Χωρίς «θύματα» εφαρμόστηκε η Τράπεζα Θεμάτων στην Α και Β Λυκείου τον περασμένο Ιούνιο, σε αντίθεση με την προηγούμενη εφαρμογή της το 2014, όπου το 30% των μαθητών είχαν μείνει μετεξεταστέοι στα Μαθηματικά. Τι άλλαξε; Οι μαθητές διάβασαν περισσότερο και ανέβηκε το επίπεδό τους;
Το 2014 για να προαχθεί ένας μαθητής στην επόμενη τάξη έπρεπε να έχει μέσο όρο στα βασικά μαθήματα τουλάχιστον 10. Αυτή η προϋπόθεση δεν ίσχυσε φέτος. Για να προαχθεί ένας μαθητής στην επόμενη τάξη αρκούσε να έχει γενικό μέσο όρο 10 και μάλιστα στο γενικό μέσο όρο συνυπολογιζόταν και ο βαθμός στη Γυμναστική, που, στην πλειοψηφία των μαθητών, είναι, συνήθως, πάνω από 18. Αυτό επέτρεψε στους μαθητές να προαχθούν ακόμη και με πολύ χαμηλή βαθμολογία στα βασικά μαθήματα, αν μπορούσαν να καλύψουν το χαμηλό βαθμό από κάποιο άλλο μάθημα. Αν ένας μαθητής είχε βαθμό στα Μαθηματικά 5 και στα Θρησκευτικά 15 κάλυπτε το 5 των Μαθηματικών από τα Θρησκευτικά και πέρασε στην επόμενη τάξη.
Υπήρξε και ένα άλλο γεγονός που βοήθησε τους μαθητές. Με την Τράπεζα Θεμάτων τα μισά θέματα προκύπτουν από ηλεκτρονική κλήρωση, το πρωί της ημέρας εξέτασης του μαθήματος. Το Υπουργείο Παιδείας αποφάσισε, λίγο πριν τις εξετάσεις, στην ηλεκτρονική κλήρωση να μην δίνεται μόνο ένα θέμα σε κάθε κατηγορία, αλλά τρία. Οι διδάσκοντες επέλεξαν ένα από τα τρία θέματα που κληρώθηκαν για το σχολείο τους. Αυτό επέτρεψε στους διδάσκοντες να επιλέξουν το θέμα που ήταν πιο κοντά σ’ αυτά που δίδαξαν, να αποφύγουν τα δύσκολα θέματα, διότι τα θέματα της Τράπεζας, δυστυχώς, δεν ήταν του ίδιου βαθμού δυσκολίας, κάτι που αποτελεί σοβαρό μειονέκτημα. Ακόμη βοήθησε τους καθηγητές που δεν είχαν καταφέρει να ολοκληρώσουν σωστά την εξεταστέα ύλη να αποφύγουν θέματα που δεν είχαν διδάξει. Ας μην ξεχνάμε ότι τα σχολεία πέρυσι δεν λειτούργησαν σωστά, λόγω κορονοϊού, με μαθητές και καθηγητές να αρρωσταίνουν και να μπαίνουν σε καραντίνα. Αυτή η απόφαση συνέτεινε στο να μην έχουμε “θύματα”, δηλαδή μεγάλο αριθμό μετεξεταστέων. Γνωρίζουν πολύ καλά στο Υπουργείο Παιδείας ότι αν είχαν πολύ μεγάλο αριθμό μετεξεταστέων το σύστημα θα κατέρρεε όπως έγινε το 2014 αλλά και το 1999 όταν μετά τις εξετάσεις της Β Λυκείου έμεναν στην ίδια τάξη το 30% των μαθητών, γεγονός που οδήγησε το Υπουργείο Παιδείας στην αλλαγή του νόμου, ώστε, τελικά, να προαχθούν οι μαθητές. Έτσι, προκειμένου να περάσει χωρίς αντιδράσεις η Τράπεζα Θεμάτων την έκαναν πολύ εύκολη. Σταδιακά αναμένεται να δυσκολέψουν τα πράγματα και το σύνολο των θεμάτων να προέρχεται από την Τράπεζα Θεμάτων.
Τα αποτελέσματα αυτών των εξετάσεων είναι πολύ σημαντικά διότι μας προσφέρουν μέτρηση σε μαθήματα Γενικής Παιδείας, δηλαδή σε μαθήματα τα οποία διδάσκονται όλοι οι μαθητές. Αντίθετα στις Πανελλαδικές Εξετάσεις τα αποτελέσματα που βλέπουμε απεικονίζουν το επίπεδο μόνο όσων επέλεξαν τα συγκεκριμένα μαθήματα. Όταν δηλαδή βλέπουμε το μέσο όρο των Μαθηματικών στο 4ο Πεδίο να είναι πολύ κάτω από το 10, αυτό αφορά μόνο τους υποψηφίους που επέλεξαν αυτό το Πεδίο. Υπάρχουν και άλλοι υποψήφιοι από το 1ο και το 3ο Πεδίο που δεν εξετάζονται στα Μαθηματικά. Αυτό σημαίνει ότι δεν ξέρουμε το επίπεδο των γνώσεων στο σύνολο των μαθητών του Γενικού Λυκείου.
