Καλησπέρα Γιάννη. Εξαιρετική παρουσίαση. Ευχαριστούμε. Σωστή η έμπνευσή σου για χρήση του συμβόλου Ε για την ένταση αντί του g. Το σχολικό λέει ότι ταυτίζονται. Η επιτάχυνση για να υπάρξει δε χρειάζεται μάζα; Η ένταση τη χρειάζεται;
Και μια απορία στη διαφάνεια 23. Η ζυγαριά στο διάστημα πόσο θα τον έδειχνε;
Για να ισορροπήσεις τον νεαρό θέλεις 100 μονόκιλα.
Στο διάστημα αυτός έχει βάρος 25 κιλά, αλλά τα 100 μονόκιλα έγιναν εκεί 25 κιλά επίσης.
Έτσι τα 100 μονόκιλα τον ισορροπούν πάλι. Εσύ μετράς πόσα μονόκιλα έβαλες στην ζυγαριά και αποφαίνεσαι ότι ζυγίζει 100 κιλά.
Μια ζυγαριά-καμπανός θα πάθαινε το ίδιο, άσχετα αν δουλεύει με ροπές.
Η ζυγαριά ελατηρίου όμως θα δείξει 25 κιλά και θα φανεί η μείωση του βάρους.
Επίσης όταν ο πλανήτης περιστρέφεται γρήγορα, η ζυγαριές με αντίβαρα δεν θα δείξουν την φαινόμενη μείωση βάρους, κάτι που θα δείξει η ζυγαριά ελατηρίου.
Καλημέρα Γιάννη.
Μπούσουλας με πιστότητα για τον προσανατολισμό
στο πεδίο που ζούμε και σημαντικά τα ερωτήματικά
που βάζεις.
Μου άρεσε ιδιαίτερα η επιλογή του video.
Διονύση καλώς δεν σε έπεισε. Πρόκειται για παρουσίαση που μπορεί να γίνει στην τάξη. Εκεί κάποια πράγματα δίνονται ως αποφθέγματα, διότι δεν θέλουμε να ξεστρατίσουμε το μάθημα δίνοντάς του διαστάσεις και “κουλτούρα” την οποία η ύλη δεν προβλέπει.
Το θέμα της ελεύθερης πτώσης ενός σώματος σε περιστρεφόμενο πλανήτη με απασχόλησε και είναι ζήτημα λίγης ώρας το να το γράψω ως ερώτημα-σπαζοκεφαλιά για το φόρουμ.
Απλά να του βάλω ετικέτα “φόρουμ”;
Πως θα το στείλω στο φόρουμ, όπως έκανα και για τα υγρά προχθές (που συμμετείχες και εσύ);
Καλησπέρα σε όλους.
Γιάννη πολύ καλή και χρήσιμη η παρουσίαση.
Νομίζω ότι η τακτική της προσωρινής αλλαγής του συμβόλου ορισμού της έντασης του πεδίου βαρύτητας είναι σωστή. Στην συνείδηση του μαθητή δεν είναι προφανής η σχέση της επιτάχυνσης της ελεύθερης πτώσης με την ανά μονάδα μάζας ασκούμενη δύναμη.
Μια, μάλλον σημαντική ένσταση:
Θεωρώ ότι η πρόταση «Βαρυτικό πεδίο ονομάζεται ο χώρος στον οποίο κάθε μάζα δέχεται δύναμη» είναι τουλάχιστον αδόκιμη.
Ο πρώτος λόγος είναι ότι η οριστική ενεστώτα «κάθε μάζα δέχεται δύναμη» συγκαλύπτει τον δυνητικό ορισμό του πεδίου. Οποιαδήποτε μάζα αν βρεθεί στο πεδίο βαρύτητας θα της ασκηθεί δύναμη.
Ο δεύτερος είναι σηματικότερος:
Το πεδίο δεν είναι ο χώρος. Ακόμη και στο πλαίσιο της ειδικής θεωρίας της σχετικότητας, το πεδίο υπάρχει στον χώρο χωρίς να είναι ούτε ο χώρος ούτε ιδιότητά του. Το πεδίο είναι μορφή ύπαρξης της ύλης:
Έχει ενέργεια ορμή στροφορμή. Είναι εξίσου πραγματικό με το πληκτρολόγιο που ακουμπώ γράφοντας.
Νομίζω ότι δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε την πρόταση ορισμού με την φράση «Βαρυτικό πεδίο ονομάζεται…». Μπορούμε όμως να προσδιορίσουμε το βαρυτικό πεδίο λέγοντας ότι:
«Σε ένα χώρο υπάρχει βαρυτικό πεδίο αν ασκείται η θα ασκηθεί δύναμη σε κάθε μάζα που βρίσκεται ή θα βρεθεί μέσα σε αυτό.»
