Γ1: Στην εκφώνηση αναφέρεται ότι: Διατηρώντας την πίεση του αέρα σταθερή παρατηρούμε ότι όταν αυξήσουμε ή ελαττώσουμε τη συχνότητα του διεγέρτη, το πλάτος της ταλάντωσης ελαττώνεται.
Στο σχολικό βιβλίο αναφέρεται ότι:
“Οι τιμές του πλάτους είναι γενικά μικρές, εκτός αν η συχνότητα f πλησιάζει στην ιδιοσυχνότητα f0 , οπότε το πλάτος παίρνει μεγάλες τιμές και γίνεται μέγιστο όταν η συχνότητα f γίνει ίση με την ιδιοσυχνότητα f0.”
Από τα προηγούμενα προκύπτει ότι Τ=Τ0.
Στο σχολικό βιβλίο αναφέρεται ότι:
“Αν δεν υπάρχουν αντιστάσεις, η ταλάντωση θα είναι αμείωτη, με συχνότητα f0 = 1/(2π) √(k/m) Στην πραγματικότητα η ταλάντωση θα είναι φθίνουσα. Η συχνότητά της θα είναι λίγο μικρότερη, στην πράξη όμως μπορούμε να τη θεωρήσουμε ίση με την f0.”Άρα Τ=Τ0=2π√(k/m) = 0,2π s. Γ2 Απο τη στιγμή που διακόπτουμε τη λειτουργία του διεγέρτη, η ταλάντωση είναι φθίνουσα με αρχικό πλάτος Α0=8 cm και (σταθερή) περίοδο 0,2π s. Για το πλάτος της φθίνουσας ταλάντωσης ισχύει: Α0/Α1 = Α1/Α2, όπου Α1 το πλάτος μετά από μία περίοδο (0,2π s), από τη στιγμή που διακόψαμε τη λειτουργία του διεγέρτη, και Α2 το πλάτος μετά από δύο περιόδους (δηλαδή 0,4π s), από τη στιγμή που διακόψαμε τη λειτουργία του διεγέρτη. Έχει δοθεί ότι Α0/Α1 = 2. Άρα A1 = 4 cm και Α2=2 cm.
Γ3 Από τη στιγμή που αφαιρούμε το αέρα, η ταλάντωση είναι αμείωτη. Άρα x = A ημ(ωt + φ0), όπου ω = 2π/Τ = 10 rad/s. Επειδή αυτό έγινε τη χρονική στιγμή 0,4π s, δηλαδή ενώ είχαν προηγηθεί δύο περίοδοι φθίνουσας ταλάντωσης, το πλάτος ήταν 2 cm και για t=0 το σώμα βρισκόταν στη ακραία θέση x = 2 cm. Άρα x = 0,02 ημ( 10t +π/2), στο SI.
Γ4 Η αρχική ενέργεια του ταλαντωτή ήταν Ε0 = 1/2 k (A0)^2. H ενέργεια που απόμεινε στον ταλαντωτή είναι: Ε2 = 1/2 k (Α2)^2. Άρα Ε2/Ε1 = 1/16.
Αυτό το θέμα θα συναντούσε “αντιδράσεις απίστευτες”;
Τελευταία διόρθωση3 έτη πριν από Ανδρέας Βαλαδάκης
Καλησπέρα Ανδρέα.
Διατυπώνονταν από παιδιά που έλεγαν ότι σε άλλα είχαν προπονηθεί.
Διατυπώνονταν από συναδέλφους σε βαθμολογικά που καταφέρονταν κατά τν δύο δίσκων, κατά του δύτη, κατά της τριβής που ηταν προς τα πάνω κ.λ.π.
Διατυπώνονταν στο διαδίκτυο:
-Που είδατε διπλή τροχαλία στο σχολικό βιβλίο;
Ουδέν σχόλιο όταν έπεφταν σωρηδόν αηδίες όπως τα ακίνητα σημεία μεταξύ πηγών ή η φορά διάδοσης του κύματος από τις εξισώσεις ταλάντωσης δύο σημείων.
Περισσότερα στο: Πρώην πρωτότυπα θέματα.
Αντιδρασεις περιγράφονται.
και στο: Να αλλάξει η δομή των θεμάτων Φυσικής.
Εκεί μετά Φασουλοπούλειαν παρέμβασιν πρότεινα και κάποια που θα ήθελα: Κάποια θέματα.
Γιάννη επαναδιατυπώνω την απορία μου: Ποια επιχειρήματα θα προβάλλονταν κατά της καταλληλότητας των Θεμάτων Α που περιλαμβάνονται στην ανάρτησή μου;
Είναι εκτός ύλης; Είναι εκτός Προεδρικού Διατάγματος που αφορά την Πανελλαδική Εξέταση στο μάθημα της Φυσικής; Ή είναι ακατάλληλα για κάποιον άλλο σοβαρό λόγο;
Τελευταία διόρθωση4 έτη πριν από Ανδρέας Βαλαδάκης
Ο Θεός να τα κάνει επιχειρήματα όμως θα ήταν της λογικής “δεν περίμεναν τέτοια θέματα, μετά από τόσων χρόνων θέματα άλλου στυλ”.