Δεν γνωρίζουμε επίσης τις επιδόσεις των μαθητών της ΣΤ Δημοτικού και της Γ Γυμνασίου στα υπόλοιπα μαθήματα παρά μόνο στη Γλώσσα και τα Μαθηματικά και μάλιστα με την πιλοτική εφαρμογή σε λίγα σχολεία. Στην “ελληνική PISA”, όπως συνηθίσαμε να τη λέμε, οι μερικώς σωστές απαντήσεις πήραν τους μισούς βαθμούς της σωστής απάντησης και αυτό αλλοιώνει την εικόνα, διότι οι μερικώς σωστές απαντήσεις είναι λάθος απαντήσεις, τουλάχιστον στα Μαθηματικά. Φυσικά και στις Προαγωγικές Εξετάσεις της Α και Β Λυκείου η εικόνα δεν είναι πολύ καθαρή, αφού τα θέματα δεν ήταν κοινά, υπήρχε διαφορετικός βαθμός δυσκολίας στα θέματα της Τράπεζας Θεμάτων, υπήρχε επιλογή από τα τρία θέματα της Τράπεζας Θεμάτων και η διόρθωση γινόταν από τους διδάσκοντες. Και πάλι, όμως, μπορούμε να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα.
Πώς έγραψαν, λοιπόν, οι μαθητές στις προαγωγικές Εξετάσεις; Στον πίνακα βλέπουμε τις επιδόσεις των μαθητών ανά μάθημα. Η διάταξη είναι σε φθίνουσα σειρά του ποσοστού αποτυχίας, βαθμού, δηλαδή, κάτω από το 10. Το μάθημα με το μεγαλύτερο ποσοστό αποτυχίας, το μόνο μάθημα με περισσότερους μαθητές κάτω από τη βάση από όσους έγραψαν πάνω από τη βάση είναι η Φυσική με ποσοστό αποτυχίας 52,43%. Δεν υπάρχει άλλο μάθημα με ποσοστό αποτυχίας πάνω από 50%. Στην τρίτη θέση της αποτυχίας είναι η Χημεία με ποσοστό αποτυχίας 47,18%. Η μεγάλη αποτυχία σ’ αυτά τα δύο μαθήματα ίσως εξηγεί το φαινόμενο που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στις Πανελλαδικές Εξετάσεις: Υπάρχει στροφή των υποψηφίων από το 2ο Πεδίο, που απαιτεί εξέταση στη Φυσική και τη Χημεία προς το 4ο Πεδίο που δεν απαιτούν εξέταση σ’ αυτά τα μαθήματα. Η Φυσική και η Χημεία αναδεικνύονται, λοιπόν, στο μεγάλο ασθενή του Λυκείου.
Στη δεύτερη και την τέταρτη θέση βρίσκονται η Γεωμετρία και η Άλγεβρα με ποσοστό αποτυχίας 49,62% και 46,89% αντίστοιχα. Αναμενόμενο το αποτέλεσμα. Είδαμε σε προηγούμενο άρθρο μας για τα αποτελέσματα της ελληνικής PISA, ότι το 25% των μαθητών της Γ Γυμνασίου γράφει κάτω από 8,5. Στο Λύκειο το ποσοστό αυτό μεγαλώνει και άλλο και φθάνει σχεδόν το 50% των μαθητών να γράφουν βαθμό μικρότερο του 10. Τα θετικά μαθήματα αποτελούν, λοιπόν, το αγκάθι της Εκπαίδευσής μας.
Αντίθετα στη Γλώσσα και την Ιστορία τα ποσοστά των μαθητών κάτω από τη βάση είναι από 13,64% στη Νέα Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία, έως 38,21% στην Ιστορία. Η διαφορά μεταξύ των θετικών και των θεωρητικών μαθημάτων είναι πολύ μεγάλη. Αυτό σημαίνει ότι στα γλωσσικά μαθήματα γίνεται καλύτερη δουλειά στα σχολεία μας.
| Πίνακας 1: Επιδόσεις μαθητών Α και Β Λυκείου στις προαγωγικές εξετάσεις 2022 | |||
| Μάθημα | Βαθμός<10 | Βαθμός >10 | Ποσοστό μαθητών κάτω από τη βάση |
| Φυσική | 42.314 | 38.386 | 52,43 |
| Γεωμετρία | 75.925 | 77.100 | 49,62 |
| Χημεία | 38.081 | 42.631 | 47,18 |
| Άλγεβρα | 71.754 | 81.268 | 46,89 |
| Ιστορία | 58.448 | 94.498 | 38,21 |
| Βιολογία | 26.742 | 45.463 | 37,04 |
| Αρχαία Ελληνικά | 26.635 | 53.931 | 33,06 |
| Νέα Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία | 20.831 | 131.935 | 13,64 |
| Πηγή: Καθημερινή. Επεξεργασία: Στράτος Στρατηγάκης | |||
Το πρόβλημα με τα θετικά μαθήματα, με τη Φυσική να αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα, δεν είναι απλό. Η φυγή των μαθητών που δεν τα καταφέρνουν στη Φυσική και τη Χημεία από το 2ο Πεδίο, οδηγεί σε μεγάλη μείωση των υποψηφίων και σε πολλές κενές θέσεις στις σχολές του Πεδίου. Στον πίνακα 2 βλέπουμε ότι 4501 ήταν οι κενές θέσεις στις σχολές του 2ου πεδίου αποκλειστικά, δηλαδή σε σχολές που μπορούν να δηλώσουν μόνο οι υποψήφιοι του 2ου Πεδίου, σε σύνολο 10839 θέσεων που έμειναν κενές από όλα τα Πεδία. Δηλαδή το 41,52% των κενών θέσεων αφορούν σχολές του 2ου Πεδίου που δηλώνονται μόνο από υποψηφίους του 2ου Πεδίου. Φυσικά όλα αυτά θα φανούν ως προβλήματα μετά από περισσότερα από 10 χρόνια, όταν θα έχουμε έλλειψη μηχανικών και αποφοίτων των θετικών επιστημών.
