by 
Δημοσιεύθηκε σήμερα στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης το νέο Πρόγραμμα Σπουδών του μαθήματος της Φυσικής των Α’, Β’ και Γ’ τάξεων Γενικού Λυκείου.
Το παρόν Πρόγραμμα Σπουδών αποτελεί επικαιροποίηση του Προγράμματος Σπουδών (Β ́ 5381/2021) το οποίο εφαρμόζεται πιλοτικά – πλην της Φυσικής Προσανατολισμού Γ’ Λυκείου – σε συνδυασμό με τα ισχύοντα Προγράμματα Σπουδών σε όλα τα Πρότυπα και Πειραματικά Γενικά Λύκεια της χώρας κατά τα σχολικά έτη 2021-2022 και 2022-2023.
Η περαιτέρω εφαρμογή του θα ορισθεί με νέα υπουργική απόφαση.
Πηγή: esos
Ολοταχώς με όπισθεν, φυσικό και αναμενόμενο να γυρίσουμε στον Δάσκαλο Πλάτωνα και να εγκαταλείψουμε τον μαθητή Αριστοτέλη . Πρωκαθεδρεία λοιπόν στην Ιδέα της δύναμης ( γνωσιοθεωρητική και σε λίγο και οντολογική ) που απλά μια έκφρασή της είναι η αισθητικά παρατηρούμενη κίνηση. Εδώ και χρόνια προετοιμαζόταν το πριόνισμα του πειραματικού χαρακτήρα των φυσικών επιστημών. Ήρθε πια η ώρα να προχωρήσουμε στον πέλεκυ …
Ιστορικά παραμένω αισιόδοξος ότι η πορεία δεν θα συνεχιστεί στην ίδια κατεύθυνση και δεν θα ενταχθεί η Φυσικομαθηματική στην Θεολογική ( αν και πολλοί του συναφιού μας χάριν συντομίας χρησιμοποιούν ήδη επιχειρήματα θεολογικά ).
Tι σημαινει άκαμπτο σώμα;
Κωνσταντίνε είναι το rigid bodie.
Αν και η ερώτησή σου είναι εμφανώς ρητορική.
Καλησπέρα συνάδελφοι.
Να συμφωνήσω με την διαφωνία όλων για τη σειρά διδασκαλίας και την αντιστροφή της σειράς. Να υπενθυμίσω το κείμενο, που γράφτηκε με άλλη αφορμή και το ανέφερε προηγούμενα ο Γιάννης. Γιατί πρώτα η κίνηση;
«Υπέρ Κινηματικής ο λόγος».
H ακαμψια ειναι μια ιδιοτητα που σημαινει μηδενικες παραμορφωσεις καμψης. Εκτος απο την καμψη υπαρχουν η στρεψη,η θλιψη,ο εφελκυσμος και η διάτμηση οι οποιες ειναι αλλες περιπτωσεις παραμορφωσεων. Ακαμπτο σωμα δηλαδη ειναι ενα σωμα που δεν υφισταται καμψη αλλα που δεν αποκλειεται να μπορει να υφισταται στρεψη. Νομιζω οτι το σωμα που δεν παραμορφωνεται στην ελληνικη ορολογια το λεμε στερεο σωμα και οχι ακαμπτο σωμα. και ο αντιστοιχος τομεας της Φυσικης συνηθως λεγεται Φυσικη στερεου σωματος και οχι Φυσικη ακαμπτου σωματος. Τωρα θα μου πεις με τι ασχολεισαι.. 🙂
Διαβάζουμε στους περί της σχετικότητας στόχους: «Να ερμηνεύουν το παράδοξο των διδύμων». Δηλαδή;
Γεια σου Αποστόλη.
Μάλλον εννοούν το μισό του παραδόξου.
Δεν φαντάζομαι να εννοούν πως λύνεται η διαφορά των δύο προβλέψεων:
Ο Κοσμάς προβλέπει ότι θα μείνει νέος ο Δαμιανός και ο Δαμιανός ότι θα μείνει νέος ο Κοσμάς. Τελικά όμως μένει νέος όποιος …..
Γεια σου Γιάννη. Άρα για τι ερμηνεία πρόκειται; Η δουλειά μυρίζει ολίγον από όλα και στο τέλος τίποτα.
Είμαστε στη πορεία παρακμής, θα μειωθεί και άλλο η σημασία της επιστήμης στα μάτια των παιδιών. Αυτό που συμβαίνει σε μας εδώ, σε αυτή την χώρα, δεν συμβαίνει σε κανένα πολιτισμένο κράτος, πόσο μάλλον στη χώρα που σκέφτεται να δημιουργήσει βιομηχανίες. Σε όλα τον κόσμο καταλαβαίνουν την σημασία της Φυσικής, εδώ θα αναβιώσουμε την Αρχαία Ελληνική γλώσσα, λες και μαθαίνουν οι νέοι μας Νέα Ελληνικά.