Σκέφτηκα… ας πούμε ότι ήταν ένας σφαιρικός φλοιός με πάχος π.χ. 20 χιλιομέτρων …( περίπου τόσο βάθος έχουμε φτάσει με γεωτρύπανα ) … η μέση πυκνότητα της γης θα προέκυπτε λίγες δεκάδες χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από την πυκνότητα του Αργιλίου …
Εσύ πώς ακριβώς προτείνεις να απορρίψουμε την ιδέα της κούφιας γης ;
by 
Μια παρουσίαση για την Β’ Λυκείου.
Καλησπέρα Γιάννη. Εξαιρετική παρουσίαση. Ευχαριστούμε. Σωστή η έμπνευσή σου για χρήση του συμβόλου Ε για την ένταση αντί του g. Το σχολικό λέει ότι ταυτίζονται. Η επιτάχυνση για να υπάρξει δε χρειάζεται μάζα; Η ένταση τη χρειάζεται;
Και μια απορία στη διαφάνεια 23. Η ζυγαριά στο διάστημα πόσο θα τον έδειχνε;
Ευχαριστώ Ανδρέα.
Για να ισορροπήσεις τον νεαρό θέλεις 100 μονόκιλα.
Στο διάστημα αυτός έχει βάρος 25 κιλά, αλλά τα 100 μονόκιλα έγιναν εκεί 25 κιλά επίσης.
Έτσι τα 100 μονόκιλα τον ισορροπούν πάλι. Εσύ μετράς πόσα μονόκιλα έβαλες στην ζυγαριά και αποφαίνεσαι ότι ζυγίζει 100 κιλά.
Μια ζυγαριά-καμπανός θα πάθαινε το ίδιο, άσχετα αν δουλεύει με ροπές.
Η ζυγαριά ελατηρίου όμως θα δείξει 25 κιλά και θα φανεί η μείωση του βάρους.
Επίσης όταν ο πλανήτης περιστρέφεται γρήγορα, η ζυγαριές με αντίβαρα δεν θα δείξουν την φαινόμενη μείωση βάρους, κάτι που θα δείξει η ζυγαριά ελατηρίου.
Καλημέρα Γιάννη.
Μπούσουλας με πιστότητα για τον προσανατολισμό
στο πεδίο που ζούμε και σημαντικά τα ερωτήματικά
που βάζεις.
Μου άρεσε ιδιαίτερα η επιλογή του video.
Καλές μελλοντικές σκηνοθεσίες εύχομαι.
Καλημέρα Γιάννη.
Βλέπω να προετοιμάζεσαι για το βαρυτικό πεδίο, δίνοντάς μας μια πολύ όμορφη παρουσίαση.
Θαύμασα τις εικόνες που βρήκες, πανέμορφες, αλλά κυρίως αυτή:
Επί της ουσίας τώρα για την ένταση. Πιθανόν να έχεις δίκιο που προτείνεις αλλαγή στο συμβολισμό της έντασης, αλλά αυτό δεν παύει να είναι επικίνδυνο.
Ομολογώ ότι παρακολουθώντας την παρουσίαση, δεν μπόρεσα να ξεκαθαρίσω τη σχέση Ε με g.
Μια δήλωση ότι:
“Σε έναν πλανήτη που δεν περιστρέφεται, η ένταση του βαρυτικού πεδίου είναι ίση με την επιτάχυνση της ελεύθερης πτώσης κάθε σώματος σ’ αυτόν.”
μου εμφανίστηκε μάλλον απόφθεγμα, δεν με έπεισε…
Καλημέρα Παντελή και Διονύση.
Ευχαριστώ για τα σχόλια.
Διονύση καλώς δεν σε έπεισε. Πρόκειται για παρουσίαση που μπορεί να γίνει στην τάξη. Εκεί κάποια πράγματα δίνονται ως αποφθέγματα, διότι δεν θέλουμε να ξεστρατίσουμε το μάθημα δίνοντάς του διαστάσεις και “κουλτούρα” την οποία η ύλη δεν προβλέπει.
Το θέμα της ελεύθερης πτώσης ενός σώματος σε περιστρεφόμενο πλανήτη με απασχόλησε και είναι ζήτημα λίγης ώρας το να το γράψω ως ερώτημα-σπαζοκεφαλιά για το φόρουμ.
Απλά να του βάλω ετικέτα “φόρουμ”;
Πως θα το στείλω στο φόρουμ, όπως έκανα και για τα υγρά προχθές (που συμμετείχες και εσύ);
Καλημέρα Γιάννη
Δεν χρειάζεται καμιά ιδιαίτερη πρακτική, για το φόρουμ.
