by «Το αεροπλάνο έκανε βουτιά, όσοι δεν ήταν δεμένοι εκτοξεύτηκαν στο ταβάνι»
Οι εφαρμογές παρακολούθησης πτήσεων φέρονται να έχουν καταγράψει μια βουτιά του αεροσκάφους κατά 6.000 πόδια, από τα 37.000 πόδια στα 31.000 πόδια σε περίπου τρία λεπτά.
Ένας επιβάτης που μίλησε στο Reuters δήλωσε ότι οι αναταράξεις είχαν σαν αποτέλεσμα όσοι δεν φορούσαν ζώνες ασφαλείας να χτυπήσουν στο ταβάνι της καμπίνας.
«Ξαφνικά το αεροσκάφος άρχισε να παίρνει κλίση και υπήρξαν αναταράξεις, οπότε άρχισα να προετοιμάζομαι για το τι θα συνέβαινε, και πολύ ξαφνικά υπήρξε μια πολύ δραματική βουτιά, οπότε όλοι όσοι κάθονταν και δεν φορούσαν ζώνη ασφαλείας εκτοξεύτηκαν αμέσως στο ταβάνι», δήλωσε στο Reuters ο Dzafran Azmir, ένας 28χρονος φοιτητής που επέβαινε στην πτήση.
«Κάποιοι χτύπησαν το κεφάλι τους στο ταβάνι, στα ντουλάπια αποσκευών και τα βαθούλωσαν, χτύπησαν στα σημεία όπου βρίσκονται τα φώτα και οι μάσκες και τα έσπασαν», είπε.
Στο Σχήμα φαίνονται οι δυνάμεις που ασκούνται σε έναν όρθιο επιβάτη του αεροπλάνου και στο αεροπλάνο, όταν και οι δύο κινούνται με κοινή, σταθερή ταχύτητα. w και W είναι αντίστοιχα το βάρος του επιβάτη και του αεροσκάφους χωρίς να συμπεριλαμβάνεται ο επιβάτης. N και N’ είναι αντίστοιχα η δύναμη που ασκείται στον επιβάτη από το δάπεδο του αεροπλάνου και η δύναμη που ασκείται από τον επιβάτη στο δάπεδο του αεροπλάνου. F είναι η δύναμη που ασκείται από τον αέρα στο αεροπλάνο, δηλαδή είναι η δύναμη “στήριξης” του αεροσκάφους.
Επειδή ο επιβάτης και το αεροπλάνο κινούνται με σταθερή ταχύτητα, η συνισταμένη των δυνάμεων σε καθένα από αυτά είναι μηδενική. Τη στιγμή που το αεροπλάνο πέφτει απότομα σε “κενό αέρα”, δηλαδή χάνει απότομα τη “στήριξή” του, η F μηδενίζεται απότομα. Στο αεροπλάνο πλέον ασκούνται μόνο η W και η Ν’ με κατεύθυνση προς τα κάτω και γι’ αυτό το αεροσκάφος επιταχύνεται προς τα κάτω. Αντιθέτως στον επιβάτη παραμένουν η w και η Ν που έχουν αντίθετη κατεύθυνση μεταξύ τους. Αποτέλεσμα: η οροφή του σκάφους, που επιταχύνεται προς τα κάτω, χτυπά τον επιβάτη.
Προφανώς όσοι βρίσκονται μέσα στο αεροσκάφους θεώρησαν ότι οι όρθιοι επιβάτες εκτοξεύθηκαν προς το ταβάνι.
Καλημέρα, αρχικά θα πω περαστικά στους τραυματισμένους επιβάτες και συλλυπητήρια στην οικογένεια του θανόντος Βρετανού.
Στη συνέχεια θα ήθελα να πω ότι δεν συμφωνώ πλήρως με μια φράση της προτελευταίας παραγράφου έτσι όπως έχει διατυπωθεί. Αυτή η φράση αναφέρει: “…στον επιβάτη παραμένουν η w και η Ν που έχουν αντίθετη κατεύθυνση μεταξύ τους. Αποτέλεσμα: η οροφή του σκάφους, που επιταχύνεται προς τα κάτω, χτυπά τον επιβάτη.”
