Γιώργο καλησπέρα, νομίζω πως βάζεις στο ίδιο τσουβάλι ανόμοια πράγματα…και το σχόλιό σου "αδικεί" θέματα που έχουν και άποψη και στοχεύουν να αποτελέσουν πρόταση ορθής διδασκαλίας….
Θέλω να εστιάσω στο Θέμα 2, της 1ης φάσης της Γ’ Λυκείου στον Αριστοτέλη…. Διαπραγματεύεται μία περίπτωση κρούσης που αντιμετωπίζεται τουλάχιστον επιπόλαια αν όχι λανθασμένα τις περισσότερες φορές… Και έγινε στοχευμένη προσπάθεια στη διατύπωση και στη σειρά των ερωτημάτων, ώστε να παρακαμφθεί ο σκόπελος του ολοκληρώματος στην ώθηση της τριβής….
Τι σχέση έχει αυτό τι θέμα, με θέματα προσομοίωσης πανελλαδικών;
Καταλαβαίνεις όμως πως είναι αδύνατον όλα τα θέματα να έχουν την ίδια στόχευση….
Άποψή μου…… Οι διαγωνισμοί Αριστείας δεν πρέπει να γίνονται για να ικανοποιείται η φιλοδοξία και μόνο….Πρέπει σε κάθε ομάδα θεμάτων να υπάρχει τουλάχιστον ένα που «ταρακουνάει» λιμνάζοντα νερά….
Θα προσπαθήσω να επιχειρηματολογήσω ότι με την σύγκριση των θεμάτων των δύο Διαγωνισμών Φυσικής, δεν επιχείρησα να “τσουβαλιάσω” τα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά. Αντιθέτως, επιδίωξα την αναλυτική αποτίμηση των υπερκείμενων διδακτικών προτάσεων που, ως συνήθως, κάπου μοιάζουν και αλλού αποκλίνουν.
Συμφωνώ μαζί σου ότι τα λυκειακά θέματα της ΕΕΦ, παρακολουθούν το μοντέλο των Πανελλαδικών. Τα αντίστοιχα θέματα του «Αριστοτέλη» δίνουν έμφαση στην εννοιολογική διαπραγμάτευση απαιτητικών ερωτημάτων, υποβαθμίζοντας τους υπερβολικούς μαθηματικούς υπολογισμούς.
Τα γυμνασιακά θέματα του «Αριστοτέλη» εισηγήθηκαν ενδιαφέροντα περιβάλλοντα, όπως προκύπτει π.χ. από την σύγκριση του 2ου θέματος της Α Γυμνασίου με το ηλεκτρικό κύκλωμα σε σχέση με την παρασκευή ενός κέικ που πρότεινε η ΕΕΦ (Θέμα Γ – Α Γυμνασίου), καταβάλλοντας παράλληλα με την αβλεψία του συναφούς 3ου θέματος, το εγγενές τίμημα των πρωτότυπων “πειραματικών” θεμάτων όταν προκύπτουν αποκλειστικά ως νοητικές κατασκευές.
Εκτιμώ ότι δεν διαφοροποιούνται τα δύο αξιολογικά μοντέλα στην διαχρονικά επιδιωκόμενη αναβάθμιση της ενασχόλησης των μαθητών με το πείραμα, αφού δεν εισηγούνται ρεαλιστικούς τρόπους που θα ενθάρρυναν την εργαστηριακή διδασκαλία της Φυσικής στην Δευτεροβάθμια. Γιατί εκτιμώ ότι δεν αποτελεί βιώσιμη πρόταση η αξιολόγηση εικονικών πειραμάτων με πρόταγμα την μαθηματική επεξεργασία δεδομένων. Ίσως να μπορούσε να επηρεάσει θετικά προς αυτή την κατεύθυνση η ελληνική εμπειρία από τους τοπικούς και διεθνείς διαγωνισμούς Euso.
Επίσης, θεωρώ ότι δεν διαφοροποιούνται τα θέματα Γυμνασίου των δύο Διαγωνισμών σχετικά με τον βαθμό δυσκολίας τους. Ίσως η περσινή εμπειρία με το ιδιαίτερα απαιτητικό συνδυαστικό κύκλωμα (Θέμα Γ – Γ Γυμνασίου) που προκάλεσε 70 σχόλια στο «υλικό», να απέτρεψε τους θεματοδότες στο να προτείνουν παρόμοια ερωτήματα όπου η γυμνασιακή αριστεία θα πρέπει να περνά μέσα από την τρύπα της βελόνας. Και οι δύο φετινές αξιολογικές προτάσεις που απευθύνθηκαν στις τρεις μικρές τάξεις, δεν στόχευσαν στην ανάδειξη “εξαιρετικών ταλέντων”, αλλά επιδίωξαν την ενίσχυση της συμμετοχής. Εξ άλλου η αριστεία ως ιδεολογία, έχει αποκτήσει αρκετές ρυτίδες από τις πρακτικές των “αρίστων” και ο επαναπροσδιορισμός της, δεν μπορεί παρά να είναι καλοδεχούμενος.
