Ψάχνοντας μετάφραση σε σχόλιο του Διονύση, έπεσα πάνω σε αυτό “Άμμες δε γ’ εσόμεθα πολλώ κάρρονες” τηςΜαρίας Αρβανίτη Σωτηροπούλου 26-02-2016
Οι παλιότεροι θυμούνται το θρυλούμενο παιχνίδι των αρχαίων Σπαρτιατών, με τις γενιές να κοκορεύονται τραγουδιστά για τα επιτεύγματα. Πρώτα οι γέροι, έπειτα οι νιοι και τέλος τα παιδιά με το πεισματάρικο «Άμμες δε γ’ εσόμεθα πολλώ κάρρονες» = εμείς θα γίνουμε καλυτερότεροι (που θα ‘λεγε και η…
Οι παλιότεροι θυμούνται το θρυλούμενο παιχνίδι των αρχαίων Σπαρτιατών, με τις γενιές να κοκορεύονται τραγουδιστά για τα επιτεύγματα. Πρώτα οι γέροι, έπειτα οι νιοι και τέλος τα παιδιά με το πεισματάρικο «Άμμες δε γ’ εσόμεθα πολλώ κάρρονες» = εμείς θα γίνουμε καλυτερότεροι (που θα ‘λεγε και η σύγχρονη αργκό). Σήμερα το χάσμα των γενεών συμπτύσσεται με την ταχύτητα που η τρύπα του όζοντος πλαταίνει. Η πείρα δεν θεωρείται στοιχείο θετικό. Η σοφία συγκεντρώνεται ταχύτατα στα κυκλώματα των κομπιούτερ, κυκλοφορεί και αναδιατάσσεται.
Αν και οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν «σοφός ουχ ο πολλά ειδώς, αλλ’ ο χρήσιμα», σοφία σήμερα θεωρείται η γνώση μόνο των εμπορικά εκμεταλλεύσιμων στοιχείων. Η μονομέρεια επικρατεί στην σύγχρονη παιδεία, έτσι που κάθε χρόνο ν’ απολαμβάνουμε από τα χείλη της παρελαύνουσας νεολαίας την άποψη ότι την 28η Οκτωβρίου γιορτάζουμε τη νίκη του Κολοκοτρώνη κατά του Σαντάμ. Τα ίδια παιδιά ταχύτατα εξοικειώνονται στην πληκτρολόγηση γκρήγκλις κωδικοποιημένων μηνυμάτων στα κινητά και στη στιγμιαία περιήγηση κάθε δυνατότητας του κυβερνοχώρου. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση στοχεύει στην εξειδίκευση και τα μεταπτυχιακά δεν αποτελούν πλέον προθάλαμο της επαγγελματικής επιτυχίας, αλλά θυμίζουν φανταχτερά παράσημα από πόλεμο χαμένο. Η γνώση αποστρέφεται τη διαδικασία της ωρίμανσης, που κρίνεται κατάλληλη μόνο για τα τυριά και τα αλκοολούχα.
Οι νέοι περιφρονούν βαθύτατα τους μεγαλύτερους, αξιολογούν σαν άχρηστη κάθε εμπειρία που ξεφεύγει από τους δικούς τους κώδικες αξιών και αποκτούν ταχύτατα επιδεξιότητες μηχανικές. Ακόμη και στις τηλελοταρίες πάντα πια κερδίζει ο ταχύτερος στην πληκτρολόγηση. Κάθε γενιά κομπιούτερ ή κινητού απαιτεί αναπροσαρμογή του χρήστη στο νέο σοφτγουέρ. Ακόμη και οι ηλεκτρικές συσκευές γίνονται δύσχρηστες για τους μεγαλύτερους, αφού προσφέρουν πολλές άχρηστες συνήθως δυνατότητες, που μπορεί να μπλοκάρουν την απλούστερη χρήση. Οι τηλεοράσεις δεν βρίσκουν «αυτόματα» τα κανάλια για τους μεγαλύτερους και οι κουζίνες σβήνουν αυτόματα για λόγους ασφαλείας γεφυρώνοντας παιδιά και παππούδες στην άγνοια χρήσης τους. Οι νέοι ειρωνεύονται όσους δεν είναι επιδέξιοι στον χειρισμό της τεχνολογίας.