Εάν διαβάσει κάποιος αυτή τη φράση ίσως υποθέσει ότι η δύναμη που δέχτηκαν οι επιβάτες (προς τα πάνω) οφείλεται σε αλληλεπίδραση μεταξύ σωμάτων (δηλαδή μεταξύ του αεροπλάνου και των επιβατών) και όχι οτι οφείλεται στην επιτάχυνση του αεροπλάνου προς τα κάτω.
Επομένως θα ήθελα να το κάνω πιο σαφές αναφέροντας οτι οι επιβάτες ένιωσαν μια δύναμη η οποία ονομάζεται δύναμη αδράνειας και έχει τιμή -mα (όπου α ήταν το διάνυσμα της επιτάχυνσης του αεροπλάνου). Δηλαδή ένιωσαν μια δύναμη προς τα πάνω επειδή η επιτάχυνση του αεροπλάνου ήταν προς τα κάτω. Αυτή η δύναμη είναι μια “υποθετική-ανεξήγητη δύναμη” για τους επιβάτες.
Κάποιοι επίσης ονομάζουν αυτή τη δύναμη «δύναμη λόγω επιτάχυνσης» και κάποιοι άλλοι «ψευδοδύναμη».
Καλημέρα Ανδρέα και Βασίλη.
Βασίλη ονομάζεται “Δύναμη D’ Alembert”.
Θα μου επιτρέψεις αγαπητέ Βασίλη να διαφωνήσω. Η δύναμη που δέχτηκαν οι επιβάτες ήταν από την αλληλεπίδραση των σωμάτων. Αν δεν υπήρχαν τα τοιχώματα του αεροπλάνου να δεχόντουσαν κάποια δύναμη; Εξ’ άλλου δεν υπάρχουν ούτε υποθετικές δυνάμεις ούτε ψευδοδυνάμεις ή φανταστικές δυνάμεις όπως τις λέγανε παλαιότερα. Απλά ο αριθμός των δυνάμεων εξαρτάται από το σύστημα αναφοράς αν σώνει και καλά θέλουμε να ισχύει ο Θεμελιώδης Νόμος.
Πάνο δεν διαφωνείτε τελικά.
Ο Βασίλης δεν μιλάει για τη δύναμη κρούσης που τραυμάτισε κάθε επιβάτη αλλά για μια δύναμη που τον ανεβάζει (κατά την άποψη του συνεπιβάτη του) προς τα πάνω.
Η φράση: “…στον επιβάτη παραμένουν η w και η Ν, που έχουν αντίθετη κατεύθυνση μεταξύ τους. Αποτέλεσμα: η οροφή του σκάφους, που επιταχύνεται προς τα κάτω, χτυπά τον επιβάτη.” αναφέρεται σε παρατηρητή που είναι ακίνητος ως προς το έδαφος και εφαρμόζει τους νόμους του Νεύτωνα στην κίνηση του αεροσκάφους και των επιβατών.
Καλησπέρα στον Ανδρέα και στην παρέα.
Εχω κι εγώ δυό τρεις ερωτήσεις “χαμηλής πτήσης”.
>”Κενό αέρος”, υποθέτω πως η έκφραση δεν εννοεί πραγματικό κενό .Θα έλεγα “συνθήκες κενού” όπως στο δορυφόρο λέμε “συνθήκες έλλειψης βάρους”
>Βουτιά 6000 ποδιών=1800 m περίπου σε 3 min=180s χωρίς κατακόρυφη αρχική ταχύτητα σημαίνει επιτάχυνση προς τα κάτω α=1/9m/s^2
>Για να έρθει η οροφή του αεροπλάνου στο κεφάλι επιβάτη, δεν πρέπει η βουτιά να γίνει, με α> g που ίσως σημαίνει σπρωξιά απότομη από αέρια μάζα προς τα κάτω;
Ειδικός εννοείται δεν είμαι και …σαν άσκηση είδα τα νούμερα.