Ή ακόμα και του τύπου “οι αποδείξεις είναι παπαγαλία”.
Μη ρωτάς εμένα όμως.
Γιάννη δεν ρωτάω εσένα: Εσύ απλώς βοηθάς κάνοντας το δικηγόρο του διαβόλου!
Τα θέματα λοιπόν δεν θα κρίνονταν ακατάλληλα, διότι είναι εκτός ύλης, ή διότι έχουν επιστημονικά λάθη ή διότι δεν είναι σύννομα. Θα κρίνονταν ακατάλληλα διότι δεν έχουν το καθιερωμένο στυλ και ενθαρρύνουν την παπαγαλία. Με αυτό τον τρόπο οι αντιδρώντες θα παραδέχονταν ότι προετοιμάζουν τους μαθητές τους να ανταποκριθούν σε εξετάσεις μόνο συγκεκριμένου στυλ και συγχρόνως οι ίδιοι οι αντιδρώντες θα αναθεμάτιζαν την παπαγαλία!
Σχετικά με τη παπαγαλία: Στις Ενδεικτικές Απαντήσεις του Θέματος Α έχω επισημάνει:
“Αποφεύγοντας λοιπόν την άμεση αναφορά στον Bernoulli, ακόμα κι αν ο μαθητής γνωρίζει τη απόδειξη της Εξίσωσης Bernoulli, θα πρέπει να κρίνει αν όντως του ζητείται κάτι τέτοιο. Έτσι ελέγχεται η κατανόηση της θεωρίας.”
“Αποφεύγοντας λοιπόν άμεση αναφορά σε “ζεύγος δυνάμεων” ο μαθητής πρέπει να κρίνει αν όντως του ζητείται κάτι τέτοιο. Έτσι ελέγχεται η κατανόηση της θεωρίας.”
Καταλαβαίνεις Ανδρέα ότι τέτοιο μήνυμα έχει περάσει ήδη.
Τα θέματα των Εξετάσεων καθορίζουν το τι θα διδαχτεί, το πώς θα διδαχτεί, το τι θα επισημανθεί, το ποια θα είναι η προετοιμασία, το στυλ των Β΄θεμάτων.
Ας δούμε κάτι:
Εντοπίζουν όλοι πως οι μαθητές δεν διαβάζουν το βιβλίο αλλά υπογραμμίζουν τύπους και εκπαιδεύονται στη χρήση τους.
Υπάρχουν δύο (τουλάχιστον) αντιδράσεις των προτεινόντων θέματα:
Θέματα σαν τα δικά σου.
Η ανόητη αντίδραση. Να ανασύρουμε μια λεπτομέρεια που γράφεται στο βιβλίο, όπως τα αμορτισέρ ή το αν το κεράτιο είναι διαμαγνητικό, σιδηρομαγνητικό ή παραμαγνητικό.
Βλέπω τη δεύτερη να υπερισχύει.
Περίπου θεωρείται παπαγαλία το να ζητηθεί η αναπαραγωγή μιας απόδειξης (π.χ. δείξατε ότι L=I.ω) αλλά είναι αποδεκτό το να ζητείται μια λεπτομέρεια όπως αυτές που προανέφερα.
Τι είναι παπαγαλία ή κακό θέμα ή….
Φυσικά ότι δεν έχουμε κάνει στην τάξη.
Βαθμολογούσα ή αναβαθμολογούσα γραπτά και είχα πέσει και σε απαράδεκτα. Σε κάποια νόμιζα ότι έκαναν πλάκα. Όμως το θέμα με τα ακίνητα σημεία μεταξύ πηγών το είχαν γράψει και άριστα και ομοιόμορφα.
Αυτό δεν χαρακτηρίστηκε παπαγαλία. Είχε διδαχτεί.
Όταν υπήρχε η αμφιβολία για την νομιμότητα του στρεφόμενου, υπαγορευόταν ένα τυποποιημένο κείμενο που έπρεπε να μάθουν και να προτάξουν σε μια λύση που θα χρησιμοποιούσε στρεφόμενο. Αυτό δεν ήταν παπαγαλία, ήταν “μεθοδική διδασκαλία”.
Καλησπέρα Ανδρέα, γράφεις στο Β2:
“dK/dt = 0 διότι η υ είναι σταθερή και η διατομή σταθερή.”
Μήπως εννοείς “dK/dt = 0 διότι η διατομή σταθερή και η υ είναι σταθερή.”;;;
Θα επιμείνω επίσης στο Β3, πως αν ο μαθητής καταλάβει πως η γωνιακή ταχύτητα
στην περιστροφική κίνηση γύρω από το νοητό άξονα που διέρχεται από το
ΚΜ του νομίσματος, είναι σταθερή δεν χρειάζεται να υπάρχει το πάνω και το κάτω…
Κατά τη γνώμη μου μοιάζει με παγίδα αφού αποπροσανατολίζει τη σκέψη
και δημιουργεί αμφιβολία στο αν η γωνιακή ταχύτητα διατηρείται
Καλημέρα Ανδρέα, καλημέρα Γιάννη.
