by 
Τα σημερινά θέματα Χημείας, θα αναρτηθούν εδώ, αμέσως μόλις ανακοινωθούν.
Δείτε τα θέματα, ή εναλλακτικά εδώ.
Τα θέματα σε Word, μια προσφορά του Χρήστου Τσουκάτου, από εδώ. Ευχαριστούμε Χρήστο!
Οι απαντήσεις στα θέματα, από τον Βασίλη Δουκατζή, με κλικ εδώ. Ευχαριστούμε Βασίλη.
Δηλ. αν καταλαβαίνω καλά την ανάρτησή σου. Αφού οι μαθητές δεν μπορούν να βρουν τη σωστή απάντηση (γιατί αυτή δεν υφίσταται), καλώς που τα κατάφεραν οι περισσότεροι με μια λάθος απάντηση. Επομένως άριστα σε όλους.
Είναι περίεργο να μην μας ενδιαφέρει η επιστημονική επάρκεια ενός θέματος. Αναρωτιέμαι αν υπήρξε έστω και ένας μαθητής που είδε το αδιέξοδο του Β4 και το έγραψε, θα πρέπει να βαθμολογηθεί το ίδιο με τους υπόλοιπους; Και η επιτροπή που καλεί τους μαθητές να επιλέξουν ως σωστή τη μία από δύο λανθασμένες απαντήσεις θα πρέπει να δεχθεί συγχαρητήρια;
δες εδώ :http://chem4exams.blogspot.com/2022/06/2022.html#more
στο τέλος της ιστοσελίδας
10o,11o σχόλιο (Angelman) ίσως βοηθήσει για το τι εννοώ….
Στο πρώτο πείραμα: Τ σταθερή, αντίδραση εξώθερμη, ΧΙ προς τα αριστερά (άρα προς τα περισσότερα mol). Από την καταστατική προκύπτει ότι η πίεση έχει αυξηθεί. Άρα η πίεση στα δύο πειράματα δεν μπορεί να είναι η ίδια (ενώ στο διάγραμμα η πίεση παραμένει σταθερή). Άτοπο.
Με όποια σειρά και αν κάνουμε τα πειράματα, απλά το πρόβλημα δεν λύνεται. Στις δύο ισορροπίες αλλάζουν τα mol, ο όγκος και η kc. Δεν μπορεί να προκύψει συμπέρασμα.
Με ενδιαφέρει η επιστημονική επάρκεια ενός θέματος, αλλά την δεδομένη χρονική στιγμή δεν βλέπω να μπορεί να γίνει κάτι. Μπορεί να κάνω λάθος βέβαια και να υπάρχει τρόπος να απαντηθεί το ερώτημα. Αν αποφασιστεί να ακυρωθεί το θέμα, δεν θα διαφωνήσω εγώ, αλλά πιστεύω ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει τώρα που βαθμολογήθηκαν τα προφορικά.
Τώρα, που είδατε στην ανάρτησή μου ότι πρέπει όλοι οι μαθητές να πάρουν άριστα και η επιτροπή να δεχθεί συγχαρητήρια, δεν το κατάλαβα, αλλά δεν πειράζει.
Προφανώς το άριστα σε όλους και το συγχαρητήρια στην επιτροπή ούτε το γράψατε ούτε το υπονοήσατε και δεν απευθυνόταν σε εσάς. Λυπάμαι για την παρεξήγηση. Και οι δύο αναφορές ήταν για την επιτροπή όπου στην προσπάθεια της πρωτοτυπίας ή ότι άλλο, δίνουν ανάλογα θέματα. Και πάλι συγγνώμη αν θεωρήθηκε ότι οι δύο “μομφές” απευθύνονταν σε εσάς.
Κανένα πρόβλημα, και μακάρι κάθε υποψήφιος να βαθμολογηθεί όσο πιο δίκαια γίνεται.
Μήνυμα προς κάποιους εξωγήινους!!!
Επειδή διαβάζω ότι έκανα λάθος στα σχόλιά μου στο Δ3ii και ότι γκρινιάζω άδικα . Η εκφώνηση αναφέρει: <<5,38g συμπολυμερούς αντιδρούν πλήρως με Η2 ……….>> Αυτό σημαίνει ότι αντιδρά όλο το συμπολυμερές. Δεν σημαίνει όμως ότι ήταν αρκετή η ποσότητα του Η2 για πλήρη υδρογόνωση! Η σωστή διατύπωση θα ήταν ότι το συμπολυμερές υφίσταται πλήρη υδρογόνωση. Αυτή όμως είναι μια άλλη εκφώνηση. Άλλο πράγμα η πλήρης αντίδραση και άλλο πράγμα η πλήρης υδρογόνωση.
Απλά Ελληνικά είναι…… .
Κάποιοι έχετε μια δυσκολία να επικοινωνήσετε από τον πλανήτη σας με τη Γη. Δεν πειράζει όμως ελπίζω ότι θα τα καταφέρετε.