Αυτό που περιγράφεις, θα κάνουν οι περισσότεροι, θα ακολουθήσουν την σειρά που περιγράφεται σε όλα τα συγγράμματα. Θα μείνουν οι συνάδελφοι σε ότι έχουν διδαχτεί, συμβουλευτεί και διδάξει.
Παράδειγμα που αναφέρεται σαν την διαφορά Μαθηματικών και Φυσικής:
“όταν ένας άνθρωπος σταθεί στο πρεβάζι της ταράτσας και κάνει ένα βήμα στο κενό, υπάρχει η εξίσωση που περιγράφει την κίνηση του κατακόρυφα προς τα κάτω. Υπάρχει και η εξίσωση που περιγράφει την κίνηση του ανθρώπου κατακόρυφα προς τα πάνω. Αν κάνει ο άνθρωπος ένα βήμα, θα δει ότι μέσα στο βαρυτικό πεδίο της Γης (και αν δεν φοράει αλεξίπτωτο ή ειδικό εξοπλισμό) δεν υπάρχουν δύο εξισώσεις και ότι όσο και αν κουνάει τα χέρια του, δεν είναι πουλί.. 🙂 “
Μάλλον εννοούν την αναφορά της γνωστής ιστορίας:
Ο Κοσμάς κάνει ένα ταξίδι δυο χρόνων και βρίσκει γέροντα τον Δαμιανό.
Εκπλήσσονται αμφότεροι και τελειώνει η ιστορία.
-Είδατε παιδιά τι σημαίνει “διαστολή χρόνου”;
Επίσης, πως διδάσκεις τη διαστολή του χρόνου;
Έχουμε δει το τελευταίο και σε πρόταση αλλά και σε σημειώσεις.
Θα δούμε πως θα περάσει στα βιβλία που θα γραφτούν.
Η αντιστροφή δεν ξεκινάει στο Λύκειο προτάσσοντας τη δυναμική της κινητικής. Ξεκινάει από την Α’ Γυμνασίου που η σειρά των ορισμών των βασικών φυσικών μεγεθών είναι: (μήκος, όγκος, μάζα, πυκνότητα, χρόνος) αντί του ιστορικά, επιστημονικά αλλά και παιδαγωγικά ορθού: (μήκος, χρόνος, μάζα, εμβαδό, όγκος, πυκνότητα). Αφήστε που ορίζεται ο όγκος χωρίς αναφορά στο εμβαδόν. Αφήστε που μετά στη Β’ Γυμνασίου γίνεται αναφορά στην πίεση χωρίς αντίστοιχη αναφορά στο εμβαδόν!.
Το νέο Α.Π.Σ έχει προβλήματα από τη ρίζα του.
Ένα απ’ τα σημεία της συζήτησης αφορά την εισαγωγή της μελέτης της κίνησης μετά την έννοια «Δύναμη»
Ένα παράθεμα για παρόμοια διαχείριση στο ΑΠ του Γυμνασίου
«Ένθετη» απορία
Στη 2α Γυμνασίου προτείνεται μια ενδιαφέρουσα αναδιάταξη, που παραξενεύει αφού δεν γνωρίζω αντίστοιχη σε Α.Π. αγγλόφωνων εκπαιδευτικών συστημάτων
Εισαγωγικά γίνεται αναφορά στη θέση, τον χρόνο και τη μέση ταχύτητα
Ακολουθούν ο 3ος και ο 1ος νόμος του Νεύτωνα και στη συνέχεια η πραγμάτευση της ομαλής κίνησης (πρώτη καινοτομία)
Στη συνέχεια, ως περιπτώσεις δυνάμεων, η βαρύτητα, οι δυνάμεις επαφής και ειδικότερα η τριβή
και έπεται ο σημαντικότερος νεωτερισμός, που αφορά τη μελέτη της υδροστατικής & αεροστατικής πίεσης πριν την εισαγωγή του 2ου νόμου του Νεύτωνα
ο 2ος νόμος, θα εισαχθεί στη συνέχεια με αναφορά στην επιτάχυνση, ενώ στο προηγούμενο Α.Π. πραγματεύονταν ποιοτικά (η δύναμη προκαλεί μεταβολή της ταχύτητας), με εφαρμογή στην ελεύθερη πτώση
Τέλος, επανέρχεται και η ομαλή κυκλική κίνηση με αναφορά στην κεντρομόλο
Από εδώ
Επαναφέρω και μια ακόμα παρατήρηση
ένας συνομιλητής μου σχετικά με το θέμα, επισήμανε ότι θα μπορούσαν να περιοριστούν οι φλύαροι εισαγωγικοί πρόλογοι που εν τέλει απλώς διακοσμούν τα Α.Π. και στο χώρο που θα ελευθερωθεί να γίνεται αναφορά με θεωρητικά και κυρίως εμπειρικά επιχειρήματα στους λόγους που συντέλεσαν στις όποιες αλλαγές προτείνονται
Γεια σας συνάδελφοι.