Καλησπέρα Ανδρέα και φίλοι της ομάδας. Θα ήθελα να ρωτήσω το εξής: Όταν το αεροπλάνο χάσει την στήριξή του, δεν θα συμπεριφερθεί ως ένα σώμα που βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, δηλαδή επιταχύνεται προς τα κάτω με την επίδραση της βαρύτητας, και η επιτάχυνση θα είναι 1g.; Οπότε και όλα τα σώματα συμπεριλαμβανομένων των επιβατών που βρίσκονται στο εσωτερικό του αεροσκάφους δεν θα έπρεπε επίσης να βρίσκονται σε ελεύθερη πτώση, άρα να αιωρούνται σε σχέση με έναν εσωτερικό παρατηρητή; Αν είναι έτσι τότε για να χτυπήσουν οι επιβάτες στην οροφή του αεροσκάφους θα πρέπει αυτό (το αεροσκάφος)να επιταχύνεται προς τα κάτω με επιτάχυνση μεγαλύτερη του ενός g, και προφανώς η αιτία είναι αεροδυναμικές δυνάμεις, για παράδειγμα μια αεροστήλη ισχυρού καθοδικού ρεύματος, στην οποία εισήλθε αναπάντεχα το αεροσκάφος.
Καλησπέρα παιδιά.
Προφανώς το αεροπλάνο κινήθηκε με επιτάχυνση της οποίας η κατακόρυφη (προς τα κάτω) συνιστώσα ήταν μεγαλύτερη από g.
Ένας τρόπος για να συμβεί αυτό είναι να διαγράψει με μεγάλη ταχύτητα καμπύλη της οποίας τα κοίλα είναι προς τα κάτω.
Δεν ξέρω αν συνέβη αυτό ούτε αν μια αέρια μάζα το ανάγκασε να το κάνει. Οι ειδικοί θα πουν αλλά πως θα μεταφερθεί από δημοσιογράφους επίσης δεν ξέρω.
Καλησπέρα Ανδρέα και σε όλους τους συμμετέχοντες. Βρήκα κάποιες πληροφορίες για τις αναταράξεις.
Για να βιώσουν οι επιβάτες επιταχύνσεις πάνω από 1g κατά τη διάρκεια αναταράξεων, συχνά χρειάζεται να υπάρχουν πολύ ισχυρά και απότομα καθοδικά ή ανοδικά ρεύματα αέρα, γνωστά ως “έντονες αναταράξεις” (severe turbulence). Αυτά τα φαινόμενα μπορούν να προκαλέσουν σημαντικές αλλαγές στην κατεύθυνση και την ταχύτητα της κίνησης του αεροσκάφους, με αποτέλεσμα την αύξηση των δυνάμεων που αισθάνονται οι επιβάτες.
Οι βασικές πηγές τέτοιων έντονων αναταράξεων περιλαμβάνουν:
Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα καθοδικά ρεύματα αέρα (downdrafts) μπορούν να προκαλέσουν ξαφνικές πτώσεις του αεροσκάφους, ενώ τα ανοδικά ρεύματα (updrafts) μπορούν να το ωθήσουν απότομα προς τα πάνω, αυξάνοντας την επιτάχυνση που αισθάνονται οι επιβάτες, φτάνοντας ακόμη και τα 2 g ή περισσότερο σε ακραίες περιπτώσεις.
καλησπέρα σε όλους
προσωπικά συμφωνώ με τον Θανάση
με την προσθήκη ότι οι δυνάμεις Ν και Ν, που σημειώνει ο Ανδρέας για τον όρθιο επιβάτη παύουν να υπάρχουν
ενώ για τον καθήμενο υπάρχουν, αλλά “ανάποδα”, προς κάτω από τη ζώνη στον επιβάτη και προς τα πάνω από τον επιβάτη στη ζώνη
Οι δυνάμεις Ν και Ν’ οφείλονται στην ελαστική παραμόρφωση της επιφάνειας του δαπέδου και της κάτω επιφάνειας των παπουτσιών του επιβάτη. Όταν η F μηδενίζεται απότομα, αυτές οι δυνάμεις συνεχίζουν να υπάρχουν μέχρι οι δύο επιφάνειες να πάψουν να είναι παραμορφωμένες.