Θόδωρε, κλείνω από κει που άνοιξες. Δηλαδή σχετικά με το ενδεχόμενο της “αδικίας”, που πάντα εγκυμονεί κατά την διατύπωση αξιολογικών κρίσεων, εδώ για θέματα Φυσικής. Ξαναδιάβασα τα τέσσερα σχόλια που διατύπωσα για τους Διαγωνισμούς Φυσικής 2019 και τα επανεκτιμώ, χωρίς αυταρέσκεια, ως ισορροπημένα. Επισημαίνουν προβληματικές περιπτώσεις, χωρίς να τις μεγαλοποιούν. Αντιθέτως, επιδιώκουν να τις κατανοήσουν συγκρίνοντάς τες με παλαιότερα ομοειδή αξιολογικά δεδομένα. Π.χ. όταν αντιλήφθηκα την αβλεψία που προανέφερα, την επεσήμανα χωρίς κανένα σχολιασμό, όπως μπορείς να διαπιστώσεις στην τελευταία παρέμβαση της σχετικής ανάρτησης. Επιπλέον, απέφυγα να αναδείξω – πολύ περισσότερο να σχολιάσω – την προτεινόμενη απάντηση στο επίμαχο 3ο ερώτημα, παρότι εκτιμώ ότι ουσιαστικά αποτελεί τυπική περίπτωση διαχείρισης κρίσης, που δεν θα υιοθετούσα αν όφειλα να κουμαντάρω ο ίδιος παρόμοια αβλεψία από θέση ευθύνης.
by 
Θοδωρή δες το χρόνο και πήγαινε να ρίξεις ένα tzoker
Πως το λένε…''μια του κλέφτη ,δυό του κλέφτη τρεις και …πιάνετε"
Καλή τύχη
Γειά σου Παντελή, θέλουμε άλλα δύο για τα έξι … Έχω έρθει να μαζέψω την κόρη μου από το μπαλέτο…
Θα τοποθετηθώ αργότερα
Ωωωώπα!
Η Ελίνα σε μπαλέτο;
Θοδωρή γιατί θυμήθηκα την ταινία "ο Θόδωρος και το δίκανο";
Χριστοδουλε συγχαρητήρια.. Η προσπάθεια σου ανταμοιφθηκε…
Καλή επιτυχία στη Β φάση
Ευχαριστώ πολύ.
Γιώργο καλησπέρα, νομίζω πως βάζεις στο ίδιο τσουβάλι ανόμοια πράγματα…και το σχόλιό σου "αδικεί" θέματα που έχουν και άποψη και στοχεύουν να αποτελέσουν πρόταση ορθής διδασκαλίας….
Θέλω να εστιάσω στο Θέμα 2, της 1ης φάσης της Γ’ Λυκείου στον Αριστοτέλη…. Διαπραγματεύεται μία περίπτωση κρούσης που αντιμετωπίζεται τουλάχιστον επιπόλαια αν όχι λανθασμένα τις περισσότερες φορές… Και έγινε στοχευμένη προσπάθεια στη διατύπωση και στη σειρά των ερωτημάτων, ώστε να παρακαμφθεί ο σκόπελος του ολοκληρώματος στην ώθηση της τριβής….
Τι σχέση έχει αυτό τι θέμα, με θέματα προσομοίωσης πανελλαδικών;
Καταλαβαίνεις όμως πως είναι αδύνατον όλα τα θέματα να έχουν την ίδια στόχευση….
Άποψή μου…… Οι διαγωνισμοί Αριστείας δεν πρέπει να γίνονται για να ικανοποιείται η φιλοδοξία και μόνο….Πρέπει σε κάθε ομάδα θεμάτων να υπάρχει τουλάχιστον ένα που «ταρακουνάει» λιμνάζοντα νερά….
Θόδωρε, χαίρε!
Θα προσπαθήσω να επιχειρηματολογήσω ότι με την σύγκριση των θεμάτων των δύο Διαγωνισμών Φυσικής, δεν επιχείρησα να “τσουβαλιάσω” τα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά. Αντιθέτως, επιδίωξα την αναλυτική αποτίμηση των υπερκείμενων διδακτικών προτάσεων που, ως συνήθως, κάπου μοιάζουν και αλλού αποκλίνουν.