Διαβάζω την συζήτησή σας και βλέπω να διαρκεί, χωρίς να υπάρχει και διαφωνία μεταξύ σας 🙂
Μια σκέψη.
Υπάρχουν πολύ απλές λύσεις, τις οποίες αρνούνται οι υπεύθυνοι να εφαρμόσουν.
Θέλουμε οι μαθητές να διαβάσουν την θεωρία τους και να μην αρκούνται σε τύπους και εφαρμογές;
Βάζουμε στις εξετάσεις ΕΝΑ και μόνο ΕΝΑ ερώτημα, από αυτά που έβαλες στο διαγώνισμά σου Ανδρέα, σαν Α θέμα. Ας είναι το Β1 θέμα με 6 μόρια μόνο.
Το μήνυμα δόθηκε. Την άλλη χρονιά όλοι οι καθηγητές θα επιμείνουν περισσότερο στην θεωρία και όλοι οι μαθητές θα μάθουν όλες τις αποδείξεις… Αρκεί και την επόμενη χρονιά να ξαναμπούν 1-2 ερωτήματα θεωρίας που οι μαθητές θα πρέπει να γράψουν και δυο προτάσεις και να δικαιολογήσουν κάτι στηριζόμενοι στο βιβλίο τους. Να γράψουν θεωρία και όχι Σ-Λ ή να λύνουν ασκησούλες.
Είναι όντως ενδεχόμενο να δημιουργηθεί στο μαθητή “αμφιβολία στον αν η γωνιακή ταχύτητα διατηρείται”. Νομίζω όμως ότι έτσι θα ελεγχθεί η σταθερότητα της γνώσης του, σχετικά με το 2ο Νόμο του Νεύτωνα για τη στροφική κίνηση. Είναι αυτό υπερβολική απαίτηση; Δεν είναι κι αυτό σημαντικό στοιχείο μιας εξέτασης, για να διαπιστωθεί αν ο μαθητής θα μπορέσει ανταποκριθεί στις πανεπιστημιακές σπουδές του;
Μια διευκρίνιση: Αναφέρεις ότι “Υπάρχουν πολύ απλές λύσεις, τις οποίες αρνούνται οι υπεύθυνοι να εφαρμόσουν.”
Απ’ όσο γνωρίζω τα θέματα δεν τα εισηγούνται η Υπουργός, η Υφυπουργός, ο Πρόεδρος του ΙΕΠ και ο Σύμβουλος Φυσικής του ΙΕΠ.
Η ευθύνη βαραίνει τα μέλη της επιτροπής θεμάτων, δηλαδή τον πανεπιστημιακό, τον σύμβουλο, και τους δύο καθηγητές Λυκείου. Κάθε φορά λοιπόν αυτοί είναι οι υπεύθυνοι που “αρνούνται να εφαρμόσουν” τις “πολύ απλές λύσεις” που υπάρχουν. Άρα η πρότασή σου απευθύνεται σ’ αυτούς και μόνο σ’ αυτούς.
Τελευταία διόρθωση4 έτη πριν από Ανδρέας Βαλαδάκης
Καλημέρα Ανδρέα.
Προφανώς την τελική ευθύνη την έχουν τα μέλη της ΚΕΕ, όσον αφορά το επίπεδο και το είδος των θεμάτων.
Αλλά την ΚΕΕ ποιος την ορίζει;
Ποιος επιλέγει τους θεματοδότες και με ποια κριτήρια;
Ποιος τους δίνει οδηγίες, για το τι πρέπει να εξετάσουν και ποιος μετά αξιολογεί το έργο της επιτροπής; Αν δοθούν κάποιες κεντρικές οδηγίες και δεν εισακουσθούν, γιατί την επόμενη χρονιά έχουμε ξανά την ίδια επιτροπή;
Και σε τελευταία ανάλυση το ΦΕΚ, το οποίο ορίζει ότι το Α θέμα εξετάζει με 5 ερωτήσεις κλειστού τύπου, ποιος το εξέδωσε; Η ΚΕΕ:
Το ότι εξετάζονται με βάση την δομή των 4 θεμάτων, οπότε πρέπει στο Δ να χωρέσει όλη η ύλη, πράγμα που οδηγεί σε υπερπαραγωγές, ποιος το καθορίζει;
Αν η επιτροπή μπορούσε να δώσει 10 θέματα ή 12 αν έκρινε αυτή, θα ήταν ανάγκη να τα βάλουν όλα σε ένα; Δεν θα είχαμε καλύτερης ποιότητας ανεξάρτητα θέματα;
Μήπως λοιπόν ο σχεδιασμός που ξεκινά από το ΙΕΠ και που καταλήγει σε νόμους, υπουργικές αποφάσεις, εγκυκλίους, οδηγεί στην κατάσταση που έχουμε;
Τελευταία διόρθωση4 έτη πριν από Διονύσης Μάργαρης
Αναφέρθηκα στην παρατήρησή σου: “Υπάρχουν πολύ απλές λύσεις, τις οποίες αρνούνται οι υπεύθυνοι να εφαρμόσουν.” και στο παράδειγμα που έδωσες σχετικά με το ΘΕΜΑ Α. Και διευκρίνισα ότι αυτές οι απλές λύσεις δεν είναι ζήτημα κεντρικής διοίκησης.
