by 
Άρθρο του Στράτου Στρατηγάκη στην Εφημερίδα Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
Ο ανταγωνισμός αυξάνει την παραγωγικότητα και ρίχνει τις τιμές, λένε πολλοί οικονομολόγοι. Έτσι ακούμε συνεχώς για την οικονομία μας που πρέπει να γίνει πιο ανταγωνιστική, με τον ανταγωνισμό να εγκαθίσταται συνεχώς και σε νέα πεδία οικονομικής δραστηριότητας. Πρόσφατο παράδειγμα τα νέα σχολικά βιβλία που θα κυκλοφορήσουν μετά το 2025, στα πλαίσια του πολλαπλού βιβλίου. Ο αριθμός των εγκεκριμένων βιβλίων δεν είναι κλειστός. Αυτό σημαίνει ότι για ένα μάθημα μπορεί να υπάρχουν ακόμη και δέκα ή περισσότερα εγκεκριμένα βιβλία, αλλά και μόνο δύο.
Ολόκληρο το άρθρο εδώ: Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
Καλησπέρα Ανδρέα.
“Ο ανταγωνισμός υπάρχει στην ανθρώπινη φύση εξ αρχής. Το ζήτημα είναι να προσπαθήσουμε να τον μειώσουμε και όχι να τον αυξάνουμε, όπως μπορούμε. Το να βάζουμε τον ανταγωνισμό σε κάθε πτυχή της οικονομικής μας ζωής είναι, πιστεύω, συνταγή καταστροφής της κοινωνίας μας. “
Τα είπε όλα…
Περίεργο άρθρο που ανακατεύει ..υπογεννητικότητα, ανταγωνισμό και σχολικά βιβλία. Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι τα πολλά ελληνικά σχολικά βιβλία θα οδηγήσουν σε ανταγωνισμό και βελτίωση της ποιότητας τους. Ούτε είναι σίγουρο ότι οι γυναίκες σε ανεπτυγμένες δυτικές κοινωνίες κάνουν λιγότερα παιδιά γιατί.. εργάζονται σκληρά και δεν έχουν το χρόνο να ασχοληθούν με αυτά όπως λέει το άρθρο. Μάλλον το αντίθετο δείχνουν δεκάδες έρευνες. Σε πρόσφατο άρθρο που δημοσίευσε ο Διονύσης Μαργαρης μια ελληνίδα αναφέρει γιατί ο ανταγωνισμός οφέλησε τα αμερικανικά πανεπιστήμια σε αντίθεση με αυτά που ισχυρίζεται ο αρθρογράφος. Από την άλλη όποιος άκριτα αντιγράφει πρακτικές των ΗΠΑ ή ακόμα και της Κύπρου ή της Τσεχίας στην ελλάδα χωρίς να λαμβάνει υπ όψιν του τις ιδιαιτερότητες της κάθε χώρας αυξάνει της πιθανότητες αποτυχίας με μεγάλο κόστος π.χ. στη Γερμανία απέτυχαν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Όπως έλεγε εύστοχα ο Κολοκοτρώνης για αυτούς που άκριτα και τότε αντέγραφαν την Ευρώπη “κάνουν μωρέ τα παπούτσια του Πλαπούτα στα πόδια του Λόντου”. Ο Λόντος ήταν ένας αδύνατος κοντός άνθρωπος σε αντίθεση με τον Πλαπούτα που ήταν μεγαλόσωμος.
Γεια σας παιδιά. Δύο συνειρμοί μου δημιουργήθηκαν διαβάζοντας το άρθρο:
α. το παραμύθι περί ανταγωνισμού και ελεύθερης αγοράς, όπου υποτίθεται ότι έτσι ωφελείται ο καταναλωτής, ενώ στην πραγματικότητα μιλάμε για καρτέλ που ρυθμίζει τις τιμές κατά το δοκούν.
β. η προσέγγιση των εκδοτικών στον Feynman μοιάζει με την προσέγγιση των ιατρικών επισκεπτών στους γιατρούς.