Θα επιχειρηματολογήσω υπέρ της δυναμικής, έναντι της κινηματικής, χωρίς να πιστεύω είτε πως η αντίθετη άποψη είναι λανθασμένη, είτε πως η διδασκαλία της φυσικής πρέπει να ξεκινά υποχρεωτικά με την μία ή την άλλη. Στα χρόνια που είμαι καθηγητής έχω ξεκινήσει την διδασκαλία στην Α Λυκείου και με την μία και με την άλλη σειρά, και έχω καταλήξει πως η επιτυχία του εγχειρήματος εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από το «κοινό». Σε κάποιους μαθητές (οι λιγότεροι σε πλήθος) η δυναμική ξεκλείδωνε αμέσως τις κινήσεις, σε κάποιους άλλους φάνταζε ακατανόητη όταν προηγείτο.
Η φυσική είναι η επιστήμη η οποία περιγράφει με απώτερο σκοπό να εξηγήσει τα φαινόμενα (αυτό είναι μάλλον αδύνατο…). Και η περιγραφή αυτήν γίνεται σε πολλά επίπεδα, κάθε φορά το ένα επίπεδο σε μεγαλύτερο βάθος από το άλλο. Κάθε βαθύτερη περιγραφή προσεγγίζει περισσότερο την «αλήθεια», κάθε βαθύτερη περιγραφή βρίσκεται πιο κοντά στην εξήγηση των φαινομένων.
Εν αρχή λοιπόν είναι η κίνηση, αυτήν παρατηρούμε, αυτήν καταγράφουμε. Αρχικά είναι μια σειρά αριθμών σε δύο στήλες (ας την υποθέσουμε ευθύγραμμη), η μία καταγράφει θέσεις και η άλλη χρόνους. Για να «δούμε» καλύτερα οι αριθμοί περνούν από τις στήλες σε ένα γράφημα και εκεί αναδύεται μια νέα «πραγματικότητα», αυτήν των κλίσεων και στην συνέχεια των εμβαδών. Οι κλίσεις γενούν νέα μεγέθη όπως η ταχύτητες και οι επιταχύνσεις, τα εμβαδά μας επιτρέπουν να αντιστρέψουμε την διαδικασία. Τα νέα μεγέθη φτιάχνουν νέες στήλες αριθμών, και νέα γραφήματα. Σε απλές περιπτώσεις, σιγά –σιγά, αναδύονται οι μαθηματικές σχέσεις μεταξύ των αριθμών κάθε στήλης με τον χρόνο, τώρα έχουμε και τις εξισώσεις κίνησης…
Πολλά καταφέραμε μέχρι τώρα, αλλά τι ακριβώς; Είμαστε κοντύτερα στην εξήγηση της κίνησης; Όχι δεν είμαστε. Καταφέραμε βέβαια να περιγράψουμε την κίνηση με ολοένα και καλύτερους τρόπους, με μεγαλύτερη ακρίβεια, και αυτό δεν είναι λίγο… αλλά δεν εξηγήσαμε τίποτα σε βαθύτερο επίπεδο.
Ξάφνου έρχεται η δυναμική, και μαζί τους βαθύτερες έννοιες όπως οι δυνάμεις και τα πεδία, οι τρεις νόμοι του Νεύτωνα και διαφορικές εξισώσεις που αυτοί γεννούν, τα συστήματα αναφοράς και οι μετασχηματισμοί τους… Τώρα δεν περιγράφουμε μόνον, τώρα αρχίζουμε, σε κάποιο βαθμό, να εξηγούμε γιατί η κίνηση είναι αυτήν που παρατηρήσαμε, τώρα έχουμε σκάψει πιο βαθειά προς την θαμμένη «πραγματικότητα». Στο ερώτημα γιατί η κίνηση, έχουμε μια πρώτη απάντηση: «επειδή οι τρεις νόμοι…». Και το σημαντικότερο, τώρα αναδύεται το επόμενο βαθύτερο ερώτημα προς την εξήγηση των φαινομένων «γιατί οι τρεις νόμοι;» και η πραγματικότητα πάλι μας ξεφεύγει.
Προσωπικά, αν η φυσική παρέμενε μόνον στις αριθμητικές/μαθηματικές σχέσεις μεταξύ των φαινομένων, όπως τα νούμερα στις στήλες των κινήσεων ή των φαινομενολογικών εξισώσεων κίνησης, δεν θα με ενδιέφερε και πολύ. Για μένα η επιστήμη (με την έννοια του ἐπίσταμαι –γνωρίζω) ξεκινά με την δυναμική, με την κινηματική ξεκινά η (απαραίτητη βέβαια) καταγραφή.
Τελικά είναι θέμα γούστου, όπως και τόσα άλλα…