Όμως ο ανθρώπινος οργανισμός με την ηλικία αποκτά βραδύτερους ρυθμούς. Αυτό αποτελεί ασπίδα προστασίας από μια σειρά ατυχημάτων, συνήθων στους ηλικιωμένους. Η βραδύτερη πορεία δημιουργεί διαφορετική θέαση του κόσμου και μεγαλύτερη απόλαυση των απλών καθημερινών συμβάντων μιας ζωής που, υπό πίεση, κανείς δεν προλαβαίνει να δει, πόσο μάλλον να βιώσει. Η ηλικία που κάποτε αποτελούσε μέτρο τιμής και τίτλο επιτυχίας, σήμερα αντιμετωπίζεται σαν βάρος ενοχής, που οι πλαστικές και οι κρέμες αντιγήρανσης δεν καλύπτουν. Οι συνταξιούχοι επιβαρύνουν το κράτος με τις συντάξεις για τις οποίες πλήρωναν μια ζωή και επιμένοντας ή εξαναγκαζόμενοι να δουλεύουν κλέβουν θέσεις εργασίας από τους άνεργους νέους με τα πολλά πτυχία. Είναι βάρος για τα πολυάσχολα νιάτα, που ζουν στο δικό τους σπίτι, που συνήθως κληρονόμησαν από τους γονείς. Το σπίτι των παππούδων είναι χρήσιμο σαν παιδικός σταθμός, αλλά επικίνδυνο για τον ηλικιωμένο, που επιθυμεί στοιχειώδη ανεξαρτησία. Η εγκληματικότητα και η ανάγκη ιατρικής φροντίδας επιστρατεύονται για να πείσουν τους ηλικιωμένους να παραχωρήσουν στα παιδιά κάθε τους πόρο ως αντίτιμο της ασφάλειας.
Το παράδοξο είναι ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων γονιών ευχαρίστως παραχωρεί τη συγκομιδή του μόχθου της ζωής τους. Ευτυχώς, ακόμη και προ κρίσης, δεν ήταν η πλειοψηφία των παιδιών που παραπετούσαν τους γονιούς σε οίκους εξαφάνισης γερόντων.
Λένε πως ό,τι κάνεις στους γονείς, θα το δεις από τα παιδιά σου. Οι κοινωνικές συνθήκες αλλάζουν τόσο γρήγορα που είναι απίθανο να ισχύει πια. Η οικογένεια και στην Ελλάδα αποσυντίθεται κατά τα αμερικανικά πρότυπα και ο εγωκεντρισμός κυριαρχεί. Παρά την επανασύνδεση στην οποία μας ανάγκασε η οικονομική κρίση, οι κύκλοι των γενιών διασπάσθηκαν ανεπίστροφα. Κανείς δεν ακούει τα παραμύθια των παππούδων, ούτε τις καυχησιολογίες των νέων. Και τα παιδιά πια δεν διαλαλούν ότι θα είναι καλύτερα.
Να είσαστε ευτυχείς αν τα καταφέρουμε να επιβιώσουμε, όπως τα φτιάξατε, λένε. Αν προλάβουμε να πάρουμε τη σκυτάλη.”
Γεια σου Ανδρέα, διαφωνώ. Εδώ δεν έχει ούτε “αδιαβατική” ούτε “ορθογώνιο” τρίγωνο.