Απλά βάζεις κατηγορία 4. φόρουμ (ετικέτα θα την βάλω εγώ…)
ΥΓ
Και για μην θεωρηθεί… μυστήριο, οι ετικέτες για το φόρουμ είναι:
f-γενικά θέματα, f-φυσική, f-χημεία, f-εξετάσεις, f-διαγωνισμοί. f-δίκτυο.
Τώρα αξιώθηκα να το δω .
Πάρα πολύ όμορφη δουλειά .
Αν είχα τάξη θα την χρησιμοποιούσα.
( Δυναμικά δεν έχει ; )
Και δυο λόγια για το πείραμα του Κάβεντις
Ευχαριστώ Μήτσο.
Δυναμικά, τρύπες, δορυφόροι κ.λ.π. γράφονται.
Καλησπέρα σε όλους.
Γιάννη πολύ καλή και χρήσιμη η παρουσίαση.
Νομίζω ότι η τακτική της προσωρινής αλλαγής του συμβόλου ορισμού της έντασης του πεδίου βαρύτητας είναι σωστή. Στην συνείδηση του μαθητή δεν είναι προφανής η σχέση της επιτάχυνσης της ελεύθερης πτώσης με την ανά μονάδα μάζας ασκούμενη δύναμη.
Μια, μάλλον σημαντική ένσταση:
Θεωρώ ότι η πρόταση «Βαρυτικό πεδίο ονομάζεται ο χώρος στον οποίο κάθε μάζα δέχεται δύναμη» είναι τουλάχιστον αδόκιμη.
Ο πρώτος λόγος είναι ότι η οριστική ενεστώτα «κάθε μάζα δέχεται δύναμη» συγκαλύπτει τον δυνητικό ορισμό του πεδίου. Οποιαδήποτε μάζα αν βρεθεί στο πεδίο βαρύτητας θα της ασκηθεί δύναμη.
Ο δεύτερος είναι σηματικότερος:
Το πεδίο δεν είναι ο χώρος. Ακόμη και στο πλαίσιο της ειδικής θεωρίας της σχετικότητας, το πεδίο υπάρχει στον χώρο χωρίς να είναι ούτε ο χώρος ούτε ιδιότητά του.
Το πεδίο είναι μορφή ύπαρξης της ύλης:
Έχει ενέργεια ορμή στροφορμή. Είναι εξίσου πραγματικό με το πληκτρολόγιο που ακουμπώ γράφοντας.
Νομίζω ότι δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε την πρόταση ορισμού με την φράση «Βαρυτικό πεδίο ονομάζεται…». Μπορούμε όμως να προσδιορίσουμε το βαρυτικό πεδίο λέγοντας ότι:
«Σε ένα χώρο υπάρχει βαρυτικό πεδίο αν ασκείται η θα ασκηθεί δύναμη σε κάθε μάζα που βρίσκεται ή θα βρεθεί μέσα σε αυτό.»
Γιαννη πολυ χρησιμη η παρουσιαση.
Αναμενουμε και τη συνεχεια.
Καλημέρα παιδιά.
Ευχαριστώ για τα σχόλια.
Βαγγέλη και εγώ είχα περίεργη αίσθηση όταν έγραψα τον ορισμό, θέλοντας να μην διαφέρει από τον “σχολικό”.
Στον Αλεξόπουλο διαβάζουμε ότι “πεδίο είναι ο χώρος στον οποίο ένα μέγεθος έχει μια τιμή. Αν το μέγεθος είναι ανυσματικό, έχουμε ανυσματικό πεδίο.”
Όμως ασχέτως από “τας Γραφάς” έχεις δίκιο.
Χρήστο γράφω.
Καλησπέρα Γιάννη
Η παρουσίαση αυτή εδώ και λίγες μέρες είναι μη προσβάσιμη ( δεν κατεβαίνει )
Καλησπέρα Μήτσο.
Προσβάσιμη είναι, αφού μόλις την κατέβασα!
Την ανέβασα όμως και σε άλλο χώρο, οπότε μπορείς να την δεις και από εδώ.
Διονύση Ευχαριστώ.
Γιάννη , αναρωτιόμουν για την κούφια γή….
Σκέφτηκα… ας πούμε ότι ήταν ένας σφαιρικός φλοιός με πάχος π.χ. 20 χιλιομέτρων …( περίπου τόσο βάθος έχουμε φτάσει με γεωτρύπανα ) … η μέση πυκνότητα της γης θα προέκυπτε λίγες δεκάδες χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από την πυκνότητα του Αργιλίου …
Εσύ πώς ακριβώς προτείνεις να απορρίψουμε την ιδέα της κούφιας γης ;
Έτσι φυσικά Μήτσο.
Από το g και την ακτίνα.