Θέματα Πανελλαδικών Εξετάσεων στη Φυσική 2024

Τετάρτη από το πρωί χαζεύω τα θέματα των πανελλαδικών. Καταλήγω στο συμπέρασμα που καταλήγουν σχεδόν όλοι οι συνάδελφοι. Από τα χειρότερα που έχουμε δει σε εξετάσεις.

Πέμπτη όλη την ημέρα στην κλινική γιατί χειρουργείται ο γιος μου.

Μπαίνω σήμερα το μεσημέρι και πέφτω στην.. μπόμπα. 

Τα γεγονότα.

Ο Παπασγουρίδης δημοσίευσε μόνος του τα θέματα του σχολείου του όπως κάνει πολλές φορές με πρόθεση την ώσμωση μεταξύ συναδέλφων μέσω του ylikonet. 

Το βράδυ της Τρίτης αργά μετά τα μεσάνυχτα μπαίνει στο ylikonet όταν η ΚΕΕ είναι αμπαρωμένη στο Υπουργείο. Την άλλη μέρα από το πρωί εξετάζει φυσικά αδύνατους, φυσικά με πολλούς ακόμη παρόντες.

Άρα προκύπτει αβίαστα προφανώς δεν ήταν μέλος της επιτροπής εξετάσεων.

Who care? Η  «εφημερίδα των συντακτών», δυστυχώς, και ο βουλευτής  κ. Πολάκης (έκαστος και η γνώμη του) στον προσωπικό του λογαριασμό αναγγέλλουν στο πανελλήνιο ότι ο Παπασγουρίδης  ήταν μέλος της ΚΕΕ.

Από δίπλα και συνάδελφοι που απορούν πως σε κάποιο σχολείο μπήκε ερώτηση που είναι θεωρητική και αυτή μπήκε και στις εξετάσεις.

Η απάντηση στο πρώτο είναι  «Διδάσκω περισσότερο θεωρία παρά συνταγές προς επίλυση ασκήσεων.  Το ίδιο και οι συνάδελφοι στο σχολείο» όπως έγραψε ο Θοδωρής  που είναι θέση και πολλών  άλλων συναδέλφων σε αυτό το site που το ξέρουν όσοι το παρακολουθούν.

Η απάντηση στο δεύτερο. Με την συγκεκριμένη ύλη τόσα χρόνια πολύ δύσκολο ή αδύνατο να μην υπάρξει χρονιά που να μην μπορεί κάποιος να βρει θέμα που υπάρχει σε κάποιο φροντιστηριακό βιβλίο,  σε κάποιο site, το ίδιο. Έχω την άποψη ότι η στατιστική δεν είναι υπέρ των απορρούντων.

Το πρόβλημα όμως είναι τι γίνεται πέρα από τους  «οδηγούς» κυρίως την εφημερίδα και τον βουλευτή όταν φτάνει στο fb . Η ανθρωποφαγία, ανεξέλεγκτη, τυφλή διψασμένη για αίμα.

Θα μου επιτρέψετε να βάλω ένα κείμενο που θυμάμαι κάθε φορά που  διαπιστώνω αυτό το φαινόμενο, γενικά.  Ζητάω προκαταβολικά συγνώμη για το αθυρόστομο του παραθέματος.

Sniper: Στήλη του Πέτρου Τατσόπουλου στην A.V.      11.09.2013

Ηνωμένες Πολιτείες, 1964. Παραμονές προεδρικών εκλογών.

Ο Λίντον Τζόνσον, εν ενεργεία πρόεδρος (μετά τη δολοφονία του Τζον Κένεντι) και υποψήφιος των Δημοκρατικών, συσκέπτεται με τους συμβούλους του για να σκαρφιστούν τη συκοφαντία με την οποία θα «ξεπαστρέψουν» άπαξ και διά παντός την υπόληψη του Μπάρι Γκολντγουότερ, υποψηφίου των Ρεπουμπλικανών.

Ρίχνουν διάφορες ιδέες στο τραπέζι. Καμία δεν αρέσει στον πρόεδρο. «Λέω να διαδώσουμε», προτείνει τελικά ο ίδιος, «πως γα..ει αγελάδες».

Πέφτει παγωμάρα. «Κύριε πρόεδρε, με όλο το σεβασμό», τολμάει να σχολιάσει ένας σύμβουλος, «κανένας δεν θα πιστέψει ότι ο Γκολντγουότερ γα..ει αγελάδες».

«Το ξέρω», αντιτείνει ο Τζόνσον, «αλλά θέλω να τον δω να το διαψεύδει δημόσια».

Μισό αιώνα αργότερα, η τεχνολογία απέχει έτη φωτός, αλλά η διττή σκοπιμότητα μιας συκοφαντίας παραμένει αναλλοίωτη.

Το ψέμα πρέπει να είναι τόσο εξωφρενικό ώστε να σοκάρει ακόμη και η διάψευσή του. Πώς να ξαναπάρεις στα σοβαρά τον Γκολντγουότερ, όταν κάθε φορά που θα τον ακούς εφεξής –είτε αναφέρεται στον αμυντικό προϋπολογισμό είτε στις δαπάνες για τη δημόσια υγεία– συνειρμικά θα τον φαντασιώνεσαι με κατεβασμένα τα σώβρακα, να πλευρίζει το ανύποπτο θηλαστικό;

Με τη σημερινή τεχνολογία, ωστόσο, δεν χρειάζεσαι το μηχανισμό ενός Αμερικανού προέδρου για να διασπείρεις σε πανεθνική κλίμακα μια τόσο γελοία και ανυπόστατη σπερμολογία.

Σου αρκεί ένα PC κι ένας βαριεστημένος αργόσχολος. Θα φυτέψει την πρώτη φήμη το πρωί και, με τη βοήθεια του τυφλού streaming, μεσημεριάτικα θα έχει κάνει το γύρο του πλανήτη.

Από αντίγραφο σε αντίγραφο η φήμη κατά τι θα «ξεπλένεται» και συν τω χρόνω θα μοσχοβολάει «εγκυρότητα». Στο τέλος της ημέρας ο Γκολντγουότερ θα έχει ξεράσει τα πάντα. Μέχρι και από τις αγελάδες θα έχεις αποσπάσει ομολογία………»