Οι απλές λύσεις Ανδρέα, είναι θέμα “κεντρικής διοίκησης”!
Αρκεί να θέλει να δοκιμάσει και να τις εφαρμόσει. Αντί αυτού προτιμά τις μεγάλες διακηρύξεις και τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις!
Και για να αφήσουμε τις πρόσφατες καταστάσεις, ας μεταφερθούμε μερικά χρόνια πίσω.
Είμαστε στις δέσμες, όπου παρατηρείται το εξής πρόβλημα:
Για να περάσει κάποιος μαθητής στην Ιατρική έδινε 2-3 χρονιές, αφού οι μαθητές “κράταγαν” βαθμούς, οπότε διόρθωναν 1 ή 2 μαθήματα και οι βάσεις έτειναν στο… 20!
Χρόνια το συζητούσαμε ότι θα έπρεπε αυτό να σπάσει, αλλά δεν γινόταν τίποτα.
Χρειάστηκε να έρθει η μεταρρύθμιση Αρσένη για να αλλάξει αυτό και να μπουν στην Ιατρική τα παιδιά που ταλαιπωρούνταν χωρίς λόγο, προσπαθώντας να διορθώσουν το 18,5!!!
Ποιος εμπόδιζε την κατάργηση της διάταξης αυτής; Ήταν θέμα μεταρρύθμισης;
Χρειάζεται κάποια μεγάλη μεταρρύθμιση ή απλά μια απόφαση υπουργού η οποία θα δημοσιευτεί σε ένα ΦΕΚ, που να ορίζει ότι στο Α΄ θέμα θα υπάρχει και ένα ερώτημα απόδειξης θεωρίας (ή μια ερώτηση ανάπτυξης και απόδοσης τμήματος θεωρίας) και όχι μόνο ερωτήματα κλειστού τύπου; Ή μήπως θα μπορούσε αυτό να ορίζεται ρητώς να είναι π.χ. το ερώτημα Β1; Ή που θα έλεγε ότι το Δ θέμα σπάει σε 3 ή 4 ανεξάρτητα προβλήματα (με ανάλογη βαθμολογική βαρύτητα…);
Και αν αυτό γινόταν, τότε ποια ΚΕΕ δεν θα το εφάρμοζε;
Αυτό εννοώ “απλές λύσεις” Ανδρέα.
Για τις λύσεις αυτές δεν απαιτούνται ούτε μεγάλες μεταρρυθμίσεις, ούτε νέα αναλυτικά προγράμματα, ούτε νέα βιβλία, ούτε τίποτα.
(χωρίς να σημαίνει αυτό, ότι δεν χρειάζονται παράλληλα και όλα τα υπόλοιπα, για πολλούς και ουσιαστικούς λόγους).
Καλημέρα Ανδρέα και Διονύση.
Η δομή των θεμάτων δεν είναι σωστή. Είχα γράψει τη θέση μου:
Παρ’ όλα αυτά, ακόμα και με την δομή αυτήν θα μπορούσε να εξετάζονται αποδείξεις σε ένα Β’ θέμα.
Επίσης ένα Γ΄ ή ένα Δ΄ θέμα μπορεί να έχει 4 ερωτήματα χωρίς να είναι υπερπαραγωγή και χωρίς να είναι συρραφή άσχετων θεμάτων.
Η Διοίκηση πρέπει να δράσει κάποια στιγμή, όμως μέχρι τότε η ΚΕΕ μπορεί να βελτιώσει την κατάσταση. Ας ζητηθεί μία απόδειξη. Μία έστω.
Αν όχι, ας φροντίσει τα Β΄ θέματα να μην είναι ασκήσεις χωρίς νούμερα.
Το έχει κάνει στο θέμα με τον δύτη και τον ήλιο. Το έχει κάνει στο θέμα με τους δύο δίσκους.
Τώρα με την επαναφορά του Ντόπλερ ας μην φορέσει μεγάφωνα σε σώματα ταλαντευόμενα ή κυλιόμενα.
Η κακογουστιά ούτε αποτρέπεται ούτε επιβάλλεται με διατάξεις.
Φέτος αποχαιρετάμε στο Στερεό. Ας μην το κάνουμε γελοιοποιώντας το.
Όταν αποχαιρετάμε κάποιον δημοσιεύονται φωτογραφίες του οι οποίες δεν είναι σαν την παρακάτω:
Καλησπέρα Γιάννη.