Από την άλλη διεθνώς υπάρχει μεγάλη ζήτηση για αποφοίτους αυτών των σχολών και γίνεται παγκόσμια προσπάθεια να γίνουν πιο ελκυστικές αυτές οι σχολές, που έχουν βαφτιστεί STEM (Science, Technology, Engineering, Mathematics). Η εκρηκτική ανάπτυξη της τεχνολογίας αυξάνει τη ζήτηση για τέτοιους επιστήμονες. Εμείς θα έχουμε έλλειψη σε 10 χρόνια, συνεπώς θα χάσουμε το τρένο της τεχνολογίας, για να μείνουμε τελικά τα χαμογελαστά γκαρσόνια της Ευρώπης.
| Πίνακας 2: Αριθμός Τμημάτων του 2ου Πεδίου και κενές θέσεις το 2022 | ||
| Αριθμός τμημάτων | Κενές θέσεις | |
| Τμήματα του 2ου Πεδίου αποκλειστικά | 110 | 4501 |
| Τμήματα κοινά στο 2ο και το 4ο Πεδίο | 51 | 1637 |
| Συνολικός αριθμός κενών θέσεων σε όλα τα Πεδία | 10839 | |
| Πηγή: ΥΠΑΙΘ Επεξεργασία: Στράτος Στρατηγάκης | ||
Πηγή: Ναυτεμπορική.
![]()
Βεβαίως δεν είναι η Φυσική ο μεγάλος ασθενης του Λυκείου. Οι μεγάλοι ασθενείς είναι η Φυσική Αγωγή και η Ψυχολογία.Και βεβάιως δεν “θα έχουμε έλλειψη σε 10 χρόνια, συνεπώς θα χάσουμε το τρένο της τεχνολογίας, για να μείνουμε τελικά τα χαμογελαστά γκαρσόνια της Ευρώπης”. Θα έχουμε (αναλογικά με όλες τις άλλες χώρες) υπερπληθωρα όπως και σήμερα, Το ζήτημα είναι τι γνώσεις και τι επίπεδο θα έχουν όταν ειναι μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού οι μαθητές που είναι ΚΑΙ καλοί στη Φυσική ΚΑΙ επιλέγουν Φυσικό τμήμα σε οποιοδήποτε Ελληνικό Πανεπιστήμιο .. Αυτό που συμβαίνει στο Πανεπιστήμιο Κρήτης δείχνει το μέλλον.
Καλημέρα Χαράλαμπε, καλημέρα σε όλους.
Η στατιστική είναι μια πολύ ωραία επιστήμη!!!
Μια αποτυχία μαθητών σε ενδοσχολικές εξετάσεις (υποβαθμισμένες στο έπακρον, αρκεί να διαβάσει κάποιος στο κείμενο πότε προάγεται ένας μαθητής…) με 52% κάτω από τη βάση σημαίνει “μεγάλος ασθενής”, ενώ μια αποτυχία στη Γεωμετρία στο 49% είναι ένδειξη υγείας 🙂
Επί της ουσίας, αν κάποιος βλέπει την καλύτερη διδασκαλία στο σχολείο των θεωρητικών μαθημάτων (Ιστορία, Νεοελληνική γλώσσα) με βάση τα ποσοστά αποτυχίας, χωρίς να λαμβάνει υπόψη, την φύση των μαθημάτων, το επίπεδο της εξέτασης και κυρίως τον τρόπο βαθμολόγησης, αλλά και την νοοτροπία που έχει επικρατήσει όλα αυτά τα χρόνια στα σχολεία, νομίζω ότι οδηγείται σε εσφαλμένα συμπεράσματα για το επίπεδο των γνώσεων που αποκτώνται στο σχολείο…
Καλημέρα σε όλους!
Να ξεκινήσω από το γεγονός ότι οι αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια, αλλά σίγουρα κάτι λένε.
Από προσωπική εμπειρία βλέπω ότι κάθε χρόνο όλο και περισσότεροι δυσκολεύονται στη φυσική. Τι φταίει; δεν ξέρω.
Ίσως η μετάβαση από το γυμνάσιο στο λύκειο είναι πολύ απότομη. Στο γυμνάσιο η φυσική περιορίζεται στην θεωρία και αφού μάθουμε ένα τύπο, πάμε να σου δώσω 2 νουμεράκια να τα κάνεις μία από τις 4 πράξεις και να μου βρεις το αποτέλεσμα και αυτό ήταν όλο. Δεν μπαίνουν καν στον κόπο του απλού προβλήματος, από τα δεδομένα βρίσκω το α και το χρησιμοποιώ να βρω το β.
Πολλές φορές πάμε να λύσουμε μία απλή άσκηση του σχολικού βιβλίου και μετά το διάβασμα της εκφώνησης ρωτάς “ωραία τι λέτε να κάνουμε; καμιά ιδέα;” και ακούς “πρόσθεση;” ή ο άλλος λέει “διαίρεση;” κτλ.
Τα μαθηματικά δείχνουν πιο οικεία από γυμνάσιο -> λύκειο γιατί σαφώς μαθαίνουν περισσότερα πράγματα στο γυμνάσιο κάνουν και κάποια προβληματάκια και γενικώς έχουν εξασκηθεί περισσότερο.
Η δε χημεία από το γυμνάσιο ως Β λυκείου είναι το αγαπημένο μάθημα πολλών και το “δυνατό τους χαρτί” γιατί εκεί το μεγάλο σοκ το παθαίνουν Β -> Γ λυκείου.