Η παιδεία νομίζω πρέπει να μείνει έξω από ανταγωνισμούς…
Όλα τα άλλα του άρθρου συζητούνται, κατά την γνώμη μου, εκτός από την φράση
“Ο ανταγωνισμός υπάρχει στην ανθρώπινη φύση εξ αρχής.”
Διότι….
Αλτρουισμός από κούνια: Μωρά ενάμισι έτους μοιράζονται το φαγητό τους
https://www.news247.gr/epistimi/altroyismos-koynia-mora-enamisi-etoys-moirazontai-fagito.7601217.html
Τα νήπια μοιράζονται το φαγητό τους ακόμα και όταν πεινούν
https://www.themamagers.gr/kid-issues/kids/ereyna-ta-nipia-moirazontai-to-fagito-toys-akoma-kai-otan-peinoyn/
Ο ανταγωνισμός προκύπτει κοινωνικά λόγω της άνισης κατανομής του παραγόμενου πλούτου από πολλούς αλλά της οικειοποίησης από τους λίγους.
Είχαμε και στο παρελθόν πολλαπλά σχολικά βιβλία.
Π.χ. το βιβλίο Φυσικής της Α λυκείου που επικράτησε και χρησιμοποιείτε ακόμα δεν ήταν το καλύτερο βιβλίο από τα προτεινόμενα. Το βιβλίο αυτό θυμάμαι (διορθώστε με αν δεν θυμάμαι καλά) το είχε επιλέξει η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών.
Επίσης ο ανταγωνισμός στους εκδοτικούς οίκους θα μπορούσε να δώσει καλύτερα σχολικά βιβλία, στο μέλλον αλλά υπάρχουν προϋποθέσεις που πρέπει να τηρηθούν.
Προσωπικά δεν θεωρώ τόσο σημαντικό το σχολικό βιβλίο, αλλά η επιτροπή εξετάσεων και η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών, θεωρούν ότι η κάθε παράγραφος του σχολικού βιβλίου, η κάθε ερώτηση, το κάθε λυμένο παράδειγμα, η κάθε άσκηση νομιμοποιεί ή όχι το κάθε πιθανό θέμα εξετάσεων.
Καλημέρα από Κέρκυρα
Για τον ανταγωνισμό γενικότερα θα έλεγα ότι ισχύει ότι ισχύει σχεδόν σε κάθε έκφανση της ζωής μας. Δηλαδή ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ. Ο ανταγωνισμός μπορεί να κρατηθεί στο επίπεδο της ευγενούς άμιλλας αλλά μπορεί να φθάσει και σε επίπεδο εξουδετέρωσης του αντιπάλου με κάθε μέσο. Χωρίς όμως τον ανταγωνισμό δεν θα υπήρχε πρόοδος αλλά δεν θα είχαμε και οποιοδήποτε παιχνίδι, αφού σε όλα σχεδόν τα παιχνίδια υπάρχουν νικητές. Άρα όλα είναι ανταγωνιστικά. Οι πρόγονοί μας διοργάνωναν εκτός από τους αθλητικούς διαγωνισμούς, μουσικούς, θεατρικούς, επιστημονικούς κλπ. Και από τότε όμως κάποιοι αθλητές προσπαθούσαν με δόλιους τρόπους να πάρουν το πλεονέκτημα. Γι αυτό υπήρχαν οι Ελλανοδίκες οι οποίοι επέβλεπαν και επέβαλαν τους κανόνες. Σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις γινόντουσαν και αγάλματα των αθλητών που χρησιμοποιούσαν δόλια μέσα ώστε η πράξη τους να στιγματίζεται στο διηνεκές.