Συμφωνώ μαζί σου ότι τα λυκειακά θέματα της ΕΕΦ, παρακολουθούν το μοντέλο των Πανελλαδικών. Τα αντίστοιχα θέματα του «Αριστοτέλη» δίνουν έμφαση στην εννοιολογική διαπραγμάτευση απαιτητικών ερωτημάτων, υποβαθμίζοντας τους υπερβολικούς μαθηματικούς υπολογισμούς.
Τα γυμνασιακά θέματα του «Αριστοτέλη» εισηγήθηκαν ενδιαφέροντα περιβάλλοντα, όπως προκύπτει π.χ. από την σύγκριση του 2ου θέματος της Α Γυμνασίου με το ηλεκτρικό κύκλωμα σε σχέση με την παρασκευή ενός κέικ που πρότεινε η ΕΕΦ (Θέμα Γ – Α Γυμνασίου), καταβάλλοντας παράλληλα με την αβλεψία του συναφούς 3ου θέματος, το εγγενές τίμημα των πρωτότυπων “πειραματικών” θεμάτων όταν προκύπτουν αποκλειστικά ως νοητικές κατασκευές.
Εκτιμώ ότι δεν διαφοροποιούνται τα δύο αξιολογικά μοντέλα στην διαχρονικά επιδιωκόμενη αναβάθμιση της ενασχόλησης των μαθητών με το πείραμα, αφού δεν εισηγούνται ρεαλιστικούς τρόπους που θα ενθάρρυναν την εργαστηριακή διδασκαλία της Φυσικής στην Δευτεροβάθμια. Γιατί εκτιμώ ότι δεν αποτελεί βιώσιμη πρόταση η αξιολόγηση εικονικών πειραμάτων με πρόταγμα την μαθηματική επεξεργασία δεδομένων. Ίσως να μπορούσε να επηρεάσει θετικά προς αυτή την κατεύθυνση η ελληνική εμπειρία από τους τοπικούς και διεθνείς διαγωνισμούς Euso.
Επίσης, θεωρώ ότι δεν διαφοροποιούνται τα θέματα Γυμνασίου των δύο Διαγωνισμών σχετικά με τον βαθμό δυσκολίας τους. Ίσως η περσινή εμπειρία με το ιδιαίτερα απαιτητικό συνδυαστικό κύκλωμα (Θέμα Γ – Γ Γυμνασίου) που προκάλεσε 70 σχόλια στο «υλικό», να απέτρεψε τους θεματοδότες στο να προτείνουν παρόμοια ερωτήματα όπου η γυμνασιακή αριστεία θα πρέπει να περνά μέσα από την τρύπα της βελόνας. Και οι δύο φετινές αξιολογικές προτάσεις που απευθύνθηκαν στις τρεις μικρές τάξεις, δεν στόχευσαν στην ανάδειξη “εξαιρετικών ταλέντων”, αλλά επιδίωξαν την ενίσχυση της συμμετοχής. Εξ άλλου η αριστεία ως ιδεολογία, έχει αποκτήσει αρκετές ρυτίδες από τις πρακτικές των “αρίστων” και ο επαναπροσδιορισμός της, δεν μπορεί παρά να είναι καλοδεχούμενος.
Θόδωρε, κλείνω από κει που άνοιξες. Δηλαδή σχετικά με το ενδεχόμενο της “αδικίας”, που πάντα εγκυμονεί κατά την διατύπωση αξιολογικών κρίσεων, εδώ για θέματα Φυσικής. Ξαναδιάβασα τα τέσσερα σχόλια που διατύπωσα για τους Διαγωνισμούς Φυσικής 2019 και τα επανεκτιμώ, χωρίς αυταρέσκεια, ως ισορροπημένα. Επισημαίνουν προβληματικές περιπτώσεις, χωρίς να τις μεγαλοποιούν. Αντιθέτως, επιδιώκουν να τις κατανοήσουν συγκρίνοντάς τες με παλαιότερα ομοειδή αξιολογικά δεδομένα. Π.χ. όταν αντιλήφθηκα την αβλεψία που προανέφερα, την επεσήμανα χωρίς κανένα σχολιασμό, όπως μπορείς να διαπιστώσεις στην τελευταία παρέμβαση της σχετικής ανάρτησης. Επιπλέον, απέφυγα να αναδείξω – πολύ περισσότερο να σχολιάσω – την προτεινόμενη απάντηση στο επίμαχο 3ο ερώτημα, παρότι εκτιμώ ότι ουσιαστικά αποτελεί τυπική περίπτωση διαχείρισης κρίσης, που δεν θα υιοθετούσα αν όφειλα να κουμαντάρω ο ίδιος παρόμοια αβλεψία από θέση ευθύνης.