Αναφέρει με bold το αρχικό ύψος Η=15m καθώς και ότι μετά από λίγο η πέτρα “προσγειώνεται”
Το χρονικό διάστημα μεταξύ 1,7s και 2s είναι αρκετό ώστε η πέτρα να ακινητοποιηθεί… άρα υ=0 αλλά και α=0, αφού ΣF=0, ενώ η μετατόπιση σταμάτησε
όταν Δy=15m.
Πάντα στα τεστ βάζω με bold αυτά που πρέπει να προσέχουν….πιθανά να το θυμάσαι..
Διονύση, έληξε το τετράμηνο και πρέπει να δώσω βαθμολογία… ήθελα να έχω επαρκή δεδομένα, κυρίως για όσους φιλοδοξούν για άριστα… έρχονται από το γυμνάσιο με άλλη λογική….
Εδώ, η δυσκολία δεν ήταν σε μαθηματικό φορμαλισμό, ήταν ξεκάθαρη η φυσική…ας καταλάβουν και με ποιες συνθήκες μπορεί να εφαρμοστεί….
Πριν από λίγο καιρό οι μαθητές της Α Λυκείου έμαθαν ότι: “Υποθέτουμε ότι ένα
σωμάτιο μετακινήθηκε από ένα αρχικό σημείο Μ1 σ’ ένα άλλο σημείο Μ2 των οποίων οι θέσεις είναι: x1 και x2, αντίστοιχα. Ορίζουμε ως μετατόπιση Δx του σωματίου πάνω στην ευθεία κίνησής του τη διαφορά x 2 – x1.”. Άρα στις χρονικές στιγμές 0, 1s, και 2s δεν ορίζονται μετατοπίσεις.
Αν αυτό δεν το εντοπίζουν οι μαθητές, πιθανόν ακόμη να μη αντιλαμβάνονται τη διαφορά μεταξύ χρονικής στιγμής και χρονικού διαστήματος.
Τελευταία διόρθωση2 μήνες πριν από Ανδρέας Βαλαδάκης
Οι μαθητές του Α3 πολύ καλά αντιλαμβάνονται και γνωρίζουν τη διαφορά μεταξύ χρονικής στιγμής και χρονικού διαστήματος από τις πρώτες μέρες παρουσίας τους στο σχολείο. Σε αυτό βοήθησε ο σωστός συμβολισμός Δt=t(τελ)-t(αρχ) για το χρονικό διάστημα και t για την χρονική στιγμή….
όπως σωστά χρησιμοποιούν τις σχέσεις χρονικών συναρτήσεων στις ομαλά μεταβαλλόμενες κινήσεις υ(τελ)=υ(αρχ)+αΔt, Δx=x(τελ)-χ(αρχ)=υ(αρχ)Δt+1/2 α Δt^2
Σε λίγο θα μάθουν πως το έργο αναφέρεται πάντα σε μετατόπιση και όχι σε θέση, ενώ η στιγμιαία ισχύς αναφέρεται αποκλειστικά σε χρονική στιγμή-θέση
Όπως και πολλά άλλα….που δεν είναι ανάγκη να αναφέρουμε εδώ
Οι μαθητές όμως του Α3 έχουν μάθει πως όταν ένα σώμα ξεκινά από την αρχή του άξονα yo=0, τη στιγμή t=0, η μετατόπιση τη στιγμή t1 που το σώμα βρίσκεται στη θέση y1, έχει αλγεβρική τιμή ίση με Δy=y1-yo=y1-0=y1, δλδ αριθμητικά είναι ίση με τη θέση την ίδια στιγμή… Αυτά είναι δεδομένα και ευκόλως εννοούμενα ….εκτός αν κάτι άλλο συμβαίνει….που δεν χρειάζεται να αναλύσουμε εδώ….
Βασική αρχή στη διδασκαλία είναι η ακρίβεια, αλλά όχι η υπερβολή, διότι τότε χάνεται η ουσία και γίνεται κουραστική και αποκρουστική ….οι ψυχαναγκασμοί δεν έχουν θέση στη διδακτική…. Ο συμβολισμός, μετατόπιση Δy(0->1s) και Δy(0->2s) θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί αλλά όχι σε πίνακα…αυτό το αντιλαμβάνεται ο κάθε καλοπροαίρετος σχολιαστής-παρατηρητής….