“Η Διοίκηση πρέπει να δράσει κάποια στιγμή, όμως μέχρι τότε η ΚΕΕ μπορεί να βελτιώσει την κατάσταση.” Προφανώς και θα μπορούσε να βελτιώσει την κατάσταση η ΚΕΕ, με το να βάλει για παράδειγμα μια απόδειξη θεωρίας σε ένα ερώτημα του Β΄θέματος ή βάζοντας ένα Δ θέμα που να μην είναι υπερπαραγωγή! Αλλά δεν το κάνει…
Μετά από 20+ χρόνια, που δεν το κάνει, γιατί να ελπίζουμε ότι θα το κάνει φέτος;
by 
ΘΕΜΑ Γ
Ενδεικτικές απαντήσεις και σχόλια:
Γ1: Στην εκφώνηση αναφέρεται ότι: Διατηρώντας την πίεση του αέρα σταθερή παρατηρούμε ότι όταν αυξήσουμε ή ελαττώσουμε τη συχνότητα του διεγέρτη, το πλάτος της ταλάντωσης ελαττώνεται.
Στο σχολικό βιβλίο αναφέρεται ότι:
“Οι τιμές του πλάτους είναι γενικά μικρές, εκτός αν η συχνότητα f πλησιάζει στην ιδιοσυχνότητα f0 , οπότε το πλάτος παίρνει μεγάλες τιμές και γίνεται μέγιστο όταν η συχνότητα f γίνει ίση με την ιδιοσυχνότητα f0.”
Από τα προηγούμενα προκύπτει ότι Τ=Τ0.
Στο σχολικό βιβλίο αναφέρεται ότι:
“Αν δεν υπάρχουν αντιστάσεις, η ταλάντωση θα είναι αμείωτη, με συχνότητα f0 = 1/(2π) √(k/m) Στην πραγματικότητα η ταλάντωση θα είναι φθίνουσα. Η συχνότητά της θα είναι λίγο μικρότερη, στην πράξη όμως μπορούμε να τη θεωρήσουμε ίση με την f0.”Άρα Τ=Τ0=2π√(k/m) = 0,2π s.
Γ2 Απο τη στιγμή που διακόπτουμε τη λειτουργία του διεγέρτη, η ταλάντωση είναι φθίνουσα με αρχικό πλάτος Α0=8 cm και (σταθερή) περίοδο 0,2π s. Για το πλάτος της φθίνουσας ταλάντωσης ισχύει: Α0/Α1 = Α1/Α2, όπου Α1 το πλάτος μετά από μία περίοδο (0,2π s), από τη στιγμή που διακόψαμε τη λειτουργία του διεγέρτη, και Α2 το πλάτος μετά από δύο περιόδους (δηλαδή 0,4π s), από τη στιγμή που διακόψαμε τη λειτουργία του διεγέρτη. Έχει δοθεί ότι Α0/Α1 = 2. Άρα A1 = 4 cm και Α2=2 cm.
Γ3 Από τη στιγμή που αφαιρούμε το αέρα, η ταλάντωση είναι αμείωτη. Άρα x = A ημ(ωt + φ0), όπου ω = 2π/Τ = 10 rad/s. Επειδή αυτό έγινε τη χρονική στιγμή 0,4π s, δηλαδή ενώ είχαν προηγηθεί δύο περίοδοι φθίνουσας ταλάντωσης, το πλάτος ήταν 2 cm και για t=0 το σώμα βρισκόταν στη ακραία θέση x = 2 cm. Άρα x = 0,02 ημ( 10t +π/2), στο SI.
Γ4 Η αρχική ενέργεια του ταλαντωτή ήταν Ε0 = 1/2 k (A0)^2. H ενέργεια που απόμεινε στον ταλαντωτή είναι: Ε2 = 1/2 k (Α2)^2. Άρα Ε2/Ε1 = 1/16.
Αυτό το θέμα θα συναντούσε “αντιδράσεις απίστευτες”;
Καλησπέρα Ανδρέα.
Διατυπώνονταν από παιδιά που έλεγαν ότι σε άλλα είχαν προπονηθεί.
Διατυπώνονταν από συναδέλφους σε βαθμολογικά που καταφέρονταν κατά τν δύο δίσκων, κατά του δύτη, κατά της τριβής που ηταν προς τα πάνω κ.λ.π.
Διατυπώνονταν στο διαδίκτυο:
-Που είδατε διπλή τροχαλία στο σχολικό βιβλίο;
Ουδέν σχόλιο όταν έπεφταν σωρηδόν αηδίες όπως τα ακίνητα σημεία μεταξύ πηγών ή η φορά διάδοσης του κύματος από τις εξισώσεις ταλάντωσης δύο σημείων.
Περισσότερα στο:
Πρώην πρωτότυπα θέματα.
Αντιδρασεις περιγράφονται.
και στο:
Να αλλάξει η δομή των θεμάτων Φυσικής.
Εκεί μετά Φασουλοπούλειαν παρέμβασιν πρότεινα και κάποια που θα ήθελα:
Κάποια θέματα.
Γιάννη επαναδιατυπώνω την απορία μου: Ποια επιχειρήματα θα προβάλλονταν κατά της καταλληλότητας των Θεμάτων Α που περιλαμβάνονται στην ανάρτησή μου;
Είναι εκτός ύλης; Είναι εκτός Προεδρικού Διατάγματος που αφορά την Πανελλαδική Εξέταση στο μάθημα της Φυσικής; Ή είναι ακατάλληλα για κάποιον άλλο σοβαρό λόγο;
Ο Θεός να τα κάνει επιχειρήματα όμως θα ήταν της λογικής “δεν περίμεναν τέτοια θέματα, μετά από τόσων χρόνων θέματα άλλου στυλ”.
