
Συνάδελφοι καλησπέρα.
Μετά από επικοινωνία με φίλο μου και συνάδελφό μας, μου ζήτησε τη γνώμη μου για ένα θέμα της τράπεζας θεμάτων.
Παραθέτω την εκφώνηση του θέματος και την προτεινόμενη απάντηση. Θα σας παρακαλούσα για τα σχόλιά σας.
![]()
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…

Συνάδελφοι καλησπέρα.
Μετά από επικοινωνία με φίλο μου και συνάδελφό μας, μου ζήτησε τη γνώμη μου για ένα θέμα της τράπεζας θεμάτων.
Παραθέτω την εκφώνηση του θέματος και την προτεινόμενη απάντηση. Θα σας παρακαλούσα για τα σχόλιά σας.
![]()
Ακριβώς έτσι….
Συμφωνώ Βαγγέλη. Μόνο που εδώ είναι κάτι παραπάνω από έναν απλό συμβιβασμό. Περιγράφεται ένα κύκλωμα με πολύ απλά υλικά ( μηχανικός διακόπτης με μία μάνα και δύο θέσεις, πηνίο, πηγή, λαμπάκι ή αμπερόμετρο ) και ζητάει το τι θα συμβεί με την αλλαγή της θέσης του διακόπτη. Αυτό που θα συμβεί στην πράξη είναι ότι το ρεύμα θα μηδενιστεί ακαριαία, ότι πηνίο και να χρησιμοποιήσουμε . ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΟΥΜΕ. Τώρα το πως θα ερμηνεύσουμε αυτή την παρατήρηση είναι μία άλλη ιστορία. Οπότε αν πούμε ότι θα παρατηρήσουμε κάτι άλλο, όπως πχ ότι το ρεύμα θα ελαττωθεί αργά (όπως θεωρείται η σωστή απάντηση), θα έχουμε κάνει λάθος. Άρα η άσκηση ούτως ή άλλως περιγράφει ένα εξωπραγματικό πείραμα και ζητάει την ερμηνεία του. Αυτή είναι η ένστασή μου.
Kαλησπερα σε ολους. Νομιζω οτι η ασκηση ειναι θεωρητικη και η ερωτηση ειναι η μονοτονια της συναρτησης της εντασης του ρευματος. Δεν μας ενδιαφερουν τεχνικα θεματα που εχουν σχεση με την ταχυτητα με την οποια ανοιγοκλεινουν οι διακοπτες.
Το πηνιο εχει μια αδρανεια. Η αδρανεια δεν μπορει μαλλον να υπερισχυσει του αιτιου που προκαλει την μειωση της εντασης. Αρα η συναρτηση Ι(t) θα ειναι φθινουσα.Αυτη η εξηγηση νομιζω ως προς το συγκεκριμμενο ερωτημα ειναι αρκετη χωρις να γραψουμε I = Ce^(−tR/L )
Σχετικα με τα λαθη εγω δεν πολυασχολουμαι με την τραπεζα θεματων αλλα και να βρεθει και κανενα λαθος δεν νομιζω οτι χαλασε ο κοσμος.
Οχι μιλάω για το χρόνο που είπε ο Πάνος.
Πρόσεξε το κυκλωμα που έφτιαξα.
Είναι το κύκλωμα που έφτιαξε και ο Διονύσης.
Διαφορετικά πως θα προλάβαινα να ξεγελάσω την προσομοίωση.
Το έχουμε ξανασυζητήσει το θέμα Κωνσταντίνε αλλά δεν μπορώ ούτε να σε πείσω ούτε να με πείσεις. Θα το επιχειρήσω για τελευταία φορά. Η άσκηση περιγράφει ένα κύκλωμα και λέει τι θα συμβεί αν αλλάξει η θέση του διακόπτη. Τι εννοείς λοιπόν ότι είναι θεωρητική; Τι εννοείς ότι δεν μας ενδιαφέρουν τεχνικά θέματα; Ποιά είναι τα τεχνικά θέματα; Αν είχα ένα απλό κύκλωμα με πηγή διακόπτη και λαμπάκι και τον διακόπτη ανοικτό και ρώταγα τι θα συμβεί αν κλείσω το διακόπτη τι θ’ απαντούσες; Που θα κατέτασσες την άσκηση; Θα ήταν θεωρητική ή όχι;
Πάνο και μαζί το εχουμε ξανασυζητήσει.

Πρόκειται για ένα παιδαγωγικό σενάριο που χρησιμοποιούν και οι Χαλιντέυ και Ρέσνικ.