Εδώ δεν γίνεται καμία λαθροχειρία … όπως ότι κάτι “διατηρείται” όταν έχει απώλεια αλλά ταυτόχρονα αναπληρώνεται….
Τέτοιες λαθροχειρίες γίνονται χάριν εντυπωσιασμού όταν διδάσκουμε πως η μηχανική ενέργεια “διατηρείται” παρουσία θερμικής απώλειας από το έργο τριβής ολίσθησης, όταν μία αόρατη δύναμη φροντίζει να αναπληρώνει μέσω του έργου της αυτή την απώλεια….
Νομίζω ότι είναι αρκετό πως συμφωνείς με το σχόλιό μου. Στο πίνακα αντί για μετατοπίσεις σωστότερο θα ήταν θέσεις, ώστε να μην χρειάζονται διευκρινίσεις.
Τελευταία διόρθωση2 μήνες πριν από Ανδρέας Βαλαδάκης
by 
Καλό απόγευμα Θοδωρή.
Βλέπω … άλλα κόλπα!
Τελικά τα περισσότερα μόρια πήγαν στην ακινησία και όχι στην ελεύθερη πτώση!
Γειά σου Θοδωρή
Αυτή η βαθμολόγηση την t=2s μου ‘βάλε ψύλλους στ’αυτιά
Αν το ύψος ήταν 20m τι θα περιμέναμε να απαντήσουν;
Διονύση ή ξεχνάς ή δεν είσαι μαρτυριάρης
Παντελή, αν το αρχικό ύψος ήταν 20m, ο θεματοδότης θα είχε ….. αστοχήσει
Αργότερα ίσως ανεβάσω αποτελέσματα από δείγμα 24 μαθητών
Ψάχνοντας μετάφραση σε σχόλιο του Διονύση, έπεσα πάνω σε αυτό
“Άμμες δε γ’ εσόμεθα πολλώ κάρρονες” της Μαρίας Αρβανίτη Σωτηροπούλου
26-02-2016
Οι παλιότεροι θυμούνται το θρυλούμενο παιχνίδι των αρχαίων Σπαρτιατών, με τις γενιές να κοκορεύονται τραγουδιστά για τα επιτεύγματα. Πρώτα οι γέροι, έπειτα οι νιοι και τέλος τα παιδιά με το πεισματάρικο «Άμμες δε γ’ εσόμεθα πολλώ κάρρονες» = εμείς θα γίνουμε καλυτερότεροι (που θα ‘λεγε και η…
Οι παλιότεροι θυμούνται το θρυλούμενο παιχνίδι των αρχαίων Σπαρτιατών, με τις γενιές να κοκορεύονται τραγουδιστά για τα επιτεύγματα. Πρώτα οι γέροι, έπειτα οι νιοι και τέλος τα παιδιά με το πεισματάρικο «Άμμες δε γ’ εσόμεθα πολλώ κάρρονες» = εμείς θα γίνουμε καλυτερότεροι (που θα ‘λεγε και η σύγχρονη αργκό). Σήμερα το χάσμα των γενεών συμπτύσσεται με την ταχύτητα που η τρύπα του όζοντος πλαταίνει. Η πείρα δεν θεωρείται στοιχείο θετικό. Η σοφία συγκεντρώνεται ταχύτατα στα κυκλώματα των κομπιούτερ, κυκλοφορεί και αναδιατάσσεται.
