by 
Α1. Ένα σωληνοειδές έχει «άπειρο» μήκος και διαρρέεται από ηλεκτρικό ρεύμα σταθερής έντασης I. Το πλήθος των σπειρών ανά μονάδα μήκους του σωληνοειδούς ισούται με n και στο εσωτερικό του υπάρχει κενό. Αν μ0 η μαγνητική διαπερατότητα του κενού, να αποδείξετε με εφαρμογή του νόμου Ampѐre ότι το μέτρο της έντασης του μαγνητικού πεδίου στο εσωτερικό του σωληνοειδούς δίνεται από τη σχέση Β=μ0nI.
Η συνέχεια σε pdf εδώ.
Σίγουρα η πρόταση αυτή υστερεί στο γεγονός ότι αδυνατεί να εξετάσει τη θεωρία σε “όσο το δυνατόν μεγαλύτερη έκταση”.
Καλημέρα Μίλτο.
Συμφωνώ.
Πέρυσι είχα γράψει ότι τα θέματα πρέπει να είναι περισσότερα από 4 και μικρά.
Ζητήθηκε παράδειγμα και έστειλα κάποια θέματα.
Μια εκτεταμένη ύλη δεν μπορεί να καλυφθεί όλη. Όταν ήμουν υποψήφιος (1974-1975) αυτό ήταν αυτονόητο.
Μίλτο, καλημέρα
Συμφωνώ απολύτως με το πώς πρέπει να είναι το Α θέμα. Θυμίζει έντονα δέσμες. Αλλά πρέπει και τα Γ, Δ να μην είναι υπερπαραγωγές. Πρέπει και αυτά να προσαρμοστούν ώστε να χωράνε στο τρίωρο (το μέγα πρόβλημα των τελευταίων χρόνων).
Να είσαι καλά.
Θα μπορούσε να είναι και αυτή η μορφή.
Μου αρέσει η πρόταση.
Καλό μεσημέρι σε όλους.
Μίλτο και μένα μου αρέσει ο τρόπος που προτείνεις. Δεν ξέρω αν πρέπει να γίνει αποδεκτός, όπως ακριβώς προτείνεις ή με κάποιες προσθήκες-αφαιρέσεις.
Το μόνο σίγουρο είναι, ότι ο σημερινός τρόπος εξέτασης, πρέπει να αλλάξει.
Όσον αφορά την έκταση της ύλης που εξετάζεται, νομίζω ότι πρέπει να φύγουμε με αυτήν την λογική, κυρίως εν όψει αύξησης της ύλης.
Δεν εξετάζονται όλα. Όλα είναι εξεταστέα ύλη…
Μίλτο συμφωνώ.
Το έχω ήδη εφαρμόσει
Τα κέρδη για τους μαθητές πολλαπλά
Γεια σας παιδιά. Ποιός θα μπορούσε να διαφωνήσει Μίλτο; Έλα όμως που με αλλαγή του τρόπου αξιολόγησης, θα μείνουν τόσα τμήματα κενά…
Καλησπέρα σε όλους!
Ευχαριστώ για τα θετικά σχόλια αναφορικά με την πρόταση, η οποία πηγάζει από την ανάγκη ποιοτικής εξέτασης και αλλαγής στη μορφή του διαγωνίσματος.
Σαφώς και δεν είναι ούτε η καλύτερη πρόταση, ούτε και η μοναδική!
Είχα μία ελπίδα ότι στα φετινά προτεινόμενα διαγωνίσματα από το study4exams θα βλέπαμε κάτι διαφορετικό στο Α Θέμα, αλλά δεν το είδαμε…
Γεια σου Αποστόλη. Η Ε.Β.Ε. σίγουρα δημιουργεί αυτό τον «κίνδυνο».
Το πείραμα θα έλεγα ότι έγινε το 2018 στα Μαθηματικά Προσανατολισμού, όπου τότε στο Α θέμα έβαλαν Σ-Λ με αιτιολόγηση. Η αποτυχία τότε ήταν μεγάλη… Την επόμενη χρονιά όμως, οι υποψήφιοι ήταν «προπονημένοι» και ανέβηκαν τα ποσοστά!