Ή ακόμα και του τύπου “οι αποδείξεις είναι παπαγαλία”.
Μη ρωτάς εμένα όμως.
Γιάννη δεν ρωτάω εσένα: Εσύ απλώς βοηθάς κάνοντας το δικηγόρο του διαβόλου!
Τα θέματα λοιπόν δεν θα κρίνονταν ακατάλληλα, διότι είναι εκτός ύλης, ή διότι έχουν επιστημονικά λάθη ή διότι δεν είναι σύννομα. Θα κρίνονταν ακατάλληλα διότι δεν έχουν το καθιερωμένο στυλ και ενθαρρύνουν την παπαγαλία. Με αυτό τον τρόπο οι αντιδρώντες θα παραδέχονταν ότι προετοιμάζουν τους μαθητές τους να ανταποκριθούν σε εξετάσεις μόνο συγκεκριμένου στυλ και συγχρόνως οι ίδιοι οι αντιδρώντες θα αναθεμάτιζαν την παπαγαλία!
Σχετικά με τη παπαγαλία: Στις Ενδεικτικές Απαντήσεις του Θέματος Α έχω επισημάνει:
“Αποφεύγοντας λοιπόν την άμεση αναφορά στον Bernoulli, ακόμα κι αν ο μαθητής γνωρίζει τη απόδειξη της Εξίσωσης Bernoulli, θα πρέπει να κρίνει αν όντως του ζητείται κάτι τέτοιο. Έτσι ελέγχεται η κατανόηση της θεωρίας.”
“Αποφεύγοντας λοιπόν άμεση αναφορά σε “ζεύγος δυνάμεων” ο μαθητής πρέπει να κρίνει αν όντως του ζητείται κάτι τέτοιο. Έτσι ελέγχεται η κατανόηση της θεωρίας.”
Καταλαβαίνεις Ανδρέα ότι τέτοιο μήνυμα έχει περάσει ήδη.
Τα θέματα των Εξετάσεων καθορίζουν το τι θα διδαχτεί, το πώς θα διδαχτεί, το τι θα επισημανθεί, το ποια θα είναι η προετοιμασία, το στυλ των Β΄θεμάτων.
Ας δούμε κάτι:
Εντοπίζουν όλοι πως οι μαθητές δεν διαβάζουν το βιβλίο αλλά υπογραμμίζουν τύπους και εκπαιδεύονται στη χρήση τους.
Υπάρχουν δύο (τουλάχιστον) αντιδράσεις των προτεινόντων θέματα:
Βλέπω τη δεύτερη να υπερισχύει.
Περίπου θεωρείται παπαγαλία το να ζητηθεί η αναπαραγωγή μιας απόδειξης (π.χ. δείξατε ότι L=I.ω) αλλά είναι αποδεκτό το να ζητείται μια λεπτομέρεια όπως αυτές που προανέφερα.
Τι είναι παπαγαλία ή κακό θέμα ή….
Φυσικά ότι δεν έχουμε κάνει στην τάξη.
Βαθμολογούσα ή αναβαθμολογούσα γραπτά και είχα πέσει και σε απαράδεκτα. Σε κάποια νόμιζα ότι έκαναν πλάκα. Όμως το θέμα με τα ακίνητα σημεία μεταξύ πηγών το είχαν γράψει και άριστα και ομοιόμορφα.
Αυτό δεν χαρακτηρίστηκε παπαγαλία. Είχε διδαχτεί.
Όταν υπήρχε η αμφιβολία για την νομιμότητα του στρεφόμενου, υπαγορευόταν ένα τυποποιημένο κείμενο που έπρεπε να μάθουν και να προτάξουν σε μια λύση που θα χρησιμοποιούσε στρεφόμενο. Αυτό δεν ήταν παπαγαλία, ήταν “μεθοδική διδασκαλία”.
Καλησπέρα Ανδρέα, γράφεις στο Β2:
“dK/dt = 0 διότι η υ είναι σταθερή και η διατομή σταθερή.”
Μήπως εννοείς “dK/dt = 0 διότι η διατομή σταθερή και η υ είναι σταθερή.”;;;
Θα επιμείνω επίσης στο Β3, πως αν ο μαθητής καταλάβει πως η γωνιακή ταχύτητα
στην περιστροφική κίνηση γύρω από το νοητό άξονα που διέρχεται από το
ΚΜ του νομίσματος, είναι σταθερή δεν χρειάζεται να υπάρχει το πάνω και το κάτω…
Κατά τη γνώμη μου μοιάζει με παγίδα αφού αποπροσανατολίζει τη σκέψη
και δημιουργεί αμφιβολία στο αν η γωνιακή ταχύτητα διατηρείται
Καλημέρα Ανδρέα, καλημέρα Γιάννη.
Διαβάζω την συζήτησή σας και βλέπω να διαρκεί, χωρίς να υπάρχει και διαφωνία μεταξύ σας 🙂
Μια σκέψη.