Αν και οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν «σοφός ουχ ο πολλά ειδώς, αλλ’ ο χρήσιμα», σοφία σήμερα θεωρείται η γνώση μόνο των εμπορικά εκμεταλλεύσιμων στοιχείων. Η μονομέρεια επικρατεί στην σύγχρονη παιδεία, έτσι που κάθε χρόνο ν’ απολαμβάνουμε από τα χείλη της παρελαύνουσας νεολαίας την άποψη ότι την 28η Οκτωβρίου γιορτάζουμε τη νίκη του Κολοκοτρώνη κατά του Σαντάμ. Τα ίδια παιδιά ταχύτατα εξοικειώνονται στην πληκτρολόγηση γκρήγκλις κωδικοποιημένων μηνυμάτων στα κινητά και στη στιγμιαία περιήγηση κάθε δυνατότητας του κυβερνοχώρου. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση στοχεύει στην εξειδίκευση και τα μεταπτυχιακά δεν αποτελούν πλέον προθάλαμο της επαγγελματικής επιτυχίας, αλλά θυμίζουν φανταχτερά παράσημα από πόλεμο χαμένο. Η γνώση αποστρέφεται τη διαδικασία της ωρίμανσης, που κρίνεται κατάλληλη μόνο για τα τυριά και τα αλκοολούχα.
Οι νέοι περιφρονούν βαθύτατα τους μεγαλύτερους, αξιολογούν σαν άχρηστη κάθε εμπειρία που ξεφεύγει από τους δικούς τους κώδικες αξιών και αποκτούν ταχύτατα επιδεξιότητες μηχανικές. Ακόμη και στις τηλελοταρίες πάντα πια κερδίζει ο ταχύτερος στην πληκτρολόγηση. Κάθε γενιά κομπιούτερ ή κινητού απαιτεί αναπροσαρμογή του χρήστη στο νέο σοφτγουέρ. Ακόμη και οι ηλεκτρικές συσκευές γίνονται δύσχρηστες για τους μεγαλύτερους, αφού προσφέρουν πολλές άχρηστες συνήθως δυνατότητες, που μπορεί να μπλοκάρουν την απλούστερη χρήση. Οι τηλεοράσεις δεν βρίσκουν «αυτόματα» τα κανάλια για τους μεγαλύτερους και οι κουζίνες σβήνουν αυτόματα για λόγους ασφαλείας γεφυρώνοντας παιδιά και παππούδες στην άγνοια χρήσης τους. Οι νέοι ειρωνεύονται όσους δεν είναι επιδέξιοι στον χειρισμό της τεχνολογίας.
Όμως ο ανθρώπινος οργανισμός με την ηλικία αποκτά βραδύτερους ρυθμούς. Αυτό αποτελεί ασπίδα προστασίας από μια σειρά ατυχημάτων, συνήθων στους ηλικιωμένους. Η βραδύτερη πορεία δημιουργεί διαφορετική θέαση του κόσμου και μεγαλύτερη απόλαυση των απλών καθημερινών συμβάντων μιας ζωής που, υπό πίεση, κανείς δεν προλαβαίνει να δει, πόσο μάλλον να βιώσει. Η ηλικία που κάποτε αποτελούσε μέτρο τιμής και τίτλο επιτυχίας, σήμερα αντιμετωπίζεται σαν βάρος ενοχής, που οι πλαστικές και οι κρέμες αντιγήρανσης δεν καλύπτουν. Οι συνταξιούχοι επιβαρύνουν το κράτος με τις συντάξεις για τις οποίες πλήρωναν μια ζωή και επιμένοντας ή εξαναγκαζόμενοι να δουλεύουν κλέβουν θέσεις εργασίας από τους άνεργους νέους με τα πολλά πτυχία. Είναι βάρος για τα πολυάσχολα νιάτα, που ζουν στο δικό τους σπίτι, που συνήθως κληρονόμησαν από τους γονείς. Το σπίτι των παππούδων είναι χρήσιμο σαν παιδικός σταθμός, αλλά επικίνδυνο για τον ηλικιωμένο, που επιθυμεί στοιχειώδη ανεξαρτησία. Η εγκληματικότητα και η ανάγκη ιατρικής φροντίδας επιστρατεύονται για να πείσουν τους ηλικιωμένους να παραχωρήσουν στα παιδιά κάθε τους πόρο ως αντίτιμο της ασφάλειας.