Θυμάμαι εγώ ως μαθητής και την επιτάχυνση είχα κάνει και ισορροπία με ροπή (τότε λέγαμε Μ = Fd) και άλλα πράγματα. Τώρα σε όλα έχουμε την υπερβολική απλοποίηση και μετά γυρίζουμε το διακόπτη στο max και ζητάμε “να κάνουν παπάδες”!!!
Πιστεύω ένα μεγάλο πλήγμα είναι η μη ομαλή αύξηση του βαθμού δυσκολίας από τάξη σε τάξη. Τα βιβλία για μένα δεν ανταποκρίνονται στο ρόλο τους.
Ένας γνωστός μου φωνάζει χρόνια τώρα “όλα τα λεφτά είναι στο γυμνάσιο” (γεια σου Βαγγέλη) αλλά τι να κάνεις και στο γυμνάσιο άμα σου λένε το ένα εκτός το άλλο εκτός κλπ.
Είχαμε που είχαμε όλα τα προβλήματα “φάγαμε” και 2 χρόνια lockdown και τα παιδιά έμαθαν στην ξάπλα και στην ελάσσονα προσπάθεια.
Γενικά δεν βλέπω και στα άλλα μαθήματα σούπερ επιδόσεις αλλά η φυσική είναι ο “μπαμπούλας” του λυκείου!!!
Η Φυσική ο μεγάλος ασθενής του Λυκείου. Φταίνε οι υπερπαραγωγές…. Φταίνε οι αυξημένες απαιτήσεις σε συνδυασμό με την ελάττωση των ωρών… Φταίει η μαθηματικοποίηση της Φυσικής… κλπ κλπ…
Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει ελπίδα θεραπείας αφού καμία ασθένεια δεν θεραπεύεται με λάθος διάγνωση.
– Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
– Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
– Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
– Φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; ποιος φταίει;
Κανένα στόμα
δεν το ‘βρε και δεν το ‘πε ακόμα.
τι ποσοστο παιδιων παει απο το γυμνασιο στα γελ ειπαμε;;;
Αμέσως πρίν τον πίνακα 1 διαβάζω : “Αυτό σημαίνει ότι στα γλωσσικά μαθήματα γίνεται καλύτερη δουλειά στα σχολεία μας.”
Απο πού το αυθαίρετο συμπέρασμα του κ. Στρατηγάκη;
Αν δεί λίγο τις επιδόσεις των υποψηφίων ( κατά πεδίο ) θα διαπιστώσει ότι στην Γλώσσα-Εκθεση καλύτερες επιδόσεις ( Μ. Ο. ) έχουν οι υποψήφιοι του 2ου πεδίου.
Γράφει επίσης ότι η τράπεζα εφαρμόστηκε “χωρίς θύματα”.
Εχει βαθμολογικά στοιχεία κατά θέμα από τις προαγωγικές εξετάσεις ( που δεν υπάρχουν βέβαια ) για να δούμε πως απέδωσαν οι μαθητές;
Πήγαν καλύτερα στα θέματα της τράπεζας ή στα θέματα των διδασκόντων;
Μπορεί η στατιστική του να μας δώσει το μέτρο ( ποσοστό ) των θυμάτων μόλις εφορμοστεί σε όλα τα θέματα ( έτσι το ευαγγελίζεται ) και χωρίς τα φτιασιδώματα του Υπουργείου ;
Καλή η στατιστική για μετρήσιμες ποσότητες,αλλά εμένα μου βγάζει μέσο εισόδημα 23000 ευρώ και χρωστούμενα ( απο δημοσιο χρέος ) 45000 ευρώ ενώ εχω το μισό εισόδημα και δεν χρωστάω τίποτα.
Οσο για τις κενές θέσεις σε θετικές σχολές, ελλειψη δηλώσεων έχουμε ή ελλειψη οικονομικών για να στείλει ένας γονιός το παιδί του στο Φυσικό Κρήτης ή των Ιωαννίνων ;
Το τρένο της τεχνολογίας ( που το αναφέρει στο τέλος οτυ άρθρου του ) το χάσαμε ήδη, και δεν ξαναπερνά απο Ελλάδα μήπως και επιβιβαστούμε ( έστω και σαν λαθρεπιβάτες ) κι ας λέει ο ανεκδιήγητος εκπρόσωπος ότι ηγούμαστε της 4ης βιομηχανικής επανάστασης.
Καλησπέρα συνάδελφοι, έπειτα από πολύ καιρό καταφέρνω να μπω στο site.
Νομίζω ότι η Φυσική είναι ασθενής με την έννοια ότι δεν την επιλέγουν πια οι μαθητές, όσο τα άλλα αντικείμενα. Δεν υπάρχει το γνωστικό υπόβαθρο για να την κατανοήσουν και τα κίνητρα για να την επιλέξουν σήμερα είναι λιγοστά
Δυο αίτια, έγραψε ο Μουρούζης.
Τι τα γράφω, τα ξέρετε
και δεν διδάσκεται από αρκετούς σωστά η γεωμετρία και οι μαθητές κυρίως την απαξιώνουν, και η τριγωνομετρία έχει σχεδόν εξαφανιστεί από την ύλη. Η φυσική χρειάζεται μια μαθηματική κουλτούρα που δεν έχουν οι μαθητές και το υπουργείο εδώ και χρόνια δεν μας δίνει το χρόνο να την δημιουργήσουμε. Έτσι η Φυσική φαίνεται δύσκολη στους μαθητές και την αποφεύγουν.
Έπειτα οι περισσότεροι έχουν στραφεί στη βιολογία που σήμερα έχει το μεγαλύτερο κομμάτι της έρευνας διεθνώς και την προτιμούν οι μαθητές.