Υπάρχουν πολύ απλές λύσεις, τις οποίες αρνούνται οι υπεύθυνοι να εφαρμόσουν.
Θέλουμε οι μαθητές να διαβάσουν την θεωρία τους και να μην αρκούνται σε τύπους και εφαρμογές;
Βάζουμε στις εξετάσεις ΕΝΑ και μόνο ΕΝΑ ερώτημα, από αυτά που έβαλες στο διαγώνισμά σου Ανδρέα, σαν Α θέμα. Ας είναι το Β1 θέμα με 6 μόρια μόνο.
Το μήνυμα δόθηκε. Την άλλη χρονιά όλοι οι καθηγητές θα επιμείνουν περισσότερο στην θεωρία και όλοι οι μαθητές θα μάθουν όλες τις αποδείξεις…
Αρκεί και την επόμενη χρονιά να ξαναμπούν 1-2 ερωτήματα θεωρίας που οι μαθητές θα πρέπει να γράψουν και δυο προτάσεις και να δικαιολογήσουν κάτι στηριζόμενοι στο βιβλίο τους. Να γράψουν θεωρία και όχι Σ-Λ ή να λύνουν ασκησούλες.
Θοδωρή καλημέρα!
Είναι όντως ενδεχόμενο να δημιουργηθεί στο μαθητή “αμφιβολία στον αν η γωνιακή ταχύτητα διατηρείται”. Νομίζω όμως ότι έτσι θα ελεγχθεί η σταθερότητα της γνώσης του, σχετικά με το 2ο Νόμο του Νεύτωνα για τη στροφική κίνηση. Είναι αυτό υπερβολική απαίτηση; Δεν είναι κι αυτό σημαντικό στοιχείο μιας εξέτασης, για να διαπιστωθεί αν ο μαθητής θα μπορέσει ανταποκριθεί στις πανεπιστημιακές σπουδές του;
Διονύση καλημέρα, σ’ εσένα και σε όλη την παρέα!
Μια διευκρίνιση: Αναφέρεις ότι “Υπάρχουν πολύ απλές λύσεις, τις οποίες αρνούνται οι υπεύθυνοι να εφαρμόσουν.”
Απ’ όσο γνωρίζω τα θέματα δεν τα εισηγούνται η Υπουργός, η Υφυπουργός, ο Πρόεδρος του ΙΕΠ και ο Σύμβουλος Φυσικής του ΙΕΠ.
Η ευθύνη βαραίνει τα μέλη της επιτροπής θεμάτων, δηλαδή τον πανεπιστημιακό, τον σύμβουλο, και τους δύο καθηγητές Λυκείου. Κάθε φορά λοιπόν αυτοί είναι οι υπεύθυνοι που “αρνούνται να εφαρμόσουν” τις “πολύ απλές λύσεις” που υπάρχουν. Άρα η πρότασή σου απευθύνεται σ’ αυτούς και μόνο σ’ αυτούς.
Καλημέρα Ανδρέα.
Προφανώς την τελική ευθύνη την έχουν τα μέλη της ΚΕΕ, όσον αφορά το επίπεδο και το είδος των θεμάτων.
Αλλά την ΚΕΕ ποιος την ορίζει;
Ποιος επιλέγει τους θεματοδότες και με ποια κριτήρια;
Ποιος τους δίνει οδηγίες, για το τι πρέπει να εξετάσουν και ποιος μετά αξιολογεί το έργο της επιτροπής; Αν δοθούν κάποιες κεντρικές οδηγίες και δεν εισακουσθούν, γιατί την επόμενη χρονιά έχουμε ξανά την ίδια επιτροπή;
Και σε τελευταία ανάλυση το ΦΕΚ, το οποίο ορίζει ότι το Α θέμα εξετάζει με 5 ερωτήσεις κλειστού τύπου, ποιος το εξέδωσε; Η ΚΕΕ:
Το ότι εξετάζονται με βάση την δομή των 4 θεμάτων, οπότε πρέπει στο Δ να χωρέσει όλη η ύλη, πράγμα που οδηγεί σε υπερπαραγωγές, ποιος το καθορίζει;
Αν η επιτροπή μπορούσε να δώσει 10 θέματα ή 12 αν έκρινε αυτή, θα ήταν ανάγκη να τα βάλουν όλα σε ένα; Δεν θα είχαμε καλύτερης ποιότητας ανεξάρτητα θέματα;
Μήπως λοιπόν ο σχεδιασμός που ξεκινά από το ΙΕΠ και που καταλήγει σε νόμους, υπουργικές αποφάσεις, εγκυκλίους, οδηγεί στην κατάσταση που έχουμε;
Αναφέρθηκα στην παρατήρησή σου: “Υπάρχουν πολύ απλές λύσεις, τις οποίες αρνούνται οι υπεύθυνοι να εφαρμόσουν.” και στο παράδειγμα που έδωσες σχετικά με το ΘΕΜΑ Α. Και διευκρίνισα ότι αυτές οι απλές λύσεις δεν είναι ζήτημα κεντρικής διοίκησης.