Τώρα για το πολλαπλό βιβλίο πιστεύω ακράδαντα ότι θα πρέπει να καθιερωθεί και στην πατρίδα μας όπως εφαρμόζεται και σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη, αφού το ένα και μοναδικό βιβλίο λειτουργεί στην εκπαίδευση ως ευαγγέλιο. Το ένα βιβλίο εμποδίζει την καλλιέργεια της δημιουργικής αμφισβήτησης καθώς και της κριτικής σκέψης. Εξ άλλου υπάρχουν πολλοί τρόποι να παρουσιάσει κάποιος ένα συγκεκριμένο αντικείμενο. Η γνώση κατά την άποψή μου απαιτεί πλουραλισμό.
Καλημέρα Κώστα.
Οσον αφορά το Βιβλίο της Α που επικράτησε το ποσοστό επιλογής του στο Νομό μου ( ήμουν στη Δ/νση Β/θμιας υπεύθυνος για το πολλαπλό βιβλίο ) ήταν κοντά στο 5% μόνο. Στοιχεία για επιλογή του σε όλη τη χώρα έχει ο Βαγγέλης ( Κουντούρης ).
Σε κάθε περίπτωση όμως αυτό το βιβλίο είχε τη χαμηλότερη βαθμολογία από τις επιτροπές κρίσης του τότε Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Το γιατί βέβαια επιλέχθηκε αυτό ως μοναδικό βιβλίο μετά αφήνεται ως κουίζ που θα έλεγε και ο Βαγγέλης.
( Για την ιστορία το βιβλίο του Βαγγέλη στη Β Γενικής είχε επιλεγεί από το 85% των Λυκείων του Νομού ). .
Είχα άλλη πληροφόρηση Γρηγόρη (Καλημέρα).
Να αναιρέσω: δεν ήταν το καλύτερο, το βιβλίο που είχε επιλεγεί και δεν το είχε επιλέξει η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών, αλλά επικράτησε..
Αυτό ήταν το τότε (η πρώτη προσπάθεια εισαγωγής πολλαπλού βιβλίου) θα δούμε στο άμεσο μέλλον (πολλαπλό βιβλίο προσπάθεια δεύτερη).
Φοβάμαι μήπως η επιλογή ενός βιβλίου από κάποιο εκπαιδευτικό θα επηρεάζει την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού. Πιθανόν οι αξιολογητές να έχουν ιδιαίτερες προτιμήσεις.
Καλημέρα Ανδρέα,
ή πιθανόν οι αξιολογητές να ανήκουν σε συγκεκριμένη συγγραφική ομάδα…..
Πέρα όμως από αυτό….
Εκτός από το ιδεατό,
το πολλαπλό βιβλίο θα αναβαθμίσει τον τρόπο διδασκαλίας, θα υπάρξουν διαφορετικές προσεγγίσεις στο ίδιο αντικείμενο άρα δεν θα μείνουμε στην “αυθεντία” του ενός συγγράμματος κλπ….,
υπάρχει και το ρεαλιστικό
Στα περισσότερα Λύκεια υπάρχουν δύο φυσικοί. Αν διαφωνούν για το βέλτιστο βιβλίο,
με ποια κριτήρια θα επιλεγεί αυτό;
Οι καθηγητές αλλάζουν σχολεία…. κάποιος συνάδελφος έχει επιλέξει το Α βιβλίο…
Αλλάζει σχολείο και στο νέο σχολείο που πάει, διδάσκεται το Β…. Τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση; Περνάει η γνώμη του “παλιού” στο σχολείο;
Αλλά πάμε και στο ουσιαστικό….
Πέρα από το “καλύτερο επιστημονικά” υπάρχει και το “καλύτερο διδακτικά” για το επίπεδο των μαθητών που απευθύνεται….
Ποια θα είναι η ορθότερη επιλογή;;;;;
Να μιλήσουμε με την προ υπάρχουσα εμπειρία…
Το βιβλίο της ομάδας Δρυ για την Γ’ Λυκείου το 2000 που ήταν το επιστημονικά ορθότερο, μπορούσε να διδαχθεί σε μαθητές;;;
Καλές οι πρωτοπόρες ιδέες… η εφαρμογή όμως;;;;