Το παράδοξο είναι ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων γονιών ευχαρίστως παραχωρεί τη συγκομιδή του μόχθου της ζωής τους. Ευτυχώς, ακόμη και προ κρίσης, δεν ήταν η πλειοψηφία των παιδιών που παραπετούσαν τους γονιούς σε οίκους εξαφάνισης γερόντων.
Λένε πως ό,τι κάνεις στους γονείς, θα το δεις από τα παιδιά σου. Οι κοινωνικές συνθήκες αλλάζουν τόσο γρήγορα που είναι απίθανο να ισχύει πια. Η οικογένεια και στην Ελλάδα αποσυντίθεται κατά τα αμερικανικά πρότυπα και ο εγωκεντρισμός κυριαρχεί. Παρά την επανασύνδεση στην οποία μας ανάγκασε η οικονομική κρίση, οι κύκλοι των γενιών διασπάσθηκαν ανεπίστροφα. Κανείς δεν ακούει τα παραμύθια των παππούδων, ούτε τις καυχησιολογίες των νέων. Και τα παιδιά πια δεν διαλαλούν ότι θα είναι καλύτερα.
Να είσαστε ευτυχείς αν τα καταφέρουμε να επιβιώσουμε, όπως τα φτιάξατε, λένε. Αν προλάβουμε να πάρουμε τη σκυτάλη.”
Πηγή
Αυτό το θέμα σίγουρα θα αρέσει στον Γιάννη Κυριακόπουλο, που πρόσφατα έκανε την ανάρτηση με τίτλο: Τι απαντάμε εδώ; – Υλικό Φυσικής – Χημείας.
“Διονύση ή ξεχνάς ή δεν είσαι μαρτυριάρης”
Εγώ δεν έβαλα τεστ 🙂 αλλά και συ έβαλες το μισό θέμα!
Το άλλο μισό ήταν πιο ζόρικο…
Καλησπέρα Θοδωρή. Ετσι για “χαλάρωση,,,” : Και αν ενας μαθητης πεί ότι αναπηδά (εστω ελαστικά) τι κάνουμε;
Γεια σου Ανδρέα, διαφωνώ. Εδώ δεν έχει ούτε “αδιαβατική” ούτε “ορθογώνιο” τρίγωνο.
Αναφέρει με bold το αρχικό ύψος Η=15m καθώς και ότι μετά από λίγο η πέτρα
“προσγειώνεται”
Το χρονικό διάστημα μεταξύ 1,7s και 2s είναι αρκετό ώστε η πέτρα να ακινητοποιηθεί… άρα υ=0 αλλά και α=0, αφού ΣF=0, ενώ η μετατόπιση σταμάτησε
όταν Δy=15m.
Πάντα στα τεστ βάζω με bold αυτά που πρέπει να προσέχουν….πιθανά να το θυμάσαι..
Διονύση, έληξε το τετράμηνο και πρέπει να δώσω βαθμολογία… ήθελα να έχω επαρκή δεδομένα, κυρίως για όσους φιλοδοξούν για άριστα… έρχονται από το γυμνάσιο με άλλη λογική….
Εδώ, η δυσκολία δεν ήταν σε μαθηματικό φορμαλισμό, ήταν ξεκάθαρη η φυσική…ας καταλάβουν και με ποιες συνθήκες μπορεί να εφαρμοστεί….