Οι απλές λύσεις Ανδρέα, είναι θέμα “κεντρικής διοίκησης”!
Αρκεί να θέλει να δοκιμάσει και να τις εφαρμόσει. Αντί αυτού προτιμά τις μεγάλες διακηρύξεις και τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις!
Και για να αφήσουμε τις πρόσφατες καταστάσεις, ας μεταφερθούμε μερικά χρόνια πίσω.
Είμαστε στις δέσμες, όπου παρατηρείται το εξής πρόβλημα:
Για να περάσει κάποιος μαθητής στην Ιατρική έδινε 2-3 χρονιές, αφού οι μαθητές “κράταγαν” βαθμούς, οπότε διόρθωναν 1 ή 2 μαθήματα και οι βάσεις έτειναν στο… 20!
Χρόνια το συζητούσαμε ότι θα έπρεπε αυτό να σπάσει, αλλά δεν γινόταν τίποτα.
Χρειάστηκε να έρθει η μεταρρύθμιση Αρσένη για να αλλάξει αυτό και να μπουν στην Ιατρική τα παιδιά που ταλαιπωρούνταν χωρίς λόγο, προσπαθώντας να διορθώσουν το 18,5!!!
Ποιος εμπόδιζε την κατάργηση της διάταξης αυτής; Ήταν θέμα μεταρρύθμισης;
Χρειάζεται κάποια μεγάλη μεταρρύθμιση ή απλά μια απόφαση υπουργού η οποία θα δημοσιευτεί σε ένα ΦΕΚ, που να ορίζει ότι στο Α΄ θέμα θα υπάρχει και ένα ερώτημα απόδειξης θεωρίας (ή μια ερώτηση ανάπτυξης και απόδοσης τμήματος θεωρίας) και όχι μόνο ερωτήματα κλειστού τύπου; Ή μήπως θα μπορούσε αυτό να ορίζεται ρητώς να είναι π.χ. το ερώτημα Β1; Ή που θα έλεγε ότι το Δ θέμα σπάει σε 3 ή 4 ανεξάρτητα προβλήματα (με ανάλογη βαθμολογική βαρύτητα…);
Και αν αυτό γινόταν, τότε ποια ΚΕΕ δεν θα το εφάρμοζε;
Αυτό εννοώ “απλές λύσεις” Ανδρέα.
Για τις λύσεις αυτές δεν απαιτούνται ούτε μεγάλες μεταρρυθμίσεις, ούτε νέα αναλυτικά προγράμματα, ούτε νέα βιβλία, ούτε τίποτα.
(χωρίς να σημαίνει αυτό, ότι δεν χρειάζονται παράλληλα και όλα τα υπόλοιπα, για πολλούς και ουσιαστικούς λόγους).
Καλημέρα Ανδρέα και Διονύση.
Η δομή των θεμάτων δεν είναι σωστή.
Είχα γράψει τη θέση μου:
Παρ’ όλα αυτά, ακόμα και με την δομή αυτήν θα μπορούσε να εξετάζονται αποδείξεις σε ένα Β’ θέμα.
Επίσης ένα Γ΄ ή ένα Δ΄ θέμα μπορεί να έχει 4 ερωτήματα χωρίς να είναι υπερπαραγωγή και χωρίς να είναι συρραφή άσχετων θεμάτων.
Η Διοίκηση πρέπει να δράσει κάποια στιγμή, όμως μέχρι τότε η ΚΕΕ μπορεί να βελτιώσει την κατάσταση. Ας ζητηθεί μία απόδειξη. Μία έστω.
Αν όχι, ας φροντίσει τα Β΄ θέματα να μην είναι ασκήσεις χωρίς νούμερα.
Το έχει κάνει στο θέμα με τον δύτη και τον ήλιο. Το έχει κάνει στο θέμα με τους δύο δίσκους.
Τώρα με την επαναφορά του Ντόπλερ ας μην φορέσει μεγάφωνα σε σώματα ταλαντευόμενα ή κυλιόμενα.
Η κακογουστιά ούτε αποτρέπεται ούτε επιβάλλεται με διατάξεις.
Φέτος αποχαιρετάμε στο Στερεό. Ας μην το κάνουμε γελοιοποιώντας το.
Όταν αποχαιρετάμε κάποιον δημοσιεύονται φωτογραφίες του οι οποίες δεν είναι σαν την παρακάτω:
Ας μη δούμε τέτοια θέματα Στερεού.
Καλησπέρα Γιάννη.
“Η Διοίκηση πρέπει να δράσει κάποια στιγμή, όμως μέχρι τότε η ΚΕΕ μπορεί να βελτιώσει την κατάσταση.”
Προφανώς και θα μπορούσε να βελτιώσει την κατάσταση η ΚΕΕ, με το να βάλει για παράδειγμα μια απόδειξη θεωρίας σε ένα ερώτημα του Β΄θέματος ή βάζοντας ένα Δ θέμα που να μην είναι υπερπαραγωγή!
Αλλά δεν το κάνει…
Μετά από 20+ χρόνια, που δεν το κάνει, γιατί να ελπίζουμε ότι θα το κάνει φέτος;