Η κατάργηση της Αστρονομίας που έδινε κίνητρα στα παιδιά να ασχοληθούν στα σοβαρά με τη Φυσική είναι μεγάλο πλήγμα.
Τέλος η στρεβλή απουσία των μαθηματικών από το 2ο πεδίο δυσκολεύει τους μαθητές να κατανοήσουν τη Φυσική.
Καλησπέρα σας, δυστυχώς ένας ακόμα λόγος σίγουρα θα είναι και η διδασκαλία του μαθήματος από Βιολόγους ή Χημικούς (ακόμα και σε επίπεδο Γ΄ Λυκείου). Όπως εμείς φυσικά, δεν έχουμε θέση στη διδασκαλία της Βιολογίας και της Χημείας. Μπορεί σίγουρα κάποιοι να εξυπηρετούνται από έναν ενοποιημένο κλάδο αλλά σίγουρα όχι οι μαθητές. Πάντως, ανέβηκαν τόσο πολύ φέτος οι προφορικοί βαθμοί και δοθήκαν πολλά … SOS θέματα, ώστε να μην υπάρξουν ευτράπελα του παρελθόντος!
… στατιστικές
συντάσσομαι με την κριτική που άσκησαν οι συζητητές που προηγήθηκαν στα συμπεράσματα που επιφύλαξε ο συντάκτης του άρθρου που φιλοξενεί η ανάρτηση
επειδή όμως δεν αρμόζει στο θέμα μόνο μια κριτική στο άρθρο,
έριξα μια ματιά σε σχετικά κείμενα που αναφέρονται στην υποβάθμιση της Φυσικής σε Λύκεια (High Schools), στο Παγκόσμιο Χωριό
επέλεξα να σχολιάσω εκείνα τα κείμενα και τα εδάφιά τους που θεώρησα ότι προσφέρονται για αναγωγές στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα
Cornell & ένας φροντιστής απ την Σιγκαπούρη
το Τμήμα της Διδακτικής Φυσικών Επιστημών του Πανεπιστήμιου Cornell σε ένα κείμενο με τον βαρύγδουπο τίτλο «η κρίση στην εκπαίδευση της Φυσικής», αποδίδει το πρόβλημα στην κακή εκπαίδευση των καθηγητών Φυσικής και επισημαίνει ότι αυτή η κατάσταση οδηγεί σε ελάττωση των μαθητών που επιλέγουν το μάθημα της Φυσικής ενώ παράλληλα αυξάνουν οι επιλογές στο μάθημα της Βιολογίας
ο «home tutor» Ραμ Ταν απ την Σιγκαπούρη εκτιμά ότι το βαρύ εννοιολογικό φορτίο της Φυσικής μπορεί να αντιμετωπιστεί με απαιτητικές επικοδομητικές διδακτικές προσεγγίσεις στις οποίες μπορεί να συνεργήσουν τα ιδιαίτερα μαθήματα, έναντι της Βιολογίας για την οποία ως ένα επίπεδο αρκεί η απομνημόνευση
και τα δύο κείμενα εστιάζουν στο ότι οι διδακτικές συνταγές στη διδασκαλία των Μαθηματικών, ακόμα κι αν αποδειχθούν αποτελεσματικές στην προσπέλαση του αντίστοιχου Α.Π. δεν αρκούν για τη μαθηματική επίλυση προβλημάτων Φυσικής – physics makes math “real”
αυτή η άποψη δεν αφορά τους μαθητές που δεν «ξέρουν διαίρεση» αλλά όμως εκχωρεί την εξειδίκευση των «Μαθηματικών της Φυσικής» στον καθηγητή Φυσικής
το κείμενο του Cornell επισημαίνει και ένα ταξικό & φυλετικό χαρακτηριστικό: κορίτσια, “African Americans” και “Latinos” υπολείπονται στις επιδόσεις του μαθήματος
στο ίδιο κείμενο ηχεί και ένα προπαγανδιστικό καμπανάκι: μεγάλοι πληθυσμοί σε Ινδίες & Κίνα προοδεύουν στα μαθήματα STEM και συμβάλουν στη βελτίωση των χωρών τους, ενώ έχουν ελαττωθεί μετά την «11 Σεπτεμβρίου» οι επιστημονικοί μετανάστες στις ΗΠΑ
τα προβλήματα στη διδασκαλία της Φυσικής στην Τουρκία
πηγή αποτελεί ένα τυπικό άρθρο Διδακτικής από ερευνητές του Πανεπιστήμιου στο Αφιονκαραχισάρ, σε γνωστό περιοδικό της ΔΦΕ
προτάσσω στοιχεία άγνωστα σε μένα για το εκπαιδευτικό σύστημα της Τουρκίας, που ελπίζω να μην μονοπωλήσουν τη συζήτηση
Δημόσια Γενικά Λύκεια: 25,7%, Τεχνικά – Επαγγελματικά Λύκεια: 46,7%, Πολυκλαδικά: 9,8%, Ιδιωτικά Λύκεια: 7,7%, Λύκεια με εξετάσεις εισαγωγής, χωρίς όμως έμφαση στις επιστήμες : 9,2%, Λύκεια Επιστήμης με εξετάσεις: 0,9%
καθηγητές
οι τούρκοι συνάδελφοι εκτιμούν ότι παραδείγματα απ την καθημερινή ζωή θα τονώσουν το χαμηλό ενδιαφέρον των μαθητών τους στο μάθημα. Σε άλλη όμως ερώτηση, αξιολογούν ως δυσκολότερο διδακτικό έργο την εξεύρεση παρόμοιων περιβαλλόντων
η διδασκαλία τους κυρίως εστιάζει στην επίλυση τυπικών προβλημάτων Φυσικής και στη δουλειά στο σπίτι, ενώ υπολείπεται η εργαστηριακή εκπαίδευση