Γεια σου Γιώργο, τότε θα πρέπει να απαντήσει:
α=10 m/s^2 , υ<0, απολύτως μικρότερη του 10ρίζα(3) και Δy<15m
Αν βρεθεί τέτοιος να του βάλω 21 original
Πριν από λίγο καιρό οι μαθητές της Α Λυκείου έμαθαν ότι: “Υποθέτουμε ότι ένα
σωμάτιο μετακινήθηκε από ένα αρχικό σημείο Μ1 σ’ ένα άλλο σημείο Μ2 των οποίων οι θέσεις είναι: x1 και x2, αντίστοιχα. Ορίζουμε ως μετατόπιση Δx του σωματίου πάνω στην ευθεία κίνησής του τη διαφορά x 2 – x1.”. Άρα στις χρονικές στιγμές 0, 1s, και 2s δεν ορίζονται μετατοπίσεις.
Αν αυτό δεν το εντοπίζουν οι μαθητές, πιθανόν ακόμη να μη αντιλαμβάνονται τη διαφορά μεταξύ χρονικής στιγμής και χρονικού διαστήματος.
Οι μαθητές του Α3 πολύ καλά αντιλαμβάνονται και γνωρίζουν τη διαφορά μεταξύ χρονικής στιγμής και χρονικού διαστήματος από τις πρώτες μέρες παρουσίας τους στο σχολείο. Σε αυτό βοήθησε ο σωστός συμβολισμός Δt=t(τελ)-t(αρχ) για το χρονικό διάστημα και t για την χρονική στιγμή….
όπως σωστά χρησιμοποιούν τις σχέσεις χρονικών συναρτήσεων στις ομαλά μεταβαλλόμενες κινήσεις
υ(τελ)=υ(αρχ)+αΔt, Δx=x(τελ)-χ(αρχ)=υ(αρχ)Δt+1/2 α Δt^2
Σε λίγο θα μάθουν πως το έργο αναφέρεται πάντα σε μετατόπιση και όχι σε θέση,
ενώ η στιγμιαία ισχύς αναφέρεται αποκλειστικά σε χρονική στιγμή-θέση
Όπως και πολλά άλλα….που δεν είναι ανάγκη να αναφέρουμε εδώ
Οι μαθητές όμως του Α3 έχουν μάθει πως όταν ένα σώμα ξεκινά από την αρχή του άξονα yo=0, τη στιγμή t=0, η μετατόπιση τη στιγμή t1 που το σώμα βρίσκεται στη θέση y1, έχει αλγεβρική τιμή ίση με Δy=y1-yo=y1-0=y1, δλδ αριθμητικά είναι ίση με τη θέση την ίδια στιγμή… Αυτά είναι δεδομένα και ευκόλως εννοούμενα ….εκτός αν κάτι άλλο συμβαίνει….που δεν χρειάζεται να αναλύσουμε εδώ….
Βασική αρχή στη διδασκαλία είναι η ακρίβεια, αλλά όχι η υπερβολή, διότι τότε χάνεται η ουσία και γίνεται κουραστική και αποκρουστική ….οι ψυχαναγκασμοί δεν έχουν θέση στη διδακτική….
Ο συμβολισμός, μετατόπιση Δy(0->1s) και Δy(0->2s) θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί αλλά όχι σε πίνακα…αυτό το αντιλαμβάνεται ο κάθε καλοπροαίρετος σχολιαστής-παρατηρητής….
Εδώ δεν γίνεται καμία λαθροχειρία … όπως ότι κάτι “διατηρείται” όταν έχει απώλεια αλλά ταυτόχρονα αναπληρώνεται….
Τέτοιες λαθροχειρίες γίνονται χάριν εντυπωσιασμού όταν διδάσκουμε πως η μηχανική ενέργεια “διατηρείται” παρουσία θερμικής απώλειας από το έργο τριβής ολίσθησης, όταν μία αόρατη δύναμη φροντίζει να αναπληρώνει μέσω του έργου της αυτή την απώλεια….
Νομίζω ότι είναι αρκετό πως συμφωνείς με το σχόλιό μου. Στο πίνακα αντί για μετατοπίσεις σωστότερο θα ήταν θέσεις, ώστε να μην χρειάζονται διευκρινίσεις.