάμεις. Αυτό λέω.
Στο νήμα, ούτε και γω το θεωρώ “σύνδεσμο”. Δεν τις ονομάζω τις δυνάμεις F1 και F2, όπως στο 2ο σχήμα.
Χρησιμοποιώ το πρώτο σχήμα και μιλάω για την τάση του νήματος και τότε δεν τις χαρακτηρίζω ως δράση – αντίδραση.
Το ερώτημα όμως είναι, αν κάποιος άλλος χρησιμοποιήσει το 2ο σχήμα και πει ότι:
Θα του πούμε ότι κάνει λάθος;
Το αν κανει λαθος η οχι εξαρταται μονο απο εναν παραγοντα.Απο το αν το νημα επηρεαζει η οχι τις επιταχυνσεις των σωματων σε σχεση με το να μην υπαρχει νημα και τα σωματα απλως να ακουμπανε μεταξυ τους,ενω η εξωτερικη δυναμη F ασκειται πανω στο Β,με φορά απο αριστερα προς τα δεξια.
Δεν συμφωνώ Κωνσταντίνε.
Η διδασκαλία μας πρέπει να διακρίνεται από μια συνέπεια.
Η δράση – αντίδραση είναι δυνάμεις αλληλεπίδρασης μεταξύ δύο σωμάτων.
Αν κατά την διαπραγμάτευση υπάρχουν τρία σώματα (παραπάνω τα σώματα Α, Β και νήμα), τότε οι δυνάμεις που το ένα ασκεί στα άλλα δύο, δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως δράση – αντίδραση, αφού αυτό οδηγεί σε ασυνέπεια, σε στρέβλωση και τελικά σε μια κατάσταση στο … περίπου.
Και προσοχή, δεν μιλάω με κριτήριο αν το αποτέλεσμα βγαίνει σωστό ή όχι.
Αυτό είναι άλλο θέμα…
Ναι η διδασκαλία μας πρέπει να είναι συνεπής.
Το ότι δεν θα χαρακτηρίσουμε λανθασμένη μια λύση που λέει “το Α ασκεί δύναμη στο Β μέσω νήματος” δεν σημαίνει ότι πρέπει έτσι να διδάσκουμε. Διότι σύντομα θα κάνουν το ίδιο και σε αλυσίδα.
Αφου πριν εγραψες οτι νομιζεις οτι και οι δυο τροποι αντιμετωπισης ειναι σωστοι.Ελειψη συνεπειας ειναι αλλα να λεει κανεις την μια και αλλα την αλλη.Απο την στιγμη που το νημα το θεωρησεις άμαζο,το αγνοεις και εχεις μονο δυο σωματα.Αυτο ειναι απολυτα συνεπες με τις αρχες της φυσικης.Ολη η νομιμοτητα εξαντλειται στο αν εχεις το δικαιωμα να θεωρησεις το νημα άμαζο η οχι,αλλα αυτο ειναι αλλο θεμα συζητησης.
Κωνσταντίνε εννοεί “διδακτικώς συνεπές”.