Ένα γιο-γιο που αναπηδά

… προσωπικά δεν με προβλημάτισε τόσο πολύ το σημείο που αγγίζει το δάπεδο … αφού το νήμα δεν είναι εκτατό και δεν γλιστράει ο δίσκος σχετικά με το νήμα η κύλιση χωρίς ολίσθηση διεξάγεται πάνω στο νήμα οπότε όταν αγγίζει το δάπεδο το σημείο επαφής έχει σχετική μη-μηδενική ταχύτητα ως προς το ακίνητο δάπεδο οπότε λογική η παραδοχή περί ολίσθησης για όσο διάστημα είναι σε επαφή με το δάπεδο (εκτός κι αν παίζει ρόλο και το πόσο χρόνο διήρκησε η επαφή δίσκου δαπέδου) … υποθέτω ότι αν τριφτεί πολύ και χάσει αρκετή κινητική ενέργεια ίσως δεν θα μπορεί να αναπηδήσει το τέλος (ίσως αυτό εννοούσε ο Γιάννης Κυρ.)

… και μια άλλη απορία … κατά την επαφή δίσκου-δαπέδου … ο μόνος παράγοντας που αφαιρεί ενέργεια από τον δίσκο είναι η τριβή ολίσθησης (ή μπορεί να χαθεί ενέργεια και για τυχόν παραμόρφωση του δαπέδου); … αν ο μόνος παράγοντας που αφαιρεί ενέργεια από το δίσκο είναι το τρίψιμο τότε δεν θα ‘πρεπε το έργο της τριβής να αντανακλά την ολική μεταβολή της ενέργειας του δίσκου προ και μετά της επαφής με το δάπεδο; … κατά το τρίψιμο η δυναμική ενέργεια ας πούμε ότι δεν μεταβάλλεται … οπότε την μεταβολή της ολικής κινητικής ενέργειας του δίσκου …

… Διονύση Μάργαρη επειδή σε αυτό διαφώνησα εγώ … δεν διαφώνησα με το σενάριο της άσκησης στην ουσία απλά δεν είναι και η πιο προφανής περίπτωση και προσπαθούσα να καταλάβω υπό ποιες συνθήκες μπορεί να συμβαίνει αυτό;