Το συγκεκριμένο θέμα θεωρίας όπως και το νόμο του Ampere αλλά και πολλές από τις εφαρμογές του θα το άφηνα για φοιτητές που κατανοούν καλύτερα το νόμο του Ampere. Όμως υπάρχουν πολλά παρόμοια που θα μπορούσαν να μπουν σαν θέμα θεωρίας και που δυστυχώς δεν αποτελούν πια θέματα θεωρίας όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Φοβάμαι ότι τα θέματα θεωρίας διεθνώς έχουν εξοβελιστεί από εξετάσεις με αποτέλεσμα να περνούν σε κάθε είδους εξετάσεις, ακόμα και GRE οι λεγόμενοι “problem solvers” και όχι η κατηγορία των φοιτητών που λέγονται “theory makers” αν και πολλές φορές συνυπάρχουν οι δύο ιδιότητες στο ίδιο άτομο. Το συζητούσα προχθές το βράδυ με ένα πανεπιστημικό (τον Στέφανο Τραχανά) και συμφωνούσε κι αυτός ότι το ίδιο κλίμα επικτρατεί και στα πανεπιστήμια. Κι εκεί σπάνια μπαίνει σοβαρό ή κάποιας δυσκολίας θέμα θεωρίας ακόμα και από μαθηματικούς!. Κι όμως υπάρχουν δεκάδες θέματα να εξεταστούν ως θεωρία στην ύλη από απλά έως δυσκολούτσικα όπως εξετάζονταν παλιά στις δέσμες π.χ. απόδειξη του Εεπ = Bul, απόδειξη της εξίσωσης κύματος που έχει το σχολικό, απόδειξη του R=mυ/(Βq), απόδειξη στην ΑΑΤ ότι Κ+U = σταθ. απόδειξη ότι για να έχω στάσιμα κύματα σε μια χορδή μήκους L με ένα ελεύθερο και ένα ακλόνητο άκρο πρέπει L = Nλ/2 + λ/4. Στις αρχές του 2000 όταν πρωτοδιδάσκονταν αυτά τα βιβλία έμπαιναν και τέτοια θέματα: Θυμάμαι την απόδειξη των τύπων των ελαστικών κρούσεων για ίσες μάζες και την απόδειξη του λmin στις ακτίνες Χ της γενικής παιδείας Γ λυκείου. Προσωπικά βάζω πάντα μια απλή και του σχολικού απόδειξη ως θέμα θεωρίας σε διαγώνισμα στη Βγενική και Β κατεύθυνση. Παλιότερα έβαζα και θέματα του τύπου ” βρέχει κατακόρυφα σε ένα καρότσι ανοιχτό από πάνω που γλυστρά σε οριζόντιο επίπεδο. Τι παθαίνει η κινητική του ενέργεια;” αλλά τώρα με το Β θέμα θεωρίας από την … καταραμένη την τράπεζα το εγκατέλειψα.
” βρέχει κατακόρυφα σε ένα καρότσι ανοιχτό από πάνω που γλυστρά σε οριζόντιο επίπεδο. Τι παθαίνει η κινητική του ενέργεια;”
Ωραίο. Η βροχή πετυχαίνει να αυξήσει την μάζα χωρίς να επηρεάσει την κίνηση του σώματος (καρότσι).
Δύο παρατηρήσεις: Ο μέσος καθηγητής δεν θα διάλεγε κάτι τέτοιο (δεν είσαι ο μέσος καθηγητής και χρόνια τώρα αρέσουν οι “ασκήσεις χωρίς νούμερα”), θα είχες ενστάσεις για τον μπλοκαρισμένο τροχό δηλαδή πόσο κοντά στη πραγματικότητα είναι, αν έπρεπε να είναι καρότσι και άλλα που δεν με βρίσκουν σύμφωνο.
Νομίζω ότι επηρεάζει την κίνηση λογω ΑΔΟ(χ). ‘Ετσι η μεν μάζα αυξάνει η δε κινητική ενέργεια ελαττώνεται κατά τον όρο Δmβροχης/(Δmβροχης + mκαροτσιού).
Και όσον αφορά για το Α θέμα καιρός είναι να αλλάξει. Ποτέ δεν ήμουνα υπέρ των θεμάτων πολλαπλής επιλογης ή Σ-Λ ή παρόμοια. Συμφωνώ και με τον Μίλτο και με τον Γιάννη.
Θα μας επηρεάσει αυτό στο βαθμό που θα ήταν ακατάλληλο το παράδειγμα για να δοθεί, με σκοπό να δώσει ένα παράδειγμα που θα δίνει αύξηση της μάζας ενός συστήματος σε κίνηση, στους μαθητές της Α λυκείου;
Δεν βλέπω πουθενά να αναφέρεται αποκλειστικά για Α Λυκείου.