στα σεμινάρια Διδακτικής επιλέγουν πειράματα προσομοιώσεων έναντι των εργαστηριακών ασκήσεων
σε πολλά τουρκικά Λύκεια δεν υπάρχουν εργαστήρια και αυτό αποδίδεται στην έλλειψη πιστώσεων
ως σημαντικά προβλήματα αναφέρουν το Α.Π., τους πολλούς μαθητές ανά τάξη και την αδιαφορία των διδασκομένων
επίσης, δε θεωρούν ικανούς τους εαυτούς τους να διδάξουν με μόνο εφόδιο το πτυχίο τους
μαθητές
δηλώνουν ότι ενδιαφέρονται για τη Φυσική αποκλειστικά για να ανταποκριθούν στις Παντουρκικές Εισαγωγικές για τα Πανεπιστήμια και αδιαφορούν για τα περιεχόμενα της Φυσικής που δεν εξετάζονται στις Εισαγωγικές
οι επιλεγμένοι μαθητές των Λυκείων Επιστήμης, παρά τις καλές τους επιδόσεις στη Φυσική επιμένουν να την αντιμετωπίζουν ως το δυσκολότερο μάθημα
ελπίζω ότι τα κείμενα που επιλέχθηκαν αλλά και τα τεκμήρια που παρουσιάστηκαν να διευκολύνουν σε συγκριτικά συμπεράσματα
έχοντας επίγνωση
ότι δυο πρώτα κείμενα εξυπηρετούν τη γνωστοποίηση – διαφήμιση των υπηρεσιών που προσφέρει το Τμήμα Διδακτικής Φ.Ε. του Cornell και την ικανότητα του Ραμ Ταν να συνεισφέρει ως «home tutor» στο ανταγωνιστικό εκπαιδευτικό σύστημα της Σιγκαπούρης
αλλά και τις όποιες αδυναμίες μπορεί να έχει μια έρευνα που επιχειρεί με ερωτηματολόγια να περιγράψει μαθησιακές συμπεριφορές 1,7 εκατομμυρίων μαθητών με δείγμα 70 καθηγητές και 940 μαθητές οι οποίοι εντάσσονται στο σύνθετο εκπαιδευτικό σύστημα μιας μεγάλης χώρας με ακραίες ανισότητες
στη συνέχεια τα τρία κείμενα
του Cornell, του home tutor & των ερευνητών απ το Αφιονκαραχισάρ
Καλημέρα σε όλους.
Γιώργο, θα μου επιτρέψεις να επισημάνω το απόσπασμα:
“και τα δύο κείμενα εστιάζουν στο ότι οι διδακτικές συνταγές στη διδασκαλία των Μαθηματικών, ακόμα κι αν αποδειχθούν αποτελεσματικές στην προσπέλαση του αντίστοιχου Α.Π. δεν αρκούν για τη μαθηματική επίλυση προβλημάτων Φυσικής – physics makes math “real””
Μήπως εδώ βρίσκεται η διαφορά στις επιδόσεις των μαθητών σε Μαθηματικά και Φυσική;
Είναι το ίδιο πράγμα να ζητηθεί από τον μαθητή να υπολογίσει την υποτείνουσα σε ένα ορθογώνιο τρίγωνο και το ίδιο πράγμα σε ένα πρόβλημα φυσικής να “δει” το ορθογώνιο τρίγωνο και να διαπιστώσει ότι η υποτείνουσά του είναι η απόσταση r που έχει ένας τύπος της θεωρίας του;
επιτυχής η αναλογία των δυσκολιών του μαθήματος της Φυσικής με αυτό της Γεωμετρίας
ίσως και γι αυτό τα συγγενή ποσοστά αποτυχίας, όπως επισήμανες σε προηγούμενη παρέμβασή σου Διονύση
Καλησπέρα.
Πολλά σωστά επιμέρους θέματα, που αφορούν το γιατί τα παιδιά δεν προτιμούν την φυσική, γράφτηκαν σε αυτή την συζήτηση. Θέλω να πω δυο γενικότερα που κατά την άποψή μου επηρεάζουν το φαινόμενο.
Εικόνα εναντίον κειμένου.
Πολύ γνωστό ότι ζούμε την εποχή της εικόνας και αυτό ισχύει σε μεγαλύτερο βαθμό όσο πάμε σε νεώτερες γενιές. Το διάβασμα οποιουδήποτε κειμένου η διαδικασία του να αντιληφθώ ποιό θέμα αφορά και να κατανοήσω τι ζητά, γίνεται όλο και πιο δύσκολο έως επαχθές για τις νέες γενιές.
Πάρα πολλές φορές αν έδινα μια άσκηση σε μαθητή και έπρεπε να την διαβάσει μόνος του και να λύσει η αποτυχία ήταν πολύ μεγαλύτερη από το να του πω «με δικά μου λόγια» τι ζητά η άσκηση, οπότε τα πράγματα πήγαιναν πολύ καλλίτερα.
Το θέμα είναι γνωστό και γι αυτό σε τηλεξετάσεις πολυεθνικών για επιλογή προσωπικού, άσχετα με την ειδικότητα και την θέση είναι καθιερωμένη και η «κατανόηση κειμένου». Δηλαδή να σου στείλουν ένα κείμενο να τους πεις σε τι αναφέρεται και τι σου ζητά να κάνεις.
Στην φυσική ο λόγος είναι πολύ βασικός μαζί με τα μαθηματικά. Ορισμοί, περιορισμοί εφαρμογών, περιβάλλοντα εφαρμογής μιας θεωρίας, σύμβολα και η σημασία τους, από τις πιο στοιχειώδη έως τα πιο εκλεπτυσμένα θέματα απαιτούν κατανόηση, δηλαδή νοητική επεξεργασία.