Δεν υλοποιείται με μαχαιρωτό μεταγωγό διακόπτη, όμως υλοποιείται με αυτό το κύκλωμα:
Αυτό χρησιμοποιησα στην προσομοίωση.
Αυτό είχα αναφέρει και στην τότε συζήτηση.
Υλοποιείται ακριβώς με αυτό τον μεταγωγό αν χρησιμοποιηθεί ηλεκτρονικό κυκλωμα στη θέση του. Τα κυκλώματα είναι ασύγκριτα πιο γρήγορα από ένα πηνίο.

Γιατί να υπάρχουν τέτοιες ασκήσεις μη ρεαλιστικες;
Το θέμα είναι να κάνει ο αναγνώστης την αφαίρεση και να εντρυφήσει σε δύο διαδοχικά φαινόμενα και να καταλήξει στις:
Κυρίως στο ότι οι πολικότητες είναι αντίθετες και τα μέγιστα ρεύματα ίσα στα δύο διαδοχικά φαινόμενα.
Όταν όλα αυτά γίνουν ο μαθητής-φοιτητής θα σχολιάσει τα τεχνικά προβλήματα και θα καταλήξει στο ότι η υλοποίηση μπορεί να γίνει με βραχυκυκλούμενη πηγή όπως το έκανα στην προσομοίωση ή με κύκλωμα.
Θεωρητικά γίνεται με το κύκλωμα που λες Γιάννη.
Ας το δούμε όμως λίγο πιο σχολαστικά. Το σβήσιμο του λαμπτήρα με ακαριαίο μηδενισμό του ρεύματος (χωρίς αυτεπαγωγή στο κύκλωμα) δεν είναι ακαριαίο. Πρέπει να αποβάλλει το νήμα θερμότητα στο περιβάλλον και να μειωθεί η θερμοκρασία του. Μια λογική χρονική διάρκεια γι αυτό είναι π.χ. 0,1s.
Η αντίσταση του σύρματος από ένα λαμπάκι ας πούμε 6V-5W, σε κανονική λειτουργία είναι περίπου 7Ω.
Για να μπορέσουμε επομένως να δούμε με το μάτι μια καθυστέρηση στο σβήσιμο του λαμπτήρα θα πρέπει η σταθερά χρόνου να είναι της τάξης του 0,5s (με την εκτίμηση ότι ο λαμπτήρας θα φωτοβολεί μέχρι την στιγμή που η ένταση του ρεύματος θα μειωθεί στο 1/3 περίπου της μέγιστης).
Αυτό μας οδηγεί στην απαίτηση αυτεπαγωγής περίπου 3,5Η, με την προυπόθεση ότι το σύρμα περιέλιξης είναι πολύ μεγάλης διατομής (ώστε να μην αυξηθεί δραματικά η ολική αντίσταση) και την περιέλιξη πολλών χιλιάδων σπειρών γύρω από σιδηροπυρήνα.
Έτσι παρά το γεγονός ότι πολύ θα ήθελα να κερδίσω την πάστα του Πάνου μάλλον θα μου κόστιζε μερικές χιλιάδες ευρώ.
Η παραπάνω άσκηση κάνει το ίδιο περίπου λάθος με την παρακάτω περίπτωση:
Η πρώτη δραστηριότητα του νόμου των αερίων της φυσικής κατεύθυνσης Β’ Λυκείου μας λέει το εξής:
Βυθίστε ένα καλαμάκι της πορτοκαλάδας μέσα σε ένα ποτήρι με νερό. Κλείστε το επάνω μέρος του με λίγη πλαστελίνη. Βγάλτε από το ποτήρι. Θα διαπιστώσετε ότι έχετε πάρει μαζί σας και μία ποσότητα νερού. …..Αναποδογυρίστε το καλαμάκι. Τώρα ο αέρας που έχει εγκλωβιστεί έχει μικρότερο όγκο. …Μετρήστε στις δύο περιπτώσεις τον όγκο.
Για να δούμε όμως πόση είναι η διαφορά των δύο όγκων;
Το ύψος του νερού στο καλαμάκι είναι περίπου 10cm. H ατμοσφαιρική πίεση αντιστοιχεί σε ύψος νερού περίπου 10m. Άρα μιλάμε για μεταβολή της πίεσης κατά 1/100. Η ίδια μεταβολή θα συμβεί και στον όγκο του εγκλωβισμένου αερίου όπως προβλέπεται από το νόμο του Boyle. Έτσι αν ο εγκλωβισμένος αέρας έχει μήκος 10cm μεταβολή του όγκου κατά 1/100 αντιστοιχεί σε μήκος 1mm μία μη παρατηρήσιμη μεταβολή.
ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ
Άρα πρόκειται για ένα στην κυριολεξία αποτυχημένο πείραμα. Μ άλλα λόγια η θεωρία μας προβλέπει ότι θα έχουμε μεταβολή του όγκου, αυτή όμως είναι τόσο μικρή που δεν είναι παρατηρήσιμη.
Αν λοιπόν κάναμε «φυσιολογική» φυσική, με την έννοια ότι διδάσκαμε τη φυσική με στόχο να ερμηνεύουμε αυτά που παρατηρούμε και όχι αυτά που δεν παρατηρούμε, η παραπάνω ερώτηση θα έπρεπε να τεθεί ως εξής: Αναποδογυρίζοντας το καλαμάκι σύμφωνα με τον νόμο του Boyle αυξάνεται η πίεση, αφού εκτός της ατμοσφαιρικής προστίθεται τώρα και η υδροστατική πίεση της υπερκείμενης στήλης νερού. Άρα αφού αυξάνεται η πίεση θα πρέπει να ελαττώνεται ο όγκος. Παρόλα αυτά δεν παρατηρούμε κάποια ελάττωση του όγκου. Γιατί;
Για το κύκλωμα που αναφέρεις Γιάννη δεν έχω καμία απολύτως αντίρρηση. Τώρα αν μπορεί να αναδειχθεί το φαινόμενο της αυτεπαγωγής με ηλεκτρονικό κύκλωμα αντί διακόπτη έχω τις επιφυλάξεις μου για τον απλό λόγο ότι δεν το έχω κάνει για να δω αν θα λειτουργήσει ή όχι.
Αλλά θα έχω τις ενστάσεις μου σε ένα κύκλωμα που δεν λειτουργεί ακόμη και αν το έχουν γράψει οι Χάλιντέι Ρέσνικ…αλλά και ο Θεός ο ίδιος…
Προφανώς δεν θα το δούμε.
Σημειώστε τη σωστή απάντηση:
Ζυγίζουμε ένα καλαμάκι με μία ζυγαριά ακριβείας. Στη συνέχεια τρίβουμε το καλαμάκι με ένα φύλλο χαρτί οπότε το καλαμάκι φορτίζεται θετικά. Ξαναζυγίζουμε το καλαμάκι. Τότε:
Αιτιολογείστε την απάντησή σας.
Καλημέρα Γιάννη, μήπως να έγραφες πως η πηγή στο κύκλωμα που δίνεις στη φωτο είναι ιδανική r=0, ώστε πράγματι το τελικό ρεύμα να είναι E/R
και η αρχική Εαυτ=-IR=-E μετά το κλείσιμο του δ2
Αν η πηγή δεν είναι ιδανική, η αρχική Εαυτ μετά το κλείσιμο του δ2 θα είναι Εαυτ=-IR=-(E/R+r)R διάφορη της Ε
Το γράφω για να επιβεβαιώσω ό,τι εγώ δεν παρανοώ κάτι
Κυρίως να γίνει σαφές στη διδασκαλία πως για το ρεύμα στο πηνίο απότομες μεταβολές της έντασης δεν επιτρέπονται,
κάτι που δεν ισχύει για την Εαυτ
Καλημέρα Θοδωρή.
Νια ιδανική είναι.Συμφωνώντας με τον Σπύρο παράθεσα εικόνα που δείχνει την ισότητα ρευμάτων. Η εικόνα είναι από κάτι που έχω γράψει.
καλημέρα Γιάννη, καλημέρα Θοδωρή
το είχα δει από εχθές
σωστότερα η R του διαγράμματος είναι Rολ=R+r+Rπ
Καλημέρα Βαγγέλη, ο “πειραματικός” είναι αλλιώς….Rολ=R+r+Rπ
Βαγγέλη, πρόσεξες στην εκφώνηση του θέματος που μιλάει για “βρόγχο”;;;;
Εντάξει Γιάννη, απλά με την αυτεπαγωγή διαισθάνομαι πως θα γίνει
μπέρδεμα μεγάλο….ξεκινώντας από τα πρόσημα….
Για μένα η λύση είναι προβληματικότατη γιατί παρανοεί τα δύο βασικά κυκλώματα του σχολικού στη θεωρία 5.34 και 5.37, κάτι που ούτε μαθητής δεν θα έκανε…
Τώρα αν η αποκοπή της πηγής πρέπει να γίνει με βραχυκύκλωμα, ομολογώ πως δεν το γνώριζα, αλλά θεωρώ πως δεν είναι μείζονος διδακτικής σημασίας