Δημήτρη θα προσπαθήσω να δώσω μια απάντηση στον προβληματισμό σου. Η εξάρτηση της Kp από τη θερμοκρασία δίνεται από την εξίσωση Van’t Hoff: ln(K2/K1)= (ΔΗο/R)(1/T1-1/T2), από την οποία φαίνεται ότι η Kp εξαρτάται εκθετικά από τη θερμοκρασία. Όταν ΔΗο<0 και Τ2>Τ1 προκύπτει ότι Κ2<Κ1 δηλαδή η Κp ελαττώνεται. Όταν ΔΗο>0 και Τ2>Τ1 προκύπτει K2>K1 δηλαδή η Kp αυξάνεται. Για την Kc ισχύει: Kc=Kp(RT) για την χημική εξίσωσή μας. Ας υποθέσουμε ότι η αντίδραση είναι ενδόθερμη προς τα δεξιά, οπότε με αύξηση της Τ αυξάνεται εκθετικά η Kp. Η Κc είναι ανάλογη της Τ αλλά και ανάλογη της Kp. Επειδή η Κp αυξάνεται εκθετικά με την αύξηση της θερμοκρασίας, το ίδιο θα συμβαίνει και με την Kc. Ναι μεν αυξανεται ταυτόχρονα ο όγκος και το Qc, αλλά η αύξηση της Kc είναι μεγαλύτερη από του Qc, διότι ο όγκος αυξάνεται ευθέως ανάλογα με την Τ, άρα και το Qc, ενώ η Kc αυξάνεται τελικά εκθετικά με την Τ. Τελικά, Kc>Qc και η ισορροπία μετατοπίζεται δεξιά, προς την ενδόθερμη πορεία. Με βάση αυτό, το θέμα φαίνεται επιστημονικά σωστό (αλλά δεν παίρνω και όρκο).
Θα συμφωνήσω με τον Θοδωρή. Στο Β4, το δεδομένο του μεταβλητού όγκου θα οδηγήσει κάποιους μαθητές που ψάχνουν τα θέματα περισσότερο ( κατά κανόνα τους πιο διαβασμένους) στο ίδιο αδιέξοδο με τους συναδέλφους. Η τεκμηριωμένη λύση φαίνεται να προκύπτει μέσω Kp και Qp, αλλά είναι εκτός ύλης.
Παρόμοια προβλήματα είναι πιθανόν να δημιούργησε και το δεδομένο των 50 ml στο Δ3.
Δοχείο μεταβλητού όγκου το μυαλό τον περισσοτέρων έχει κολλήσει στην εικόνα:
δοχείο με έμβολο που ανεβοκατεβαίνει και η πίεση στο δοχείο μένει σταθερή
όμως υπάρχει και άλλη εικόνα του δοχείου με μεταβλητό όγκο:
-δοχείο που κρατάω το έμβολο σε συγκεκριμένη θέση και αλλάζω μόνο την Τ (παρατηρώ τι παθαίνει η α )
-στην συνέχεια αλλάζω θέση στο έμβολο (πχ προς τα κάτω δηλ. μειώνω όγκο ) κρατάω το έμβολο σταθερό σε αυτή
και με κάποιο τρόπο κρατάω και σταθερή την Τ (πχ τοποθέτηση δοχείο σε ειδικό χώρο κατάλληλης θερμοκρασίας)
και παρατηρώ εκ νέου τι παθαίνει η α
Καλημέρα συνάδελφε. Σου διαφεύγει ότι περιγράφεις ένα διαφορετικό πρόβλημα. Μεταβάλλω τη θερμοκρασία και όχι τον όγκο. Ο όγκος θα μεταβληθεί λόγω τριών παραγόντων: θερμοκρασίας, mol στην κατάσταση ισορροπίας, και Qc (αφού λόγω αλλαγής της θερμοκρασίας αλλάζει και η σταθερά). Και πρέπει να το δούμε έτσι, γιατί στις δύο καταστάσεις το σύστημα έχει ίδια πίεση. Αυτό είναι που διατηρείται σταθερό.
Καλό μεσημέρι και από μένα συνάδελφε.
Τι είναι αυτό που με <<διατάζει>> ότι η πίεση παραμένει σταθερή και ότι θα πρέπει με σταθερή πίεση να μελετήσω την όλη διαδικασία?
Μήπως εσένα σου διαφεύγει ότι το διάγραμμα που δίνεται είναι α-θ και όχι
V-T ή P-T ή P-V ?
Το “ψάρεψα” στο fb και μιας και δεν βλέπω να το βάζει και εδώ ο Παναγιώτης Κουτσομπόγερας, είπα να το μεταφέρω εγώ.
Δείτε δύο ερωτήματα από διαγωνίσματα του Παναγιώτη εδώ.
Η πίεση δεν παραμένει σταθερή. Από το διάγραμμα φαίνεται ότι στις καταστάσεις ισορροπίας η πίεση είναι ίδια. Μπορεί όταν γίνεται η αντίδραση να μεταβάλλεται, αλλά στην ισορροπία, σε όλες τις θερμοκρασίες, η πίεση είναι ίδια.
Επειδή όμως, όπως φαίνεται, σε θεωρητικό επίπεδο δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε, έφτιαξα αυτή την άσκηση (https://files.fm/u/c5wwkyvgk), όπου αποδεικνύεται ότι γνωρίζοντας μόνο την απόδοση σε συνάρτηση με τη θερμοκρασία, δεν μπορούμε να αποφανθούμε για τη θερμοχημική συμπεριφορά της αντίδρασης. Το παράδειγμα που δίνω δεν είναι ίδιο με το Β4, αλλά έχει τις ίδιες παραμέτρους (διαφορά κατά 1 μεταξύ αντιδρώντων και προϊόντων).