Η τελευταία δεν είναι πολύ συμπαθής σε ευρύτερα τμήματα πληθυσμού ούτε και στα παιδιά. Αν σκεφτούμε σε μια απλή παρέα ενηλίκων πόσο δύσκολο είναι να γίνει μια νηφάλια κουβέντα με επιχειρήματα και στοιχεία για κάποιο σοβαρό κοινωνικό θέμα σε σχέση με «να σου πω εγώ, λοιπόν…» ή «σιγά το θέμα» όπου είναι πρόδηλο ότι ούτε κατάλαβε γιατί μιλάμε ούτε έχει ιδέα ποιοι παράγοντες πρέπει να εξετασθούν.
Αν μάθει ένα παιδί λίγο τις εντολές ενός μαθηματικού πακέτου σαν το mathematika ή κάποιο παρόμοιο αντιμετωπίζει το
-Να λυθεί η εξίσωση
όποια και να είναι αυτή μαζί με τα βήματα για την λύση της και την γραφική της παράσταση.
Σε μια ευθύγραμμη κίνηση με διάφορα είδη κινήσεων πρέπει να καταλάβει πως κινείται πότε κινείται με το ένα ή τον άλλον τρόπο, το ότι η τελική ταχύτητα της μιας είναι αρχική της άλλης κλπ Θέλει κάποιες νοητικές συνεπαγωγές.
Τα θέλουμε όλα και τα θέλουμε τώρα.
(Το σύνθημα έχει και γενικότερη σωστή απαίτηση, μην το αδικήσω)
Αλλά κάποτε πειθόμασταν – και σχετικά βάσιμα -ότι μπορεί μια περίοδο της ζωής σου να χρειαστεί να κοπιάσεις για να βελτιωθούν τα πράγματα αργότερα. Ένας από τους «κόπους» που άξιζαν ήταν η μόρφωση. Η αλήθεια είναι ότι τα κοινωνικά παραδείγματα που κάθε παιδί έχει στο μυαλό του και βλέπει μπροστά του δεν το επαληθεύουν πλέον. Μπορεί και παλιά να υπήρχαν αντίστοιχα αλλά δεν είχαν την διάδοση που πλέον υπάρχει λόγω των ΜΜΕ. Τα οποία όχι απλώς το προβάλλουν αλλά το δίνουν σε σαν παράδειγμα. Καμία σχέση η ανέλιξη με τον αντίστοιχο κόπο. Βεβαίως στην ηλικία τους η ευταξία της γνώσης είναι πολύ δύσκολο να εκτιμηθεί.
Καλησπέρα σε όλους. Γιώργο διαβάζω στον σύνδεσμο που μας έβαλες
The Crisis in Physics Education
Σύμφωνα με την έρευνα του κορυφαίου πανεπιστημιου Cornell,λοιπόν, η κρίση στην εκπαίδευση της φυσικής οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ότι το μάθημα της φυσικής δεν το διδάσκουν φυσικοί στις ΗΠΑ.
καλησπέρα Τίνα,
το απόσπασμα απ το κείμενο του Cornell που φέρνεις στο προσκήνιο, αφορά μονάχα την περίπτωση των ΗΠΑ και δεν το περιέλαβα στην παρουσίαση για δυο λόγους
1. διότι αυτή η κατάσταση θεώρησα ότι δεν αποτελεί αιτιακό παράγοντα στην «κρίση του μαθήματος Φυσική», αφού στο ίδιο κείμενο επισημαίνεται ότι «στα κορυφαία 10 ιδρύματα NYS για την εκπαίδευση ειδικοτήτων Φυσικής εκπαιδεύουν το 61% όλων των ειδικοτήτων αλλά λιγότερο από το 4% των πιστοποιήσεων καθηγητών Φυσικής»
τι προκαλεί αυτή την επιλογή όσων σπουδάζουν Φυσική στις ΗΠΑ;
υποθέτω ότι έχει σχέση με τις συγκριτικά χαμηλότερες αμοιβές στην αμερικάνικη αγορά εργασίας αλλά και στις δύσκολες συνθήκες που αφορούν την βίαιη καθημερινότητα των εκεί δημόσιων σχολείων
για τη συγκεκριμένη επιλογή επομένως εκτίμησα ως αιτιακό παράγοντα τις επιλογές των εκπαιδευτικών πολιτικών στις ΗΠΑ να προκρίνουν ως δασκάλους Φυσικής απόφοιτους Παιδαγωγικών Σχολών με εκπαίδευση τριών εξαμηνιαίων μαθημάτων στη Φυσική. Χαμηλές αμοιβές – φτωχή εκπαίδευση – η καλή εκπαίδευση για όσους μπορούν να πληρώσουν
2. στα εκπαιδευτικά συστήματα των άλλων δύο χωρών που ανέφερα, παρότι το μάθημα στην λυκειακή βαθμίδα εξυπηρετείται από απόφοιτους Φυσικών Τμημάτων, το μάθημα επίσης είναι αντιδημοφιλές ή «το δυσκολότερο»
δηλαδή, η σημαντικότερη παράμετρος αυτής της κατάστασης θα πρέπει να αποδοθεί στην εγγενή δυσκολία που προκύπτει από το ίδιο το περιεχόμενο του μαθήματος και όχι απ τις όποιες τοπικές συνθήκες
επέλεξα απόψεις
που εκφράζονται από ένα εγνωσμένου κύρους πανεπιστήμιο
από έναν ιδιώτη καθηγητή, που παρά το καλοκουρδισμένο εκπαιδευτικό σύστημα της Σιγκαπούρης με σκληρές αξιολογήσεις μαθητών & δασκάλων και υψηλές κατατάξεις σε σχετικούς διαγωνισμούς, διαπιστώνει προβλήματα στη διδασκαλία της Φυσικής σε σχέση με τα υπόλοιπα μαθήματα Επιστημών και βιοπορίζεται καλύπτοντας αυτά τα ελλείμματα. Η περίπτωσή του θεωρώ ότι δηλώνει έμπρακτα πως δεν αρκεί από μόνο του αυτό το πολυδιαφημισμένο εκπαιδευτικό σύστημα να καλύψει τα ελλείμματα σ’ αυτό το απαιτητικό μάθημα
και από μια μεγάλη γειτονική χώρα, που έχει προβεί σε εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, έχει δημιουργήσει σχολεία αριστείας και επενδύει μέσω της εκπαίδευσης στην τεχνολογική ανάπτυξη, που κάποια δείγματα της παρακολουθούμε σε εγρήγορση αφού αφορούν σχετικά σύγχρονο πολεμικό υλικό. Κυρίως όμως, γιατί η τουρκική κοινωνία αντιλαμβάνεται ακόμα την εκπαίδευση ως εφαλτήριο κοινωνικής ανόδου με βασική στενωπό τις εισαγωγικές εξετάσεις που οριοθετούν τη γνώση στην πιο στεγνή χρησιμοθηρική εκδοχή της
λοιπόν;
παρότι έχω προσωπική θετικότατη εμπειρία για την πειραματική διδασκαλία της Φυσικής στο Εργαστήριο, τουλάχιστον στην περίπτωση του Γυμνασίου, δεν θα πρέπει να παραγνωρίσω τα πενιχρά αποτελέσματα της εισαγωγής του μαθήματος «Φυσική με Πειράματα» στην Α Γυμνασίου. Τουλάχιστον όπως εφαρμόζεται. Αλλά τα αποτελέσματα της εφαρμογής έχουν σημασία στην παρούσα συζήτηση
δηλαδή δεν τολμώ να σκεφτώ την αξιολογούμενη εισαγωγή της Πειραματικής Διδασκαλίας στο Λύκειο διότι υποθέτω ότι θα εξελιχθεί σε δοκιμασίες παρόμοιες με αυτές που προτείνονται στους Διαγωνισμούς Φυσικής που κάνουν τις «υπερπαραγωγές» των Πανελλαδικών να μοιάζουν θελκτικές
μια άποψη που κυκλοφόρησε αλλά δεν συζητήθηκε επαρκώς στο «υλικό» αφορά την διεύρυνση του Α.Π. σε πλάτος εις βάρος της σε βάθος επεξεργασίας, αλλά και την αξιολόγηση στις Πανελλαδικές της ύλης Φυσικής και των τριών τάξεων του Λυκείου ή έστω των δυο τελευταίων
αυτή η άποψη κοντράρει στην διδακτική πείρα που έχει αποκτηθεί από τους διδάσκοντες στο Λύκειο στην επίλυση ασκήσεων που προβλέπουν σύνθετους μαθηματικούς χειρισμούς των νόμων της Φυσικής σε πολύπλοκα περιβάλλοντα – αυτά που λέμε «προβλήματα»
η πρόταση για διεύρυνση της ύλης θα πρέπει να συνδυαστεί με την μπηχαβιοριστική διδασκαλία αυτού που λέμε «θεωρία» εκτεταμένης ύλης την οποία έχουμε υποβαθμίσει σε σχολεία και φροντιστήρια, καθοδηγούμενοι και ακολουθώντας τα θέματα των Πανελλαδικών
τα προηγούμενα είναι παράγραφοι στον αέρα γιατί το σημαντικότερο στοιχείο είναι τα «θέλω» της ελληνικής κοινωνίας και οι χειριστικές ικανότητες των «ταγών» της
εξηγούμαι,
η «μεταρρύθμιση Αρσένη» είχε χαρακτηριστικά που ακόμα κι αν δεν ευνοούσαν την γνώση όπως την ορίζουν οι γνωσιακοί επιστήμονες και οι παιδαγωγοί, προκάλεσε εστίαση στα σχολικά μαθήματα και στη Φυσική. Οι γνωστές παρενέργειες αυτής της σχολικής έντασης οδήγησαν στην υποβάθμιση εγχειρήματος και εν τέλει στην κατάργησή του
η πρώτη εφαρμογή της «Τράπεζας Θεμάτων» δημιούργησε μικρότερες εντάσεις αλλά και παραχαράξεις με «ετεροχρονισμένες κληρώσεις». Η τωρινή εκδοχή της αυτοακυρώθηκε με μόνον τα μισά θέματα να προέρχονται απ την «Τράπεζα» και μάλιστα με τη δυνατότητα της τριπλής επιλογής
τέλος, είναι διατεθειμένη η ελληνική κοινωνία να αποδεχτεί ότι το σχολείο εκτός από μαθησιακός μπορεί να είναι και αξιολογικός μηχανισμός που θα επιβραβεύει αλλά και θα απορρίπτει μαθητές;
το μήνυμα που αντιλαμβάνομαι να εκπέμπεται για τα πάντα είναι η επίκληση στην ατομική ευθύνη και αυτή δεν διορθώνεται με Α.Π.
απομένει ο «πατριωτισμός των ελλήνων καθηγητών Φυσικής» χωρίς να είμαι σίγουρος ότι από μόνος του φτάνει, αλλά δεν έχω κάτι καλύτερο